ตอน 50: Chapter 50

ถ้างั้นคำถามข้อที่ 1 เลยนะ!

「คุณกำลังทานอาหารที่เคาน์เตอร์ร้านอาหาร」

โอโตเมะ โกมารุ ฮะดะชินริไคชิ ลิลลี่จังนำเสนอ เปิดใจสาวน้อย♡ เริ่มแบบทดสอบจิตใจ!!

「มีคนมานั่งข้าง ๆ ค่ะ」

นั่นคือใคร?

ถึงจะโดนถามว่า... ใครเหรอ?

พวกนี้มันต้องตอบตามสัญชาตญาณเท่านั้น

อะไรกันเนี่ย? เกมอะไรของวันนี้?

แบบทดสอบทางจิตใจนะ

ลงแอปไว้ฆ่าเวลา

โจจุน โจโจเซ็มไป 『โจจุน! โจโจเซ็มไป』

โจจุนก็เล่นด้วยเหรอ?

ไม่เอาอะ ขอผ่าน

เมื่อคืนโต้รุ่งต่อโมเดลจนง่วงจัง

อึก...

กำลังงีบพักระหว่างการตรวจตราอยู่น่ะ

—งั้นบอนจัง! คำตอบคืออะไรเหรอ?

เอ่อ...

สิ่งที่แวบเข้ามาในหัวคือรุ่นพี่มั้ง...เหรอ?

แฮะ~ โจจุนนี่นะ...

งั้นมาถึงส่วนคำตอบแล้ว!

「คนที่คุณเอ่ยถึงตรงนี้คือ—

「ใช่เลย! คือคนที่คุณชอบไงคะ/ครับ!」

หา!?

โจจุน โจโจเซ็มไป ข้อมูลล่าสุด ฟิกซ์การเป็นทางการ กำลังเผยแพร่ «โจจุน! โจโจเซ็มไป» ข้อมูลล่าสุดเผยแพร่ทางบัญชี X (อดีต Twitter) อย่างเป็นทางการ 『@Chojun_アア をติดตาม』

โจจุน โจโจเซ็มไป ไซชินไดคัน ไดโค โฮชุ ฮัตสึไชゅうกะ «โจจุน! โจโจเซ็มไป» เล่มล่าสุดเล่มที่ 4 วางจำหน่ายเป็นที่นิยมมาก ๆ เลย!! ซื้อกันนะ!!

ไดวะชินริจุนซาโจ ไดโค 50 เคียวชิโตะ (แบบทดสอบทางจิต) สารวัตร

วะ หนู... ว่ารุ่นพี่

ซึสึสึสึ...

ชอบเหรอ!?

อะไรน่ะ มีหลักฐานอะไร!?

ขอให้ยื่นหลักฐานหน่อยสิ!

นี่ เสียงดังนะ

โจจุนที่นอนอยู่ข้างในจะตื่นขึ้นมานะ

นี่ หรือว่าอาการแบบนั้นน่ะ...ชอบเหรอ?

ไม่ได้ชอบสักหน่อย!!

แต่พอมีคนพูดว่า "ใช่เลย!" อะไรแบบนั้น...

ถึงจะคิดว่าตัวเองไม่ชอบ แต่ก็...

「อย่างนั้นเหรอ...นะ?」แบบว่า

มันเหมือนกับว่ารู้สึกตัวไปเลยอ่ะ... ถ้าตอนนี้ถูกอ่านใจเข้าให้จะทำยังไงดีเนี่ย!!

ความเชื่อของตัวเองยังคงเข้มข้นเหมือนเดิมเลยนะ...

สมแล้วที่เป็นผู้หญิงที่กลายเป็นมะลิเหมือนเดิม

แต่ว่ามันไม่เหมือนกัน...

ตามคุณไดวะนะ ※อ้างอิงจากตอนที่ 2

อีกอย่าง การบอกว่า "ไม่ได้ชอบ" มันก็มีแง่มุมอื่นด้วย...

ก็เพราะว่ามีบุญคุณให้ แล้วก็มีสิ่งที่เคารพนับถือด้วยนี่นา...

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็...

แต่กับแบบทดสอบจิตใจที่แสนจะไร้สาระแบบนี้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ...

ดูเหมือนว่าจะต้องคอยสนับสนุนไว้ดีกว่านะ

ม... ก็ไม่เป็นไร! ท้ายที่สุดมันก็แค่แบบทดสอบจิตใจเท่านั้นเอง!

ไม่ต้องเอามาคิดให้มันซีเรียสขนาดนั้นก็ได้น่า~

...ก็เถอะ

—ถึงอย่างนั้นก็เป็นแบบทดสอบขั้นสูงที่ผู้เชี่ยวชาญสร้างขึ้นนี่นา

มันชัดเจนแล้วว่าปองจังหลงใหลในโจจุนจากจิตใต้สำนึกนะ!

ลิลลี่จังเป็นฝ่ายชนะด้วยคำว่า "แกล้งดูสนุกดีนะ"

อ๊ะ โกหก...

ไม่ใช่ โกหกจริง ๆ นะ! เพราะแบบทดสอบทางจิตใจนี้มันสุดยอดมาก

80% ของเพื่อนร่วมชั้นฉันก็เริ่มสานสัมพันธ์จนแต่งงานได้เลยจากเรื่องนี้แหละ

มั่ว ๆ ※มั่ว ๆ

ตั้งแต่อยู่ชั้น ม.2 เองเหรอ!?

โอ้โห จังจะรู้ถึงความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้นะเนี่ย ปองจัง♡

คะ...

ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย

แบบทดสอบทางจิตใจนี่มันต้มตุ๋นชัด ๆ เลยนะ

สัปดาห์โชเน็น WEEKLYJUMP

ออกโจทย์อีกสิ! อันไร้สาระนี่รู้ทันเลย!

มาแล้วสินะเนี่ย~

อันนี้ดีมั้ยนะ "โจทย์ที่รู้ทัศนคติต่อความรัก"

「คุณกำลัง มองออกไปนอกหน้าต่าง อยู่นะ」

「คุณเห็นทิวทัศน์แบบไหนเหรอคะ/ครับ?」

โอ้ ภูเขาใหญ่โตจัง!

「คนที่เอ่ยถึงสิ่งของจากธรรมชาติแบบคุณ เป็นสายที่ตั้งมั่นคงได้ดี」

「ในทางกลับกัน ในเรื่องความรักก็มีแนวโน้มที่จะเป็นฝ่ายตั้งรับน่ะค่ะ/ครับ」

「内心นะ...ว่าอยากให้เขาตามตื๊ออย่างรุนแรงน่ะค่ะ」

เหรอ... ปองจังนี่ไม่น่าเชื่อเลยนะ...

เหรอ...

ไม่จริงสักหน่อย!!

เช่นนั้นเองหรือ...

ก็บอกว่ามันเป็นของปลอมนี่นา แบบทดสอบทางจิตใจนั่น

ไม่ใช่ซะหน่อยนะ

มีคนบอกว่าศาสตราจารย์ผู้ทรงอิทธิพลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดก็ยอมรับด้วยนะ

งั้นก็ไม่ใช่ของปลอมสินะ...

สถานีตำรวจจินชุคุ เซโคบัน

สัปดาห์โชเน็น WEEKLYJUMP

ไม่สิ ยังไม่รู้เลย! โจทย์ต่อไปสิ!

「กำลังเดินบนทางกลับบ้าน แล้วก็มีสัตว์ตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากพุ่มไม้」

「สัตว์ตัวนั้นเป็นแบบไหนเหรอคะ/ครับ?」

จิโกโร่!

จ้ะ ๆ ลูกสุนัขนะ

「จากตรงนี้จะรู้ว่าคุณชอบเพศตรงข้ามแบบไหน」

「คนที่เอ่ยถึงสัตว์เลี้ยงตัวเล็ก ๆ แบบคุณ เป็นสายขี้ดูแลเอาใจใส่」

※อ้างอิงจากตอนที่ 29

「หนุ่มที่ยังเป็นเด็กตลอดเวลา」 「ไอ้จอมเหงาคนนั้น」

「คู่ที่แบบนั้นแหละ จะกระตุ้นความต้องการปกป้องของคุณได้มาก」

「คุณที่เป็นคนอ่อนโยนจะหลงใหลในคนคนนั้นอย่างมากเลยล่ะค่ะ/ครับ」

งั้นเหรอ~?

จริงด้วยสิ มันดูเหมือนลูกสุนัขเหงา ๆ นะ...

ไม่ใช่ซะหน่อย!!

หืม? อะไรน่ะ เล่นไปถึงเมื่อไหร่

ไปตรวจตรากันเลย เจ้าอิปปงโบก

งั้นที่เหลือฝากไว้กับเจ้าหนุ่ม ๆ ด้วยนะ...

ลิลลี่จัง!

...นี่ เจ้าอิปปงโบก

วันนี้ดูจะห่างกันหน่อยเหรอ?

เอ๊ะ~? อย่างนั้นเหรอคะ/ครับ~?

สัปดาห์

เป็นแค่ความรู้สึกไปเอง! เป็นแค่ความรู้สึกน่ะ! ตั้งใจทำงานหน่อยสิ!

ต้องหลีกเลี่ยงการอ่านใจให้ได้นะ!!

ถ้าตอนนี้โดนอ่านใจนะ จะอายจนอยู่ไม่ได้เลยนะ~!!

รุ่นพี่น่ะ

รู้เหรอ?

มาลาดตระเวนด้วยกันตอนแบบนี้เนี่ยนะ...!

ขอให้มันจบเร็ว ๆ เถอะ...!

นี่... นายกำลังปิดบังอะไรฉันเหรอ?

ท-ทำไม!?

ค-คือว่า ปิดบังอะไรเหรอ!?

ต้องมีอะไรที่ไม่อยากให้ใครรู้แน่ ๆ เลยสินะ?

มันห่วยแตกชะมัด!

ไม่ต้องมาอ่านใจให้เสียเวลาหรอกน่า

พวกที่มีท่าทางแบบนั้นนะ เจอมาเยอะแล้ว ถ้าเป็นผู้มีพลังพิเศษล่ะก็

อ๊ะ...

ก็... ไม่ได้ตั้งใจจะแบบนั้นซะหน่อยนะ...

วะ...?

ลูกสุนัข...

ลูกสุนัข...

ลูกสุนัขที่ดูเหงา ๆ เหรอ...?

ไม่ ไม่ ไม่นะ!!

คี

อย่าหลงทางนะ

...ถึงอย่างนั้น ถ้าตัดเรื่องแบบทดสอบทางจิตใจออกไปล่ะก็

แอบ...

ความเอาใจใส่เนี่ย... ใจดีจังเลยครับ/ค่ะ รุ่นพี่...

พอคิดดูแล้ว ตอนที่ช่วยโดโจไว้เนี่ย

ก็ดูเท่เหมือนฮีโร่เลยนะ...

บางทีอาจจะไม่ได้รู้ตัวตั้งแต่ตอนนั้นแล้วก็ได้นะ—

ว่าชอบเขาไปแล้ว...!!

เป็นแบบนั้นเหรอ...!?

จากนี้ไปจะทำงานด้วยกันด้วยหน้าตาแบบไหน...

ครืน

เอ๊ะ

เอ๊ะ เอ๊ะ?

กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย...

รุ่นพี่?

ไม่จริงน่า อย่าบอกนะว่า...

แบบบังคับเลยเหรอ!?

มะ เดี๋ยวก่อนสิครับ รุ่นพี่

ไม่นะ! ไม่ได้นะครับ/ค่ะ!

มาทำแบบนี้ตรงนี้เลยเหรอ--

☆ส่งจดหมายให้คุณ นุมะ ชุน! ถึง → 〒101-โตเกียว จังหวัดชิโยดะคุ อิทสึบาชิ 2-5-10448 8050 สำนักพิมพ์ชูเอย์ชา ฝ่ายบรรณาธิการนิตยสารโชเน็นจัมป์

โครม

ไม่นะ...

▶ ▶ ▶ ▶ ▶ ▶ ▶

วะ!?

เมาแล้วเหรอ?

มีธุระกับเจ้าอิปปงโบกของพวกเราเหรอ?

เอ่อ ไม่เชิงว่ามีธุระหรอกนะ...

แค่รู้สึกว่ามีสาวน้อยน่ารักอยู่ตรงนี้...

ประมาณว่ามาจีบเหรอ...?

เอ๋~

...ถึงจะเทศนาให้คนเมาในโรงเตี๊ยมจนเหนื่อย ก็ยังไม่จบสิ้นเหมือนกันนะ

แต่ว่าล่ะนะ

อย่าไปแตะเจ้าอิปปงโบกนะ

ถ้าไม่อยากเจอเรื่องเจ็บตัวก็แล้วกัน

ให้ตายสิ ตั้งแต่ตอนกลางวันเลย...

โรโลโลโลโล...!

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ รุ่นพี่...

ถึงจะแบบนั้น แต่ถึงได้ลำบากถึงกับลงมาเองด้วย...

1

พวกตัวแบบนั้นฉันจัดการเองได้นี่นา...

ไม่ใช่ปัญหาแค่นั้นหรอก ดีใจที่ไม่ได้บาดเจ็บซะด้วย

รุ่นพี่ รุ... รุ่นพี่ เรื่องของฉันขนาดนั้น...

นิตยสารรายสัปดาห์

ไอ้เมานั่นน่ะ

...อะ?

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่วิชายูโดสังหารของนายจะระเบิดออกมาได้นี่ล่ะ น่าใจหายจริง

และดันมาอ่านใจนายตอนที่ไม่ได้เมานี่นา

ถึงจะเมาแค่ไหนก็ขอให้เลือกคนที่มาจีบได้หน่อยสิييย

ส...

โอ๊ย!

--โฮ่ย! ปอนจัง กลับมาแล้ว! มาทำแบบทดสอบทางจิตใจต่อกันไหม?

ไม่เป็นไรครับ/ค่ะ!

ฉันเรียนจบเรื่องการหลอกลวงแบบเด็กๆ แล้วล่ะ

ก็ไม่ไว้ใจอะไรพวกนั้นจริงๆ ด้วย!

ปอนจังโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วนะเนี่ย

ไม่เป็นไร งั้นต่อไปก็ไปเล่นที่ชูจุนกันไหม

มาตามตอแยเรอะ

“ตรงหน้าร้านดอกไม้มีดอกไม้หลากหลายชนิดวางอยู่ครับ”

“ดอกไม้ที่สะดุดตาคุณเป็นดอกแรกคือสีอะไรครับ?

เอางี้ สีดำก็ได้นะ

อะไรกันเนี่ย...

“คำถามนี้จะบอกได้ถึงวิธีการปฏิบัติต่อคนสำคัญครับ”

“คุณที่เลือกสีดำ เป็นประเภทซึนเดเระ”

“ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นคนที่ชอบพูดจาตำหนิคนใกล้ชิด แต่ว่า

ถึงได้ลงมาตอแยคนเมาในโรงเตี๊ยมก็เถอะ? โอ๊ะ?”

「นั่นมันเป็นการตอบกลับของความรักที่ลึกซึ้งนะ! ที่จริงแล้วฉันห่วงอีกฝ่ายมากที่สุดเลยล่ะ!」

ถ้าแกเกิดอะไรขึ้นขึ้นมา ฉัน...

「บางครั้งก็ควรจะบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไปนะ!」...ก็เพราะว่า

ฮ้า~? กำลังเทศนาเหรอเนี่ย

มันไม่ตรงเลยสักนิด

อึ่ก...

ไม่จริงน่า!! ก็มีแต่เรื่องไร้สาระตลอด!!

โอ้ เยี่ยมเลย พูดออกไปเลยเจ้าอิปปงโบก!!

สนิทกันจังเลยนะพวกนาย...

ความรู้สึกที่ถือกำเนิดมาพร้อมกับ ปอนซึ! ว่าจะเป็นคำตอบที่แท้จริงหรือเปล่า อันนี้ต้องรอดูตอนต่อไปแล้วล่ะ!!

รุ่นพี่ ชูจุน! รุ่นพี่โจ!!