ตอนที่ 209

กล่องสีฟ้า

วันนี้คือวันออกเดินทางนะ—

ในที่สุด

โรงเรียนฮิราทากะ พิธีการ

พิธีสำเร็จการศึกษา!!

เรียนจบแล้วนะ

☆ทั้งความพยายาม น้ำตา และความทรงจำ ทั้งหมดที่อัดแน่นอยู่ในโรงยิมวัยเยาว์

กล่องสีฟ้า

มิอุระ โคจิ

สิ่งที่มาจากพวกเรา #209 สมบัติของฉัน

ดีจังเลย! เส้นทางชีวิตของนิชิดะถูกตัดสินแล้ว!

ผมก็ด้วยครับ! คุณครูดีจังเลย!!

ยินดีด้วยกับการจบการศึกษานะ!!

ถ้าเรียนซ้ำชั้นล่ะก็

มันก็จะกลายเป็นเรื่องที่ต้องเป็นห่วงนายทุกเช้าเลยนะ

ดีใจจังที่ได้ปกป้องช่วงเช้าของคุณครูไว้ได้ครับ

ฮาริโอะก็ดีจังนะ!

ได้เข้ามหาวิทยาลัยที่หวังไว้ด้วย!

ครับ

เกือบโดนนิชิดะเหยียบหัวแล้วเนี่ย

ฉันไปส่งของที่โรงเรียนกวดวิชากลับมานะ

นั่นมันไม่ต้องการนี่นา

ดีจังเลยที่ทุกคนตัดสินใจเรื่องเส้นทางได้แล้วนะ

อืม

ได้เรียนจบมาพร้อมกับรอยยิ้มก็ดีแล้วล่ะ

そろそろ移動じろー

ฮาอิ

จินัตสึ

คำตอบ

สู้ๆ นะ

อื้ม

ทำไมต้องเลือกจากกลุ่มที่ได้รับการแนะนำด้วยล่ะ

ควรจะเป็นจากสภานักเรียนไม่ใช่เหรอ

คุณไดกิ

กับคุณฟุยุคิ

กับคุณแม่ของรุ่นพี่จินัตสึ

ชื่อ อย่าเรียกชื่อเต็มแบบนั้นสิ

ดีจังที่มาได้นะครับ

เพราะว่าเราอยู่ด้วยกันไม่ได้มากนัก

ขอบคุณมากๆ เลยครับ

ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ

ไม่เป็นไรครับ ทางนี้ก็เช่นกัน

จินัตสึเองก็

เพราะคุณไดกิ

ถึงได้ใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนมัธยมที่สมบูรณ์แบบเลยล่ะค่ะ

ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ...

กว่านั้น รุ่นพี่จินัตสึ ในคำตอบ

อย่างนั้นเหรอ ประหลาดใจจัง

งั้นเราเข้าไปข้างในเลยไหมครับ

อีกเดี๋ยวก็จะ... ไปยังที่นั่งนะ...

ดูเหมือนว่าจะใกล้จะเริ่มแล้วนะครับ

บัณฑิตเข้าสู่ห้องโถง

พิธีสำเร็จการศึกษา

น้ำตาจะไหลแล้วสิ

ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

โรงเรียนมัธยมเอเมย์ ครั้งที่ 45

จะจัดพิธีสำเร็จการศึกษาครับ

ประกาศนียบัตร

มอบให้

นิอิ...

ครับ

ตัวแทนกลุ่ม B ของไดฮิโอะ

นิชิดะ เรียวสุเกะ

ฮาริโอะ เคนโกะ

ฮาอิ!!!

เสียงดัง

คำกล่าวจากตัวแทนนักเรียนปัจจุบัน...

คำตอบที่ดี...

ขอแสดงความยินดีกับการสำเร็จการศึกษา

ด้วยนะครับ

พวกเราได้เรียนรู้จากแผ่นหลังของรุ่นพี่

มากมาย...

เจาะลึกเข้าไปแล้วครับ

ในคำตอบ—...

ตัวแทนบัณฑิต คาโยะ จินัตสึ

ครับ

คายา...

ความหนาวของฤดูหนาวก็อ่อนลง

วันนี้แม้แต่ตาของต้นไม้ก็เริ่มพองตัวขึ้น

พวกเราชั้นปีที่ 3 จะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเอเมย์แห่งนี้

เมื่อ 3 ปีก่อน ตอนที่เข้าสู่รั้วโรงเรียนมัธยม

กับตัวเองที่กำลังกระสับกระส่ายอยู่กับสถานที่ใหม่

เราได้สัมผัสได้ถึงการใกล้เข้าใกล้ความเป็นผู้ใหญ่

และความรู้สึกตื่นเต้นจนตัวสั่นนั้น ยังจำได้เลยครับ

พวกเราได้เข้าสังกัดชมรมบาสเกตบอล

ในช่วงแรกนั้น

ก็แบกรับความเสียดายที่ยังหลงเหลือมาจากตอนสมัยมัธยมต้นมาด้วยครับ

เพื่อที่จะไม่ให้ต้องทำความเสียใจซ้ำอีก

ทุกๆ เช้า

ก็มุ่งหน้าไปยังโรงยิมแต่เช้าตรู่

และฝึกซ้อมครับ

ผู้ปกครองที่ช่วยเตรียมสภาพแวดล้อมให้

คุณครูและฝ่ายสิ่งอำนวยความสะดวกของโรงเรียน

พวกเขาก็เป็นที่ที่รู้สึกขอบคุณจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไร

และที่สำคัญที่สุด

ต่อเพื่อนๆ ด้วย

ด้วยครับ

ตัวเองที่เอาแต่ใจจนกว่าจะพอใจ

ก็ช่วยซ้อมให้ตัวเองด้วยนะ

ตอนที่เราไปเข้าค่าย

การวิ่งขึ้นเขาจนแทบหมดแรงนั่น

ก็เป็นความทรงจำที่ดีเลยครับ

พอขึ้นมาเป็นปี 2

ซึ่งตัวเองต้องเป็นตัวหลักของทีม

แล้วต้องเป็นคนนำทีม

เวลาที่พยายามฝึกซ้อมมา

แต่กลับบาดเจ็บไป

มันจะไร้ประโยชน์ไปกับเรื่องแค่นี้เหรอ

ตอนนั้นก็คิดแบบนั้นอยู่เลยครับ

แม้แต่ในช่วงเวลานั้น สมาชิกในทีมก็ยัง

ให้กำลังใจในช่วงสิ้นเดือน

และมอบพลังเชิงบวกให้เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น

ก็มีเพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนผมครับ

ที่นั่นเองที่ผม

ได้ตระหนักว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียวนะ

ความเสียดายจากตอนสมัยมัธยมต้นนั้น

ได้กลายเป็นเรื่องของอดีต

และแทนที่ความเสียใจนั้น

ก็แบกรับความรับผิดชอบไว้ครับ

ด้วยรูปแบบที่ยอดเยี่ยมที่สุด

เราสามารถจบมันลงได้ครับ

และวันนี้

พวกเราก็จะสำเร็จการศึกษาแล้วครับ

ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความทรงจำมากมายเลย...

คิ๊ง!

จินัตสึ!

โค—!

ไปกันเลย!

ใครเอาเน็ตมาให้หน่อย

กำลังไปครับ!

รองเท้าของผม

พวกชมรมวอลเลย์บอลมารวมกัน!

ชมรมแบดมินตันพรุ่งนี้แข่งซ้อมใช่ไหม?

ใช่แล้ว กับโรงเรียนมินามิไง

จะไปเอาชนะมาให้ได้เลย!

ยูน่า ออกมาข้างหน้าหน่อย

สู้ๆ นะ โรงเรียนมินามิ

จ่ายบอลดีมาก! จ่ายบอลดีมาก!

ไกโกะ

เข้าสู่โหมดแร็คแล้วครับ

ขอโทษนะ

นิชิดะ ตั้งใจใช่ไหม

คริติคอลตรงไรผมเลยนะ!

ร่างกายไม่ขยับแล้ว...

ใครก็ได้เปิดพัดลมมาทางนี้หน่อย

กลับไปซื้อไอศกรีมกันเถอะ

ดีจังเลย! ฉันจะได้ไอศกรีมด้วย

ฟายโตะ

อีกสักครั้งสิ

โอ้ย!

คิ้ว

ทุกสิ่งที่ได้สัมผัสที่โรงเรียนมุเนะอะกิ

ชิ

ครับ!

ทั้งหมดคือสมบัติของผมเลยครับ

สำหรับการแนะนำสั่งสอนมาตลอด

ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ

และเพื่อเป็นการอธิษฐานถึงการพัฒนาที่ดียิ่งขึ้นของโรงเรียนมุเนะอะคิครับ

การสำเร็จการศึกษา

จะถือเป็นคำกล่าวตอบรับนะครับ

เขียนข้อความให้หน่อยสิ!

มหาวิทยาลัยมันอยู่นอกจังหวัดนี่นะ

ฉันด้วยสิ

เราจะไปเที่ยวเล่นนะ

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งนะ

เอ๊ะ? จินัตสึน่ะ

กลับไปแล้วเหรอ?

จินัตสึต้อง...

แกร๊ก!

อรุณสวัสดิ์ครับ

☆จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งคือจากโรงยิมครับ— ฉบับหน้าสีประจำศูนย์!!

กล่องสีฟ้า