☰
ตอนที่ 197

อาโนะโนะ
\#197 ทีละน้อย

เสียงมาจากห้องข้างๆ เหรอ...
ใกล้ถึงเวลาแล้วล่ะ
เรากลับกันดีไหมคะ...
นี่จะอยู่แบบนี้ไปตลอดเลยนะเนี่ย
ใช่แล้วล่ะ

ทำหน้าแบบนั้นนี่
ปิ๊บ
กลับบ้านไม่ไหวหรอกนะ
เพราะว่าคุณรุ่นพี่ไงคะ!
อีกแล้วใช้คำสุภาพ
อ๊ะ
ทีละน้อยนะ
ฮะ...
อืม
ทีละน้อย

อันนี้เป็นอันสุดท้ายแล้วสินะ
ลุงคะ ขอบคุณที่ช่วยนะคะ
ไม่เป็นไรเลยครับ
ครับ
เออๆ ไม่เป็นไรหรอก เพราะลุงเองก็มีเรื่องต้องใช้ด้วย
จินัตสึ
จินัตสึจัง
อันนี้ เอาไปเลย!
อันนี้ด้วย! เป็นของตอบแทนจากครั้งที่แล้วนะ!
การอยู่คนเดียวนี่มันมีของต้องใช้เยอะแยะเลยนะ
อย่าเพิ่มของให้เยอะสิ
พวกอาหารพร้อมทานนี่มีไว้เท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก
อย่างนั้นเหรอครับ

ดูแลสุขภาพด้วยนะ
เรียกหาฉันได้ตลอดเลยนะ
ค่ะ/ครับ
ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ
เพราะว่าจะมาอาศัยอยู่ที่บ้านค่ะ/ครับ
จะฝากตัวกับที่นี่ตั้งแต่วันนี้เลยนะคะ/ครับ
ชื่อคาโนะ ชินัตสึค่ะ/ครับ
บ้านเรามีบันไดนะคะ/ครับ

ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่กันนะ
ไม่ใช่เพื่อจะช่วยคุณไดกิหรอกนะ
เป็นเด็กดีจริงๆ เลยนะ
จินัตสึจัง
ฉันมีหน้าที่ต้องให้คุณใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
เพื่อให้ตรงกับตัวเราในตอนนี้ เพื่อตัวเราในตอนนี้
ก็มีวิธีที่จะบอกเรื่องนั้นได้
ไม่จริงนะ!
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
แล้วถ้าจินเคะจังตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันในเดือนมกราคมได้
2 ปีแล้ว
จริงๆ
จริงๆ เลยนะ
วุ่นวาย
ที่ดูแลพวกเรามา
ใกล้จะให้ออกไปแล้วล่ะนะ
อ๊ะ ก่อนหน้านั้น!

โทะกะ
อันนี้เอาไปไว้ข้างในด้วยนะ
ค่ะ/ครับ
อะไรกันเนี่ย... มันแข็งไปหมดเลย
อะไรก็ได้

การขนของก็เหนื่อยเหมือนกันนะ
จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ!

โทะกะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ครับ
ก็อย่างที่คิดไว้แหละ พอคนมันลดลงไปหนึ่งคน
มันก็เงียบลงไปเลย...

กล่องข้าววันนี้อะไรเนี่ย!?
อย่าตะโกนขึ้นมาทันทีสิ!
เป็นเด็กสุดโต่งจริงๆ เลยนะ
อรุณสวัสดิ์ค่าาาา
อรุณสวัสดิ์
เร็วสิ
อะ
อย่างนั้นเหรอ
เข่า
อะ
จะทำยังไงดีเนี่ย
เวลาไม่พอแล้วนะ
วัดคิโยมิสุ กับ ศาลเจ้าฟุชิมิอินาริ กับ
วัดคินคะคุจิ แล้วก็เดินชิมอาหารแถวอาราชิยามะ...
ต้องเผื่อเวลาสำรองด้วยนะ
ขอค่อยๆ ไปทีละที่นะ
มันเป็นการทัศนศึกษาที่เกียวโต 2 คืน 3 วันนี่นา!
ก็ถึงยังไงล่ะนะ
คุณอาราคาวะกับพวกคุณด้วย
ดูเหมือนจะเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ?
ถ้างั้นตรงนี้
พวกเรานี่อะไรก็ได้
แล้วหมู่บ้านภาพยนตร์ล่ะ?
ชั้น 3 ส่งเสียงดังจังเลยนะ
พวกเราทำตารางกำหนดการของชั้น 1 เสร็จแล้วใช่ไหมครับ?
แน่นอนสิ
ตอนประชุมชั้นเรียนครั้งก่อนน่ะ เร็วๆ เลย
การกำหนดเส้นทางทัศนศึกษา
แก้ไขตรงเวลาเดินทางผิดพลาดแล้วใช่ไหม?
อ๊ะ
ห้องพักอาจารย์
ขออนุญาตนะครับ/คะ
นี่ทริปทัศนศึกษาของพวกเรานะ...
ทำไมหน้าแดงเชียว
ระวังเป็นหวัดด้วยนะ
เก็บของเร็วเข้า
เหนื่อยไหม
ลาก่อนนะ
คุณโอคิ
จินัตสึซัง
คุณจินัตสึ
ก็เลยรออยู่ เพราะคิดว่าใกล้จะถึงเวลากลับแล้วล่ะค่ะ
ดีใจจังเลยค่ะ
เดี๋ยวจะไปส่งถึงอพาร์ตเมนต์เลยค่ะ
เร็วจัง
คุยกันเรื่องทริปทัศนศึกษาใช่ไหมคะ
ค่ะ ใกล้แล้วค่ะ
ฮะ! โทะกะ!
จะซื้อของฝากมาให้เองนะคะ
พอมีอีเวนต์แบบนี้ขึ้นมา
ก็แอบคิดว่าถ้าเป็นรุ่นเดียวกันก็คงจะดีจังเลยนะ
ไม่ใช่พวกศาลเจ้าหรือวัดหรอกเหรอ?
จะส่งรูปวิวเกียวโตธรรมดาๆ ไปให้นะคะ
ขอแบบมีคุณไดกิด้วยนะคะ
พวกร้านสะดวกซื้อเก๋ๆ อะไรทำนองนั้นไหม?
อา
มาถึงแล้ว
จะไปดูไหม?
นั่นมัน...
จะกลายเป็นเกมได้ยังไงกัน...
อยากจะแวะไปมากเลยนะเนี่ย
จริงๆ แล้วเมื่อกี้แม่โทรมาน่ะค่ะ!
เนื้อหาคือ "ไปซื้อทิชชูมาให้หน่อย"
ถ้าที่บ้านมันหมดขึ้นมาจะลำบากแย่เลย...
นั่นต้องรีบไปแล้วสิ!
คุณมาหาได้ตลอดนี่นา
เดี๋ยวนะ แต่ว่าแค่แป๊บเดียวเอง...
ถ้างั้นก็...
ไว้...
การจะชินกับความเหงานี้ได้
ห้องสีฟ้า
คงต้องใช้เวลาอีกสักพักเลยล่ะ...
☆ก้าวใหม่ที่กำลังจะเริ่มขึ้น
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/19)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ

อาคาเนะ บานาชิ — เส้นทางสู่สุดยอดนักเล่าเรื่องราคุโกะ

คุโรอิวะ เมดากะไม่หวั่นไหวกับความน่ารักของฉัน

วาดเรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยตาย

ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น

เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ

รักที่มองไม่เห็นด้วยตากับเธอในค่ำคืนที่แสนจะเลือนราง

บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ

เข็นล่าฆ่าโหด

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว

คุณอิชิกิอยากรู้จักความรัก
