ตอนที่ 189

กล่องสีคราม

ขอแบบที่ #189 ด้วยนะคะ มิอุระ โคจิ

เช้าวันที่ได้ขึ้นสังเวียน WC ครั้งแรกแล้ว~...

【24 ธันวาคม~29 ธันวาคม】

รอบที่ 1

(สนามโตเกียว) คอร์ต A:คอร์ตราชาแห่งอาหาร คอร์ต B:คอร์ตเอซนูเดิลโค คอร์ต C:คอร์ต Navis คอร์ต D:คอร์ตวามอส คอร์ต M:คอร์ตราชาแห่งอาหาร (สนามกีฬาแห่งป่ามุซาชิโนะ)

(สนามโตเกียว)

รอบที่ 2 รอบที่ 3 รอบก่อนรองชนะเลิศ

《หญิง》สายการแข่งขัน

รอบชิงชนะเลิศ

รอบรองชนะเลิศ รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบที่ 3 รอบที่ 2

ชุดยูนิฟอร์มเอามาหรือยัง?

รองเท้าล่ะ?

เอาทักษะการฝึกซ้อมทั้งหมด

เอามาแล้วค่ะ

ออกมาให้หมดเลยนะ

คิดว่าศัตรูคงเป็นมะเขือยาวล่ะ มะเขือยาวจัง!

เชื่อมั่นในตัวเอง

เพื่อที่จะไม่มีความเสียใจหลงเหลืออยู่เลยนะ

ใช่

9

ชิคาะ!

สู้ๆ!

ไปก่อนนะ!

จังเลย

เซ็นพัค กลับมา

ขึงตาข่าย

โอ๊ะ

เดี๋ยว~ กู้

ไดกิ

ไม่จำเป็นต้องไปเชียร์ทีมวอลเลย์บอลหญิงเหรอ?

มันชนกับกิจกรรมชมรมนี่นา...

9:00 10:00 11:00 12:00 13:00 14:00 15:00

จะไปเชียร์ได้ก็ต่อเมื่อ

พวกเราซ้อมช่วงบ่าย

ตั้งแต่วันที่ 3 เป็นต้นไป...

นั่นน่ากังวลนะ

นี่ ๆ เริ่มซ้อมกันเลยนะー!

ถ้าทีมวอลเลย์บอลหญิงชนะ

พวกเราก็คงซ้อมแบบไม่กระฉับกระเฉงไม่ได้หรอกนะ!

โอย! อิปปง!

สู้ๆ!

ว่าไงนะ?

น่า

กลับมาแล้ว

ว้าว!! เย้ー!

ฉันก็ชนะด้วย!

เดี๋ยวก่อน! เอ็นจะขาดแล้ว!

ตื่นเต้นจัง!

เตรียมทีมวอลเลย์บอลหญิงด้วยนะ

รอบการแข่งขันนี่...

พรุ่งนี้รอบที่ 2 ก็อีกแล้ว...

คอร์ต B

ผู้สนับสนุน

สุดยอดเลยนะเนี่ย

ทางเข้าดูเหมือนจะอยู่ทางโน้นนะ

คนเยอะเหมือนการแข่งขันระดับมืออาชีพเลยนะ

ล้วงกระเป๋า

การลื่นไหล

ล้วงกระเป๋า

ทำอะไรน่ะ

นอกฮอลล์นี่แหละ

บนคอร์ต นักกีฬา ผู้เล่นที่ยืนอยู่คือ...

นี่สิ ที่ที่ขาฉันสั่นเพราะความตื่นเต้น!

ฉันมันอ่อนแอ...

นั่งลงตรงนั้นมันน่ารำคาญนะ

เซ็นชิ เซ็นไป!

คุณมาให้กำลังใจเหรอครับ!

ชิกะะขอให้คุณมาด้วย

เพราะว่าความตื่นเต้นมันทำให้หนาวสั่น...

เข้าใจเลยค่ะ

ไดกิ คงจะซ้อมของตัวเองอย่างดีสินะ

คุณเซ็นไป ให้คุณถึงทำการบ้านได้ดีไหมครับ

ผมดีกว่านิชิดะตั้งเยอะ

อา...

อ๊ะ

คุณมุคา!

เพื่อไปเชียร์คุณชิคาะเหรอ!?

เพราะว่ามุคามาทุกแมตช์เลยนี่ครับ

ก็เพราะว่าเธอทำให้ความคลั่งไคล้บาสเกตบอลของยุมิกะกลับมาอีกครั้ง

เอ๊ะ?

เวลาของเรามันก็เลยน้อยลงไปเยอะเลยนะ

จะชวนไปเดทก็ซ้อม ออกไปข้างนอก หรือเชียร์การแข่งขัน

ก็คิดว่ามันเป็นเรื่องดีสำหรับยุมิกะและสำหรับทุกคนนะ

หุบปากไปเลย โมจิ

ตั้งแต่ได้เจอเธอ มันก็มีเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกไม่มีความสุขด้วยเหมือนกันนะ

คุณได้ยินไหม?

ก็ขอบคุณที่ให้โอกาสยุมิกะได้เล่นบาสอีกครั้งนะ

แต่ว่า ถึงจะมีเรื่องนั้นอยู่

ขอบคุณนะ

ถึงแม้ว่าดูจะน่ารำคาญก็ตาม

??

ครับ?

ถึงจะมีเรื่องบ่นอยู่บ้าง แต่ที่มากกว่านั้นก็คือ

มันมีความสุขที่ได้เห็นใบหน้าที่สดใสของยุมิกะน่ะ

ฉันประทับใจมากๆ เลย

?

ความเสียใจมันก็เปลี่ยนรูปไป

เดี๋ยวก่อนนะ

กลายเป็นความรักน่ะสิ

ค้างหายใจจนกว่าจะเข้าสนามไปเลย

พวกเราก็ไปกันเถอะ

ฉันจะไปซื้อเครื่องดื่มมาหน่อยนะ

อ๊ะ ฉันด้วย

อย่าหลงทางล่ะ

ไดกิ จะดื่มอะไร?

นี่ครับ/ค่ะ

เอ่อ... ชาอุ่นๆ ครับ/ค่ะ...

ก็ตื่นเต้นมากสินะ

“อาล”อาล”

สามปีของคุณชิคาะ...

ไม่สิ ถ้าคิดถึงชีวิตบาสเกตบอล...

ในแง่หนึ่งสำหรับชิกะะ

มันเป็นช่วงเวลาแห่งการสรุปอะไรบางอย่างน่ะ

การสรุป

นี่ไง

ขอบคุณมากๆ เลยครับ!

ผมเองก็จนถึงครึ่งปีก่อน

ทุกวันเลยด้วยการ... บัดดี้

สิ่งที่ทำกันอยู่ทุกวันแบบนั้น

ไม่คิดว่าจะไม่มีไปได้เลย

แต่กลับถูกรับเข้ามาอย่างง่ายดาย

ครั้งนี้ก็จะตั้งใจเรียนทุกวัน

สิ่งที่น่ากังวลก็คือผลการสอบจำลอง

คงเพราะว่าที่ฉันได้ปิดฉากในรอบคัดเลือกอินไฮ

รู้สึกว่าชีวิตก็มีแบบนี้ด้วยสินะ

นั่นทำให้

ตอนนี้สามารถรับชีวิตแบบใหม่ได้

นั่นมัน

เรื่องดี

ใช่ไหมล่ะครับ/คะ?

อ๊ะ ก็มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนี่นา!

มันไม่เกี่ยวกับแค่แบดมินตันเท่านั้นนะ

ว่าฉันเป็นพวกชอบบ่น

เรื่องในอดีตไปเรื่อยเปื่อยเนี่ย

ฉันได้รู้จักอิสระของโลกนี้

การเติบโต

มันก็เหมือนกับการก้าวเข้าใกล้อนุคนั่นแหละ