ตอนที่ 235

ก่อนช่วงนั้นมีเวลาไหม...?

ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่มีอะไรเหรอครับ

วันอาทิตย์ตอนเช้าก่อนฝึกซ้อมสัก 2 ชั่วโมง มีเวลาไหม...?

จินัตสึกะ

โอคิคุง

วันอาทิตย์น่ะ

โนะจินัตสึกะ

ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไหม?

นึกถึงเมื่อ 2 ปีก่อนเลย

คำชวนจากรุ่นพี่—

เด็กฝึกงาน ฉันขอขอบคุณอย่างมากต่อการตอบรับที่ดีของ I H 編 ครับ/ค่ะ

ครบรอบการตีพิมพ์

☆โค่นล้มคู่ปรับที่แข็งแกร่งที่สุด—!ฉลองครบรอบ 5 ปีการตีพิมพ์&

ที่แห่งความทรงจำ ความสัมพันธ์ที่แตกต่างออกไป

ตู้ปลา แสงอาทิตย์

☆มังงะเริ่มตั้งแต่ หน้าสีของบทนำเลย!

กล่องสีฟ้า

กับรุ่นพี่...

ตู้ปลา!

ตั้งแต่วันนั้น...

●

มาในฐานะคู่รักได้แล้วสินะ...

น่าจะเป็นชุดเดรสตัวนั้นสินะ...?

มีพลังทำลายล้างมากเลยนะ...

รอนานเลย

เป็นเดรสอีกแบบนี่นา!

ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะเลย!

ขอโทษนะที่ชวนกะทันหัน

เปล่าครับ

แต่มันทำไมถึงไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำล่ะ...?

ก่อนหน้านี้ถ้าชนะก็

จะไปที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

คราวนี้ก็ต้องชนะไปที่ "พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ" (สุอิโซคุคัง)

ชนะ

เลยสิครับ/ค่ะ เอาอีก โอ้ โอ้ โอ้ โอ้

อ่า

ไปกันเถอะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยแฮะ

พวกเด็กๆ นั่นสนิทกันจังเลยนะ

ตรงโน้นกำลังแข่งขันกันอยู่นะ

ตัวสีแดงนำอยู่!

เหมือนโรงยิมเลยนะ

รู้สึกว่า

ของรุ่นพี่ที่ออกมา

หา?

ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์จะแตกต่างกันไป

แต่เหล่าเด็กๆ ที่ใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมเดียวกัน

ก็มารวมกันในตู้ปลาใบเดียวกัน

พ่อแม่ก็ชอบเล่นกีฬา

พวกเราก็

เกิดในพื้นที่ใกล้เคียงกัน

และอยู่ในครอบครัวที่ยอมให้เราได้เล่น

เลยเข้าเรียนที่เอยาคุ

และแข่งกีฬาประเภทเดียวกันในโรงยิม

และมีค่านิยมที่ต้องไปซ้อมตอนเช้าแต่เช้า

ความเข้ากันได้ของสภาพแวดล้อมที่พ่อแม่รู้จักกันด้วยเนี่ย

เพราะได้ใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนที่มีสภาพแวดล้อมคล้ายกัน

ถึงได้ได้พบกับโอคิคุง

ดีจังเลยที่ได้อยู่ในตู้ปลาเดียวกับโอคิคุง

ต้องเป็นแบบนั้นแน่

นั่นมันเรื่องปาฏิหาริย์เลยนะ

พวกเรานี่มัน...

อยู่ในปาฏิหาริย์เลยนี่นา...

ทางนี้ ทางนี้!

ว้าว!

เด้งดึ๋งเลย

เมื่อก่อนก็เคยพูดแบบนี้แล้วนะ

โอคิคุง

สู้ๆ กับรอบคัดเลือกระดับจังหวัดนะ

เพราะมันจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเองนะ

ผ่อนคลายอย่างพอเหมาะนะ!

เกร็งอย่างพอเหมาะนะ!

ไม่ว่ายังไง! ตั้งใจให้เต็มที่นะ!

9 อ่า

ค่ะ

นี่ปี 3 จริงๆ นี่

ทุกอย่างมันเป็นครั้งสุดท้ายเลยสินะครับ/คะ

เวลที่คิดว่ามันมีไม่จำกัด

เพราะรุ่นน้องเข้ามา

แล้วรุ่นพี่ก็เลิกแข่ง

ถึงเวลาที่จะต้องสรุปผลแล้วล่ะ

พูดตามตรงนะ ก็มีความรู้สึกกลัวอยู่เหมือนกัน

ยิ่งคิดก็ยิ่ง...

ที่อยากจะเอาชนะ

ตัวมันก็ยิ่งหนักขึ้น

แล้วพอคิดว่าจะไม่เสียใจ

ว่าจะแสดงสิ่งที่ทำมาตลอด 3 ปีมัธยมปลายได้ดีไหม

มันก็ยิ่งมีปัญหาให้ต้องคิดอีกเยอะ

ว่าจะทำเป้าหมายให้สำเร็จได้รึเปล่า ก็รู้สึกกังวลอยู่เหมือนกัน...

ครับ/ค่ะ

แต่ว่า

เหนือสิ่งอื่นใดแล้ว

ตื่นเต้นมากๆ เลยค่ะ!

ได้เล่นกับคนที่ไม่ค่อยได้แข่งด้วยด้วยนะ

ทั้งฮารุโตะกับยูสะก็อยู่ด้วย

ความตื่นเต้นตอนแข่งมันไม่มีที่ไหนเหมือนเลยไม่ใช่เหรอคะ!

แล้วตัวเองก็ตื่นเต้นว่าจะสู้ได้ถึงไหนด้วย!

อย่างที่ว่าเลยนะ แต่ละลูก

แบบว่าลูกตบได้ลงไป

หรือลูกรับได้ด้วย

อะไรแบบนั้นแหละที่มันสนุกดีค่ะ

ผมชอบแบดมินตันน่ะครับ

うーっ

เดี๋ยวก่อน

กดสแตมป์รัวๆ เลย!!

มะ

แปะรัวๆ เลย!!

นี่สแตมป์นะ

แปะให้ดีนะ

ของนาย

ทุกคนกำลังเชียร์อยู่นะ

ไปกันได้แล้วล่ะ

ให้รอนานไปก็ไม่ดีเหมือนกัน

จะให้รอเหรอ?

ห๊ะ?

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

มาแล้วเหรอ!

อัพเสร็จแล้วนะ!

ตีให้ไวเลย! โอคิ!

คุณฮาริโอะ!

คุณนิชิดะ!

ช่วงก่อนแข่งรายการ

ก็คิดว่าจะไปลองกับเขาดู

เพราะว่าซ้อมกันในชมรมอยู่ มันเลยไม่แข็งทื่อแล้วนะ!

รีบไปเปลี่ยนชุดมาเร็วเข้า!

อิชิอิ อันดับ 1 เลย

จะเข้าข้างบนใช่ไหม

ครับ

ดีเลย ให้ฮารุโตะเข้าด้วย

แต่ว่านะ...

เขาทำหน้าอยากจะเข้าไปเลยนะ

นี่ไง

เกมแรก

ตึ้บ!

เลิฟ ออล

235 โอ้ววว

เล่นเลย!

กล่องสีฟ้า

เป็นของขวัญที่คาดไม่ถึงจากรุ่นพี่!!