ตอนที่ 234

☆แก่นแท้ของผู้แข็งแกร่งโดยสมบูรณ์—

ความแข็งแกร่งของฮิอิรากิ ฮิโตะเนะเนี่ย

คือการที่ยังคงรักษาความรู้สึกแบบเด็กประถมไว้ได้น่ะนะ

ความรู้สึกแบบนั้นน่ะ

ความสนุกตอนที่เพิ่งเริ่มตีแบดได้

ความตั้งใจจดจ่อที่สามารถหมกมุ่นได้

และความมั่นใจว่าตัวเองจะแข็งแกร่งขึ้น

โดยไม่สงสัยแม้แต่น้อย

＃234 เพราะว่าเราอยู่ในศูนย์กลางพายุ

พลังที่บริสุทธิ์

ความแข็งแกร่งที่บริสุทธิ์

เหลืออีก 10 วันก่อนรอบคัดเลือกจังหวัดครับ

ยอดเยี่ยมเลยนะ

ขอบใจมากนะที่มาฝึกด้วย ถึงจะมีเรื่องเรียนด้วย

ทางนี้ก็ต้องให้สมองได้ปลอดโปร่งบ้างเหมือนกัน

ถ้าแค่นั่งเฉยๆ มันก็รู้สึกอึดอัด...

เอาล่ะ ดื่มเครื่องดื่มหน่อย!

เธอดูดีใจด้วยนะ

ก็...ก็ประมาณนั้นแหละ

จะพยายามมาให้ได้มากที่สุดจนถึงรอบคัดเลือกจังหวัดนะ

ช่วยได้เยอะเลย

ก็อยากไปอินเตอร์ไฮให้ได้นี่นา

ฮารุโตะเป็นไงบ้าง? ช่วงนี้

ก็เขาไม่ได้เจอกับไอเซ็นสักพักแล้วนี่นา

ออกไป!

ถึงจะติดนิสัยแพ้ก็ไม่ค่อยดีนะ

รุ่นพี่ฮาริโอะเหรอครับ

ให้ตายสิ!

!!?

ーーーー

เดี๋ยวก็จะมีนักข่าวมาแล้วนะ

การทำข่าวให้หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นน่ะ

ถึงไม่ใช่ฉันก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ

อย่าพูดแบบนั้นสิ

ถ้างั้น

นั่นเป็นข้อพิสูจน์ว่าคนเขาคาดหวังไว้น่ะ

ก็ช่วยมาหน่อยสิครับ

ฝ่าบาท

รอก่อนตรงนี้สักครู่นะ...

เอ่อ

เธอก็มาทำข่าวเหรอ?

อา

คุณ [ใส่ชื่อ]

มันเป็นเรื่องน่าเบื่อจัง

น่าเบื่อเหรอ...

ยังตรงไปตรงมาเหมือนเดิมเลยนะ

ถ้าเป็นรุ่นพี่มีบทบาทสักหน่อยก็จะดีใจมากเลยนะ

ฉันเองก็ไม่ได้...

อยากให้รุ่นพี่ไดกิรับไปมากกว่านะ...

ไดกิเขาปฏิเสธไปแล้วนะ

น่าขันจัง

ถึงจะ...

หา!?

น่ะสิ! เจ้าหมีนั่น

จะไปไหนเหรอ?

แสร้งว่าปฏิเสธไม่ได้นี่นา

ขอปฏิเสธครับ

ไม่ใช่เวลาที่จะทำเรื่องพวกนี้ได้

ต้องไปซ้อมฝึกซ้อมสิ

สุนัขเกียจคร้านกระโดดข้ามสุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว

จะปล่อยให้เสียเวลาแม้แต่ 1 วินาทีก็ไม่ได้แล้วนะครับ

เวลาของคุณนักข่าวจะเสียเปล่าแย่เลยนะ

ทั้งๆ ที่ยังต้องเสียเวลาเดินทางมาให้ด้วยเลยนะ

ให้ตายสิ!

ดูเหมือนว่า จะร้อนรนมากเลยนะ

ร้อนรนเหรอครับ?

ไม่ใช่แบบนั้นครับ

นี่คือความโกรธแล้วครับ

แค่ว่าทำได้ดีหน่อยเท่านั้นเอง

รุ่นพี่เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้วไม่ใช่เหรอครับ

แล้วก็...ดีใจไปหน่อย...

คนที่คิดว่า 'จะทำให้ได้แน่'

กลับมาข่มขู่พวกเรา

ดูเหมือนว่าเรื่องนั้นจะไม่เป็นอย่างที่คิดเลยนะครับ

หมอนั่นไม่แม้แต่จะ

หันมามองทางนี้เลย

ถึงแม้จะดีใจกับการเติบโตของตัวเอง

ถึงแม้จะรู้สึกเสียใจจนจะตายอยู่แล้วก็ตาม

ก็ไม่เข้ามาในสายตาเลย

เธอนี่นะ

มักจะกังวลเรื่องระยะห่างกับคนคนนั้นอยู่ตลอดเลยนะ

ーーーเอ๊ะ?

ก่อนหน้านี้ก็

พูดถึงเรื่องของคนนั้น

ก็ต้องเป็นแบบนั้นสิครับ?

เพราะว่าผมอยากจะชนะคุณฮิอิรางิ...

ผมเข้าใจความรู้สึกที่อยากจะชนะนะ

ไม่รู้เลยครับ!

คนที่กำลังถูกไล่ตาม

รุ่นพี่อย่างคุณไม่เข้าใจแน่ๆ เลย!

ถูกเปรียบเทียบ

ว่าตัวเองทำไปเพื่ออะไรกัน

ก็ไม่ได้ต้องกังวลนี่นา?

ศักยภาพของตัวเองก็

ความใส่ใจต่อแบดมินตันก็...

การมาคิดเรื่องพวกนี้ก็เสียเวลาเปล่า

ในขณะที่ฉันกำลังคิดถึงฮิอิรางิ

ฮิอิรางิก็กำลังคิดถึงแบดมินตันอยู่นี่

...ถึงอย่างนั้นก็ตาม

สำหรับฉันมันก็ไม่มีความตั้งใจแน่วแน่แบบ

รุ่นพี่ไดกิเหมือนเลย

ชอบแบด หรือเพื่อเป้าหมายอะไรนั่น

แรงผลักดันที่บริสุทธิ์แบบนั้น มันขยับไปข้างหน้าไม่ได้หรอก

...ผม

ความเสียใจ หรือ

เอ่อ ผมนี่นะ

ความเกลียดชัง

เท่านั้นแหละ คือแรงผลักดันที่ต้องใช้ได้แล้วครับ

มันต้องลำบากน่าดูเลยสิ

ขอโทษครับ...

ถึงอย่างนั้นก็

ก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอครับ?

ที่โมโหได้เนี่ย

ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่

ก็เพราะว่ายังอยู่ตรงกลางของมันอยู่ไง

ผ่านไปแล้ว ก็ไม่ได้รู้สึกมีอารมณ์รุนแรงอยู่ตลอดไปหรอกนะ

ถึงจะลำบาก แต่แค่นั้นก็อาจจะมีความสุขอยู่แล้วก็ได้นะ

คุณโชโนะครับ ฝากไปสัมภาษณ์ก่อนเลยนะครับ

ครับ

อีกอย่างนะ ไม่ใช่ว่า

จะมีแต่คนสวยๆ อย่างเดียวซะหน่อย

ไปลุยกับคนห่วยๆ กันเถอะ!

ใครเป็นคนตัดสินว่าความลำบากน่ะเป็นเรื่องไม่ดีกัน!

เรียกชื่อนะ

รุ่นพี่โชโนะจิครับ

มุรุ

อินเตอร์ไฮ

ถ้าไปอินเตอร์ได้นะ

ช่วยออกเดทกับผมหน่อยได้ไหมครับ?

มันไม่ได้นะ

ไม่ดีเลยนะ ไอ้พวกห่วยๆ

ถ้าไม่หาความสุขในชีวิตตัวเองให้เจอเอง

โอ้โห ไม่ได้เหรอเนี่ย...

เหลืออีก 8 วันก็จะถึงรอบคัดเลือกระดับจังหวัดแล้ว

☆เวลาของการแข่งขันที่ใกล้เข้ามาแล้ว!! ฉบับหน้า ฉลองครบรอบ 5 ปี ปกหน้าและหน้าเปิดสีเต็มหน้า!!

กล่องสีคราม

\#234 จบแล้ว