ตอน 38: Chapter 38

โชจุน โชโจเซ็นไป โชจุน! คุณรุ่นพี่โชโจ

ตอนที่ 38 ขอบคุณที่เกิดมานะ สารวัตรจุน

พวกเรานั่นแหละ คือคู่หูที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ!

แบบสำรวจยอดนิยมครั้งล่าสุด! วางจำหน่ายแล้วใน โชจุน คอมิกส์ เล่ม 3!!

การได้รับรางวัลเหรอ!?

สถานีตำรวจชินชู

เอ

เจ้าหน้าที่ตำรวจเกเรกลายเป็นวีรบุรุษที่ช่วยเมืองจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนไปเลยเหรอ!?

...ถึงคุณรุ่นพี่เลยเหรอครับ!?

มันเกี่ยวกับเรื่องคุณอินุไค โอเมก้าคราวก่อนน่ะ

ก็ถือว่าคลี่คลายเรื่องวุ่นวายได้แล้วไง

เอ๊ะ! สุดยอดไปเลยนี่ครับ!

ไม่ใช่แค่การส่งสัญญาณเล็กน้อยเหรอครับ?

เพราะความผิดพลาดของคุณยูกิมันสร้างเรื่องเสียหายให้ภาพลักษณ์มาก เลยต้องตอกย้ำกับผมไว้แน่ๆ เลย

เรื่องนี้ อย่าเอามาขุดคุ้ยอีกนะ...

ความคิดของคนเจ๋งๆ นี่มันดีจะตาย!

พวกเรานี่แหละที่ได้รับความช่วยเหลือจริงๆ นะ! ตั้งแต่การกลายพันธุ์เป็นซอมบี้

โธ่เอ๊ย พวกนายพูดเกินไปแล้วน่า!

ชนแก้วให้กับโชจุน!

ขอบคุณครับ อาจารย์ซึ!

ขอบคุณนะ โชจุน!

รู้แล้วๆ!

พูดแบบนั้นแล้วอาจารย์ก็ดีใจไปด้วยไม่ใช่เหรอครับ?

ฮึ่ม!! ผมก็แค่ทำหน้าที่ตำรวจเท่านั้นเอง

มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องดีใจจนจะฉลองขนาดนั้นหรอก!!

แต่ว่า... งั้นก็ไม่แตะเรื่องนี้แล้วกันนะ...

ถ้าเจ้าตัวพูดแบบนั้น พวกเราก็จะงดการฉลองแล้วกัน...

ป๊อปปูล่าร์

นิตยสารชอนเซ็น

ไม่ได้บอกว่า "อย่าฉลอง" นะ...!?

อันไหนล่ะ

เมื่อกี้ก็บอกว่ามันไม่ถึงขั้นที่ต้องฉลองนี่นา

ใช่ๆ นั่นมันเป็นแค่ทัศนคติของแกในฐานะตำรวจต่างหาก!

ว่าใครจะฉลองหรือไม่ฉลองน่ะ มันเป็นอีกเรื่องนึงนะ...

...คุณรุ่นพี่ คุณรุ่นพี่

หรือว่าคุณรุ่นพี่อยากให้ฉลองเหรอครับ...?

กิกูววววว!!

บ้า...พูดอะไรน่ะ มีหลักฐานอะไรมายืนยัน

ก็ตอนนี้คุณก็ "กิกู!!" แล้วนี่ครับ...

กะ กะ... คะ...

อย่าเข้าใจผิดสิ!! ผมไม่ได้...

คิดจะมาออดอ้อนเอาการได้รับรางวัลเหรอเนี่ย!!

ไปลาดตระเวนแล้วนะ!!

พูดไปทั้งหมดแล้วนะ...

~ก็ยังมีความดีใจสินะ อาจารย์นี่~ ไม่ซื่อตรงเลยแฮะ~

โชจุนนี่ก็มีมุมน่ารักอยู่นะ

ถ้างั้นก็จะฉลองให้ตามที่หวังไว้เลยแล้วกัน!

โอ้! มีแผนอะไรอยู่เหรอครับ...!?

......

สถานีตำรวจชินชู

ปาร์ตี้เซอร์ไพรส์(?)นะ!

เป็นงานฉลองการได้รับรางวัล...แล้วก็เป็นการขอบคุณที่ทำดีมาตลอดด้วย?

จะจัดแล้ว จัดเลย!

นิตยสารชอนเซ็น

เอาของกินมาด้วย... แถมของขวัญด้วย!

คุณอาจารย์มีอะไรที่ชอบหรือไม่ชอบไหมครับ?

ถ้าเป็นคุณนิยฉังที่ชอบหนักๆ ล่ะก็ คงรู้หมดเลยนะ... เรื่องสิ่งที่ชอบและไม่ชอบของโชจุน

แต่ว่าตอนนี้ผู้กำกับไปทำสงครามกับอาวุธชีวภาพอยู่ต่างประเทศ...

การไปถามตัวคุณเองก็น่าจะไม่ใช่ทางที่ดีนะ...

นั่นไอ้ลุงทำอะไรอยู่

เอาน่า ลองหาข้อมูลเท่าที่ทำได้ดูไหม!

โอ้ ราเม็ง

ราเม็งที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

...แล้วก็จะฉลองให้จุนเหรอ?

คุณสังโค, พยานอ้างอิง ①

ดีเลยนี่ครับ! จัดไปเลย!

แค่ความรู้สึกแค่นี้เอง จุนก็ดีใจมากเลยนะ!

ด้วยเหรอครับ...?

...แต่ก็รู้สึกซาบซึ้งใจจังเลยนะ

มีเด็กผู้หญิงแบบนี้มาฉลองให้จุนนี่

?

ไม่สิ จุนสมัยก่อนน่ะ ไม่มีความเป็นผู้หญิงเลยนะ!

หรือจะพูดว่า "บิดเบี้ยว" ยิ่งกว่าตอนนี้อีก...

โชจุนสมัยก่อนน่ะเหรอ

เพราะตัวเขาไม่ค่อยพูด เลยน่าสนใจดีนะ

จุนมักจะอยู่คนเดียวเสมอ ฉันก็เลยเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน

วันหนึ่งฉันเลยลองถามดู

จุน คุณไม่ได้มีเพื่อนหรือแฟนเหรอครับ?

แล้วไอ้หมอนั่นก็...

เรื่องพวกนั้นก็เป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้นแหละ...!?

มิตรภาพ...ความรัก...ในสายตาฉันมันดูตลกน่าสมเพชเหลือเกิน...

ฟู่ว...

สำหรับฉันที่สูญเสียทุกอารมณ์ไปแล้ว...นะ...

เขาบิดเบี้ยวมากกว่าที่คิดไว้อีก!!

จุนสมัยนั้นเป็นเด็กที่มองโลกในแง่ลบอยู่ตลอดเวลา เพราะพลังวิเศษน่ะสิ~~

เรื่องความรักที่ทุกคนหมกมุ่นน่ะสำหรับฉันมันดูไร้สาระไปหน่อยน่ะ

ตัวเองน่ะนะ อ่านใจได้ทุกอย่างเลย!

เพิ่งจะเข้าวัยรุ่นเอง แต่กลับรู้ความลับเบื้องหลังโลกมาได้ซะงั้น!

ถ้าอยู่ตรงหน้าฉันนะเจ้าเด็กนี่ ต้องโดนต่อยแน่ๆ

มันน่ารำคาญ ฉันก็เลยตะคอกใส่

ถึงจะเอาแต่คิดถึงหน้าอกผู้หญิงอยู่เต็มหัว แต่ก็อย่ามาพูดจาแบบนั้นสิเจ้าเด็กเอ๊ย!!

หมอนั่นก็พูดคำพูดตัดพ้อแล้วหนีไป

เข้ากันได้ดี...!!

อือ ยัยป้าเสียงดัง!!

เชยเกินไปแล้วว่ะ

พอคิดดูแล้ว ตัวฉันเองก็เคยเด็กเหมือนกันนะ...

ก็เพราะว่าจุนไม่ได้เปิดใจให้ใครเลยนี่นา

คงงานปาร์ตี้ครั้งนี้ก็

ไม่จำเป็นต้องมีอะไรพิเศษอะไรหรอกนะ

เอ๊ะ...

แต่ก็น่าดีใจเหมือนกันนะที่ตอนนี้เขามีเพื่อนฝูงแล้ว

แค่คำว่า "ไม่ได้อยู่คนเดียว"

ถ้าส่งถึงจุนได้ก็พอแล้วล่ะ

คุณเอลิก้า...

ค่ะ!!

...ถึงอย่างนั้นของขวัญก็น่าจะจำเป็นนะ!

ถ้าน้องคาโดตะช่วยทำอะไรให้ได้ก็จะช่วยได้ไม่ใช่เหรอ?

ของเล่น & เกม

ของที่จะให้คุณโชจุนน่ะเหรอ?

★อ่านมังงะของคุณนุมะชุนได้แค่ในนิตยสารชอนเซ็นเท่านั้นครับ!!

ก็ถ้าไม่มีความรู้ ก็คงไม่รู้ว่าของเล่นแบบไหนดีสินะ

ถ้าฉันพอจะช่วยได้ ก็จะช่วยไปดูให้เอง

ฝากด้วยนะคะ!

แล้วก็เรื่องเก่าๆ ของโชจุนมาเล่าให้ฟังสักเรื่องด้วยค่ะ!

อะไรเหรอครับ?

ก็คุณเอริกาเป็นคนชวนแบบนั้นน่ะครับ...

เรื่องเก่าๆ เหรอ... จุดเริ่มต้นที่เราได้รู้จักกันน่ะก็เพราะของเล่นนั่นแหละ

ก็เหมือนคนรักของเล่นด้วยกัน เลยคลิกกันน่ะมั้ง?

เปล่าๆ จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ชอบของเล่นเป็นพิเศษด้วยซ้ำ

ห๊ะ

ก็ตอนนั้นไม่มีความคิดจะสืบทอดร้านนี้ด้วยซ้ำนี่นา

ตอนนั้นตัวฉันก็เป็นเด็กเกเรธรรมดาๆ ที่เจอได้ทุกที่เลยล่ะ

อนาคตจะเป็นไอ้ตัวแสบในแก๊งยาของยากูซ่า

แล้ว "ไอ้หมอนั่น" ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า

สืบทอดร้านของเล่นไปซะ...

ก็มีตัวประหลาดสายฮอบบี้ออกมาว่ะ

พวกเด็กเกเรของโรงเตี๊ยมแปลกๆ ก็มีไฟในการสู้ล่ะ

ถึงจะถอนตัวออกมาได้ไม่ง่ายๆ ก็เถอะนะ

แต่โชจุนดันไปถล่มทีมนั้นจนพังยับเลย

...นายเป็นอะไรไปเนี่ย

ถึงจะพูดไปงั้นๆ แต่ฝีมือมันโคตรจะจริงจังเลยแฮะ...

ถึงขนาดทำขนาดนี้เพื่อจะให้ฉันสืบทอดร้านเนี่ยนะ—

ก็ไม่ได้หรอก... แค่กลัวว่าร้านจะปิดตัวไปแค่นั้นเอง

ร้านนั้นน่ะ... "คาโดตะ" น่ะ...

มันคือบ้านเกิดของจิตวิญญาณของฉันเลยนะ

โฮะ โฮะ พูดถึงบ้านเกิดของจิตวิญญาณแล้วนะ!!

นี่... มี "ความอ่อนเยาว์" ที่ไม่เหมือนตอนนี้เลยนะ รุ่นพี่คนเก่า!

รุ่นพี่เคยอยู่ในช่วงเวลาที่น่าอายขนาดนั้นด้วยเหรอ...!!

"เหมือนมันรู้สึกเจ็บแต่ก็สบายๆ เลยล่ะ...

ก็ตอนนี้ฉันรู้สึกขอบคุณนะ

แม้ว่าฉันจะไม่ได้อยู่เฝ้าร้านได้ แต่ฝากบอกให้ด้วยนะ

อ๊ะ! งั้นช่วยเขียนการ์ดข้อความให้หน่อยได้ไหมคะ?

พวกเราจะเอาไปให้เองนะ!

ได้เลย

ว่าแต่ พอคิดถึงเรื่องเก่าๆ ก็ก็นึกขึ้นมาได้เลยว่า

เจอกับคุณชิชิฮาระก็เป็นช่วงเวลาเดียวกันนี่นา

ยินดีต้อนรับค่ะ—

—นี่มันของที่มากับโชจุนนี่นา กับคุณผู้หญิงคนเมื่อวานอีกด้วย

...หือ? งานปาร์ตี้ที่โชจุนจะดีใจน่ะเหรอ?

มาถามฉันทำไมเนี่ย จะทำอะไรกัน!

ไม่รู้ว่ะ

ก็มีคนที่เป็นเพื่อนกับคุณรุ่นพี่มานานน่ะครับ...

ก็เคยคบกันมาแล้วไม่ใช่เหรอ...

ก็...ไม่รู้เหมือนกันว่าโชจุนจะตื่นเต้นกับอะไรสุด

แต่ก็รู้นะว่าช่วงที่เขาตื่นเต้นที่สุดคือตอนไหน

โอ้! แล้วก็...อะไรเหรอ?

นิตยสารชอนเซ็น

ก็ตอนที่ร่วมกลุ่มกับอินุไยะ

สมัยนั้นฉันก็ยังเป็นนักเลงอยู่เลยนะ

โชจุนสมัยนั้นนี่ไฟแรงสุดๆ เลย...

พอมีเรื่องวุ่นวายตามถนนปุ๊บ ก็จะพุ่งเข้ามาเลยล่ะ

ก็ประมาณนั้นแหละเจ้าเด็กซื่อบื้อ

นึกว่าเป็นใคร ที่แท้ก็เป็นเจ้าโชจุนที่กลายเป็นหมาตำรวจนี่เอง

รู้สึกตอนใส่ปลอกคอเป็นไงบ้างล่ะ?

หมาเหรอ?

ไม่เชิงหรอก

ฉันไม่ยอมให้ใครเลี้ยงหรอก

ใช่

กึก...

ฉันคือ โชจุน

หมาบ้าของโรงเตี๊ยมแปลกๆ เองล่ะ

สนุกสุดเหวี่ยงไปเลย

นี่มันฟีลลิ่งไม่เหมือนตอนนี้เลย! ดูสนุกกับการทำงานจัง!

ตัวเขาเองก็ดูสนุกนะ แต่ว่า...

ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงไปเยอะเลย ตอนที่ฉันอยู่ในคุก

ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ๆ ก็เถอะนะ...

ก็ไม่รู้หรอกว่าคนที่คิดแบบผู้มีพลังวิเศษจะคิดอะไรกันอยู่ล่ะเนี่ยーー

แคร่...

แคร่...

—ฉันเองก็ไม่รู้เรื่องของรุ่นพี่เลยเหมือนกัน

ว่าแต่การที่นิสัยมันซับซ้อนขึ้นมาเพราะพลังวิเศษ

หรือการต่อสู้กับเด็กเกเรหรือยากูซ่าอะไรพวกนั้นน่ะ

☆ฝากจดหมายให้คุณนุมะชุนด้วยนะคะ!! ที่อยู่→รหัสไปรษณีย์ 101-โตเกียวเขตชิโยดาตะกิสึบะ 2-5-10 214 8050 สำนักพิมพ์ชูเอย์ ชอนเซ็น จัมป์ แผนกบรรณาธิการ

คิดดูดีๆ แล้วชีวิตนี่มันโคตรจะหนักหน่วงเลยนะ...

#

4E1, E E

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชจุน หรือว่าเพราะมีเรื่องลำบากหลายอย่างถึงได้มาเป็นนิสัยแบบนี้กันแน่

ก็แอบคิดว่า "ขอใจดีกับเขาหน่อยเถอะ" น่ะนะ

อืม แล้วก็...

BIBLIO

แล้วยังไงล่ะ?

EEEEEE

ก็พอได้ฟังเรื่องความทรงจำต่างๆ แล้วก็นึกขึ้นได้เลยว่า

ถ้าคุณรุ่นพี่มองย้อนกลับไปในตอนนี้ แล้วคิดว่า "ตอนนั้นสนุกที่สุดเลย"

...ก็คงจะดีใจน่า

โอ้! เยี่ยมเลย! ด้วยกำลังใจแบบนั้น เรามาทำให้ปาร์ตี้นี้ปังกันเถอะ!

แบบที่ทำให้โชจุนต้องร้องไห้ออกมาเลยล่ะ!

อื้อๆ! ต้องใส่ทุกเรื่องจากการหาข้อมูลครั้งนี้เข้าไปให้หมดเลยนะ!

แล้วก็ แล้วก็อีกอย่าง

ด้วยเหตุนั้น เหล่าพอนจังจึงได้ตั้งปณิธานใหม่ขึ้นมา

ในที่สุดก็ถึงวันจัดงานปาร์ตี้แล้วนะ

เอ๊ะ!? ปาร์ตี้เหรอ!?

ใช่แล้วค่ะ! ภายในสถานีตำรวจจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ!

โธ่เอ๊ย~ ดูเหมือนว่าฉันเป็นคนเร่งให้มันเกิดขึ้นซะอีกนะเนี่ย~!

เปล่าครับ จริงๆ แล้วก็จัดแล้วแหละ แต่ว่า...การเร่งก็จริง

แต่ตอนนี้ก็อยากจะแสดงความยินดีจากใจจริงแล้วล่ะครับ

#

เห้ย ฉันนี่มีลูกน้องที่คิดถึงหัวหน้าจริงๆ ด้วย!

เชิญเลยครับ คุณรุ่นพี่!

เออ! แขกผู้มีเกียรติมาถึงแล้วโว้ย!

ขอบคุณที่เกิดมานะ~

แกะ...

โอ้! มาแล้ว โชจุน!

รออยู่เลย!

นี่ๆ นั่งลงสิ ตัวเอกของวันนี้!

นี่! มีของขวัญด้วยนะ

มีการ์ดข้อความแนบมาด้วยล่ะ!

แป๊ะ

...งั้นฉันก็จะพูดเองนะ

จะมอบให้แก่ยุคทองอันรุ่งโรจน์ของคุณรุ่นพี่! ด้วยการรำลึกถึงความกล้าหาญในวันวาน

ฟุฟุ!

เอาล่ะทุกท่าน ขอเสียงปรบมือให้กับคุณรุ่นพี่หน่อย!!

โอ้! รับ!

วีคลี่จัมป์

โย่ว! หมาบ้าของโรงเตี๊ยมแปลกๆ เองล่ะ!

มิตรภาพที่เปี่ยมด้วยความรักของเรามันไม่ใช่แค่ภาพลวงตาซะหน่อยนะ!?

ดีจังที่ความรู้สึกมันผลิบานขึ้นมา

ขอบคุณที่เกิดมานะ

ที่นี่คือบ้านเกิดของจิตวิญญาณที่สองเลยนะ

มันไม่เหมือนที่คิดไว้...

สวัสดีครับ...

แม้จะไม่ได้บอกตรงๆ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความจริงจัง ทำให้โชจุนที่พร้อมจะโกรธก็อดโกรธไม่ได้เลย

นาคามะเมกุ ได้รับเพื่อนพ้องมากมาย ไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว ยินดีกับคุณรุ่นพี่โคจจุนสุดสบายด้วยนะคะ!!

ตอนที่ 38 เฉพาะเจ้าหญิงเท่านั้นที่เป็นสุดยอด/มาอยู่ที่จุดจบแล้วเหรอ...!?

โชจุน! คุณรุ่นพี่โคจจุน