ตอนที่ 190

อาโนะฮาโกะ

#190 โชคชะตาน่ะ มิอุระ โคจิ

อาจจะมี "โลกสมมติ" ก็ได้นะ—

โชคชะตาน่ะ ไม่มีหรอก

ยินดีที่ได้รู้จักนะ โคจิ!

หนูนี่สุดยอดไปเลย!

เธอจับบอลเก่งจังเลยนะ!

อัจฉริยะเลย! เป็นโปรได้เลยนะ!

โคจิ

ลองมาหัดบาสเกตบอลกันไหม?

เมื่อก่อนคุณแม่ก็เคยเล่นเหมือนกันนะ

ถ้าหากว่า

เดินไปในเส้นทางที่แตกต่างออกไป

ผมจะเล่นบาสเกตบอลครับ!

ฟังนะ

ต้องทักทายให้กระฉับกระเฉงนะ

อืม

อิโนะ มาไตคิครับ!

ฝากด้วยนะครับ!!

รออยู่เลยครับ

ฝากด้วยนะ

ไดกิ เงียบหน่อยสิ

เอ๊ะ?

สิ่งที่มีอยู่ก็แค่เรื่องบังเอิญ

โมฮามิ

เอ๊ะ?

ดูโกลให้ดี อย่ารีบเกินไปสิ!

ครับ...

ร้อนจัง

บาสเกตบอล!

บาสเกตบอล!

ยากจังเลยนะ

ฉันก็ให้ยูเมะกะสอนมาเหมือนกัน

โดยนึกภาพว่าจะกระโดดขึ้นไป...

あとはร่างกายก็จะขยับไปเอง

ถ้าทำแบบนั้น เดี๋ยวก็จะทำได้เองเลยล่ะ!

ฝึกซ้อมอย่างเดียวเลย!

สมกับเป็น "รุ่นพี่" เลย!

รุ่นพี่เหรอ?

รุ่นพี่บาสเกตบอลไง!

ดูเท่จังเลยนะ

การสะสมของทางเลือกและผลลัพธ์

อ๊าาาา~

สองคนกำลังอ้อนกันอยู่ด้วย!

รักกันจังเลย~

สองคนด้วยกัน "สามครั้ง"?

สนิทกันจังเลยนะ

คบกันอยู่นี่เอง~?

การที่กอดรุ่นพี่ ไม่ใช่ "โคอิ" (ความรัก)

แต่เป็น "เคอิ" (ความสนิท/ความรักที่แนบแน่น)

เคอิคืออะไรเหรอ~?

คือการ "ชื่นชม/รัก" นั่นเอง!

โคจิ

จะไปซ้อมฝึกไหม?

●●

อืม

เฮ้ โคจิ!

ตำแหน่งของฝ่ายรับก็ดูให้ดีสิ!

มองรอบตัวให้มากกว่านี้สิ!

อย่าเพิ่งรีบชู้ตไปสิ!

ครับ!

ฮึก

อือออ...

เป็นอะไรไป อัทสึชิ...

นี่ไง ถูกเปลี่ยนตัวออกจากตัวจริงแล้ว

ช่วงนี้ไดกิเก่งขึ้นเยอะเลยนะ

ทั้งๆ ที่เคยเป็นตัวจริงมาตลอด...

ดูสิ ใช้พื้นที่บนสนามให้เยอะๆ สิ

อย่าเล่นคนเดียวนะ!

อย่าถือลูกบอลนานเกินไปสิ!

ฮ่า

จะเข้าชมรมอะไรดีนะ~?

โคจิน่ะ เล่นบาสเกตบอลใช่ไหม?

เอ่อ... ก็แบบว่า

แต่ว่าจะลองเข้าชมรมอื่นดูดีกว่า

ขอเป็นชมรมละครเวทีนะ~!!

ช่วยด้วยค่ะ!!

คุณตรงนั้น! รบกวนช่วยพวกเราหน่อยเถอะนะคะ!

สมาชิกชมรมน้อยเกินไป จนเสี่ยงที่จะยุบชมรมแล้วค่ะ!

ขอร้องเลยนะคะ~~~

ที่ชมรมบาสเกต

มาสายแล้วล่ะ~

ช้าขนาดนั้นเลยเหรอ?

เพราะว่าหลังจากเสียงกระดิ่งเตือนดังขึ้นคือรอบจริงแล้วนะ

ท 01:0

นี่เธอ...

นี่ คุณรู้ไหม...?

เขาไปต่างประเทศแล้วน่ะ

คุณหัวหน้า!

จะเริ่มซ้อมฝึกกันแล้วนะ

ไม่มีพรหมลิขิตหรอก

คู่ที่จะได้คู่กันอย่างแน่นอน

บทสรุปที่จะได้มาก็ไม่มีเหมือนกัน

โชคชะตาเนี่ย มันแค่ "บังเอิญ" ทีหลังต่างหาก

แค่ตั้งชื่อให้ฟังดูโรแมนติกเท่านั้นเอง

ไม่มีเส้นพรหมลิขิตวาดไว้เลยนะ

ตรงไปข้างหน้านี่

พูดอีกอย่างก็คือ

ก็หมายความว่าก็ไม่มีพรหมลิขิตให้ต้องทำตามด้วยเหมือนกัน

พวกเราน่ะ

เลือกได้นะ

ว่าพวกเราจะพบกับอนาคตแบบไหน

เส้นทางที่ฉันกำลังจะเดินไปเนี่ย...

ให้ตายสิ

มาเรียกในช่วงปลายปีแบบนี้ได้ไงเนี่ย

ช่วงเดือนสุดท้ายของปีก็ต้องสอนให้สมศักดิ์ศรีหน่อย

ต้องให้ไปร่วมอินเตอร์ไฮให้ได้นะ?

ทั้งสองคนเลย

แน่นอนอยู่แล้ว

หึ

ฉันจะได้ที่หนึ่งให้ได้เลย!

จะไปอินเทอร์ไฮให้ได้

แม้จะต้องโค่นใครบางคนลงมาก็ตาม

เส้นทางที่แต่ละคนเลือก

กล่องสีฟ้า