ตอน 16: Chapter 16

พวกผู้หญิงเอ๊ย ถ้าอยากรักษาชีวิตลูกหรือสามีก็ถอดให้หมดเลยสิ!

คุณแม่ครับ!!

พวกเราฆ่าคนมันเหมือนกินข้าวเช้าเลย เห็นเมื่อกี้แล้วใช่ไหมล่ะ?

รีบหน่อย ไม่งั้นพวกแกจะถูกฆ่าหมดทุกคนเลยนะ!

บันทึกชีวิตในโลกต่างมิติ

พวกโจรชั้นต่ำที่หัวเราะเยาะเย้ยกันอยู่

จะขนของขึ้นไป แล้วอำลานรกแห่งนี้ซะเลย!

ในที่สุดรถม้ามารับก็มาถึงแล้ว...

จะได้กลับแล้วสินะ... กลับไปได้ด้วยชีวิต...

ทุกคนเหมือนสัตว์ป่าเลยนะ...

สัปดาห์ที่ผ่านมานี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย...?

พูดตามตรงคือรอดตายมาได้ไงล่ะ~

สำหรับพวกเขาแล้ว... น่ะนะ

เหนื่อยแทบหมดเลยสินะ ฝึกฝนมาหนักขนาดนี้...

อ๊ะ... เฮ้ ดูคุณคาวาเบะสิ!

นี่มันแย่แล้ว...

เป็นรอยบาดของอาวุธด้วย ถูกโจรโจมตีเหรอ

ศพยังอุ่นอยู่เลย

...ถ้าอย่างนั้นก็น่าจะอยู่ใกล้ ๆ

เตรียมภูตรับใช้ไว้ด้วย

ค่ะ

อืม

...เจอแล้ว!

มีสตรีชั้นสูงกับเด็กเป็นตัวประกันอยู่นะครับ

แต่ทหารองครักษ์ตอนนี้คงจะเหนื่อยล้ามาก...

ถ้ามีตัวประกันอยู่ด้วย กองกำลังที่จะรับมือได้...

เพิ่มงานให้พวกเราซะอีกนะ...

พวกโจรเอ๊ย จะจัดการให้พวกแกหยุดหายใจซะเลยยย~

ฮี๊ย!!

เป็นอะไรไปทุกคนเนี่ย!!

เตรียมพร้อมรบทั้งหมด! จะจัดการไอ้พวกโจรให้ตายเป็นชิ้น ๆ เลย!!

แม้แต่หัวหน้าอาร์เลฟยัง...

สัปดาห์ที่ผ่านมานี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย...?

นี่พวกเราต้องมาเคลียร์ที่เกิดเหตุเองเหรอเนี่ย...

พวกมันพวกโจรสลัดริมน้ำรึ...

ไอ้พวกสารเลวนี่ ใช้ตัวประกันขู่ให้พวกผู้หญิงถอดเสื้อให้ดู

ไปใช้ผงชาเหมือนลิงนั่นแหละ

คุณเซโรสครับ ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมันไว้จนกว่าพวกเราจะล้อมได้ไหมครับ?

โอ้โห เป็นบทบาทที่น่าเบื่อจริง ๆ เลยนะ

ถ้าอย่างนั้นลองแสดงเป็นตัวร้ายให้สุดเหวี่ยงไปเลยดีไหมนะ...

เจ้าโจรเอ๊ย ให้แกเสียใจที่เกิดมาซะเลย

ให้กรีดร้องออกมาดัง ๆ ไปเลย ฮิฮิฮิ!!

แบบนี้มันพวกเราดูเหมือนโจรไปเลยไม่ใช่เหรอครับ

อูววว~

โอยยยย

นี่มัน...!!

เป็นองครักษ์แต่กลับถูกลักพาตัวพร้อมกับพ่อค้าเนี่ย แย่สุด ๆ ไปเลยนะเนี่ย

อึก... เสียงดังจังเลย คนเยอะเกินไปแล้วสิ!!

ก็ผู้หญิงยังพอมีประโยชน์อยู่หน่อยแหละนะ

แต่พวกผู้ชายน่ะ โดนฆ่าไปนานแล้วล่ะ

... ... ... !!

จะทำยังไงดี...

ถ้าได้ช่วยชีวิตก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

เดี๋ยวจะตอบแทนให้งาม ๆ เลยล่ะ

คุณเรน่า!!

ฮ่า... ถ้าพวกนี้เป็นเด็กหนุ่มรูปงามก็คงจะดีนะ

คุณเรน่า...

ถึงขั้นนี้แล้ว

ขอโทษนะคะ~

ทางไปเมืองอยู่ทางไหนเหรอคะ?

พวกเราเดินออกนอกถนนหลักเข้าไปในป่ามาสักเดือนแล้วค่ะ

เฮ้! แกนี่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นไหมเนี่ย?

ฉันเองก็เป็นพวกเดียวกับคุณเหมือนกันนะคะ

มันต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันสิคะ~

หึ เสื้อคลุมสีเทาชั้นต่ำนี่...

พวกเดียวกันเองเหรอ ไม่เหมือนโจรเลยแฮะ

ถ้ามีเยอะขนาดนี้ ขอแบ่งสักหน่อยได้ไหมครับ

ก็เพื่อเป็นวัตถุในการทดลองน่ะสิ คุคุคุ...

มาทางนี้สิ

【จอมเวทแห่งความมืด】ที่เอามนุษย์มาทดลองสินะ

อาจจะยุ่งยากกว่าที่คิดไว้อีกนะ

เป็นคู่ที่ไว้ใจไม่ได้สินะ จัดการซะดีกว่า...

ถ้าเป็นเด็กดี ๆ ก็จะให้เป็นคนแรกนะ

พวกเราสนุกกันให้เต็มที่ก่อนล่ะ

ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็ไม่เป็นไรอะไรหรอก

สำหรับฉัน ขอแค่ได้ทำการทดลองก็พอแล้วค่ะ

นึกว่ามีคนมาช่วยซะอีก ปรากฏว่าเป็นพวกไซโคพาธสุด ๆ เลยนี่นา!

พระเจ้าช่วยด้วยยย!!

โทษทีนะ ขอให้ดื่มเหล้าไปก่อนจนกว่าเรื่องจะเสร็จ

ที่นรกนะ!

โอ้โห ยังไม่ถึงตอนเที่ยงเองนะ แต่พักผ่อนแล้วเหรอคะ?

พะ...เหรอ?

อะไรกันนี่...!?

ก็แค่ส่งของขวัญที่น่ารำคาญนี้คืนให้อย่างสุภาพเท่านั้นเองค่ะ

พวกเราก็ยอมผ่อนปรนและเจรจาไปเยอะเลยนะคะ

วัตถุดิบในการทดลอง ยิ่งเยอะยิ่งดี... คุคุคุ

เจ้าพวกนี้... แย่แล้ว

มันเป็นตัวที่ร้ายกาจมาก... ต้องหาทางเบี่ยงประเด็นให้ได้ ไม่งั้นแย่แน่!!

นั่น... นั่นมันเป็นสิ่งที่เขาทำเองนะ!!

เอ่อ... จริง ๆ แล้วตอนแรกฉันไม่ได้ตั้งใจจะต่อสู้กับคุณ...

จะให้ไม่รู้ว่าฉันส่งสัญญาณไปเหรอ?

นี่คุณนี่เป็นมือสมัครเล่นจริง ๆ เลยนะ

ก็ถ้าพวกคุณรอดชีวิตมาได้ ก็ขอให้ใช้ประสบการณ์นี้ให้เป็นประโยชน์นะ

แต่ถ้าพวกเรารอดชีวิตมาได้น่ะนะ

สายลมฉีกกระชาก

ไม่ต้องร่ายคาถาเหรอ!?

เสื้อคลุมสีเทาเนี่ยระดับสูงขนาดนั้นเลยเหรอ...

ไม่ได้มองตัว แต่ตัดสินจากสีเสื้อคลุมเหรอคะ?

ความรู้ไม่เพียงพอสินะคะ~

ให้ตายสิ หนีเร็ว!!

ปล่อยไปได้ยังไงกัน

พวกคุณน่ะเป็นวัตถุในการทดลองที่สำคัญนะ?

น่าจะลดจำนวนลงอีกหน่อยดีไหมนะ

ถ้ามีจำนวนมากขนาดนี้ การควบคุมตัวก็จะยุ่งยากไปด้วยสิคะ

แกมันจอมเวทของประเทศไหนกัน!?

ต้องให้ฉันพูดกี่ครั้งกันคะ?

พวกคุณก็แค่ทำการทดลองเท่านั้นเองนะคะ

อุ๊ก...

แค่ขยับตัวก็ถูกฆ่าแล้ว!!

พูดตามตรงนะ ตอนนี้ฉันค่อนข้างจะหัวเสียอยู่

คิดว่าในที่สุดก็จะกลับจากป่าที่เต็มไปด้วยบรรยากาศหม่นหมองได้แล้ว แต่ดันมาเจอพวกชั้นต่ำแบบนี้ซะได้

อ อะ มาทางนี้เดี๋ยวนี้เลย!!

คยา...!

เจ้าเด็กนี่จะเกิดอะไรขึ้นก็ช่างเหรอ!?

เด็กน่ะเหรอ!?

เงียบไปซะสิคะ

สโตน บัลเล็ตต์

คี๊ยยย~

จิゅ...

ปล่อยเวทมนตร์โดยไม่ลังเลเลยเหรอ!?

เป็นตัวประกันสินะคะ?

คิดว่าสิ่งนั้นจะใช้ได้กับฉันอย่างนั้นเหรอ?

คิดจะฆ่าแม้แต่เด็กด้วยเหรอ...?

พวกคุณน่ะจะมาพูดแบบนั้นเหรอ

นอกจากนี้

ฉันน่ะนะ แค่ได้ทำการทดลองก็พอแล้วค่ะ

เข้าใจไหมคะ?

คุณฟังอะไรอยู่เหรอคะ?

บ้าไปแล้ว...!! จะตายแล้ว!!

จะ... ตายแล้ว... พวกเราจะตายที่นี่...!!

หืมมม...

ดูเหมือนว่าถึงเวลาแล้วสินะ

อะ... อะไรเหรอ?

ชา... ชิบหายเลย...

อ๊าาา...

คนอื่น ๆ... เพื่อน ๆ กรี๊ด...

เป็นแค่ยาพิษชาธรรมดาเท่านั้นเองค่ะ

มุฮยาโฮฮิฮุฮะ...ฮิโฮราโฮ...

เอ๊ะ อะไรกันคะ ไม่ได้ยินเลย

หืมมม... โกงเหรอ?

พวกคุณมีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนั้นเหรอ?

ทุกคน! บุกเลยยย!!

แฮ่ก!!

อื้อหือ เด็ก ๆ...

ฮึ่ก

ไม่เป็นไรแล้วค่ะ เดี๋ยวจะแก้อาการชาให้เองนะคะ

เฮ้ ๆ ยาพิษชาก็โดนตัวประกันด้วยเหรอเนี่ย...

นี่เราผสมสูตรผิดไปรึเปล่า...

ชิ! พวกที่ไม่มีปฏิกิริยาเลยนี่นา

คุณเซโรส ขอบคุณมากค่ะ

แหม... บทแบบนี้ไม่ค่อยอยากจะแสดงเท่าไหร่เลยนะคะ...

ด้วยวิธีการจับกุมแบบเดิม ๆ ไม่สามารถปราบโจรขนาดนี้ได้ในเวลาอันสั้นค่ะ

เพราะพวกโจรก็จะรับรู้ได้ล่วงหน้าจากการเคลื่อนไหวของเสบียงด้วยน่ะค่ะ

ต้องขอบคุณคุณเซโรสที่ทำให้ได้เรียนรู้ถึงประโยชน์ของกลยุทธ์แบบนี้ค่ะ

ถึงจะดูเป็นเรื่องดี ๆ แบบนั้นก็รู้สึกว่า...

คนพวกนี้เป็นอัศวินจริง ๆ เหรอคะ...

น่ากลัว...

โอ๊ะ ไม้เท้ารูนวูดนี่นา?

นี่มันอุปกรณ์ที่เติมเงินชัด ๆ นาน ๆ ทีถึงจะมีนะคะ

อ๊ะ นั่นมันไม้เท้าของฉัน!

ได้มาจากกาชาโบนัสสำหรับผู้เริ่มต้นค่ะ

หืมมม กาชาเหรอ...

....

หายากสุด ๆ! ด้วยประสิทธิภาพที่คุ้มค่าเหลือเกิน...

กาชาเหรอ?

เติมเงินเหรอ?

นี่มัน...

ในที่สุดก็ได้พบกันแล้ว!!