ตอน 204: Chapter 204

หน้า 204 ความหวังแห่งจุดจบ

ทาคาซึ ยูกิ

เรื่องแบบเมื่อครั้งนั้น...

จะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีกแล้ว...

พระราชวังเมื่อ 500 ปีก่อน

จุดเริ่มต้นของ "ตำนาน" และ "การล้างแค้น" ที่ผุดขึ้นมาในความทรงจำ...

“แค่เปิดปิดของ”นี่เอง ถึงจะเป็นขุนนาง แต่พอได้มาทำงานเป็นคนรับใช้แล้ว

ก็ถูกส่งไปยังเจ้าชายที่โดดเด่นที่สุดในหมู่เชื้อพระวงศ์ มีพรสวรรค์และพลังเวทมหาศาล

...คงเป็นคนหยิ่งผยองน่าดูเลยสินะ...

โย่ ยินดีต้อนรับนะ นายคือเซเครสินะ

ขอโทษนะ ตอนนี้กำลังวิจัยเวทมนตร์โบราณอยู่ เลยเป็นแบบนี้ไปก่อนนะ

ว่าแต่ นายนี่ใช้เวทมนตร์อะไรเหรอ?

แต่ว่า เจ้าชายนี่กลับไม่เหมือนที่คาดไว้เลยนะ

ผนึก!! เวทมนตร์เหรอ!?

อะไรน่ะ ไม่เคยได้ยินเลย!

จะเอาไปใช้ทำอะไรดีนะ! แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!

หายากจัง!! ยอดเยี่ยมไปเลย!!

เวทมนตร์เปิดปิดกุญแจเนี่ยนะ... หยาบคายจัง...

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า! ไม่ควรจะปิดกั้นความเป็นไปได้ของเธอด้วยนะ

... อย่าทำหน้าเหมือนพูดเก่งไปหน่อยสิครับ

เอ๊ะ!?

แล้วก็ชุดนั่นมันแปลกนะ

เอ๋อออ!?

ผมเป็นคนทำเองนะ เท่ไหมล่ะ!?

ตอนนี้ผมกำลังสร้างเครื่องมือเวทมนตร์อยู่น่ะ

เวทมนตร์ของเธอต้องมีประโยชน์แน่นอน!

สามารถใส่พลังเวทลงไปในสิ่งของได้ด้วยเหรอ?

การประดิษฐ์เครื่องมือเวทมนตร์

... เอ... ครับ...

เพื่อให้แม้แต่คนที่ไม่ได้มีพรสวรรค์ด้านพลังเวทหรือคุณสมบัติเวท ก็สามารถใช้เวทมนตร์ได้หลากหลาย

เพื่อสังคมที่เท่าเทียมกันมากขึ้นครับ

ฉันช่วยทำอุปกรณ์วิเศษให้เจ้าชาย

เจ้าชาย...แตกต่างจากที่ฉันคาดไว้มากเลย

นิสัยที่ก้าวหน้าของท่าน

ถึงแม้ว่าจะมีบางคนในครอบครัวไม่ค่อยชอบก็ตาม

แต่ท่านก็ไม่สนใจสิ่งนั้น และไม่เคยยอมเปลี่ยนแปลงอุดมคติของตัวเองเด็ดขาด

เป็นคนตรงไปตรงมาและเข้มแข็ง...

* * * * *

ช่วงนี้เจ้าชายมักจะแอบออกไปข้างนอกกับน้องสาวของคุณเทเดียบฯ บ่อยๆ

คุณเทเดียบฯ...

ไปที่ไหนกันนะ...

เผ่าพันธุ์ต่างสายเลือดที่ได้รับพรจากปีศาจ...!!

พลังเวทมหาศาลกับพรสวรรค์ ความคิดและอุดมการณ์เดียวกัน ตำราเวทมนตร์ใบโคลเวอร์สี่แฉกเดียวกัน

ลิห์โท เอลฟ์ผู้นำ เป็นเพื่อนที่ทัดเทียมกับเจ้าชายเป็นครั้งแรก

เครื่องมือเวทมนตร์ที่กักเก็บและแบ่งปันพลังเวท

ศิลาเวทของเอลฟ์ที่เชื่อมต่อกับต่างโลกและเพิ่มพลังเวท

จากการปฏิสัมพันธ์กับเอลฟ์ ไม่ใช่แค่เผ่ามนุษย์เท่านั้น แต่ยังมีอีกสองเผ่าพันธุ์ที่อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขและเท่าเทียม

เทคโนโลยีของเวทมนตร์และเครื่องมือเวทก็ค่อยๆ ใกล้จะบรรลุผลขึ้นทีละนิด

ลิห์โทเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าชาย และควรจะเป็นเหมือนครอบครัวด้วย

--ในวันวิวาห์...ต้องขออภัยด้วย แต่คงจะล่าช้าออกไปหน่อยแล้วล่ะ

แม้ว่าท่านพ่อและท่านอื่นๆ จะคัดค้านในตอนนี้ แต่ท่านคงจะเข้าใจและอวยพรให้เราอย่างแน่นอน

ท่านพ่อเรียกไปที่พระราชวังแล้ว...

ค่ะ...!

พี่ชายจะมาถึงแน่ๆ ลิห์โทและทุกคนต่างก็ตั้งตารอคอยอยู่เลยค่ะ...!

แต่ดูเหมือนว่า ณ ตอนนี้แล้ว

จะเป็นไปตามแผนของเจ้าตัวแล้วล่ะ

ท่านพ่อทำไมถึงวันนี้ถึง...

เพราะไม่ได้บอกใครเลย เลยบังเอิญ...

......

ต้องรีบไปพิธีของพวกคุณสองคนแล้ว...!

โค๊ะ

ท่านพ่อ!!

ไม่มีใครเลยเหรอ...?

อยู่ที่ไหนเหรอ...

ฟุ

โค๊ะ

จงจริงใจเถอะนะ

โฮ้ โฮ้ โฮ้...

สบายดีนะคะ เจ้าชาย...!

...ไม่สิ...!!

พลังเวทชั่วร้ายที่สัมผัสได้ข้างในนี้...ไม่ใช่ของท่านเสนาบดี

...!!

ท่านเสนาบดี...!?

เป็นใครกันนะ...!?

...อึ้ งงงง...

เป็นใคร...

ความสิ้นหวัง หรือว่าความเกลียดชัง

จะเรียกอะไรก็ได้ตามใจเลยนะคะ...!

ความไม่ซื่อสัตย์ หรือไม่ก็จุดจบ...

...

วิญญาณปีศาจชั่วร้าย...

สิ่งที่บันทึกไว้ในตำรา...ของสิ่งมีชีวิตจากต่างโลก

ปีศาจ...

ท่านพ่อและท่านแม่ล่ะ...!?

ว่าไงนะ...?

คงกำลังออกไปกำจัดเผ่าพันธุ์ต่างสายเลือดที่เป็นภัยต่อราชอาณาจักร...หรือเปล่า...?

เหล่าเอลฟ์คงจะตกใจสินะ เพราะมันกำลังถาโถมเข้าสู่พิธีศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครรู้ ยกเว้นคุณน่ะ

...!?

...อะไรกันเนี่ย!!

ーーーーก...!!

อึ่ก... สุดยอดเลยนะ... พลังเวทที่น่ากลัวจริงๆ เลยครับ...

ก็ผมเตรียมการไว้พอสมควรแล้ว ถึงคุณจะทำไม่ได้ง่ายๆ ก็ตามนะครับ

พอได้ตำราเวทกับร่างกายมาแล้ว จะสู้กับคุณให้ดูเลยล่ะ...! อึ่กอึ่กอึ่ก

เดี๋ยวก่อนนนนน!!!

ใครสักคน...!!

ใคร...

มีใครอยู่ไหม

ーーーーーーーーーーเจ้าชาย!!

เซเครุ!!

นี่มัน...!!

ก็ไม่ใช่เจ้าชายอย่างที่คิดไว้สินะครับ...!!

...!!

เครื่องมือเวทมนตร์ที่เราทำมันหายไปแล้ว!!

ปลดพันธนาการนี้ให้เราสิ!! ถ้าเป็นเวทมนตร์ผนึกของเธอต้องทำได้แน่ーー!!

...

เวทมนตร์ผนึก

ย้อน

เทเดีย...!

ทุกคน...

...!!!

เครื่องมือเวทที่เราทำขึ้นมาน่ะ...!!

......

...ลิห์...

เท... เทเดีย...

ตำราเวทห้ากลีบ...!!

...果然...

...ลิห์โท...

やはり...

ไม่ใช่คุณสินะ...

!

ใจมันกลับมาเป็นปกติแล้ว

ขอโทษนะ...ที่ลังเลไปชั่วขณะ...ขอให้คุณให้อภัยด้วยเถอะ...

การดิ้นรนที่สูญเปล่า...เอาล่ะ ยอมมอบร่างกายให้ซะ...!

อนาคตที่เราเชื่อกัน...

เธอคือความหวัง...

ตอนนี้ฉัน...เต็มไปด้วยพลังเวทด้านลบที่น่าสะพรึงกลัว...

มันไม่เป็นอิสระอีกต่อไปแล้ว...ถ้าเป็นแบบนี้แล้วจะต้องตกไปอยู่ใต้อำนาจปีศาจนั่น...!

เพื่อไม่ให้มอบเวทมนตร์และร่างกายให้กับสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายนั้น...จึงเสริมพลังเวทด้านลบนี้เข้าสู่ร่างกายของฉันอีก...

ศิลาเวท...!

ด้วยเวทมนตร์ต้องห้ามระดับสูงสุดถึงร่างกายเลยเหรอ!?

ขอโทษนะ...

นี่คือคำขอสุดท้ายของฉัน...

หยุดเถอะ ลิฮิโตะ

คนที่ทำสิ่งนี้ให้สำเร็จได้มีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น...

ลูมิ เซย์

ฆ่าฉันซะเถอะ...

...

...

วีรบุรุษและเทพมาร ตำนานอันน่าเศร้าที่ถูกจารึก

จิ 204 จบ