ตอนที่ 222

การพบกันกับเพื่อนสมัยเด็กของมาซามะ—

ซากิจัง! มาแล้วสินะ!

มาซามะก็ดีใจจังเลยนะ!

คนที่มาให้กำลังใจเนี่ย

มาสายไปหน่อยค่ะ

ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นปี 2 แล้วสินะ

ใช่แล้วล่ะค่ะ...

コートฝั่งโน้นน่ะ

ผู้จัดการขาลงมาแล้วใช่ไหม

อืม

ช่วยไปบอกสองคนนั้นให้พยายามหน่อยนะ

อืม

จะเรียกแล้วครับ

หมายเลขการแข่งขัน—...

คนต่อไปสินะ

ก็ใช่นะ

คือว่าผมอะ

คิดว่าต้องมีพื้นฐานคือความเคารพ

เรื่องความสัมพันธ์ของมนุษย์เนี่ย

ว่าไงนะ พูดขึ้นมาเองเลย

ไอ้เรื่องความน่ารักของผมเนี่ย

ผมชื่นชมตรงที่ตรงไปตรงมาของคุณนะ

俺もですよ

ผมชื่นชมมุมมองที่กว้างไกลของคุณ มาซะนะ

ออกมาชัดเจนเลยนะ

ดูเหมือนสไตล์ของแต่ละคนจะ...

จริงด้วย

จะเรียกแล้วครับ

หมายเลขการแข่งขัน—...

น่าจะเป็นเพราะว่ามันไม่มีในตัวเรานี่แหละ ถึงได้เคารพสินะครับ

ตรงนี้ผมขอเคารพเลย

จะเอาเป็นแบบเพื่อนซี้ดีไหมนะ

ต้องชนะให้ได้เลย!

ผมเองก็เหมือนกัน!

ฝากด้วยนะครับ/คะ

สู้ๆนะ

ตั้งใจเล่นให้เต็มที่นะ

เบสแรก

เกม

ลัฟวอล

เริ่มเลย

มาซามะเปิดก่อน!

อย่าให้ไปตีเข้าที่ซากิได้

ให้ตีกลับแบบต่ำๆ

ตั้งใจทำกันจังนะเนี่ย

เข้าโค้งดีมากเลย!

อาาาา!

อาาา!

อาาา!

อ้าาา!

คุณคือเพื่อนสมัยเด็กของมาซะคุงใช่ไหมครับ/คะ

ใช่ค่ะ

ฉันชื่อ คิเซ키 ซากิ ค่ะ

ตรงโน้นเป็นแฟนของอินาริมะคุงใช่ไหมครับ/คะ

ใช่ค่ะ

ชื่อ คาโนะ ชิกะ ค่ะ

คนที่ไม่ชอบนี่อีกแล้ว...

เกลียด...

เมื่อก่อนมาซะจังเคยเล่นกับฉันด้วยนะ

พอไปตีแบดกับไทกิแล้วก็ออกไปข้างนอก

ก็เลย

ฉันก็พยายามหาแฟนดูเหมือนกันค่ะ

แต่มันล้มเหลวเลยสินะคะ

สองคนนั้น...

คบกันอยู่เหรอครับ?

เอ่อ...

ไม่หรอก...

ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องพวกนั้นเหมือนกัน

นี่เอง

ตั้งใจจะแย่งมาวันนี้เลยนะ

ใช่ๆ เลย

ทำกันถึงขนาดนั้น

ล้อเล่นน่า

แต่ตอนนี้ก็ขออวยพรให้มาซะคุงมีความสุขด้วยครับ

ไม่ใช่แค่ร้องไห้

อยากเห็นคุณยิ้ม

ถึงอย่างนั้น

ถึงได้มาให้กำลังใจนี่แหละครับ

มาซะคุง

ชนแก้ว!

ก็เลิกร้องไห้แล้ว

เติบโตขึ้น

เป็นรุ่นพี่แล้วนะ

ทั้งๆ ที่...

อ้าว แพ้ซะแล้ว

21

ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ

6

ดูเหมือนว่าคู่แข่งจะเป็นโรงเรียนเก่งๆ น่ะสิ

เล่นแบดมินตันแล้วก็ร้องไห้เลยสินะ

อย่าร้องไห้สิ

โยวเมย์

โตขึ้นเป็นเด็กผู้ชายที่ไม่ร้องไห้แล้วนี่นา

ถ้าเป็นพี่สาวน่าจะโดนเรียกชื่อด้วยสิเนอะ

ไม่เอาอ่ะ...

กลายเป็นความรัก

จากความรัก

ก็พยายามจะเป็นความรักอีกครั้งสินะ

ไอ!?

มันกำลังจะกลายเป็นอะไรน่ะ

เพื่อนสมัยเด็กก็คงเหมือนครอบครัวใช่มั้ยล่ะ!

สิ่งที่เคยเป็นความรักแบบครอบครัว

แม้ว่าจะเคยเป็นความรักมาก่อนแล้วก็เถอะ

คิดถึงความสุขของอีกฝ่าย

มันเลยกลายเป็นความรัก

ตัวเองนี่แหละรัก

คิดว่ามันคือการรักคนอื่น

แม้ว่าจะเป็นความรู้สึกเหมือนกันที่ว่าอีกฝ่ายสำคัญ

แต่มันก็เปลี่ยนไปในใจของซากิแล้วสินะคะ

สวยมากเลย!

จึจิ

นี่ ดูสิ ไม่ร้องไห้แล้วนะ!

ล้มแค่นิดหน่อยเองนะ ร้องไห้อะไรนักหนา

ก็เพราะว่า...

ผู้ชายก็ต้องดึงฉันไปด้วยสิเนอะ

เอ๊ะ! นี่อะไรเนี่ยดัมเบล!?

มาซะคุง ออกกำลังกายสร้างกล้ามเนื้อด้วยเหรอคะ?

ทั้งที่ตัวผอมแค่นี้เอง

ก็ฝึกเพื่อแบดมินตันไง

ออกมาแล้ว แบดมินตัน

ดีไหมล่ะ แบดมินตัน

ฝึกนี่เอง...

ช่วงนี้กล้ามเนื้อก็เริ่มขึ้นเยอะแล้วนะ

เอาเรื่องเข็มติดผมมาตัดสินเลย!

เข็มติดผมมันคืออะไรเหรอคะ?

มันคือลูกที่ตีจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งของตาข่ายไง

โอกิเขาไม่ชอบเลยนะ!

ไดกิ ตั้งสมาธิเต็มที่เลยนะ!

ตรงหน้าเนี่ย มาซะคุงเก่งกว่าอยู่แล้วล่ะ

แบบนี้ก็ทำให้โดนตบได้ยากขึ้นแล้ว

แต่ว่านะ ซากิจัง

ฉันก็อยากให้โอคิคุจังยิ้มให้เหมือนกันนะ!

ยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!

กันบะเร

โอคิคงี้ เป็นแผนให้มาซะตีสินะ

ปกติก็ตีสมัชของกันและกันอยู่แล้วนี่นา

คิยู

แล้วก็เพื่อลดพลังงานด้วยไม่ใช่เหรอ

คิยุกิ

ก็รู้นี่ว่าโอคิจะเป็นฝ่ายนำพลังงานอยู่แล้วนี่นา

มาซะก็แสดงความดื้อรั้นด้วย!

ต่างก็สูสีกันเลย!

ก้าวข้ามความเป็นเพื่อนสนิทไปให้ได้

อาโนะฮาโกะ

ไม่ยอมใครเลยทั้งคู่!