ตอนที่ 201

มารดาแห่งสีฟ้า

＃201 อินุคิริ กับ มิอุระ โคจิ

อยากไปเที่ยวด้วยกันสองคนน่ะ

★ค่ำคืนวันแรกของทริปทัศนศึกษาที่พลิกผัน~

เข้าใจแล้ว

แต่นะ...

ก็มีความรู้สึกอยากไปตามที่เพื่อนอยากไปเหมือนกันนะ

ถ้าเป็นไปได้ขอให้ถึง 15:00 น. น่ะ

หลังจากนั้นขอให้ไปที่ของเพื่อนได้ไหม

อืม แค่ได้ไปบ้างก็ดีใจแล้วล่ะ!

ขอบคุณนะ!

ถึง 15:00 น. นะ เข้าใจแล้ว!

รอพรุ่งนี้อยู่นะ

อืม

งั้น

สำคัญนะ

ตอนนี้ฉันน่าจะทำได้

อันนี้ไม่เอาแล้ว!

เธอก็บอกมาตลอดไม่ใช่เหรอว่าอยากได้

อยากได้อันของพี่จัง~

ไม่ได้เอาแต่ใจนะ!

ตามใจตัวเองเลย

เอ๊ะ พี่จะมาเรียนว่ายน้ำเหรอ!?

ยอมแล้ววว!!

โจมตีเลย

ไม่เก่งแล้วต้องเสียใจสิ

เอ๋~

ถ้าไม่เก่งก็ต้องเข้าใกล้

เหมือนกับว่าไม่ได้มีอยู่เลยด้วยซ้ำ

ไปตั้งใจเรียนสิ!

ฟู่ววว~

อ่า

ถ้าเบื่อก็เลิกก็ได้

อัน

สอง, คู่

กัน

กาแฟเย็น L นะคะ

เป็นขนาด M ค่ะ

ถ้าคิดว่าไม่ถูกก็ถอยออกมานะ

อ๊ะ ค่ะ/ครับ

แบบนั้นมันง่ายดี

พี่จัง...

ไม่ไหวเหรอคะ

ค่ะ... เข้าใจแล้วค่ะ

คราวหน้าจะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ!

ก็ทำแบบเดิมซ้ำๆ ไปเรื่อยเลย

ประตูเม

ฉันไม่มีอะไรเลย

ปมด้อย

กลับมาก่อนเวลาด้วยนะ

ระวังตัวด้วยนะ~

ทีมที่ 2 ออกเดินทางแล้ว!

อายาเมะ คะบุชิ จัง

โชตะคุง ไปเดี๋ยวนี้เลย!

ขอโทษจริงๆ นะ

เดี๋ยวไปรวมกลุ่มตอน 15:00 น. นะ!

เราจะเจอกันที่วัดคิโยมิสุตอน 15:00 น. นะ!

ได้เลย สนุกให้เต็มที่นะ

ไว้เจอกันนะ!

ถึงจะแอบน่าเสียดายหน่อยนะ

ที่ได้ไปเที่ยวทริปโรงเรียนกับแฟนเนี่ย

ความทรงจำแสนหอมหวานมันจะมาขวางไม่ได้หรอก

แล้วก็ช่วงหลังๆ ก็เที่ยวด้วยกันได้ด้วยนะ ช่วงครึ่งหลัง

ทีมที่ 3 ออกเดินทางแล้ว

จริงด้วยนะ

โอ้!

วัดคินคาคุจิสว่างไสวกว่าที่คิดแฮะ!

สมกับชื่อเลยนะ วัดคินคาคุจิ!

วัดคินคาคุจิมีชื่อเรียกเล่นว่า

แต่ตามชื่อทางการคือวัดชะคุออนจิ ดูเหมือนจะใช่นะ

ที่วัดนิกายรินไซ โซโคคุจิ

สร้างโดยโชกุนแห่งบาคุฟุสมัยมุโรมาจิ องค์ที่ 3 อาชิคางะ โยชิมิตสึนี่เองนะ

เขาว่ากันว่าสวนกับสถาปัตยกรรมมันแสดงถึงดินแดนสุขาวดีเลยล่ะ

…

เพราะชอบประวัติศาสตร์น่ะ

…ขอโทษนะ

ที่เล่าเรื่องน่าเบื่อแบบนี้เป็นพรืดๆ

เอ๊ะ! ทำไม

รู้ประวัติศาสตร์เยอะจัง สุดยอดเลย!

สมัยก่อนเคยถูกเผาด้วยไฟอีกด้วยนะ

เอ๊ะ! อันตราย!

อา!

มีไอศกรีมชาเขียวด้วยนะ! กินกันเถอะ!

ถ้าอย่างนั้นก็!

ฉันสืบร้านแถวๆ นี้มาแล้วนะ! แต่ว่า...

งั้นไปที่นั่นกันเถอะ!

ว้าว

คนเยอะมากเลย

น่าจะรอสัก 20～30 นาทีมั้ง...

ฉันไปที่อื่นก็ได้นะ แต่ว่า...

เอ๊ะ

เอ๊ะ

เค้กมัทฉะตรงนี้อร่อยมากเลยนะ...

เอาเป็นว่าต้องต่อแถวแหละ!

ที่อื่นรึ...

เอ่อ...

ไหนๆ ก็ไปหาข้อมูลให้แล้วนี่นา~

ได้เหรอคะ/ครับ?

อยากลองเค้กมัทฉะจังเลยค่ะ/ครับ

มีอะไรเหรอคะ/ครับ?

ก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นวัดคินคาคุจิค่ะ/ครับ...

ถ้าอย่างนั้นก็เลี้ยวซ้ายตรงนั้นนะคะ/ครับ...

เพราะว่ามันใกล้มากเลย

ซ้าย...

จะไปนำทางให้เองค่ะ/ครับ!

ทางทิศตะวันตกสินะ

อ้าา~

ขอโทษนะคะ/ครับ ขอไปก่อนนะ

เอ๊ะ

ขอโทษนะเนี่ย

ไม่เป็นไรเลยค่ะ

ไปดีมาดีนะ

นี่มันเวลาอะไรกันเนี่ย?

ก็ไปด้วยกันนี่นา?

เอาน่า รอไปก่อนเถอะน่า

โชตะคุงก็แค่ใจดีเป็นพิเศษน่ะ

ไม่อยากให้เสียเวลารอต่อแถวให้เสียเปล่า

เป็นคนน่ารักที่ใจดีกับทุกคนเลย

คุณฮินัตจังกับพวกเขาน่ะ

ตอนนี้คงไปอยู่ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริแล้วล่ะมั้ง...

มาแล้วครับ/ค่ะ!

ยินดีต้อนรับกลับ

เดี๋ยวค่อยกินกัน

ได้เซโมยากิเป็นของขวัญขอบคุณมาด้วยนะ

อุจจี้

ขอบคุณสำหรับอาหารนะ

อืม

ตรงนี้ให้ฉันเลี้ยงเอง

เอ๊ะ! ปกติก็หารกันไม่ใช่เหรอ!

เมื่อกี้ปล่อยให้รอคนเดียวด้วยนี่นา

สมแล้วที่เป็นคนใจดี

ขอบคุณนะ

อา! โยจิยะ!

อื้ม

คนดีแบบนี้

ขอแวะหน่อยได้ไหม?

เอ๊ะ

อืม

ให้เลี้ยงไหม?

เป็นของฝากของฉันเลยนะ

จะให้ใส่ในกระเป๋าเป้ไหม?

เขารักษาฉันเอาไว้นะ

ได้เหรอคะ/ครับ?

เรื่องราวที่เหมือนปาฏิหาริย์นี่นา

ฉันต้องพยายามให้มันราบรื่นให้ได้แล้ว

ไม่อย่างนั้นก็จะไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากตัวเองในอดีต

ได้ไปสวดมนต์ด้วยแล้วด้วย

ไปกันไหม

ก็เลยเกิน 13:30 ไปแล้วนี่นา...

จากตรงนี้ไปวัดคิโยมิสุใช้เวลาประมาณ 50 นาทีนะ

ไม่เหนื่อยเหรอ?

ต้องรีบไปแล้วล่ะ...

อืม สบายมาก!

ถ้างั้นคราวหน้าไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเกียวโตกันเถอะ

เขาว่ามีซาลาแมนเดอร์ยักษ์อยู่ด้วยนะ!

เหมือนจะมีตุ๊กตาขายด้วยนะ ไปซื้ออันนั้นด้วยเถอะ

เอ๊ะ?

แต่ว่า...ถ้าจากตรงนี้

ไปที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

ก็ทันตอน 15:00 น. เลยนะ...

รู้ว่านายพูดตามใจตัวเองนะ

แต่นายก็ยังอยากอยู่ด้วยกันจนถึงที่สุดนี่นา

แต่มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ

ค่ะ/ครับ

ตามมาด้วยนะคะ/นะครับ

แต่ว่า

ถ้าพูดแบบนั้น

ก็จะทำให้เขาเสียใจใช่ไหมคะ/ครับ

ตามใจชอบ

ทำอะไรก็ได้ตามที่ตัวเองชอบ

คนที่เป็นแบบนั้นก็จะมีความสุขถ้าตอนนั้นมันสนุก

ตกหลุมรักแบบสุดหัวใจ แล้วก็รับมือกับเรื่องต่างๆ ต่อๆ กันไป

สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไรติดมือมาเลย...

แต่ว่า

แม้แต่ตัวเองที่ทำในสิ่งที่ถนัดไม่ได้

การค้นพบบทบาทของการเป็นผู้จัดการ

ก็ไม่ได้แย่เลยนะ

และคิดว่าอยากจะรักใครสักคนให้มากขึ้นอีก

ว่าตัวเองก็ได้

กลายเป็นคนที่มีบางสิ่งบางอย่างอยู่ในมือได้แล้วนะ

แน่นอนสิ อยากจะรักเพื่อนๆ เอาไว้นะ

แต่ถ้าไม่รักแฟน

ฉันก็เป็นคนแบบเดิมเหมือนก่อน

เขาเอาไว้อีกครั้ง

ฉันจะไม่กลับไปเป็นแบบนั้นเหรอ...

ทำไม

ทำไมเหรอคะ/ครับ

ถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะคะ/ครับ...?

เพราะทัศนศึกษาเหรอคะ/ครับ?

＃201 ／จบ

เป็นการเจอกันที่ไม่คาดคิดเลย

กล่องสีฟ้า