ตอนที่ 198

วันที่ 15 เดือน 7 วันพุธ

★วันนี้วันอะไรนะ?

สำเร็จแล้ว!

คุณอาราคาวะ คุณคินาชิ

หืม?

โอเคๆ

สมกับเป็นคุณฮินัตจังจริงๆ

หัวหน้า ช่วยได้มากเลย~

อรุณสวัสดิ์

อรุณ

มาแล้วนี่ ไดกิ!

วันเกิด

สุขสันต์วันเกิดนะ!

เป็นวันของ "เด็กดี" เลยนี่!

ตอนเด็กๆ เคยโดนพูดเรื่องนี้ตั้งหลายครั้งเลยนะ

จำเรื่องไม่ดีๆ ให้ได้บ้างสิ!

อ๊ะ? ถืออะไรอยู่เหรอ

โปรตีนจากมาซามะ

ฮินะ!

ไม่พอตั้ง 13 ชิ้นเนี่ย!

อ้าว? เพราะปีที่แล้วมีแค่ 3 ชิ้นนี่นา

มันต้องเป็น 4 ชิ้นไม่ใช่เหรอ

มันผิดตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วนะ!

แต่ว่า ขอบใจนะ

วันเกิดฉันต้องเป็นเยลลี่ผลไม้ของเซนบิกิยะสิ

นั่น ราคาเท่าไหร่เนี่ย!

เอาเถอะๆ ก็ดีแล้วนี่นา

ไกโกะ!

กล่องสีน้ำเงิน

ลืมเรื่องชะมาตะอีกแล้ว

#198 ถ้าไม่โจมตี คุณมิอุระ โคจิ

2-A

ไปหาอะไรกินกันเถอะ!

ไดกิ...

วันนี้ข้าวกล่องเหรอ?

ต้องไปหาพี่ๆ ใช่ไหม?

อาคิ

เยี่ยมเลย!

รุ่นพี่~

วันเกิด

สุขสันต์วันเกิดนะ!

ขอบคุณค่ะ

กระดาษโปรย!

ก็เป็นวันไปโรงเรียนธรรมดานี่ครับ จะทำยังไงได้ล่ะครับ

ถ้าพาไปทะเลหรือที่ไหนสักแห่งได้ก็ดีนะ

เดี๋ยวจะช่วยเก็บกวาดให้เอง

กลับมาห่างกันแค่ 1 ปีอีกแล้วสินะ

เป็นวันไปโรงเรียนปกติ เลยช่วยไม่ได้หรอกครับ

แต่ว่าแทนนะ!

ฉันทำข้าวกล่องมาให้

กินให้หมดนะ!

ข้าวห่อไข่!

งานประจำวันที่ 15 มกราคมนะ

และแล้วก็

ซอสเค้ตชัปสำหรับขั้นตอนสุดท้ายอยู่ตรงนี้เลย

ตามที่ไดกิคุงต้องการน่ะ

จะลองวาดให้ดูนะครับ!

ถ้างั้นปีนี้ก็ขอเป็นรูปเหมือนผมหน่อย

เป็นเวอร์ชันอายุ 17 ปีนะ

รับทราบ!

เสร็จแล้ว!

สุดยอดเลย!

รู้สึกว่าเก่งขึ้นตั้งแต่ปีที่แล้วนะ!

ขออีกนิดแบบนี้...

ซอสมะเขือเทศกระเด็นแล้วนะ

จู

คิดว่ารสชาติดีมากเลยนะ

เสียดายจังเลยที่จะทำพัง...

ต้องทำให้เป็นสมบัติชาติซะแล้ว

อยากให้ลองชิมรสชาตินี้ด้วยนะ

ป๊อปปี้เบิร์ธเดย์

พระจันทร์ขึ้นสว่างจ้า

นี่มันอะไรเนี่ย!

ตั้งชื่อให้หน่อยสิ!

ชัตเทิลเค้ก!

ทำอย่างค่อยเป็นค่อยไปเลยนะ!

ตัดแล้วก็แปะ

ของขวัญจากทุกคนในชมรมแบดมินตัน!

สุดยอดดดด...

รู้สึกว่ามันจะพังได้ทุกเมื่อเลย...

อะไรเนี่ย!!

มันให้ความรู้สึกเหมือนความกังวลเข้าจู่โจมเลย...

ติดด้วยกาวอย่างแน่นหนาเลยนะ

ขอแอบดูในโรงยิมหน่อยได้ไหม?

เสริมอีกนิด...

ให้หน่อยสิ

อ่าๆ เธอไงล่ะ

ทำอะไรอยู่น่ะ

บี

แค่นี้ก็อยู่ในขอบเขตการคำนวณแล้วนะ

ถ้าไม่ชอบก็บอกไปเลยสิ

ต้องบอกออกไปสิเว้ย~

ที่เป็นคนเปิดเผยและเป็นตัวของตัวเอง

เธอมันเป็นคนแบบคุณโมริยะ

แล้วก็คงทำตัวเป็นแฟนในอุดมคติให้เข้ากับตัวเองสินะ

ถ้าคบกันอยู่แล้ว

ถ้าไม่บอกสิ่งที่ทาคาซากิคิดออกมาให้ชัดๆ

อีกฝ่ายก็ต้องพยายามเข้าหาบ้างสิ

แปลกแล้วที่เธอไม่มีแฟนนะ

เงียบไปเลยน่า

ชมรมโทะ

ชมรมโกะกิ

แต่ว่าการที่คบกับผมเนี่ย

ผมไม่อยากจะ

จำกัดคุณอายาเมะนะ...

ไดกิรุ่นพี่

สุขสันต์วันเกิดครับ

คุณก็ให้เวย์โปรตีนด้วยเหรอเนี่ย

เพราะว่าผมอยากให้ไดกิรุ่นพี่

เก่งขึ้นไงครับ

จริงๆ แล้วเหรอครับ?

ดีใจนะ

แต่ว่านะ

ฮารุโตะ ไปซักผ้าเช็ดตัวมาให้หน่อย

ครับ

ไม่รู้ว่าวันเกิดคือวันอะไร ก็เลยเห็นอยู่ในล็อกเกอร์น่ะครับ

ทุกคน

ขอบคุณที่เหนื่อยมาทั้งวันนะ

เลิกสนใจฮินะแล้วนะ

โย่ววว

หมายถึงอะไรเหรอครับ/คะ

แกล้งกวนอยู่ไม่ใช่เหรอ พูดจาให้คิดได้เนี่ย

เลิกแบบครึ่งๆ กลางๆ ได้ไหม? ปล่อยให้ฉันได้อยู่กับความสงบสุขหน่อย โอเคไหม?

ก็ไม่ได้ว่าเป็นการให้คิดอะไรขนาดนั้นนะ

เรื่องความรักอะไรนั่น

ก็ไม่ค่อยเข้าใจเลยครับ

แต่ว่า

คนที่เค้าเคารพบอกว่าอย่างนั้นน่ะครับ

ฮารุโตะ เธอนี่จังหวะการบุกกับรับมันไม่ดีเลย

ฝ่ายบุกมันหยาบและไม่ประณีต

เหมือนมันแสดงออกถึงความใจร้อนในเรื่องส่วนตัวออกมา

ให้รู้จักความรอบคอบให้มากกว่านี้สิ” ครับ

ก็เลยปกติก็จะ

ใจเย็นๆ อย่างรอบคอบ...น่ะครับ

คิดว่านะ เป็นเด็กที่ซื่อตรงมากๆ เลย

นั่นเป็นทัศนคติที่ดีนะ

คนใจเย็นก็น่าจะมองเห็นอะไรได้เยอะกว่าด้วย

แต่แบดมินตันมันก็เหมือนกับตัวคุณฮินะนะ

มันก็มีคู่ต่อสู้เป็นปัจจัยด้วยนี่นา

บางทีถ้าไม่บุก

ก็อาจจะจบไปแบบที่คู่ต่อสู้ไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้นะ

อะไรเนี่ย ฮารุโตะ ตีสมัชได้เจ๋งจัง

ฟู่

เดิมทีรับก็เก่งอยู่แล้ว ถ้าใช้ให้สมดุลก็ต้อง最強แน่ๆ

ฮินะ นั่นน่ะ

อาจจะแนะนำก็ได้นะ

เอ๊ะ

ทางแบบนั้นก็

อาจจะมีมั้งนะ

ความหมายที่แท้จริงของคำพูดที่กำกวมน่ะ

อายาเมะ

＃198／จบ