ตอนที่ 87

โทบิราเอะ 【คำขอภาพหน้า】"จินทสึที่กำลังอ่านหนังสือ"

อาโนะฮาโกะ

#87 ข้ออ้างและตรรกะที่ถูกต้อง

มิอุระ โคจิ

จะเลิกจริงๆ เหรอเนี่ย

☆ยูเมะกะ มัธยมต้นปี 3

แล้วผู้ปกครองล่ะคะ

อืม

พ่อแม่ไม่สนใจหรอก

แล้วคนนั้นล่ะ

ดูสิ คุณคาโนะ ห้องบี...

เล่นบาสด้วยกันมาตลอดนี่นา

ไม่สนหรอก

ตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว

ยูเมะกะ ยูเมะกะ

เกลียดเลย

1104

โอชชชชช!

ฮ่าฮ่าชิโดด

เยี่ยมมาก!

กลับมาๆๆ

จิ

ถ้าพวกเราไม่สร้างจังหวะขึ้นมาเอง

ก็จะถูกคู่ต่อสู้ทำคะแนนเพิ่มไปเรื่อยๆ

จุดอ่อนของเราตอนนี้ก็คือตรงนั้นไง

อย่าแค่เก็งกระแส แต่ต้องสร้างกระแสขึ้นมาสิ

ครับ

เข้าใจไหม

งั้นพัก 10 นาทีนะ

ต้องเก่งกว่านี้อีก

ต้อง...

ช้าไปแล้วนะ!

ตีไปตรงไหนน่ะ

เอาให้ขวาซ้าย!

เยี่ยมมาก!

สปาร์มันสูงเกินไป

เซ่...

เซ่

เอ่อ

อ๊ะ

ให้หน่อยสิ

ห๊ะ?

สติกเกอร์ลายแมนนี่

กับน้ำ

อีกแล้ว

ห่าง

ห๊ะ!?

กินได้

ไม่ใช่เหรอ!?

!!

อานิน!

โอชชชชช!

ครับ!

...ก็อย่างที่คิดไว้นี่

คุณยูเมะกะ

จะมาเกลียดรุ่นพี่จินทสึได้น่ะ

มันจินตนาการไม่ไหวเลยนะ

มังงะของคุณมิอุระ โคจิ เป็นการสนับสนุนอย่างยิ่งครับ ★สามารถอ่านมังงะของคุณมิอุระ โคจิ ได้แค่ในรายสัปดาห์โชเน็นจัมป์เท่านั้น!! ขอการสนับสนุนด้วยนะครับ!!

ตั้งแต่สมัยมินิบาสมาด้วยกันนี่นา

เราสองคนก็เข้าโรงเรียนเอกมิงด้วยกัน

อ๊ะ

แต่ว่าอยู่ดีๆ ก็จะไปโรงเรียนมัธยมปลายที่ต่างกัน

เรื่องใหญ่เลยนะเนี่ย

บางทีอาจจะเป็น

อาการบาดเจ็บอะไรสักอย่าง

จนร่างกายไม่เหมาะกับการเล่นบาส

และเพื่อที่จะซ่อนมันเอาไว้

ถึงทำท่าทีแบบนั้นกับคุณชินกะซังด้วย...

นาย

ตึยู

หวาน

โดนิ

เล่นบาสกันตามปกติเลยเหรอเนี่ย!

วันนี้จบแล้วสินะ

เอ่อออ

มาเล่นด้วยอีกนะ!

คุณเล่นกันเป็นครั้งคราวเหรอครับ?

ก็เล่นสนุกๆ น่ะ

★คอมมิกส์เล่ม 9 กำลังวางจำหน่าย!!

ถึงจะเล่นสนุกๆ แต่ว่า

มันเสียของไปหน่อยมั้ยครับ

กล่องสีคราม

ทุกคนก็พูดแบบนั้นทั้งนั้นแหละ

โด โด (7)

คุณยูเมะกะน่ะ เป็นอัจฉริยะนะ

เอ่อ ก็จริงนะว่าความจำดีกว่าคนอื่น

นี่มันคำเหน็บแนมเหรอ

สำหรับคนอื่นมันก็ดูเป็นแบบนั้นสินะ

ถึงจะควบคุมลูกบาสได้ตามใจชอบ

ก็ยังเป็นคำเหน็บแนมอยู่ดี

แต่ว่า...

ในโลกนี้เนี่ยนะ

มีเยอะแยะ

คนที่เก่งกว่าฉันเนี่ย

เยอะแยะเลย

เต็มไปหมดเลยล่ะ

●●●●●

อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นะ

แต่เธอไม่เคยคิดเหรอ?

ว่าจะเล่นชมรมไปเรื่อยๆ

แล้วจะทำยังไงกับเรื่องการเข้าเรียนต่อล่ะ?

★ทวิตเตอร์ทางการ → @aonohako_PR

ฝึกซ้อมที่ทรหดแบบนี้ทุกวัน

มันจะมีประโยชน์อะไรกันนะ

ถึงจะไม่ได้เป็นมืออาชีพ

ก็มีแต่คนที่ติดอันดับต้นๆ ในทัวร์นาเมนต์เท่านั้น

ถึงจะยิ้มออกตอนจบได้

ตั้งใจมาถึงที่แบบนั้นนะ

ต้องพยายามขนาดนั้นเลยเหรอ?

หรือว่า สำหรับทุกคน ทุกคนเพื่อหนึ่งเดียว

กำลังแก้ตัวอะไรอยู่ล่ะครับ/คะ?

ก็ก็เป็นเรื่องที่ว่าน่ะ

ห๊ะ?

เป็นเรื่องที่รู้กันตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอครับ/คะ?

ถึงอย่างนั้น ชัยชนะตรงหน้านี่ก็...

ที่ไล่ตามลูกบอลเนี่ย

ก็เลยทำเพราะว่ามันสนุกไม่ใช่เหรอ?

ว่าคนอื่นจะเป็นยังไง

แล้วจะไปสนใจอะไรอย่างอื่นน่ะ

อะไรกันเนี่ย

ว่าการเล่นมันไม่ดีขึ้นเหรอ

คำตอบมันน่าจะง่ายที่สุดไม่ใช่เหรอ

ถ้าเป็นอย่างนั้นยิ่งไปกว่านั้น

เพราะว่ามีพรสวรรค์ไงล่ะ

ที่ต้องเผชิญกับความล้มเหลว

น่าจะเลิกไปตั้งแต่แรกเลย

ที่โรงเรียนมัธยมก็เอาคืนได้เยอะแยะนี่นา

การหลบหนี

มันเสียของนะ

การที่มีคนที่เหนือกว่าตัวเองน่ะ

มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วนะ

มันเสียดายนะ

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักเลย

มันไม่ใช่ตรงนั้นสักหน่อยครับ

เออออออออออ~

จินกะกับเซ็นฮิก็...

ตัวบ้าเอ๊ย

ก็ใช่น่ะสิ

ถ้ามองตามหลักการนะ

ก็พูดได้เยอะแยะเลยแหละเนอะ

คนที่วิ่ง กับคนที่หยุดวิ่งนะ สิ่งที่เห็นอยู่ปลายสงครามแห่งปีศาจนั่นก็คือ...

อาโนะฮาโกะ