ตอนที่ 208

☆วันนี้ที่โรงยิมมารวมตัวกันนี่คือ...?

แหม พลังที่สะสมมาช่วงสอบ

มันล้นเหลือไปหมดเลยนะ!

สมัชตรวจข้อสอบตัวเอง!

ถึงจะบอกว่าจะมาหลังสอบ

แต่จะมาก่อนจบการศึกษานี่

สงสัยจะเครียดมาเยอะน่าดูเลยล่ะ

เม็ท

อ๊ะ!

อันนี้เหรอ?

ให้คนที่ว่างๆ แบบนี้ใช้อันนี้เหรอ?

เกม! ฮาริอิว!

ตัวสุดท้ายมันโกงไม่ใช่เหรอ ทะลุเน็ตเข้าไปเลย

ถึงอย่างนั้นก็ต้องเอาให้ได้นะ

คุณฮาริโอะรุ่นพี่

คราวหน้าเป็นตาฉันนะ...

ทายม์อัป

กิจกรรมชมรมวันนี้ถึงตรงนี้แหละ!

ฉันยัง...

ไม่ไหวหรอก! หลังจากนี้ยังมีงานสำคัญ งานสำคัญอีกเยอะแยะเลยนะ

ก็คือการทำความสะอาดโรงยิมไงล่ะ!

รุ่น 3 ก็มาเพื่อเรื่องนี้เหมือนกันใช่ไหม

ก็ใช่น่ะสิ

เพราะว่าดูแลกันมาตลอด 3 ปีนี่นา

อันนี้ก็ด้วยนะ

ก็ต้องทำตัวไม่ให้เป็นภาระ

ค่ะ/ครับ

กลัวแมลงไม่ใช่เหรอ?

ถ้าลำบากก็บอกฉันได้นะ

คุณคุโดะ ฉันอยู่ทีม "ไม่" นะ

ขอบคุณนะ แต่ว่า

คนใจดีน่ะ โดนคนชอบเยอะนะ!

มีใครช่วยกวาดข้างนอกให้ด้วยคนสิ

ถ้าพยายามจะให้คนชอบ แต่ยังไม่ได้คนชอบนะ

เอ๊ะ?

ค่ะ/ครับ

เก็บกวาดช้าไปหน่อย...

การเขียนข้อความสำนึกผิดน่ะ

ไม่ต้องไปเช็กยืนยันก็ได้นี่นา

ให้ฉันไปจัดการตรงโน้นนะ

สวัสดีค่ะ/ครับ

สวัสดีค่ะ/ครับ

ของฝาก

ยังไม่ได้รับเลยนะ

ก็ได้มาจากชมรมแบดมินตันนี่นา

อร่อยนะ แต่รุ่นพี่ก็สั่งด้วยใช่ไหม

ก็ซื้อมาแล้วนี่นะ

แต่มันรู้สึกอึดอัดๆ นิดหน่อย

ไม่จำเป็นต้องคิดลึกขนาดนั้นก็ได้ แค่มีคนขอมาก็...

เอ่อ... แล้วก็ทำมันหล่นลงไป

ตอนนั้นแหละที่รู้

คุณเป็นอันดับหนึ่ง

ที่จะเชียร์ได้

เป็นเพราะคุณไดกิรุ่นพี่น่ะเหรอ

เป็นเพื่อนกันใช่ไหมคะ?

●●●

อะ โดนทำร้ายใจเลยนะนั่น

นักพยากรณ์เหรอ?

ผลลัพธ์มันก็ออกมาแล้วนี่คะ

แมตช์มันจบไปแล้วนี่นา

ทำไมต้องตั้งใจมาอีกครั้งล่ะ...

ถ้าไม่ลองทำล่ะก็

ไม่มีทางชนะหรอก

ถึงจะเข้าใจดีว่า

เป็นแผนสุดท้ายที่ทำแบบงอแงแล้วนะ

แต่คนที่นั่นน่ะ

เป็นคนที่ให้กำลังใจฉันได้มากที่สุดเลยล่ะ

ฉัน ฉันก็...ยังไม่ยอมแพ้นะ

อ่า เหมือนกันสินะ...

ข้างนอกเสร็จแล้วครับ/ค่ะ!

อ๊ะ! ฮารุโตะ! มาถูกที่เลย

มีอะไรเหรอ?

ถ้ามีธุระ ก็แค่เรื่องสำคัญๆ ก็พอ

ฉันทำอะไรผิดไปเหรอครับ/คะ?

ต่อจากนี้จะถูพื้น แล้วก็เช็ดผ้าม่านด้วย!

ฮารุโตะก็มาช่วยด้วยสิ!

แข่งถูพื้นเหรอ?

ที่นี่ วิ่งไปกลับ

ใครกลับมาก่อนก็ชนะ!

ฉันจะไม่แพ้คุณไดกิรุ่นพี่เด็ดขาด

เอาล่ะ!

ทำไมล่ะ!?

พร้อม... ดอนซึ!

อีกแล้วเหรอเนี่ย ทำอะไรอีกแล้ว

นี่มันแข่งถูพื้นนี่นา

มันเช็ดได้ดีไหมเนี่ยー?

อ๊ะ อิโนกามะคุงอยู่หัวเลยนี่นา

สู้ๆ นะ!

ตรงทางกลับเนี่ย ต้องถูที่คนละที่สิ

สู้ๆ!

การแย่งชิงความเป็นหนึ่งนี่มันดุเดือดจริงๆ!

อะ

เห็นหน้าท้องของคุณจินคะ

เอ๊ะ!?

ตาฝาดไปเองค่ะ

ฮารุโตะจัง!!

ไม่เข้าร่วมเหรอ?

เหนื่อยไม่ใช่เหรอ?

11เหรอ?

11p

แบบนี้ก็ชนะได้

แต่ก็ขาดสมาธิไปหน่อย

คงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะมั้ง

พวกเราก็เล่นกันไหม

เอ๊ะ

นี่ ชินัตสึ

แผนกหญิงเหรอคะ?

คนที่ชนะ

จะเลี้ยงน้ำผลไม้หลังทำความสะอาดให้นะ

พวกเราก็เล่นด้วย!

ดีจังเลย!

ฉันด้วยยย

เล่นกันเถอะ ๆ

11

เอาล่ะ!

สวัสดีครับ/ค่ะ

สวัสดีครับ/ค่ะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ/ค่ะ

มาตั้งใจถูพื้นกันนะ

ครับ/ค่ะ

เพื่อน้ำผลไม้ไงครับ/ค่ะ

ก็เพราะหวังน้ำผลไม้สินะ

ใช่ครับ/ค่ะ แต่ว่า

แพ้มาตลอดก็ไม่ไหวแล้วล่ะ

ไปเลยยย!

จับตำแหน่งให้ดีนะー พร้อม!

เริ่ม!

ที่ 1 นี่สุดยอดจริงๆ! อ๊ะ สุดยอด

อดีตเอซทีมบาสเกตบอล!

โอ้

เห็นสภาพถูพื้นก็ยังใจเต้นเลยสินะ

ดีใช่ไหมล่ะ

แล้วคนที่อยู่ท้ายสุดก็คือ...

คีย์

ไม่ไปไหนเลย

คยู

ตัวเบาเกินไป มัวแต่แพ้แรงเสียดทานสินะ

พยายามอีกหน่อยสิ!

สู้ๆ นะ!

ระหว่างนั้น คนที่ 1 ก็เข้าเส้นชัยแล้ว!

เดินช้าๆ (กิวโฮ)

20

นิคิ

โค! คิยัน!

คยู

อากาศช่วงท้ายของการวิ่งมาราธอนนี่มันเป็นยังไงเนี่ย

จะวิ่งจนถึงที่สุดเลย!

พูดได้ดีมาก!!

เป็นคนถูพื้นนี่นา

แป๊ะ

นี่! เอาให้น้ำหนักลงไปอีกสิ!

วื้งงง

วื้งงง

แป๊ะ

ไม่ลื่นเลยนี่นา...

รีดให้ดีแล้วใช่ไหมเนี่ย

แกมีแกนกลางลำตัวดีนี่นา ต้องออกแรงดันไปข้างหน้าสิ

วื้งงง

ฮินัตจัง สู้ๆ! สู้ๆ นะ!

แกก็เช็ดสิ!

โอ๊ะ! เริ่มไปแล้ว ดีมาก!

จับทางได้แล้ว

นี่แหละวัยเยาว์!

นี่มันพวกถูพื้นนะ

พูดอะไรน่ะ

เรื่องธรรมดาๆ ของพวกเรา

มันก็กลายเป็นความทรงจำไปแล้วไม่ใช่เหรอ

อีกไม่นานก็...

ดีจริงๆ ที่ไม่ได้เรียนซ้ำชั้น

ถึงจะอำลา แต่ว่านะ

เกือบไปแล้วครับ/ค่ะ!!

—เอ่อ... เดี๋ยวฉันไปเทน้ำในถังก่อนนะ

ขอบคุณครับ/ค่ะ

อ๊ะ สร้างความทรงจำขึ้นมาอีกอย่างตอนท้ายเลยนะ

ก็วัยเยาว์จริงๆ นะ

นั่นคืออย่างแน่นอน

ความทรงจำกับการถือถังกับคนรักเหรอ?

☆สมบัติชิ้นหนึ่งในโรงยิมแห่งวัยเยาว์อีกแล้ว

มันช่างธรรมดาสามัญอะไรอย่างนี้

อาโนะฮาโกะ