ตอน 22: Chapter 22

โชจุน โชโจเซ็มไป "โชจุน! โชโจเซ็มไป"

บ่ายวันหนึ่ง

อึก

ฉันชนะแล้ว

หมุนสิ หมุนสิ เผาผลาญจิตวิญญาณให้ลุกโชนเลย!!

แค่เบโกมาเอง... คุณไม่ได้คิดแบบนั้นใช่ไหมครับ?

ถ้าเป็นอย่างนั้น พรุ่งนี้ฉันก็จะชนะอีกแน่นอนครับ

เตรียมคิดไว้ให้ดีเลยว่าทำไมถึงแพ้ภายในวันพรุ่งนี้

ฮึ่ย ไม่ใช่สิ ฉันยัง... มีอัตราการชนะสูงกว่านะ!!

สมแล้วกับสองคนนั้นนี่นา~!

การทะเลาะกันนี่มันระดับต่ำไปหน่อยนะ...

โอ้ ดูสิพวกเจ้าเด็กๆ! ให้ฉันสอนพวกแกเป็นเบโกมะแทนคุณไคจิเลยดีไหม?

ไม่เป็นไรครับ

พี่ไคจิดีกว่า

อะไรนะ~!?

แสงแดดอ่อนๆ~

เสียงหัวเราะของเด็กๆ~

แต่ว่า~

เมงุ...?

ทำไมถึงอยู่กับคนแบบนั้น...

โกหกใช่ไหม...?

สีหน้าที่ไม่เคยให้ฉันเห็น...

ทำไมล่ะ...

แสงสว่างก็ย่อมมีเงามืดมาคู่กัน

โชจุน โชโจเซ็มไป ข่าวสารล่าสุด ทางการจี๋ คิว อิตตาระหัชินชู โชจุน! โชโจเซ็มไป ล่าสุดมีที่ทางการ X (อดีต TWitter)!! ติดตาม @Chojun_アア!!

วีคลี่จัมพ์

ไม่มีทางปล่อยให้หลุดไปได้เด็ดขาด นี่แหละคือความมุ่งมั่นของสุนัขล่าเนื้อ

กะ...

นี่มันหมายความว่ายังไงกัน... ?

เขาคือ ชิชิฮาระ ฮิยูจิ!!

ควรจะเป็นคู่ปรับสมัยที่อยู่กับฉันกับเมกุรุด้วยซ้ำ...!!

แล้วเขาก็สนิทสนมกับ... แบบนั้น...

กำลังพูดคุยกันอย่างออกรส... เมกุรุ!!

โอ...

โอ...

ฉันก็ขอร่วมด้วย

ฉันก็ขอร่วมด้วยล่ะ...!!

...คุณลุงคนนั้น เรียกมาทางนี้หน่อยได้ไหมครับ?

นี่มันอินุไคจิไม่ใช่เหรอ

ยังเล่นกับโชโจอยู่เหรอ

ค-คุณน่ะ ไม่เกี่ยวอะไรกับแกหรอก!

มาทำอะไรแถวนี้เหรอ ยูกิ?

เอ่อ นั่นคือ... การตรวจเยี่ยมครับ!!

ของ

ถ้าไม่คลุกคลีกับชาวบ้าน เมืองก็ปกป้องไม่ได้หรอกนะ!!

ทำตัวแบบนั้นนี่มันก็ถือว่ามีน้ำใจแล้วล่ะมั้ง...

โอ้โห~ ยูกิมาเล่นเบโกมะกับชาวเมืองเหรอ?

ไม่เลวเลยนี่นา!

สุนัขล่าเนื้อนั่นมันอ่อนลงแล้วสินะ...

โชจุน! โชโจเซ็มไป

ให้เบโกมาไปใช้สิ

ผูกปมสองปมที่เชือกแล้วก็พันเข้าไปนะ

พอโยนออกไปพร้อมกับดึงเชือก มันก็จะหมุนได้เลย! ลองทำดูสิ

อึก!! ไม่หมุนดีเลย!!

อืมมม

ก็ประมาณนี้แหละตอนเริ่มต้นน่ะ~

ถ้าใส่ร่องให้ตัวเบโกมามันก็จะพันเชือกได้ง่ายขึ้นนะ~?

แล้วก็ทำปมให้มันใกล้ๆ กันอีกไงล่ะ~?

โชโจ! แกนี่มัน "แบบผู้หญิงพัน" เลยนี่หว่า!

แล้วก็ติดเหรียญ 5 เยนไว้ที่ปลายด้วยนะ?

กะฮะฮะฮะ!! หยุดเถอะน่า แก~!

--ฮ่า...

ฮ่าฮ่าฮ่า... มันลึกซึ้งกว่าที่คิดแฮะ... สนุกดีนะ

ฉันคงต้องไปแล้วล่ะ...

ไว้คราวหน้าขอให้ไปด้วยกันอีกนะ...

วีคลี่จัมพ์ 77

โอ้~ อีกแล้วสินะ~

โอ้ มาเลยสิ

เอาล่ะ ต่อจากเดิมนะ โชโจ

สถานีตำรวจชินจุกุ ตำรวจสถานีประหลาด

คุยกันไม่รู้เรื่อง

ถูกยิงใส่ด้วยบทสนทนาเบโกมะที่ไร้ความหมาย...!!

โอ๊ย

โชจุน! โชโจเซ็มไป

คุณอ่านมังงะของคุณนุมะ ชุนเซ็มไป ได้ที่โชเน็นจัมพ์นะ! กำลังคัดเลือกเพื่อนร่วมทางคนใหม่ที่จะมาแทนที่ชิเกะที่กัสต์! อ่านมังงะของคุณนุมะ ชุนเซ็มไป ได้เฉพาะในโชเน็นจัมพ์เท่านั้น! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะ!!

ฉันคงจะยืนอยู่ข้างเมกุรุไม่ได้แล้วสินะ...

ยุคทองของเรามันกลายเป็นอดีตที่แสนไกลไปแล้วงั้นเหรอ...?

...ไม่สิ! ไม่ใช่แบบนั้น!!

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน คู่หูที่แท้จริงของเมกุรุก็คือฉันคนนี้แหละ...!!

ฉันจะไม่แพ้!!

เพื่อที่จะได้ยืนอยู่ข้างเมกุรุอีกครั้ง—

ฉันก็ได้เริ่มขึ้นมาแล้ว

เป็นเพราะความขยันโดยกำเนิด หรือเป็นเพราะความมุ่งมั่นของสุนัขล่าเนื้อกันนะ

มันก็เริ่มแผ่ความร้อนแรงที่เหนือกว่าที่คาดไว้แล้วล่ะ—

แล้วหลายวันต่อมา~~~

แพ้อีกแล้ว~ ชิคุชิโย~ สุดยอดไปเลย โชจุน~!

นี่แหละที่เรียกว่าประสบการณ์!

เอาล่ะ ต่อไปใครดีล่ะ?

ดูสนุกจังนะ เมงุ

ฉันก็ขอร่วมด้วยได้ไหม?

ยูกิเหรอ!

เก่งขึ้นบ้างไหมล่ะ?

เรื่องประหลาดที่โชจุนกับพวกโดนลากเข้าไปนี่มันคืออะไรกันเนี่ย...!? เมงุ/เมกุรุ ฉลาดจัง

ดูฝีมือแล้ว! ไปเลยนะ?

ขอแบบเบาๆ หน่อยนะ~

สัปดาห์หน้า 22 วัน วันจันทร์ วางจำหน่าย

สู้กัน!!

หึ!?

การจัดเรียงตัวหมากที่โดดเด่น!!

นี่มัน...!?

ฉัน... เอ่อ เบโกมะของฉัน อ๊ะ ยกขึ้นแล้วสิ โอ้โอ้!?

ฮิ พี่ไคจิแพ้แล้วเหรอ!?

มือสมัครเล่นที่ไม่รู้แม้กระทั่งวิธีพันเชือก!?

ฉันได้ข้อมูลของพวกแกมาแล้วนะ

💌 ส่งจดหมายให้คุณ นุมะ ชุน! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว มิตโดะกุ อิจิสึบาชิ 2-5-10 354 8050 สำนักพิมพ์ชูเอย์ ชูคังโชเน็นจัมป์ บรรณาธิการ

เบโกมะของชิชิฮาระ มีความกว้าง 27 มิลลิเมตร น้ำหนัก 29 กรัม ความสูงรวม 13 มิลลิเมตร

เป็นแบบ "กลาง-สูง" ที่มีสมดุลดี

...แต่มันก็ยังสู้ "เพจา" ของฉันไม่ได้หรอก!

นี่!?

※①เป็นเบโกมะที่มีความบางที่สุดในบรรดาเบโกมะทั้งหมด เพราะมันถูกดีดโดยการตักจากด้านล่าง จึงมีชื่อเสียงว่าเป็นสุดยอดในสมรภูมิจริง

เพจาเหรอ!?

※②สุดยอดไปเลยนะ! เบโกมะระดับสูงสุดที่ยากที่สุดในระยะเวลาอันสั้นนี้...

อินุไคจิทำได้แล้วนะ

คุณลุงงานอดิเรกนี่มันเป็น 3 เท่าของปกติเลย วันนี้คงจะทำมือไม่ไหวแน่ๆ...

ทำได้แล้วนี่ อินุไคจิ!!

※② "เพจา" เป็นแบบที่จัดการได้ยากมาก เนื่องจากเหตุผลเช่นเชือกพันยาก หรือติดพื้นง่าย

โยชิ! มาเอาคืนกันเลย!!

เอาคืนเหรอ?

อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ ชิชิฮาระ แกไม่มีโอกาสได้สู้กับฉันอีกหรอก...

อ๊ะ...?

เบโกมะน่ะ มันคือการประลองที่เดิมพันด้วยชีวิตของตัวเองเลยนะ!!

ความพ่ายแพ้ก็เหมือนกับความตายเลยล่ะ!!

คนแพ้ไม่มีสิทธิ์มายืนอยู่ต่อหน้าฉันคนนี้หรอก!!

แม้จะเป็นลุงแล้ว แต่พูดจาเหมือนศัตรูในอนิเมะงานอดิเรกเลยนะ...

อะไรกันเนี่ย...

แพ้แล้วจะไล่ออกเลยเหรอ!?

ใช่แล้ว น่าเสียดายที่พวกคุณไม่มีที่ยืนอยู่ที่นี่

อาฮ่าฮ่า...

เพราะว่าที่นี่คืออาณาเขตที่ไม่สามารถล่วงล้ำได้ของฉันกับเมกุรุ...!!

อูฟุฟุ...

เพราะว่าที่นี่จะเป็นแดนสวรรค์แห่งเบโกมะสำหรับแค่สองคนเท่านั้นไงล่ะ!!

นี่ แกทำตัวตามใจตัวเองอะไรกัน...

ห้ามคนนอกเข้ามาโดยเด็ดขาด

หนักหน่วงจัง

เงียบไปเลยนะ ชิชิฮาระ! คนที่คู่ควรจะอยู่ข้างเมกุรุก็คือฉันคนนี้แหละ!!

ใช่ไหมล่ะ เมกุรุ!?

วีคลี่

นี่ไง... เบโกมะคู่สั่งทำพิเศษนี่นา...!!

ฮ่า...!

แบบนี้มาเล่นเบโกมะกับฉันตลอดไปเลยนะ เมกุรุ...!?

เอาล่ะ เมกุรุ!! มากับฉันเถอะ...

--ยูกิ ยูกิ

หลังการตายของอาชญากรสินะ

ฉันได้อ่านหัวใจของแกแล้วนะ

คิดว่าถ้าไม่แข็งแกร่งขึ้น ก็คงไม่สามารถเข้ามาอยู่ในวงของเราได้สินะ...

ความรู้สึกแปลกแยกนั่นมันทำให้จิตวิญญาณเบโกมะของแกมันดำมืดไปเลย...

อะไรนะ?

ที่แกกลายเป็นแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะฉันก็ได้...

※จิตวิญญาณเบโกมะ

ขอโทษนะ...

...แต่ว่า!!

เบโกมะมันไม่ใช่เครื่องมือสำหรับทำร้ายผู้คนนะ!!

เป็นคู่หูที่เชื่อมโยงสายสัมพันธ์กับศัตรูตัวฉกาจพวกนั้นนี่นา!

วิญญาณเบโกมะที่บิดเบี้ยวของแกน่ะ... ฉันจะปรับมันให้ตรงใหม่เอง!

ไอ้ลุงทางนี้ก็เริ่มทำตัวเป็นตัวเอกแล้วสินะ...

ไม่ถูก... เบโกมะมันคือเครื่องมือที่จะทำให้คู่ต่อสู้ยอมจำนนต่างหาก!!

ฉันจะสลักความทรงจำแห่งความพ่ายแพ้ไว้ให้แกเลยนะ เมงุ...

จนกว่าแกจะฝันถึงเบโกมะของฉันไปเลย!!

แกต่างหากที่ต้องตื่นได้แล้ว ยูกิ...

สู้กัน!!

โชจุนก็ใช้ "เพจา" ด้วยนี่นา!! เป็นการสู้ที่สูสีกันเลยล่ะ

ไม่นะ!

มันคือความหนักแน่นของความรักน่ะ

โชจุนกำลังโดนกดดันอยู่เหรอ!?

นั่นมันน้ำหนักของการโจมตีอะไรกันเนี่ย!?

พูดออกไปแล้วนะ

เอาล่ะ จงรับรู้ถึงน้ำหนักนั้นซะ เมงุ!!

อึก!!

แข็งแกร่ง!! นี่มัน... อ่า แพ้แล้ว—

อย่าแพ้สิ

สู้เข้าเลย โชจุน~!

การต่อสู้ยังไม่จบนะ!

สู้ๆ~

ทุกคน~!!

ถ้าเป็นแกน่ะ ชนะได้แน่!

ไปเลยยยยยยยยยยยยยย!! โชจุน~!

ความรู้สึกของพวกแก... รับไว้แล้วนะ

ลุกโชนขึ้นมาเลย เจ้าวิญญาณเบโกมะของฉัน~!

แล้วไอ้ "ความรู้สึก" ของแกน่ะ มันคืออะไรกันล่ะ!?

แกจงถูกกลืนกินต่อหน้าความรักของฉันซะ!!

นี่!?

...โอย!!

พลังพิเศษ...!!

โย๊ะ

มะ...แบบนั้น...

ฉันกับแก

รู้ไหมว่าอะไรเป็นตัวตัดสินแพ้ชนะ...?

มันจะเป็นไปได้ยังไง...ต้องไม่แพ้แน่...!!

เบโกมะของฉันมันสุดยอด...

พลังพิเศษไม่ใช่เหรอ?

ยูกิ

สิ่งที่ฉันมีแต่แกไม่มี...

นั่นคือ...

พลังพิเศษใช่ไหมล่ะ?

ใจ...!!

คือหัวใจที่รักเบโกมะอย่างบริสุทธิ์เลยล่ะ...!!

มันคือพลังพิเศษใช่ไหม...

ถ้ามีสิ่งนั้นแล้ว แกก็จะมี

ที่ยืนที่ไหนก็ได้เสมอเลยนะ...!

ลุงคนนี้เจ๋งจะตายไปเลยนะ

สอนพวกเราหน่อยสิ!

อย่ามาแกล้งพวกเด็กๆ

ค...พวกคุณ...!

จะรับพวกเราเข้าด้วยเหรอ...!?

ฉันที่เคยตกสู่ความมืดมาแล้วครั้งหนึ่ง...

อย่ามาพูดจาโวยวายอะไรนักหนาเลยน่า!

มาเล่นด้วยกันเถอะ!

อ๊ะ อ่า! ไปเดี๋ยวนี้เลย!

ไม่นะ ถึงเวลาต้องกลับแล้วล่ะ

เคะ... เอนะอิน!?

ช่วงนี้คลั่งไคล้ของเล่นมากเกินไปแล้วนะ

ถึงจะบอกว่าไม่กระทบการทำงานก็สมแล้ว แต่ว่านะ

แทนที่จะเป็นเบโกมะ... ช่วยขับเคลื่อนงานหน่อยสิ...

คุณที่เป็นคนชอบหมกมุ่นแบบนี้ การพอดีที่สุดก็คือพอดีนั่นแหละ

ถึงเวลาที่ต้องกลับไปสู่การทำงานตามปกติแล้วล่ะ

โกหกน่าาาาาา!!

□ □ □ □ □ □ □

--เฮ้อ... การต้องมาคลุกคลีกับพวกตำแหน่งว่างกับพวกฟรีเตอร์นี่มันเกินจะรับไหวจริงๆ...

โกง... โกง...

โชจุน! รุ่นพี่โชโจ