ตอนที่ 219

อาฮะๆ

☆จูบที่ไม่ทันตั้งตัว ความหมายที่แท้จริงคือーー!

＃219 ผู้ช่วยคือมิอุระโค ในมิอุระโค มิอุระโค

ตกใจเหรอ?

การปลอบแบบอเมริกันเหรอ?

นั่นไง เพราะว่าพ่อไปต่างประเทศไง...

ขอโทษนะ

ก็ชอบอยู่ดีนี่นา

ขอโทษด้วยนะ

ขอโทษ

ไม่เป็นไรมั้ย?

ฉัน...ตลอดมา

ในฐานะเพื่อน...

ก็ผ่านไปตั้งนานแล้ว

เธอก็กลับมาแล้วสินะ

ตามปกติล่ะนะ...

แต่ว่า

ระหว่างนั้นก็คงจะ

เจ็บปวดมาตลอดสินะ

ก็อยากเป็นเพื่อนสนิทของเธออยู่นะ

ต่อไปตาแกแล้วนะ!

ตลอดมา

เพื่อคนที่คอยเป็นกำลังใจให้

ก็สู้รุ่นน้องไม่ได้สิ

ถึงแม้จะเป็นมาซาทะก็เถอะ...

ว้า

ไท ไท ไท ไท

นี่ ดูสิ อย่าร้องนะ

นา~นา~นา~

... 11

ยานะ

รอนานเลยนะ

เด็กฝึกงานคนใหม่เหรอ?

ใช่ค่ะ

ร้านดีๆ ก็จะมีเด็กดีๆ เข้ามานี่นา~

เลิกทำเซ็กฮาราได้แล้วนะ~

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ!

มิยาโดระ ฮาจิ

เก็บของข้างนอกให้หน่อยได้ไหม?

ถึงจะเร็วไปหน่อย แต่ปิดกันไหม?

ครับ/ค่ะ

ว้าว!!

อ๊ะ

จินัตสึเซนไป จินัตสึรุ่นพี่

ขอโทษนะครับ/คะ ที่มาอยู่ที่ตรงนี้

เป็นคนน่าสงสัยใช่ไหมครับ/คะ

ไปกันด้วยกัน

คิดว่าแบบนั้น...

อ๊ะ? อะไรจ๊ะ? แฟนเหรอ?

ตอนนั้น

ว่าคุณพ่อคุณแม่ของเขาเข้าโรงพยาบาลน่ะ

ก็ได้ผักผลไม้มาให้...

ทานข้าวเย็นรึยัง?

อ๊ะ!

ยังเลยค่ะ...

ถ้างั้นทานก่อนเลยนะ~

นี่ค่ะ เชิญเลย

เอ๊ะ

กินเข้าไปเยอะๆ นะ

ขอบคุณมากค่ะ

กลิ่นก็หอม น่าอร่อยแล้วค่ะ

ก็อย่างที่คิดไว้แหละค่ะ

เอ๋ะ...

จินัตสึเซนไป คุณจินัตสึกำลังทำอะไรอยู่คะ?

อืม? พับกระดาษน่ะ

นักบาสเก็ตบอลเกิดกระดูกหักขึ้น

พวกเราว่าจะพับกระดาษโอริกามิเป็นนกพันตัว

คิดถึงการพับกระดาษจังเลยค่ะ...

ได้เล่นนานๆ ทีมันก็สนุกนะ

ดูสิคะ

“สวัสดีครับ ผมปัคคุน!” ขอหมูตุ๋นหน่อยได้ไหมครับ!

คากิ

ไม่เอา ดู

ไม่ได้ทำเหรอ?

วาดหน้าตรงนี้สิ

ทำแล้วครับ กำลังกินหัวเพื่อนอยู่เลย

สิ่งที่จินัตสึเซนไปทำนี่น่าแปลกใจจัง...

เคยฝึกมายากลวู้มปากด้วยนะ

เอ๊ะ

เดี๋ยวนะ นึกออกแล้ว

อันที่เคยทำจากกระดาษพับน่ะ...

เหรียญรางวัล!

ตอนประถมเคยแข่งชู้ตลูกโทษกับยูกะ

ชนะ!

มีช่วงที่บอกว่าถ้าชนะจะได้เหรียญรางวัลด้วยนะ

ดีจังเลยค่ะ

ถ้างั้นนี่คือ...

การตื่นเช้าทุกวันเป็นสิ่งที่น่าชมเชย เลยได้เหรียญรางวัลน่ะ

เอ๊ะ

แล้วก็...

อันนี้คือการมีเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไป

“ไม่ยอมแพ้”

รางวัลสำหรับคนที่พยายาม

แล้วก็อันนี้

รางวัลสำหรับคนที่ใส่ใจผู้อื่นเสมอ

รางวัลสำหรับคนที่ให้ความสำคัญ

รางวัลสำหรับคนที่เชียร์ฉันสุดกำลังเสมอ

“รางวัลสำหรับคนที่ไม่เคยละเลยความพยายามตรงหน้า”

เยอะแยะเลย...

โอคิคุน

ชมตัวเองให้เยอะๆ หน่อยนะ

ฉันเองก็เคยเจอการแข่งขันนัดสุดท้ายเหมือนกัน

เข้าใจเลยล่ะ

ถึงต้องหาสิ่งที่ใจตัวเองให้ค่าที่สุดให้เจอ

เพราะว่ามีความรู้สึกหลายอย่างอยู่ในใจ

ตอนนี้คนที่อยู่รอบๆ โอคิคุน

ก็ดูเหมือนเขาจะไปวุ่นวาย

อยู่กับเรื่องราวต่างๆ อีกแล้วล่ะนะ

ก็เพราะว่ารักโอคิคุนไง

การประเมินมันก็ไม่ได้เปลี่ยนง่ายๆ หรอกนะ

เออ...แต่นั่นก็เป็นสไตล์ของเขานั่นแหละ

ถึงแม้จะใช้ชีวิตตามใจตัวเองแบบเห็นแก่ตัวบ้าง

แต่ความอ่อนโยนที่แท้จริงมันก็ยังฉายออกมาอยู่ดี

สงสัยทุกคน

คงจะกำลังเชียร์โอคิคุนที่ทำอะไรตามใจตัวเองอยู่

ถึงขนาดที่คิดว่าฉันจะไปต่างประเทศ

แล้วก็บอกว่า "ไปแข่งอินเตอร์ไฮให้ได้สิ"

ขนาดนั้นเลยนะ ไอ้คนบ้าบิ่นนี่

อา วะฮะ...

อายจังเลย...

จนกระทั่งโดนอีกฝ่ายทำหน้าไม่พอใจ

อีกครั้งนะ

หลังโรงยิม

ตอนที่ชนะ

ถึงขั้นตะโกนว่า “ชนะแล้ววว!” เลยนะ

ถึงแม้บางครั้งจะรู้สึกท้อแท้บ้าง

แต่ฉันจะตบด้วยสมัชให้ได้แน่นอน!!

ถึงอย่างนั้นก็ยังชนะได้

นะ

มีพวกพ้องอยู่ด้วย...

ไม่เป็นไรหรอก

เป็นตัวของตัวเองก็พอแล้ว

การที่ได้ยินแบบนั้นนี่แหละคือความปลอบโยน

โอคิคุน

คำพูดของคุณ การมีตัวตนของคุณ มันละลายหัวใจฉันเลยนะ—

＃219 จบ

กล่องสีคราม