ตอนที่ 199

☆สวัสดีค่ะ จากในกล่องเลย!!

กล่องสีน้ำเงิน

＃199 โคจิ มิอุระ เคียงข้างคุณ

ในโรงยิมที่เต็มไปด้วยเสียงเชียร์โฮ้ๆๆ—

อีกแล้ว

โค้งสุดท้ายแล้ว—

นั่น

โอ๊ย!

เพิ่งจะตีไปเองนะ!

ชนะแล้ว

— ทำไมมันถึงมีระยะห่างนิดหน่อยล่ะ

สงสัยควรจะผสมการตีระยะกลางเข้าไปด้วยนะ

?

ทัศนศึกษา

ช่วยซื้อของฝากมาให้หน่อยสิคะ

เอาเป็นเครื่องรางแทนนะคะ

ด้วยความมีบุญอะไรกัน

ก็แค่ขอให้ไดกิช่วยก็น่าจะพอแล้วนี่นา

ไม่ได้ค่ะ

ไม่ได้เหรอคะ... ก็ถ้าให้ฉันซื้อนี่

มันเป็นเรื่องปกติที่จะขอให้รุ่นพี่ที่ทำงานด้วยกันมาซื้อไม่ใช่เหรอคะ

ไม่ได้หรอกค่ะ

ก็อยากได้นี่นา

เพื่อให้ชนะรุ่นพี่ไดกิในการคัดเลือกอินไฮ

มันเป็นเครื่องรางขอชัยชนะนี่คะ

ก็เลยขอคุณโชโนะรุ่นพี่นี่ไงคะ

ว่าให้ช่วย

อย่างนั้นเหรอ

ก็เพราะว่า...

งั้นเจอกันนะ~

มาซะคุคุจาคุคุจาคุจาคุจาพูดกับผู้หญิง

ในการเรียนที่สรุปเกี่ยวกับเกียวโต

ไม่เป็นไรหรอกน่า

เราก็รับผิดชอบศาลเจ้าคิตะโนะเทนมังกูเหมือนกันนี่นา

อ๊ะ... ใช่แล้ว มีงานแบบนั้น

นายลืมงานแล้วไม่ใช่เหรอ

กำหนดส่งเมื่อไหร่กันนะ

มะรืนนี้

สู้โววว...

คุณผู้จัดการ!

ตอนที่สไลด์ไปน่ะ

หืม?

เข่าฉันถลอกเลย...

...บาดเจ็บตรงไหนไหม?

อย่าสไลด์สิ!

ผ้าพันแผลรับทุกอย่างไว้ให้ฉันเลย...

มีอุปกรณ์เย็บปักถักร้อยวางอยู่ในห้องชมรมด้วยนะ

เดี๋ยวไปเอามาให้

ขอโทษนะคะ

โกตะจัง

เป็นชょうบุเลยนี่นา

เอ๊ะ

นะ

รับหน้าที่ผู้จัดการเหรอ?

ใช่แล้ว

ก็ยังทำกันอยู่นี่เอง

ก็ตอนที่คบกันน่ะ

ตรงนี้สิ

ก็ช่วยทำความสะอาดที่นี่ด้วยไม่ใช่เหรอ

มันแย่สุดๆ ไปเลย!

อย่าพูดแบบนั้นสิ มาเล่นด้วยกันอีกนะ

ฉันมีแฟนแล้วนะ

รู้แล้วน่า

รู้ก็อย่ามาชวนสิ!

ตากุสะใช่ไหม

แค่ถามก็ฟรีแล้วนี่นา

เรื่องชมรม เรื่องความรัก

คนเรามันก็เปลี่ยนไปได้นี่นา!

เธอก็ดูจริงจังขึ้นนะเนี่ย

ให้ตายสิ ในบรรดาทุกยุคสมัย

มันเป็นแฟนที่แย่ที่สุดเลย...

อา

เชิญค่ะ

เพื่อนของคุณโชตะ

สินะคะ

ตอนนี้ความอ่อนโยนมันซาบซึมเข้าถึงใจจังเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ถ้าอย่างนั้น

เอ่อ!

เจ้าโชตะนั่นดูเหมือนจะสบายๆ นะ แต่ว่า

ฉันว่าเขาก็พยายามอยู่เหมือนกันนะ

เพื่อให้อยู่กับแฟนที่ดีของคุณโชบุ

ที่ถูกผู้ชายรายล้อมนี่ก็คงจะช่วยไม่ได้หรอก

ฉันว่าเจ้าเขาก็รู้สึกอะไรอยู่บ้างเหมือนกันนะ

ทางฝั่งคุณโชบุเองก็

ช่วยอยู่เคียงข้างเจ้าโชตะให้หน่อยสิ

งั้น

ขอบคุณที่เสียเวลาให้หน่อยนะ

อุ๊ก!

ดูสิ! เอาอุปกรณ์เย็บปักถักร้อยมาให้แล้วนะ!

เย็บเองสิ!

อื้อ...

เริ่มจากเอาเข็มออกมาสิ

เอาล่ะ

ยี้

ให้ช่วยถือไหม?

พอแล้ว!!

เอ่อ

อิโนะตะ กับจีจังก็คบกันมา 1 ปีแล้วใช่ไหม?

ใช่แล้ว...

เอ๊ะ? เอ๋... อืม

ชอบตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?

อะไรเนี่ย จู่ๆ ก็ถามแบบนี้

...ตั้งแต่ต้นมัธยมปี 2 น่ะ

เกือบ 4 ปีเลยเหรอ!?

มันอะไรกันเนี่ย!

นี่คือสถิติที่ยาวนานที่สุดในบรรดาทุกยุคเลย...

ฉันกับเพื่อนของคุณโชตะก็คบกันมา 4 เดือนแล้วนะ

อย่ามองด้วยสายตานั้นสิ

อย่าพูดอะไรเลย

เขาเป็นคนดีมากๆ เลยนะ ใจดีด้วย

ก็ไม่เคยบังคับให้เราต้องทำตามความคิดของเขาด้วย

มาคบกันแบบสบายๆ กว่านี้เถอะ

ไม่เหมือนคนก่อนๆ เลย...

"หนังเหรอ? ไม่สนใจเลยอ่ะ

มันก็ไม่เหมือนที่คิดไว้อ่ะนะ

ถ้าไปคนเดียวล่ะ

เขาก็ไม่เคยคบกับคนอื่นนานๆ ได้เหมือนกันนี่นา?

แบบนั้นแหละ!

ความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างก็อยากทะนุถนอมให้ดี...

โชบุ มารุยะน่ะ

พรีค็อก เหยือกน้ำ

มันเปลี่ยนไปแล้วล่ะ!

เป็นผู้จัดการที่ทำได้ดีขนาดนี้!

ถึงขนาดทำให้แฟนยิ้มได้เลยนะ!

ต้องทะนุถนอมไว้นะ!

เสร็จแล้ว!

สำหรับการครั้งแรกถือว่าทำได้ดีมากเลยนะ!

ถึงจะเกินเวลาที่กำหนดไป 30 นาที แต่ว่า...

อาหารเย็นวันนี้! ทำเสร็จแล้วนะ

เดี๋ยวนี่... ยังเป็นเวลากิจกรรมชมรมอยู่ใช่ไหม...

ขอรับประทานครับ/ค่ะ

วื้ดดดดดด

เพิ่งเลิกชมรมมาครับ/ค่ะ!

น่าอร่อยจัง... ครั้งหน้าทำอีกหน่อยนะครับ/คะ

ค่ะ/ครับ

ได้สิ ครั้งหน้าจะลองทำเต้าหู้หม่าผั๊บด้วยนะ

เผ็ดหน่อยนะครับ/คะ

อ่า ขออนุญาตมาตอนดึกนะครับ/คะ

เมื่อวันก่อนนี่เอง

ที่ย้ายเข้ามาอยู่ข้างๆ

เลยแวะมาทักทายครับ...

วันนี้ก็

โอเค!

ไปก่อนนะ!

เย้!

ตุ้บ

ไปให้สนุกนะ

หลี่ ซินกาน

เร็วจัง

เป็นนิสัยน่ะ

อรุณสวัสดิ์!

อรุณสวัสดิ์

ตื่นเต้นจังเลยนะ

อืม

ใกล้แล้วล่ะ

ออกเดินทางแล้วนะ!

สถานีจอด: ฮิโยชิ, เกียวโต, ชินโอซาก้า

ชู่ว

รอเกียวโตอยู่~~~! สีประจำขบวนถัดไป!!

ไปทัศนศึกษา!

กล่องสีฟ้า

#199