ปอนจัง
คนเก่ง
โกเดอร์
เก็น
คนร่าเริง!!
ฉบับคอมิกส์เล่มที่ 1 กำลังวางแผงอย่างเป็นที่นิยม!!
รุ่นพี่โจ
ตอนที่ 20
ลาก่อนคุณสารวัตร
ส เอ
นุมะ
นุมะ ชุน
รายสัปดาห์
...ช่วงนี้คุณสารวัตรชอบปล่อยให้สถานีว่างบ่อยจังเลยนะครับ?
อ้างว่าฝึกฝนก็เดินเตร็ดเตร่ไปตามศูนย์เกม...
อ้างว่าตรวจการก็เดินเตร็ดเตร่ไปตามร้านสะดวกซื้อ...
โรโบ้คุง กำลังชาร์จพลังงานความโกรธอย่างเต็มที่เลยครับ!!
ขอให้พอได้แล้วสักทีเถอะครับ...!!
ส่วนงานในช่วงนั้นก็เป็นข้าที่จัดการให้หมดแล้วนะครับ...!?
อ่า...ก็ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็น
อย่าพูดเหมือนเป็นเรื่องของคนอื่นสิครับ!
ก็อย่างว่า คนเรามันก็ต้องมีเวลาพักผ่อนบ้างน่ะครับ
ถึงกับบอกว่าปัญญาประดิษฐ์ไม่จำเป็นต้องพักผ่อนเลยเหรอครับ!?
พวกคุณกำลังดูถูกการทำงานของข้าอยู่นะครับ!
นี่มันเรียกว่าความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกันในฐานะมนุษย์ได้เหรอครับ!?
ทำไมต้องเกร็งขนาดนั้นด้วยล่ะ กินแคลเซียมเข้าไปหน่อยสิ
ถ้าปรับเครื่องยนต์ให้ขับเคลื่อนด้วยนมล่ะครับ〜?
กิ๊กกิ๊กกิ๊กกิ๊กกิ๊ก...!!
พอแล้วววววววว!!
จะออกไปจากที่ทำงานแบบนี้ให้ได้เลยคอยดู!!
โรโบ้คุง!?
สถานีตำรวจโคบัน
ก็เพราะรุ่นพี่แกล้งนี่แหละครับ!!
อ๊ะ ก็เพราะข้าเองสินะ
ตรงนั้นมันมีความคำนวณที่สุขุมอยู่
ーーถึงแม้ว่าจะเป็นโรโบ้คุงที่หนีออกจากบ้านมาแล้วก็ตาม
ก็ขอให้พวกที่สถานีโคบันตะวันออกลำบากกับงานเล็กๆ น้อยๆ หน่อยก็แล้วกัน
ไม่นานคงจะได้กลับไปที่เดิมกระมัง
พวกคุณจงตระหนักถึงความดีงามของข้าซะเถอะ!
น่าจะไปร้องไห้หาคุณเอริกะที่รู้จักคนเยอะๆ ล่ะมั้ง
แล้วก็คงจะส่งทีมค้นหาขนาดใหญ่มาตามหาข้าสินะ?
แล้วแต่มารยาทตอนนั้นเลยว่าจะให้กลับไปได้ไหมล่ะ!
โรโบ้คุงที่กำลังอยู่ในอารมณ์อยากพักผ่อนนิดหน่อย
แต่ทว่า--
คุณมาซึรุเซ็นไปกำลังทำมังงะอยู่สินะครับ! เป็นการสนับสนุนมังงะของคุณนุมะ ชุนให้เป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ! ในช่วงนี้กำลังคัดเลือกเครื่องเคียงใหม่มาแทนที่ชิเกะที่ร้านกัสต์อยู่ครับ! อ่านมังงะของคุณนุมะ ชุนได้แค่ในโชเน็นจัมป์เท่านั้นนะครับ! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ!
ไม่มาเหรอ...?
ไปตามหา
ทำไม...!? ผ่านมาสามวันแล้วนะครับ...?
เป็นไปไม่ได้...คุณลืมข้าไปแล้วเหรอครับ...!?
ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็คงต้องอยู่กลางแจ้งแบบนี้ไปตลอดกาลสินะครับ...?
ต้องรีบกลับแล้วล่ะー
เอ๊ะ? นายไม่อยู่เหรอครับ?
ไม่รู้ตัวเลย~
อึก!!
บ้าจริง...ทำไมถึงต้องกลับด้วยล่ะครับ...?
ที่แบบนั้นมันไม่ใช่ที่ของข้าอีกแล้วครับ!
เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับที่ได้รับเชิญจากทางนี้
ทางเปิดแล้วนะ เจ้าฟล็อปปี้พวกนั้น
จะให้กลายเป็นเนื้อสับเหรอ
จะให้มันเกเรๆๆๆ ไปเลยยยยย~!!
อ๊ะ
ให้ตายสิวะ!! สะโพกมันโดนกัดเข้าให้แล้ว...
ไม่ใช่แค่ของโชว์นะ!!
อืออออออ~!!
แห้งผาก
วี้ดดด
แกฮ่าๆๆ
30
ฮีโยอิ!
จะส่งจดหมายให้กำลังใจคุณนุมะ ชุน อาจารย์ผู้กำลังวิจัยอาหารทอดอย่างเต็มที่! ที่อยู่ผู้รับ ↓ เท 101
กะคอน
●●●●●
ข้าทำอะไรน่ะ!?
เงาของขนมโบราณอันน่ารังเกียจ~!!
เฮ้ย
8050 โตเกียว จังหวัดจิโยดะคุ อิชิบาชิ 2-5 บริษัท ชูเอย์ฉะ รายสัปดาห์โชเน็นจัมป์ แผนกบรรณาธิการ 10
คึ!! นี่ก็เป็นเพราะคุณสารวัตรอีกแล้ว!!
อะไรวะ ไอ้พวกนี้มันวนเวียนอยู่ข้างหลังพวกเรานี่!?
นิสัยการทำความสะอาดที่ติดมาจากการทำงานที่สถานี...!!
ท้าสู้เหรอ?
อึ...
ที่นี่น่ะ โรงเรียนของเราเป็นคนดูแลอยู่
มันคือเรื่องของอาณาเขตน่ะ
อย่ากลัวไปเลย...!! ข้าเองก็เป็นผู้ที่ก้าวเดินบนเส้นทางแห่งความชั่วร้ายแล้วนะ...!!
แกมาจากไหนวะ?
ข้าจะประกาศก้องในฐานะเด็กเกเรให้ดูเลยล่ะ...!!
...ไอ้พวกนี้มันคิดผิดไปไกลเลยนี่หว่า~!?
ถนนสาธารณะน่ะ เป็นอาณาเขตของพลเมืองทุกคนนะ~!?
สามัญสำนึก
หึ! นี่แก!
จัดไปเลย!
อึก...
ยาอักกิ
...เอ๊ะ
คุณนี่...
“พวกตัวร้ายของโรงเตี๊ยมหายากนี่ ส่วนใหญ่มักจะเป็นน้องชาย”!!
พี่ชายของชิชิฮาระ ฮิอูจิ...!!
ถ้าเป็นการทะเลาะกัน ก็จัดตามใจชอบได้เลย
แต่ว่า การที่คนน้อยกว่าต้องสู้กับคนเยอะๆ นี่มันไม่โอเคเลยนะ
ในแง่ของจำนวนแล้ว ข้าต้องเข้าไปช่วยพวกตัวเล็กๆ ทางนั้นไหมนะ?
ฮึ้ะ...
นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน...
ซู~
ขอโทษแล้วนะครับ~!!
ーーーเอาล่ะ
...ท่าทางจะดูดีนี่นะ เจ้าตัวเล็ก
แต่ว่าก็ต้องเลือกเวลาและสถานการณ์ให้ถูกด้วยนะ
ที่พักแปลกๆ นี่ ต่อให้มีชีวิตกี่ชีวิตก็ไม่พอเลย
งั้นเหรอ
เท่โว้ยยย~!!
ออร่าของมนุษย์ที่ควรจะอยู่เหนือกว่ามนุษย์คนอื่น...!! สง่าผ่าเผย...!!
ถ้าเทียบกับคนนี้แล้ว ท่านสารวัตรของเรานี่มันแค่เศษสวะ...!!
ถ้าเป็นคนแถวนี้ล่ะก็...!!
มะ...เดี๋ยวก่อนนะ
มีเรื่องที่อยากจะคุยด้วยครับ!!
...อย่างนี้นี่เอง
ทะเลาะกับเพื่อนพ้อง...
ก็เพราะว่าเราคงจะสร้างความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมกับคนแบบนั้นไม่ได้น่ะครับ!
...ข้าจะเดินไปในเส้นทางที่แตกต่างออกไปครับ!
ข้า...
ดูจากท่าทางเมื่อกี้แล้ว ถึงจะดูเหมือนจะเป็นเด็กเกเรก็คงไม่ถนัดเท่าไหร่หรอกนะ
ฮะปปะฮะ
ใช่ครับ จริงอยู่ที่ยังมีจุดที่ยังไม่คุ้นเคยอยู่... แต่สิ่งที่อยากจะพูดถึงก็รวมถึงเรื่องนั้นด้วยนะครับ!!
?
ขอฝากตัวไว้กับคุณในฐานะคุณธรรมผู้มีชื่อเสียงเลยนะครับ!
อยากจะเรียนรู้วิธีการเอาชีวิตรอดในเมืองนี้จากคุณครับ!
ได้โปรดเถอะครับ!
ให้ข้าได้เรียกคุณว่า "พี่ใหญ่" นะครับ!!
ตรงนี้เลยครับ!!
ตรงไหนล่ะ?
เรื่องการเรียกชื่อน่ะ จะให้เรียกแบบไหนก็ได้นะ
...แต่คำขอของแกน่ะ รับไม่ได้ว่ะ
เรื่องพื้นฐานของเด็กเกเรน่ะ สอนให้ไม่ได้หรอก
ทำไมล่ะครับ...!?
ตั้งแต่แรกแล้วนี่คุณก็เข้าใจผิดไปเองสินะ...
ข้าไม่ใช่ยากูซ่านะ
แค่พนักงานร้านสะดวกซื้อเอง
นั่นมันโกหก
ไม่มีทางหรอก ไอ้พนักงานร้านที่มีท่าทางเกเรแบบนั้น
แกนี่พูดเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกได้นี่หว่า
ทำไมต้องมาโดนแซวเรื่องหน้าตาด้วยวะ จะจัดให้เลยนะ
ให้ตายสิ พวกแกเด็กๆ นี่มองข้าแบบมีอคตินักเลยนะ
ข้าก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งเอง
ลูกค้าที่ไม่สั่งโดยใช้เบอร์...
บริการชำระเงินที่ให้ความรู้สึกว่า "ใครใช้วะเนี่ย"...
ข้าก็แค่คนธรรมดาที่เกือบจะระเบิดทุกวันเพราะเรื่องพวกนี้แหละ
ความละเอียดสูงโว้ย! พนักงานน่ะ...!!
รายสัปดาห์
ยังไงซะ ข้าก็เป็นพวกที่เลิกทำอะไรมาแล้วน่ะ
เรื่องที่ข้าจะสอนแกได้น่ะ ไม่มีหรอก
งั้นข้าควรจะไปที่ไหนดีล่ะ...
ผะ...แบบนั้นเหรอ...
●●●●●
ーーถ้าไม่มีที่พึ่งพิงจริงๆ ล่ะก็ ข้าจะดูแลให้เอง
อา! พี่ใหญ่...!!
แต่ว่าแกยังไม่ถึงเวลาเลยนี่นา
ーーเจ้าตัวเล็ก ช่วยด้วยสิ
ถึงจะบอกว่าข้าก็ออกจากที่เก่ามาได้ด้วยดีนะ
แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ต้องบอกไว้ก่อน
...?
201
(บางพื้นที่วันวางจำหน่ายจะแตกต่างกัน)
ไปเจอเพื่อนๆ อีกครั้งสิ
นายยังไม่ได้ฟังความรู้สึกของเพื่อนๆ โดยตรงเลยนะ
ความรู้สึกที่แท้จริงของมนุษย์น่ะ มันไม่ใช่เรื่องที่เห็นได้ง่ายๆ หรอกนะ
นายต้องไปเจอให้ได้
พวกนั้นมันเป็นพวกที่ทำเป็นไม่รู้เรื่องเลยเหรอ ถึงเพื่อนจะหายไปแล้วก็ตาม?
ก็เพราะว่า...พวกเขาไม่ได้มาตามหาข้าเลยนี่นา!!
ไปเจอแล้วก็ต้องไปพิสูจน์มันสิ
อาจจะเป็นแค่ผิดหวังในเพื่อนๆ ก็ได้
อาจจะเป็นแค่ตัวเองที่เจ็บปวดก็ได้
แต่ว่า นายจะกลัวการปะทะกันนั้นไม่ได้นะ
นั่นแหละที่เรียกว่า "ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม"
ーーーสุดท้ายแล้วข้าก็...ต่อหน้าพี่ใหญ่...
โดนไล่ออกมาอย่างสมศักดิ์ศรีอย่างนั้นเหรอ...?
เจอแล้วจะทำยังไง...กับพวกคนพวกนั้น...
ที่สถานีตำรวจตะวันตกน่ะ ไม่มีที่ให้ข้าอยู่แล้ว...
เห็นเด็กแบบนี้ไหมครับ?
กำลังตามหาคน...
นะโว้ย!
แกนี่มัน...
ไม่มีทางได้กลับไปแน่...!!
ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม...!!
ขอโทษนะครับ~
เปล่าครับ แค่กำลังตามหาหุ่นยนต์น่ะครับ
ไม่รู้จักเด็กคนนี้เหรอครับ!?
กำลังตามหาเขาอยู่เลยครับ!!
อืม...ถ้าไม่มีคนช่วยก็คงไม่คืบหน้าเลยสินะ...
ไม่อยากให้เป็นหรอก แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา
เข้าใจแล้วครับ...
ไอ้พวกโลโบน่ะ เกือบจะโดนไล่ออกมาตั้งหลายครั้งแล้วนะ
...เอ๊ะ?
ถ้าโดนจับได้ว่าละเลยหน้าที่
คราวนี้ต้องถูกทิ้งขยะแน่
B1
ก่อนหน้านั้นพวกเราจะหาให้เจอเอง!
...!
โลโบคุง!?
ไปอยู่ที่ไหนมาล่ะ โรโบจัง เป็นห่วงแท้ๆ เลยนะ!?
เอ่อ นั่นน่ะครับ...
เจ้าตัวแสบเอ๊ย
พูดจาเก่งนักนะ แล้วมาทำให้งานสะดุดแบบนี้เชียว
นี่ครับ รุ่นพี่...
...หึ
ーーช่างเถอะ
น้ำมันไฮเปอร์ออกเทนท์... ซื้อมาให้แล้วนี่นา
รีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะーー
ความรู้สึกที่แท้จริงของมนุษย์น่ะ มันไม่ใช่เรื่องที่เห็นได้ง่ายๆ หรอกนะ
...ครับ!!
ขอบคุณนะครับ พี่ใหญ่...
อีกที่ไหนสักแห่ง
การผจญภัยช่วงฤดูร้อนของข้าก็ถึงบทสรุปแล้ว
ในเมืองที่ชื่อว่า "ชินชุคุ" ที่คำรามอย่างดุดัน
ผู้มีพระคุณที่นำทางข้ามาให้เจอ...
ท่ามกลางสถานการณ์นั้น ข้าก็...
ーーเจ้าตัวเล็ก รู้สึกเหมือนตัวเองโตขึ้นนิดหน่อยแล้วสิ
...ผู้กำกับครับ!
ยังอยู่ในเวลาราชการอยู่นะครับ!?
เลิกเล่นแล้วกลับไปทำงานได้แล้วครับ!!
ตอนนี้โมเดลพลาสติกมันดีออกนะ งั้นผ่านไปก่อนล่ะ~♪
ถ้างั้นข้าขอออกไปใช้กำลังเลยนะครับ
อย่างนั้นหรือครับ...
การปะทะกันน่ะ ไม่ใช่แค่การจบด้วยการกระทบกันนะโว้ย~!!
คือว่า "ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียมคือการไม่กลัวการปะทะกัน" นะครับ!!
ไปโดนใครมาปั่นหัววะ!?
เหอะ!
สุดยอดการลาดตระเวน! รุ่นพี่โจว
ว่า ถึงตอนที่ 20
ฉบับหน้า เพื่อทำตามสัญญา ปอนจังจะ!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/20)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
ซาซากิกับพีจัง
ไคจูหมายเลข 8: RELAX
แบล็คโคลเวอร์
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ
คุณคามุยลุยหลังผี
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
สงครามเลือดอสูร
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
