ตอน 190: Chapter 190

โยชิ ไปกันเถอะ!

โอ้ ขอฝากด้วยนะ

ครึ่งหลัง! จัดให้เลยน่า

โทกาชิ

นายก็ดูอยู่ไม่ใช่เหรอ...

นักกีฬาเกือบทั้งหมดของสถาบันฟุนะบาชิ

ไม่เป็นไรนะ ยังมีการประชุมอยู่

ฉบับรวมเล่ม 1 ถึง 17, ยอดรวมทะลุ 3 ล้านเล่ม!! (ฉบับกระดาษ+อิเล็กทรอนิกส์)

ตอนที่ครึ่งแรกจบลง ใช่เลย

หัวเราะอยู่เลยล่ะ

ตรงที่ได้ความมั่นใจกลับคืนมาจากการโต้กลับนั่นสินะ...

ช่วงพักครึ่ง เอสเพริออนได้เอาชนะความหวาดกลัวจากการโต้กลับ และตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะบุกต่อไป ในขณะที่ฟุนะบาชิ...

จนถึงฉบับก่อน

ก็ใช่ แต่ว่านะ ถ้าทำประตูได้ด้วยท่าทางนั้น ก็ยังพอได้

เอสเพริออนทำประตูขึ้นนำด้วยกลยุทธ์ระดับสุดยอดไฮสคูล จากนั้นเกมก็ดำเนินไปอย่างได้เปรียบ แต่ช่วงใกล้จบครึ่งแรก ก็โดนโต้กลับจนเกือบเสมอกัน ช่วงพักครึ่ง เหล่านักกีฬาตัดสินใจที่จะบุกต่อไป แทนที่จะตั้งรับอย่างแน่นหนา ในขณะที่โค้ชฟุคุดะดูเหมือนจะมีบางอย่างในใจเกี่ยวกับอาชิโตที่บุกไปข้างหน้า...

นำอยู่ 1 ประตูเลยนะเนี่ย

มันคือความรู้สึกที่คิดมากเกินไปน่ะ

พวกเราป้องกันไว้ได้นะ! หัวเราะง่ายเกินไปแล้วนะ

ใช่เลย!

แต่สิ่งที่น่ากังวลคือ...

พวกนั้นน่ะ ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่เห็นจะเก่งอะไรเลย

มันเป็นอะไรที่มองไม่เห็นจากบรรยากาศแบบนั้นนะ

ก็รู้สึกมั่นใจนะ

แต่เหนือกว่านั้นคือความรู้สึกนั่น

แบบว่า...

ตอนที่ 190 เหตุผลที่ต้องหัวเราะ

โคบายาชิ ยูกุ สัมภาษณ์・ผู้ร่วมเขียนบท/อุเอโนะ นาโอฮิโกะ

เสียงตอบรับอย่างล้นหลาม! โรแมนติกฟุตบอล "J ยูธ" ที่สาดแสงสีฟ้า!

ตรงนี้ขอพาไปย้อนเวลากลับไปหน่อยนะครับ

ให้ชมบรรยากาศช่วงพักครึ่งของฝั่งโรงเรียนฟุนาบาชิกันครับ

ตัวละคร

●อาโออิ คาโตะ●ตัวเอก นักเรียนเยาวชน "โตเกียวซิตี้ เอสเพริออน เอฟซี" (ทีม A ตำแหน่ง SB) เป็นคนตรงไปตรงมา พูดไม่โกหก ถึงจะดูหยาบกระด้าง แต่ก็ซ่อนพรสวรรค์อันล้นเหลือไว้... ? มาจากจังหวัดเอฮิเมะ

โค

70

สนุกจังเลยว่ะเพื่อน

●โทริโบน เรฟิน●นักเรียนชั้นปี 3 โรงเรียนฟุนะบาชิ. กองหน้า เป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่น U-18 และเป็นดาวซัลโวของพรีเมียร์ลีกในปัจจุบัน

สนุกจังเลยว่ะ

แต่ว่ามันไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่องนี้นะ

●นิฮาระ นาโอชิ●นักเรียนชั้นปี 3 โรงเรียนฟุนะบาชิ. กองหน้า. ปัจจุบันอยู่อันดับ 2 ของตารางคะแนนลีกเบรเมีย

สุดยอดเลยแฮะ

ตอนที่ให้คุณมารุเติมน้ำให้ฟัง เขาบอกว่า 5 เลน่ะ

ต้องมีคนเรียนมาตั้งแต่เด็กเยอะแยะเลยสินะ

พวกที่ตั้งใจจะเป็นมืออาชีพจริงๆ มันไม่เหมือนกันเลยว่ะ

รู้สึกเหมือนได้เห็นอะไรที่โคตรเจ๋งเลยว่ะ

ถูกรวบรวมมาในฐานะนักกีฬาที่เก่งกาจ

นั่นสิ

ฟุตบอลเพื่อการเป็นมืออาชีพ

มันไม่เหมือนกับพวกเราเลยนะ

เป็นแมตช์ที่สมบูรณ์มากเลยนะ

ใกล้จะถึงการแข่งขันชิงแชมป์แล้วสิ...

ในฤดูกาลสุดท้ายของพวกนาย ปี 3 เนี่ยนะ...

ดีใจที่ได้มาแข่งกับเอสเพริออนในช่วงเวลานี้

ได้มาแข่งกับพวกนาย

นี่แหละ

นี่ โทริ

เทรโพเม

เฮ้ ดูนั่นสิ!

มีคนผิวดำปนอยู่ด้วยนี่นา?

แบบนั้นมันไม่โกงเหรอ?

ก็คิดว่ามาดูฟุตบอลนี่นา

โอ้ เฮ้ๆ

ก็... ฟุตบอลโรงเรียนมันต้องมีนักเตะต่างชาติมาช่วยไม่ใช่เหรอ!

! แถมยังสองคนอีกด้วยแฮะ

นี่... พวกนั้นมันอะไรกันเนี่ย

คนเดินผ่านไปมาเข้าไม่ได้นี่หว่า...

อาโออาชิ

เบสบอลโรงเรียนก็เป็นแบบนั้นแหละนะ

ต้องเป็นทีมคนญี่ปุ่นสิ

ซามี่

หยุดทำหน้าแบบนั้นเดี๋ยวนี้เลย

คนสำคัญในแมตช์ใหญ่ครั้งต่อไป! 葦ินกับอะคุซึเหรอ!? คอมมิกฟุตบอลขายดีเป็นเทน้ำเทท่า!!

กำลังได้รับคำชมอย่างล้นหลาม วางแผงจำหน่ายอยู่!!!

ลืมเรื่องเมื่อ 4 ปีก่อนไปแล้วเหรอ?

อาโออาชิ

ลองคิดถึงความรู้สึกของโค้ชนัตสึเมดูสิ

ฮ่าๆๆๆ

20

ตอนที่ 1217

โคบายาชิ ยูกุ บทสัมภาษณ์/ผู้ร่วมเขียนบท: อุเอโนะ มิชิฮิโกะ

แนวทางใหม่ของมังงะฟุตบอล! เด็กหนุ่มผู้เปี่ยมไปด้วยความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดทะยานสู่ "J ยูธ"!!

คำชมล้นหลาม วางจำหน่ายแล้ว!!!

เป็นคนญี่ปุ่นนะ

เป็นคนญี่ปุ่นนะ

โทริโบนกับซามี่น่ะ

แค่เพราะว่าพ่อเป็นคนต่างชาติเท่านั้นเอง

รับจดหมายมานะครับ!

นั่นสิ! หรือไม่ก็ฉัน!

จำพวกเราไว้ด้วยนะ

เอ๊ะ?

นี่คือ นิฮาระ ชาโช

จากโทสุสู่เวทีโลก! ผู้กอบกู้ที่ส่องประกายเจิดจ้าให้กับทีมชาติญี่ปุ่นที่ขาดแคลนสมรรถภาพทางกาย!

โคบายาชิ ยูกุ อาจารย์

โทริโบนน่ะ มันก็แค่เบอร์ 2 เท่านั้น! หน้าตาแบบนี้! เข้าใจไหม!?

แล้วก็ขอโทษด้วยนะครับ ที่นี่ไม่ใช่โซนชมการแข่งขันนะครับ

มันอยู่ทางโน้นน่ะครับ

คำเชียร์ ความรู้สึกต่อผลงาน ข้อความของคุณ รอรับอยู่นะครับ!

เอ๊ะ อ๊ะ จริงเหรอ?

ไปรษณีย์ญี่ปุ่น บริษัท กัณฑะ ไปรษณีย์ สถานี ไปรษณีย์ส่วนตัวหมายเลข 22 กองบรรณาธิการ บิกคอมิกส์ สปิริตส์ โชกะกัน โคบายาชิ ยูกุ

ถ้าจะดู ก็ไปทางโน้นสิ

มาดูฟุตบอลของพวกเราสิครับ

โทริโบน

รุ่นพี่ปี 3 ดูมีสีหน้าดีจังเลยนะ

เอสเพริออนนี่เป็นคู่ที่ดึงศักยภาพของพวกคุณออกมาได้เต็มร้อยเลยล่ะ

ในบรรดานักเตะที่ใกล้จะอำลาวงการฟุตบอล

การที่พวกคุณสามารถเล่นฟุตบอลด้วยสีหน้าแบบนั้นได้นี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ

และจากตรงนั้น... ซามี่, อาอิโนะ

อ๊ะ

พวกเราอยากจะชนะครับ

ครึ่งหลังนี้ พวกคุณต้องการอะไรกันล่ะ?

พวกเราเป็นรุ่นปี 1 ดังนั้น

อยากจะคว้าชัยชนะให้ได้สักนัดก่อนการแข่งขันชิงแชมป์ เพื่อสร้างแรงผลักดันให้ตัวเอง...

อยากจะใช้โอกาสที่ได้รับจากการถูกเลือกให้เล่นในลีกให้เป็นประโยชน์ให้ได้ครับ...

โทริโบน

กับพวกนี้

อยากจะชนะ

"กลุ่มเพื่อก้าวสู่ความเป็นมืออาชีพ" เอสเพริออน

อยากจะโค่นล้มด้วยสมาชิกกลุ่มนี้แหละ

ที่ผมได้เป็นนักเตะทีมชาติญี่ปุ่นได้เนี่ย

ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นถึงมัธยมปลาย รวม 6 ปีเลย

ก็เพราะได้เล่นฟุตบอลกับพวกนี้ไงครับ

...เมื่อ 6 ปีก่อน ตอนที่ผมตัวใหญ่ๆ แล้วก็ผิวสีมันเด่นๆ น่ะ

จากสมาชิกทั้งหมด 180 คน

ว่าจะทำยังไงให้ตัวเองได้ถูกเลือกให้เป็น 11 คน...

ก็คือต้องทุ่มเททำทุกวันแบบเปียกโคลนไปกับดินนั่นแหละครับ

ว่าจะได้เป็นมืออาชีพเนี่ย เรื่องข้างหน้า

ก็คิดไม่ถึงเลย

เพื่อจะปกป้องตำแหน่งที่เพิ่งคว้ามาได้เนี่ย...

แค่ให้ผ่านวันนี้ไปให้ได้

นี่...ทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามแบบนั้นล่ะ? โทริ

...ฮ่าๆ

เปื้อนโคลน...

ก็จริงอย่างที่ว่าเลยนี่นา

ใช่แล้ว

ก็คือความรู้สึกแบบว่า "สำหรับฉันมีแค่วันนี้เท่านั้น"

การที่จะรอดชีวิตจาก 180 คนนั้น

"มีแค่แมตช์นี้เท่านั้น" ด้วยความรู้สึกแบบนั้น...

ก็เป็นแบบนั้นแหละ

ที่ต่อสู้กันในบรรดาพวกนั้น

ต่อสู้ ต่อสู้ไปเรื่อยๆ...

ไม่รู้ตัวเลยว่าพวกเราได้...

กลายเป็นสหายร่วมรบกันไปแล้ว

การแข่งขันอย่างเป็นทางการที่เหลือน้อยนิด...

อยากจะชนะให้ได้ทุกอย่างกับพวกนี้ นั่นคือสิ่งที่ผมปรารถนาครับ

โทริโบน

จริงๆ แล้ว วันนี้คุณดูมีสีหน้าดีที่สุดเลยนะ

ทำไมถึงยิ้มได้ขนาดนั้นล่ะ?

ยิ้มเหรอ?

ผมยิ้มอยู่เหรอครับ?

เอสเพริออนของวันนี้มันยอดเยี่ยมเกินไปเลย

พวกเราทุกคนจะโค่นมันได้ในครึ่งหลัง...

ในช่วงเวลานี้ที่ฟุตบอลระดับมัธยมปลายกำลังจะจบลงแล้วล่ะนะ