ตอน 46: Chapter 46

วันเกิดของจูนะ เราสองคนกำลังเดินทางบนรถไฟ มุ่งหน้าไปยัง

#46=8:วันที่ 26 เดือน 2 ②

โคจิ คาสึ อุระ อูระมิ ซัง

ใกล้ถึงแล้วนะ

อืม

อ๊ะ

ทะเลแล้ววววว!

ที่นี่ตอนสมัยประถมก็มาบ่อยเลยนะครับ

ถึงจะโตแล้วและว่ายน้ำไม่เป็นแล้วก็เถอะ...

ปา

눈

...

ก็ยังมีมุมที่ดูเป็นเด็กๆ อยู่นะ...

ดีจัง

ดูเหมือนจะมีแรงขึ้นหน่อยนะ

โคจิคุงก็ด้วย

มาสิ

รอหน่อยครับ

เร็วเข้า

เอ๊ะ

รุ่นพี่...

อย่างที่คิดเลย

มิซังกา...

คำอธิษฐาน

มันขาดแล้ว

...

อย่างนั้นเหรอ

มันไม่เหมือนกันแล้วสินะ

ก็แค่เหม่อไปเฉยๆ น่ะ

จะทำอะไรกันล่ะครับ!

พอแล้วน่า

แคะ

จะทำอะไร

วันนี้มีเด็กที่กำลังใช้ชีวิตวัยรุ่นแบบนั้นอยู่ด้วยสินะ

เมโลบิรามะฮะ...

สว่างจ้าเหมือนแสงแดดของซูมัตสึเลยแฮะ

แต่ว่า

ดูเหมือนว่าสภาพอากาศจะแย่ลงนะ

ชินชิน

จูนะรุ่นพี่! บึ้ม! บึ้ม!!

แถวนี้ทรายมันยุบลงไปเลย!

มันเป็นแบบนั้นเหรอ?

จริง ๆ นะคะ!

ต้องระวังหน่อยแล้วล่ะ...

ว๊ะ

ขอบคุณนะ

ไม่เป็นไร

นี่

เอ๊ะ

ถ้าล้มแล้วเปียก

จะแย่แย่เลยนะ

อ๊ะ

ครับ

ดีจังเลยนะ

พกชุดกีฬามาด้วย

คนท้องถิ่นสินะ!

จะขึ้นรถไฟด้วยนี่เอง...

คงจะแห้งไม่ทันหรอกนะ

ถ้าพระอาทิตย์ตกแล้วกลับกันไหม

ขอบคุณที่พามานะ

จูนะซัง

วันนี้วันเกิดของคุณไม่ใช่เหรอครับ

อืม

ที่จริงแล้วก็เป็นของขวัญน่ะครับ

มันเป็นของเล็กๆ น่ะครับ

เค้ก!

คุณเอามาด้วยเหรอ?

ผมให้เจลทำความเย็นไปเยอะเลยนะ

แล้วก็มีเทียนด้วยนะ

วันเกิดนี่มันสำคัญจังเลยนะ

รู้สึกได้เลยว่ากำลังเข้าใกล้วัยผู้ใหญ่แล้ว

อีก 17 ปีสินะ

โคจิคุงเกิดเดือนมกราคมใช่ไหมนะ

ของขวัญนะ

ครับ วันที่ 15 มกราคมครับ

ทำอย่างดีที่สุดเลยครับ

ตอนนี้โคจิคุง

อายุ 15 ปีแล้ว

ห่างกัน 2 ปีสินะ

ห่างกันแค่ 2 ปีเอง

มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรเลยครับ

จริงด้วยสิ!

ครับ! ช่วยร้องอีกรอบด้วยครับ!

จนกว่าจะโตก็ยังเป็นเด็กอยู่เลยนี่นา!

เอ๊ะ!?

นิปปี้ วันเกิด

สุขสันต์วันเกิด

เดย์!

จินมัตสึเซ็นชะ

“อึก” เซิร์ฟเวอร์สดี

อิโระ

อา

โดนลมพัดหายไปซะแล้ว

ข้างนอกนี่นา...

เพราะความซุกซนของตัวเอง...

ลองกินไหมล่ะ

แล้วก็

เป็นสายรัดข้อมือน่ะครับ

จะได้เป็นคู่กันอีกครั้งนะ

ปีหน้า

ของผมก็จะหมดแล้วล่ะครับ!

ฟุฟุ

คุณหัวเราะอะไรน่ะครับ!

ไม่มีอะไรหรอก

มีอะไรสักอย่างน่ะ

โคจิคุงนี่ดูเจ้าชู้กว่าที่คิดแฮะ

ห๊ะ

ทางนี้ครับ!

ตกพรวดเลยนะเนี่ย

สถานีชิโอะมิฮามะ

สุดท้ายก็เปียกซะแล้ว

ถ้ากลับไป

แม่จะดุแน่เลย...

คุณทราบไหม

เพราะดินถล่ม ทำให้รถไฟเลิกวิ่ง (จะกลับมาให้บริการ)

แล้ว

ก็ต้องหยุดวิ่ง, เกสต์เฮาส์ และก็...

......

เอ๊ะ?

กล่องสีฟ้า