ตอน 45: Chapter 45

☆คอมมิกส์เล่มที่ 4 วางจำหน่ายแล้ว!!

#45 ถึง 26 สิงหาคม

–H จบแล้ว

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็เหลืออีกนิดเดียว

เมื่อรู้สึกว่า

กำลังกังวลเรื่องการบ้านที่เหลืออยู่

วันนี้

26 สิงหาคม

จินกะ!

สุขสันต์วันเกิดนะ!

ขอบคุณค่ะ

อืมๆ เอาไปสิ ใส่ซะเลย

นี่ของขวัญ!

อะไรเหรอ?

เสื้อยืดลายกวางของจินกะคุง!

ใส่ซ้อมนะ!

★อ่านมังงะของคุณมิอุระ โชเซ็นเซย์ได้แค่ในนิตยสารโชเน็นจัมป์เท่านั้น!! ฝากเชียร์ด้วยนะ!!

ผู้หญิงนี่ชอบแบบนั้นน่ะนะ

จ้าแวววว

แค๊กๆ

วันเกิดด้วย

ตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อนแล้ว

รู้แล้วน่า

ก็รวบรวมข้อมูล แถมยังพิจารณาของขวัญอยู่ด้วย แต่ว่า

กลัวว่าจะซ้ำ หรือไม่ก็หนักเกินไปน่ะ...

ระยะห่างประมาณฉันเนี่ย... ถ้าไม่มีอะไรล่ะ

ก็คงป้องกันตัวไม่ได้สินะ

ก็มันยากจริงๆ นะ ของขวัญวันเกิดนี่

—หลังเลิกเรียนจินกะเซ็นไป

นอกจากนี้

รู้สึกว่าดูไม่ค่อยสดใสเลย

ก็เลยคิดว่ามันอาจจะไม่ได้เป็นการฉลองแบบปังๆ อะไรแบบนั้นเหรอ

เอ่อ

การฉลอง

แต่ก็ต้องมีอะไรสักอย่างก่อนค่ำสิ—

นะ

อ๊ะ

ขอโทษๆ ค่ะ

นายจงใจชนสินะ...

ฟุ่ว ๆ ให้ฉันไปเกาะติด

มันไม่ใช่แค่การหาเรื่องคุยเฉย ๆ นะ

นี่มันไม่สุภาพเลยนะ

มีเรื่องจะคุยหน่อย

ฮินะ

ได้ไหม?

?

อะไรเหรอ

นี่... เป็นเรื่องแปลก ๆ เหรอ

เพื่อจะทำให้บรรยากาศมัน

อย่าทำตัวตลกที่ตบมุกยากสิ!

ฮินะจัง

ดีขึ้น...

ในความสัมพันธ์แบบนี้

เธอบอกว่ายังไม่ต้องตอบนี่นา

●●●

อืม

แต่ว่าฉันนะ

ชอบคุณจินกะรุ่นพี่นะ

ฉันจะลอง

พยายามในแบบของตัวเองดูนะ

แบบนั้นโอเคไหม?

เออ ได้สิ

บอกไปแล้วนี่นา

เพื่อสิ่งนั้นน่ะ

ว่าชอบรุ่นพี่น่ะ รู้แล้วนี่

จงใจเลยเหรอ?

ถ้าคุณทำท่าเกรงใจน่ารำคาญกว่าเยอะเลย!

มาแข่งกันเลย!

สารภาพรักไปแล้วนี่นา...

คาโนะ!

โดนกองหลังรุมเลยนะ!

ทำอะไรอยู่น่ะ!

ส่งไปทางปีกฝั่งตรงข้ามด้วย!

ครับ!

โค้ชจินกะนี่เข้มงวดจังเลยนะ

ช่วยไม่ได้นี่นา

รุ่นพี่ตัวหลักก็หายไปแล้วด้วย

กับจินกะนี่มันโหดไปหน่อย

ก็ยังไงสุดท้าย

ก็อยากให้เป็นนักกีฬาที่สามารถตัดสินใจได้ไงล่ะ

เพราะคุณโยชิตานิรุ่นพี่เกษียณแล้ว

ก็เลยบอกให้สู้ในฐานะรองกัปตัน

โค้ชเหรอ?

ก็อย่างที่คิดเลย!

กัปตันคนต่อไปก็คือชอบคุณจินใช่ไหม

สมรรถภาพก็ไม่มีที่ติเลยนะ

ยังได้รับความไว้วางใจจากรุ่นน้องอีกด้วย!

แต่ว่าไม่เป็นไรเหรอ?

ชอบคุณจินไม่ถนัดเรื่องพวกนี้เหรอ?

ถึงจะเป็นกรรมการห้องของภาคเรียนแรกก็เถอะ!

โอนิเคน แพ้แล้วสินะ

จริงอยู่ที่ว่ามีความกดดันอยู่บ้าง แต่ว่า

ชอบทีมนี้จังเลย

พูดได้ดีมากเลย!

เท่จังเลย!

จะตามไปให้ถึงเลยค่ะ! รองกัปตัน!

ดะ

โอ้!

ใกล้จะปิดแล้วนะー

ครับ

ฮัลโหล

สุขสันต์วันเกิดนะ คุณจินกะ!!

คุณแม่...ตกใจหมดเลย

ขอบคุณค่ะ

ก็ต้องส่งไปถึงประเทศญี่ปุ่นนี่นา

ส่งไปให้แล้วนะ

เป็นไงบ้าง? มีอะไรเปลี่ยนไปไหม?

ไม่มีอะไรเลยนะ

หลังเลิกซ้อมก็ยังโทรศัพท์อยู่ไม่ใช่เหรอ

เหรอ? รู้สึกว่าเธอมีท่าทีไม่ค่อยสดใสเลยนะ

พอสัญญาณมันอ่อนลงก็ฟังดูหงอย ๆ น่ะสิ

อย่างนั้นเหรอออ

ก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นซะหน่อยนะ

ที่ชมรม

อัปปู

ได้เป็นรองกัปตัน

อ๊ะจิ

สุดยอดเลยนี่นา

ในเมื่อได้รับเลือกแล้ว

ก็อยากจะทำให้เต็มที่

แบบนั้นน่ะ

ครั้งก่อนก็เคยคุยกันแล้วนี่นา

เรื่องสำคัญๆ น่ะ

ฉันยิงพลาดไป

ฉันก็พยายาม

ฝึกซ้อมมาแล้วนะ

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพลาดอยู่ดี

อย่างน้อยก็เรื่องบาสเกตบอลนะ

มันยังมีอะไรที่ต้องพัฒนาอีกเยอะเลย

ก็เลยคิดว่า...จะคิดถึงทีมได้ไหมนะ

ฉันจะไหวไหมนะ...

ชินกะ

นั่นก็คือให้ลองทำดู แล้วถ้ามันไม่สำเร็จ ค่อยคิดก็ได้นะ

มันยังไม่สายนะ

แล้วตอนนั้นก็ไม่ใช่คิดว่า "ตัวเองทำไม่ได้" น่ะ

แต่ให้คิดว่า "จะทำยังไงให้มันทำได้" ต่างหาก

ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่คุณจินจะต้องระวังต่อไปนะ

ก็คือตอนที่มันลำบากแบบนั้น

ก็คือการพึ่งพาใครสักคนน่ะ

การที่คนอื่นไว้ใจเราน่ะ

ทำให้รู้สึกดีนะ

มันค่อนข้าง

อา ใกล้จะ ตัดแล้วล่ะ

เอ๊ะ

ไม่ได้ล้มนะ!

ก็แค่...

ว่าแต่ว่า

นี่...

นึกว่าไม่ส่งมาแล้วซะอีก

● ● ● ● ● ●

อยากจะไปที่ไหนสักแห่ง

จบ

ถึงจะนั่งรถไฟ

ได้ไหมคะ?

กล่องสีฟ้า