ตอน 213: Chapter 213

หนีออกจากวังเงาแล้วววววววว!

《แบล็คโคลเวอร์》

ออกอากาศทางช่องเทเลวิชั่นโตเกียว ทุกวันอังคาร เวลา 3:25 เย็น!!

ยูโนะคุงงง!! อย่าปล่อยมือฉันนะ!!

นี่ไง รีบปล่อยเลยนะ คุณเด็กสาวผู้ถอดรหัส!!

เอ๊ะ...!?

คุณชาร์มมี่กลับเป็นร่างเดิมแล้วสินะครับ!

ตอนแรกก็ดูเป็นพี่สาวที่เพรียวบางดีนะครับ...

ว่าแต่ มันสุดยอดมากเลยใช่ไหมครับ

??

พูดอะไรน่ะ? ฉันก็เป็นพี่สาวเซ็กซี่อยู่ตลอดเวลานะ?

...เดี๋ยวนะ? เอ๋...?

เอ๊ะ??

ว่าแต่ ทำไมชาร์มมี่ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ

ตราบใดที่มีของอร่อยกับยูโนะคุง เขาก็จะปรากฏตัวได้ทุกที่แหละ

เฮ้ ยัยผู้หญิง!! เดี๋ยวค่อยฉีกให้ดูให้ชัดเลยนะ!! แคตซ์

คนนี้มันอันตราย! น่ากลัว!

พวกแก... มันยังเร็วเกินไปที่จะคุยเล่นกันได้...

มันยังไม่จบทั้งหมดหรอกนะ...

เราต้องหยุดพวกเอลฟ์ที่อาละวาดอยู่ทั่วประเทศให้ได้...!!

พวกเขายังคงจมดิ่งอยู่กับความพ่ายแพ้ที่ถูกจัดฉาก และต่อสู้อย่างสิ้นหวังอยู่เลยนี่นา!!

...ตกลงว่า...ทำยังไงกันล่ะ!!

ถ้าทุกคนทำไปด้วยกันก็คงได้

......ให้ตายเถอะ!!

ดาบเล่มนี้มันไม่พอหรอก!! แถมตัวฉันตอนนี้ก็ใช้แรงไม่ไหวอีกหลายครั้งแล้วด้วย...!!

...ถ้ามีคุณริชท์อยู่ล่ะก็...ก็ต้องมีทางอยู่แน่!

ของวิลเลียมที่หลับลึกอยู่ในใจฉัน...

ถ้าเป็นเวทมนตร์แห่งต้นไม้โลก ก็สามารถรวบรวมพลังเวทและพลังชีวิตจากทั่วประเทศได้...

...สิ่งนี้...

...ขอบคุณนะ คุณวาลตัส

...!!

ไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม...

คนที่ช่วยฉันในวันนั้นก็คือคุณนี่แหละ...

แก...นั่นมัน...

อ่า...

อัสต้า...! ขอให้ใช้ดาบปราบมารคลายการกลับชาติมาเกิดของผมด้วยเถอะ...!

ไม่เป็นไรใช่ไหม...?

...เดิมทีก็เป็นชีวิตที่สองอยู่แล้ว...ถึงแม้จะรู้สึกเสียดาย แต่ก็ไม่ได้หวาดกลัวนะ...

ส...

ปาทริ...

ถ้าแค่หายไปเฉย ๆ ก็รู้สึกว่ามันยังไม่เพียงพอที่จะเป็นการไถ่บาปด้วยซ้ำ...

...ไปก่อนนะ...

ไปแล้วสินะครับ...!

อ่า...!

ขอโทษนะครับคุณริชท์...รบต่ออีกหน่อยนะครับ...!

สุดท้ายนี้ ก็ได้สู้กับคุณริชท์...

และทุกคนด้วย...รู้สึกดีใจจังเลย...

ท่านหัวหน้าหน่วยแวนจันซ์...

......พาตริ...

วิญญาณโดดเดี่ยวที่อยู่กับฉันมาตั้งแต่เด็ก...

แต่ว่า...มันยังไม่จบนะ

ความโกรธและความโศกเศร้าของคุณได้คลี่คลายลงแล้วสินะ...

เพื่อสิ่งนั้น...ฉันจะ...!

ไม่บอกให้รู้เรื่องเลยสักนิด คำสาปที่สลักอยู่บน ใบหน้าคู่นี้...

ถูกแบ่งแยกเพราะมัน ถูกรังเกียจเพราะมัน สำหรับฉันแล้ว...

พลัง...กำลังเอ่อล้นขึ้นมา!!

ความบิดเบี้ยวของอาณาจักรที่บาดรีเคยเห็น และความโศกเศร้าที่เขามี มันเป็นของจริงที่ไม่มีข้อกังขาเลย...

สงครามที่เกิดจากความอ่อนแอของฉัน ที่ไม่สามารถเชื่อมั่นในอนาคตที่จะต้องปกป้องคุณยูลิอุสได้

ถ้าอย่างนั้น อย่างน้อยฉันก็ต้องสร้างรากฐานของการจบสิ้นนั้นให้ได้...!!

...

เวทมนตร์รวมร่าง

ดาบปีศาจผนึก

ดึงวิญญาณที่ผูกพันเข้าสู่ต้นไม้ใหญ่...

เชื่อมโยงเข้าด้วยกัน!!

เชื่อมวิญญาณเข้าด้วยกัน เพื่อบอกความจริงแก่ทุกคน...!!

ต้นไม้แห่งรัศมีวิญญาณ

$\varepsilon_0$

เด็กหนุ่มผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อเวทมนตร์ーー

ดาบปราบมารลงบนต้นไม้นี้...!

พลังของดาบ...

แก่เอลฟ์ทุกคน

นั่นมัน...!!

เวทมนตร์ของท่านหัวหน้าหน่วยรุ่งอรุณสีทอง...!!

ช่วยประเทศได้...งั้นหรือ...!?

สวยจัง...

...อย่างที่คิดไว้เลยนี่นา...

พวกเราสามคนคงไปพร้อมกันไม่ได้สินะ...

เพราะว่าวิญญาณมันเข้ากับร่างไปอย่างมั่นคงแล้วจากการกลับชาติมาเกิดสองครั้ง

แล้วก็...วิญญาณมันไม่มีอยู่ในร่างเดิมของพวกเรา...

...อย่างนั้นเองสินะ...

นั่นอาจจะเป็นเรื่องที่มีความหมายก็ได้นะ...

ช่วยมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ให้พวกเราด้วยนะ...

ริชท์...!

ฮ่า～～～～～～อา...

...ไว้เจอกันอีกนะ...!

โดนคุณริชท์พูดแล้วก็ช่วยไม่ได้นี่นา...

มาสวนทางกันอีกแล้วสินะ...

ถึงจะยุ่งยากหน่อย แต่ว่าจะลองใช้ชีวิตดูนะครับ~

...น่าเสียดายที่ไม่ได้เจอเจ้าหนู...

การต่อสู้กับแก...สนุกมากนะ

ยามิ สเกฮิโระ

อะไรกัน สุดท้ายมาซื่อตรงซะงั้น

ชารุลา

หึ

ฉันคิดว่าตัวเองไม่หยาบคายเท่าเจ้าของร่างนี้หรอกนะ

...?

ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้หยาบคายซะอีก

เพราะว่าทำให้เทเทียต้อง...รอมานาน...

เราได้เห็นความเป็นไปได้ของอนาคตในอุดมคติที่เราหวัง...มันทำให้ดีใจจัง

อืม

อืม...!

สิ่งที่อยู่ในร่างของฉันนี่คือ...

ของเธอ...

เพราะเธอ ทำให้รู้สึกเหมือนได้ต่อสู้ไปกับลูกชายด้วย...

ขอบคุณนะ เด็กหนุ่มสี่แฉกแห่งยุคปัจจุบัน...!

ขอให้คุณมีโชคดีนะ...!

...ตำราเวทมนตร์เล่มนี้ก็...ของเธอด้วย...

...ตำราเวทมนตร์เล่มนั้นเป็นของเธอแล้วนะ

ขอให้เธอเดินบนเส้นทางเดียวกับฉันต่อไปด้วยเถอะ...!

ขอบคุณนะ

ของยุคปัจจุบัน

เหล่าจอมเวทแห่งอาณาจักรโคลเวอร์...