ตอน 214: Chapter 214

บรัม บรัม บรัม หน้า 214 ยามอรุณรุ่ง

♣วิญญาณเอลฟ์ได้ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า...!?

ทาเอย์ ยูกิ yühi@tabata

เฮ้! เจ้าเวทมนตร์! เจ้าผู้ยิ่งใหญ่! เจ้าเก่งกาจ! ปลดปล่อย! เหล่าแอสต้าที่ออกศึกตัดสินกับคู่ต่อสู้บนไหล่/ แม้จะปลดปล่อยเหล่าเอลฟ์ที่ถูกกักขังให้ฟื้นฟูทั่วทั้งอาณาจักรด้วยกฎแห่งต้นไม้โลกวิลเลียม แต่ว่า...?

ฉายทางทีวีโตเกียว ทุกวันอังคาร เวลา 3:25 เย็น ทางโทรทัศน์อนิเมะ//ทาง dTV มีแอนิเมชั่นสั้นยอดเยี่ยมฉายให้ชมด้วย

......

ไม่ ไม่ ไม่นะ...

เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อนนะ...!!

เวทมนตร์วิญญาณศพ

ซอล แอ็บดักเตอร์

เหรอ?

เวทมนตร์ของฉันเนี่ย...

จะใช้กับคนที่อยู่กับฉันมานานถึงจะใช้ได้... แกนี่กลับตรงตามเงื่อนไขซะงั้น...!

อ่า... แกผ่านเงื่อนไขแล้วนี่หว่า...!!

เอ๊ะ...!?

พลังเวทกลับคืนสู่ร่างที่สถิตวิญญาณของคุณริห์โทแล้วเหรอ!?

แต่ว่า...พลังเวทนี่มัน...

...นี่มัน...

เกิดใหม่เหรอ!? ไม่สิ...นี่คือการฟื้นคืนชีพงั้นเหรอ...!?

ร่างนี้มันก็แค่ร่างจำลองของแกที่ซาริลี่สร้างขึ้นมาตั้งแต่แรก...

มันรู้สึกเข้ากันได้ดีมากเลยสิ...!

นี่แก...ทำอะไรอยู่!?

หุบปากน่า! หุบปากไปเลย...!!

ฉัน...ฉันน่ะ...!!

ตัวฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไอ้บ้า...!!

...ยังไงก็ตาม...ริห์โท...

เดี๋ยวนะ แพทริ...รึเปล่านะ...?

จะต้องไม่ปล่อยให้มันหายไปอย่างสวยงามสุขสันต์แบบนี้เด็ดขาด!!

ฉันจะไม่มีวันให้อภัยแกเด็ดขาด!!

แกต้องคิดถึงคนที่แกเหยียบย่ำ...คิดถึงฉันสิ!!!

แก...นั่นมันเป็นการทำลายตัวเองนะ...!

หุบปาก เอ๋ออออ!!

...ราเดส...

ฉันควรจะขอบคุณดีไหมนะ...ที่มอบโอกาสให้ฉันไถ่ถอน...

หุบปาก...!! สักวันหนึ่งจะไปฆ่าแกให้ได้...!! จะไม่ให้แกตายอย่างง่ายดาย...!!

ก็หวังว่าแกจะสั่นด้วยความกลัวทุกวันไปเลยล่ะ...!!

ไปวาลตอสกันเถอะ!!

...ให้ตายสิ...

ภาพมันเบลอเกินไปจนไม่สามารถจำแนกเนื้อหาใดๆ ได้

สุดท้ายแกก็ไปไม่ทันริห์โทเหมือนกันสินะ...

ไอ้หนูเวรนี่มัน...ไม่น่าไว้ใจเลยจริง ๆ

ไลอา...

ไม่คิดเลยว่า...จะได้มาสัมผัสกับเธอแบบนี้...!

วิลเลียม...!

สหายที่ใกล้ชิดที่สุด ผู้แบกรับบาปเดียวกัน...

มีหลายอย่างที่อยากจะพูดกับเธอเลยนะ...

รู้ว่ามันเป็นคำขอตามอำเภอใจ...ขอโทษนะ ยามิ...

ตอนนี้กว่านั้น...มีคนที่ถึงแม้จะไม่ได้รับการให้อภัย แต่ก็ต้องขอโทษให้ได้...

......

อ่า...!

อยากให้พาไปหาคุณยูลิอุสจัง...!

......

จักรพรรดิเวทมนตร์

การ์ตูนของอาจารย์ทาบาตะ ยูกิ ท่านสามารถอ่านได้เฉพาะในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์เท่านั้น! มาเป็นกำลังใจให้นะ!!

การต่อสู้ที่ยาวนาน...

มันจบลงแล้วสินะ...

โอ๊ะ โอะ โอะ แต่ว่าร่างกายฉันนี่...โอ๊ะ โอะ โอะ

เป็นอะไรไหมครับ!? คุณอัสตา

●●●

จะขอบคุณพวกคุณยังไงก็ไม่พอเลยจริง ๆ นะครับ...

ก็เพราะว่ามันชอบทำเรื่องวุ่นวายเหมือนเดิมนี่นา ทนหน่อยสิ

ด้วยพลังที่สถิตวิญญาณปีศาจอย่างน่าแปลก...

ผู้ที่มาทำลายพันธนาการปีศาจที่สืบทอดมาตั้งแต่ยุคของผม

อัสตา พวกคนพวกนี้มันคืออะไรกันเนี่ย?

ที่เป็นหิน...เหรอครับ? เหมือนกับรูปปั้นจักรพรรดิเวทมนตร์องค์แรกมากเลยครับ แต่ว่าดวงตา...

ใครน่ะเหรอ? คือจักรพรรดิเวทมนตร์องค์แรกตัวจริงไง!! ตื่นขึ้นมาด้วยเวทมนตร์สินะ!?

โอ้โหหหห!! ผมก็จะกลายเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์ที่สง่างามแบบคุณเลยครับ!!

เอ๊ะヱะ?

แล้วแกน่ะ...

เนโรสินะ...!

ห๊ะ!? พูดอะไรน่ะ อัสตา! ในที่สุดหัวก็...

ใช่แล้ว

เอ๊ะ!?

แก...

$\frac{2}{5}$

ก็คิดว่ามันเป็นนกที่เจ๋งอยู่แล้วนี่นา แล้วกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ด้วยเหรอเนี่ย~~~~~?

เจ๋งโคตร ๆ เลยยยย!!

ถึงจะไม่กลายเป็นมนุษย์ ก็เดิมทีเป็นมนุษย์อยู่แล้วน่ะ

อะไรนะ โคตรดีเลย!? รีบบอกมาเลยนะ!!!

●●●●●

ฉันพูดไม่ได้เลยจนกระทั่งวังแห่งเงาลงมาปรากฏ

นั่นก็เรื่องนึงนะ แต่จะไปเรียกว่าเจ้าชายอะไรน่ะ โอ้อวดไปหน่อยไหม

กิ๊ก กิ๊ก กิ๊ก

โอ้โห~~!! หยุดได้แล้ว ไอ้แบบเดิม ๆ น่ะ!!

เนโรที่น่ารำคาญแต่ก็น่ารักคนนั้นน่ะ...!

แต่ทางเราก็ก็น่ารักนะ

ฟุฟุ... สำหรับฉันแล้ว 'จักรพรรดิเวทมนตร์' มันเป็นแค่คำพูดเท่านั้น แต่

เอาล่ะว่าแต่ใครกันที่จะเป็นจักรพรรดิเวทมนตร์น่ะ

เธอและเพื่อนสมัยเด็กของเธอได้บอกฉันว่าอุดมคติที่เราตั้งใจไว้ได้ถูกสืบทอดมาในยุคนี้อย่างแท้จริง

ผมเองครับ~~~~~~!!

กับเจ้าชายกับคุณอัสตานี่มันต่างกันลิบลับเลยครับ

อะไรกันนนนนนนน!!!

ฟุฟุ

ถึงเวลาแล้วสินะ...

พลังเวทที่ยึดร่างนี้ไว้ดูเหมือนจะหมดแล้วนะ...

...!!

เจ้าชาย...!!

ด้วยเวทมนตร์ฟื้นฟูของฉันนี่...

เซเคร... ตอนนี้คงเป็นเนโรสินะ

เธอช่วยเป็นพยานให้กับส่วนของฉันและอนาคตของพวกเขาสิ... ให้เห็นอุดมคติของเราด้วยนะ

เจ้าชายรูมิเอล... ฉัน... จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ...!!

ถ้าคุณจะไป ฉันก็จะ----

ผมควรจะหมดสิ้นทุกอย่างไปเมื่อ 500 ปีก่อนแล้วนะ...

แต่เพราะเธอช่วยปกป้องอนาคตไว้ได้...แค่นั้นเอง...

ผมไม่อยากให้ความเป็นไปได้ของเธอต้องถูกปิดกั้น...

ไกลกว่านั้น...อนาคตของอาณาจักรโคลเวอร์ที่พวกเธอเหล่าอัศวินเวทมนตร์

พวกเธอจะปกป้องอยู่ก็ทำให้ผมตื่นเต้นจัง...!

ที่จะได้พบกับลูกหลานของตัวเองด้วย

รู้สึกพอใจมากเลยล่ะ...

......

ผม...ได้ปรนนิบัติคุณมาตลอด...

มีความสุขเลยครับ

ขอบคุณนะ ผมก็มีความสุขเหมือนกัน

500 ปี...เหนื่อยมามากจริง ๆ นะคะ เซเคร่...!

อะไรกันเนี่ย...!?

ร่างของสามีเอลิอุส...

ไม่มีเหรอ...!?

ร่างของสามีอยู่ที่นี่จริง ๆ นะ...

พลังเวทของ

รู้สึกไร้ความสามารถมากจริง ๆ เลยนะ

ถึงกับเกิดวิกฤตในอาณาจักร...

คิดว่าเวทมนตร์จะออกฤทธิ์เร็วกว่านี้อีกนะ...

น่าจะประมาณ 13 ปีเลยล่ะ...

เพราะว่าเก็บสะสมพลังเวลาไว้น่ะ

แต่ก็เป็นการเสี่ยงว่าจะใช้งานได้จริงไหมนะ

อะ...!?

สามีของยูลิอุสเหรอ!?

เหนื่อยมามากนะ คุณยามิวิลเลียม