ตอน 2: Chapter 2

…หืม?

……หือ!?

ตอนที่ 2 เจอรุ่นพี่แล้ว

【เคลย์จี้เอ็บ】

ไม่นะะะะะะะะะะะะะะ!?

บันทึกชีวิตในต่างโลกของอโฟผู้ทรงปัญญา

ต้นฉบับ: คิโยเอะ สึกิยาสุ

แนวคิดตัวละคร: โจชิดี้

ก็หนีมาได้... แต่ว่า

ท้องก็ร้องแล้วนี่นา...

ทำไมในช่องเก็บของถึงไม่เห็นเงาของเสบียงเลยล่ะเนี่ย...

อ๊ะ?

สกิลตรวจจับ

【โฟเรสต์ แรพิดท์】เลเวล300 พลังชีวิต 2321/2321 มานา 514/514

กระต่ายนี่มันระแวดระวังตัวสูงจริงๆ...

ถึงอย่างนั้น แล้วก็ดูเป็นกระต่ายที่ค่อนข้างจะ...

ตรงนี้ใช้ธนูดีไหม...

เอ๊ะ

การฆ่าสัตว์ที่ไร้ประโยชน์...

【ธนูดัดแปลงมาร 321】 พลังโจมตี +100000 เสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อ เพิ่มพลังทำลาย เพิ่มพลังโจมตี เพิ่มอัตราการโจมตีโดนเป้า ทำลายเป้าหมายได้ในครั้งเดียว

นี่มันถึงขั้นเป็นอาวุธไปแล้วนี่นา...?

เดี๋ยวก่อน ใจเย็นก่อน...

น่าจะมีทักษะการต่อสู้ที่ชื่อว่า "การผ่อนแรง" อยู่ไม่ใช่เหรอ...

โอ้!

นั่นกินได้ด้วย

【ลูกออร์คเนื้อ】

ผ่อนแรงแล้วฆ่าได้ทันที...

นี่ฉันมันเป็นสัตว์ประหลาดขนาดไหนกันนะเนี่ย?

เอาล่ะ...

ต้องชำแหละสินะ~

จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

ก็แค่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณยามาดะเท่านั้นเองนี่นา...

ในโลกจริง คุณยามาดะแถวบ้าน

นี่มัน... บางทีอาจจะเป็น...

【เทพล่า】กับสกิล【ปรับค่าการแยกชิ้นส่วน】กำลังทำงานอยู่เหรอ?

จำได้ว่าทักษะอาชีพปัจจุบันทั้งหมดเป็นระดับ "เทพ" (สูงสุด)

สกิลส่วนใหญ่ก็ถึงขีดจำกัดแล้ว

มันทะลุเลยขีดของปรมาจารย์ไปแล้วเชียว!!

นี่มันไม่ใช่ขอบเขตของมนุษย์แล้วนี่นา...

ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน การใช้ชีวิตอย่างสันโดษน่าจะดีกว่าไหมนะ...?

เทพเจ้าที่ผลักดันฉันมาถึงสถานการณ์แบบนี้เนี่ย เชื่อถือได้ยังไงกัน...

พวกมันคือศัตรูเว้ยยยยยยยยยยยยยย!!

!!?

ฮี้ยยยยยยยยยยย!!

เขตป่าเขียวชอุ่มแห่งฟาฟรันนั้น เป็นม้วนบันทึกแห่งสังสารวัฏที่แสนโหดร้าย

เริ่มตั้งแต่ก็อบลินไปจนถึงออร์ค, ไวเวิร์น, โทรลมัน, ไคเมร่า และอื่นๆ อีกมากมาย...

การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่มีเวลาให้ได้พักเลยสักนิด

ถ้าคิดจะนอนในถ้ำ ก็มีรังมดนักฆ่าอยู่

พอได้พักเหนื่อยริมแม่น้ำ ก็ถูกชาวกิ้งก่าเข้าโจมตี

ถ้าคิดจะนอนบนโขดหิน ก็โดนลิงบ้าจ้องที่ก้น

สัปดาห์ผ่านไป

จิตใจของเขาก็แปรปรวนอย่างหนัก

เขาได้เรียนรู้ว่า

ท้ายที่สุดแล้ว โลกนี้ก็คือกฎของหยาดน้ำใสกินเนื้ออันแข็งแกร่ง

พวกผู้แพ้ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดอะไรเลย

ถนนนี่นา...

สำเร็จแล้ว...

ในที่สุดก็...

ในที่สุดก็ได้ไปถึงเมืองที่มีคนแล้ว...

มันยาวนานจัง...

ฟู่...ฟุฟุฟุ

นี่เป็นครั้งที่ 23 แล้วนะ

พูดไปแล้วก็ไม่รู้สิ ไม่ได้อาบน้ำมาสักพักแล้ว

จะมุ่งไปทางขวาดีไหม

มันคงไม่เหม็นใช่ไหมนะ?

แบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับโจรป่าเลย

เป็นผลมาจากชีวิตการเอาตัวรอดที่แสนโหดร้าย เลยเพี้ยนไปหมดแล้วล่ะ

♪

ม

เฮ้อ~ ไม่ได้พักผ่อนสบายๆ แบบนี้มานานเลย...

ค่อยๆ ไปช้าๆ จนกว่าเสื้อผ้าจะเก่า

โอ๊ะ ตรงนั้นมีสะพานนะ

ถ้าตามรถม้าไปน่าจะมีหมู่บ้านของผู้คนอยู่

เอาล่ะ!

อ๊ะ...

เป็นอะไรไป ทีน่า?

ท่านผู้อาวุโสที่เป็นนักเวทย์น่ะ...

แถมยังเป็นท่านที่พกดาบคู่ด้วย

ท่านสวมเสื้อคลุมสีเทา ดู... เอ่อ...

ดูโทรมไปหน่อยรึเปล่า?

อืมมม...

ในประเทศของเรานะ สีของเสื้อคลุมมันบ่งบอกถึงลำดับชั้นเลยล่ะ

เสื้อคลุมสีเทานี่คือจอมเวทระดับล่าง

แถมยังเป็นนักดาบเวทมนตร์ด้วยนี่นา...

เป็นการเลือกที่ลำบากใจทีเดียว

ถ้าเป็นทั้งเวทมนตร์และวิชาดาบ มันก็มักจะกลายเป็นแบบกลางๆ ไปง่ายๆ

อย่างนั้นหรือครับ...

ขาว > แดงเลือดนก > ดำ > เทา

แต่ว่า... คุณก็พยายามอยู่นี่เองนะครับ...

สำหรับผม ไม่ใช่แค่กลางๆ นะ แต่ยัง...

ทีน่า! ไม่นะ...

ท่านครับ/คะ

มีเรื่องอันใดหรือ?

ด้านหน้ามีพ่อค้าติดแหง็กอยู่ครับ...

ดูเหมือนว่าต้นไม้โค่นจะขวางทางอยู่ครับ

หืม... จับตาดูรอบๆ ไว้เถอะ

รู้สึกไม่ค่อยดีเลยแฮะ

โอ๊ะ!?

กับโจรน่ะ!!

ตัวเยอะ แถมยังล้อมด้านหลังอีกด้วย!

พ่อค้าพวกนั้นก็มีทหารรับจ้างคุ้มกันอยู่ แต่ดูท่าทาง...!!

ท่านผู้อาวุโส...!

ดาบเวทป้องกันนี่ ลูกธนูจะทะลุผ่านไปไม่ได้หรอก

พวกเจ้าอยู่ในรถม้าให้สงบๆ นะลุงจะออกไปด้วย!

ฮิฮาฮ่าฮ่า!!

พวกแกจะต้องตายให้ได้

ของมีค่ากับผู้หญิงเด็กๆ จะจับเป็นทาสไปเลย

จะให้สนุกให้เต็มที่ก่อนนะ!!

เฮ้ เจ้าแก่! ดาบเวทอะไรน่ะ ไม่เป็นไรหรอกน่า

!!

คุณเป็นนักเวทย์ใช่ไหม

การร่ายเวทมันติดเพราะกำแพงนี่แหละ

ถ้าทำลายกำแพงออกไปนะ มันก็จะเป็นเหมือนพายุลูกธนูในพริบตาเลยล่ะ

อึก...

คำนวณมาถึงขนาดนั้นเลยรึ

ตายซะแบบไม่ต้องยุ่งยากน่า

สบายใจได้เลย ไปนรกซะ ฮิฮิฮิฮิฮา!!

พวกคุณเกะกะทางนะ?

หายไปซะ

เกล็ดน้ำแข็ง

แบบนี้หน่วยธนูก็ถล่มหมดเลย...

บางทีอาจจะโดนพ่อค้าโลภๆ พวกนั้นหลอก แล้วมาเอาเรื่องก็ได้

เลยรอดูสถานการณ์อยู่แบบนี้แหละ...

เป็นตัวร้ายแบบสูตรสำเร็จมากๆ เลยนะเนี่ย

ดาบคู่...

เสื้อคลุมสีเทาเหรอ?

แก!?

กล้าดียังไงมาฆ่าเพื่อนร่วมทีม

เพื่อนร่วมทีมเหรอ...?

มันคือเครื่องมือที่ใช้แล้วทิ้งไม่ใช่รึไง?

กระสุนสายฟ้าสีดำ

!!?

มาแล้ว ระวังให้ดี!!

พรึบ! นั่นมันอะไรน่ะ?

แค่แค่นั้นเองเหรอที่จะมา...พวกเรา?

!?

ซวยแล้วสิ

ถึงจะดูเหมือน แต่จริงๆ แล้วถนัดการรบแบบปะทะกันน่ะนะ

พวกคุณแบบนี้มันเป็นเป้าชั้นดีเลยล่ะ

มันเกาะกันแน่นอยู่แล้ว เลยไม่จำเป็นต้องเล็งให้ยากหรอก

อา... อา...

เอาล่ะ นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้ายแล้วนะ

พวกคุณมันเกะกะน่ะ อยากให้หายไปซะ

ถ้าคิดจะอยู่ต่อตรงนี้ ล่ะก็ จะเผากลายเถ้าถ่านเลยนะ?

เจ้าสัตว์ประหลาดงั้นรึ...

เวทมนตร์แบบนี้ไม่เคยรู้มาก่อนเลย ไม่เคยได้ยินด้วยซ้ำ...

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ฆ่าคน

ไม่รู้สึกถึงอารมณ์อะไรเลยแฮะ

ฉันนี่เอง ก็ถึงกับพังลงแล้วสินะ?

เงียบไปเลย!! ยังจะโผล่มาทีหลังแล้วทำเรื่องขี้ขลาดอีก

มาสู้กันอย่างเปิดเผยหน่อยสิ!!

ไอ้พวกโจรนี่มันพูดอะไรน่ะ?

ก็ถ้าคุณอยากให้เป็นเช่นนั้นล่ะก็

อ๊ะ...

ตรงตามที่คุณต้องการหรือเปล่าครับ?

หา?

ฮิยากะ

แขน... แขนของผม! อ๊าาาา!!

ไม่ถึงขั้นนั้นเลยล่ะ

จะให้ช่วยจัดการคนอื่นแทนดีไหมครับ

อ๊ะ...

นั่นมันอะไรน่ะ...

เสื้อคลุมสีเทานั่น...

มันคือปีศาจ... ปีศาจเว้ยยยย!!

เลิกเป็นโจรแล้ว! จะไปทำนาที่ชนบทให้ได้ยยยยย!!

ไม่สนที่ว่าพวกแกมาเป็นพวกเสฉวน

แล้วมาทำให้คนเป็นเหมือนสัตว์ประหลาด...

ช่างเสียมารยาทจริงๆ

เล่นตลกอะไรของพวกแก ไม่คิดว่าจะได้กลับไปรอดน่ะสิ

อึกก!

อ่า...

โลกมนุษย์นี่มันก็เป็นกฎของ "ผู้แข็งแกร่งล่าผู้อ่อนแอ" จริงๆ นะ...

คราวนี้ได้รับความช่วยเหลือจากท่าน

อยากจะกล่าวคำขอบคุณจริงๆ นะ แต่ว่า

ข้าผู้นี้คือ อดีตดยุคแห่ง 【อาณาจักรเวทมนตร์ซอลิสเทีย】

เครสตัน วาน ซอลิสเทีย เถิด

ตามธรรมเนียมของประเทศ เราประมาทกับจอมเวทระดับล่างไปหน่อย

พอสังเกตให้ดี วัสดุของเสื้อคลุมนั่นคือหนังของสัตว์ประหลาดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน...

มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นจอมเวทจากประเทศอื่น!

อาจจะเพื่อสืบหาข้อมูลของประเทศศัตรู

หรือว่าถูกขับไล่ออกมาด้วยเหตุผลบางอย่างก็ได้

ต้องหาตัวตนที่แท้จริงให้ได้...

อดีตดยุค...?

ถ้าไปยุ่งกับผู้มีอำนาจล่ะก็ คงจะถูกดึงเข้าไปในสงครามแย่งชิงอำนาจแน่ๆ...

คือว่า จริงๆ แล้วข้าเป็นคนขี้ขลาดนะ

ก็แค่บังเอิญว่าจุดหมายปลายทางตรงกันเท่านั้นเอง

แต่ก็ต้องขอบใจนะ ที่ช่วยให้หลานสาวของข้าไม่ต้องตกอยู่ในอันตราย

อ๊ะ ตรงไปข้างหน้านี่มีเมืองหรือชุมชนไหมครับ/คะ?

จริงๆ แล้วเป็นเรื่องน่าอาย คือว่าหลงทางมาน่ะครับ/ค่ะ

ทางนี้เหรอ...?

จอมเวทอย่างคุณนี่...

แล้วทำไมถึงมาที่ประเทศนี้ล่ะครับ?

ถึงจะมีคนจากประเทศอื่นแห่มามากมายเลยนะ

เปล่าครับ ไม่ๆ การรับใช้ประเทศมันยุ่งยากจะตาย

อยากจะมีครอบครัว แล้วก็ได้ทำนา ใช้ชีวิตช่วงบั้นปลาย อย่างเงียบๆ น่ะครับ

กำลังมองหาสถานที่ที่น่าอยู่พอดีเลยล่ะครับ

ทั้งๆ ที่เมื่อครู่เพิ่งอวดพลังที่เหลือเชื่อขนาดนั้น...

แต่กลับเป็นคนที่เรียบง่ายและไม่ต้องการอะไรมากมายเลย...!

ถูกใจแล้ว

ครับ?

ท่านก็ตามข้ามาเถอะนะ

ต้องให้รางวัลด้วยสิ

เอ๊ะ...

เจ้าชื่ออะไรล่ะ?

ผมเหรอครับ? นักเวทผู้ยิ่งใหญ่...

เซโรส มาร์ลิน

เป็นแค่นักเวทธรรมดาๆ เท่านั้นเองครับ