ตอน 52: Chapter 52

โจจุน โจจุน! โจโจเซ็มไป

อันเดร~เหรอ?

วันนี้จะเป็นของครอบครัวของฉันได้ไหมจ๊ะ~?

คุณคิราร่าเองเหรอเนี่ย... คุณนี่ก็...

ฉันเป็นคนไม่ชอบยอมแพ้หรอกนะ♪

ท่านหญิงผู้เป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง ปรากฏตัวแล้ว!!

ลำบากจังเลยนะ ตั้งแต่เช้าตรู่เลยเชียว

ฉันกำลังทำงานอยู่นะเนี่ย

โอ๊ะ... ขออภัยจ้ะเนี่ย เป็นฉันเองนะ...

ค่ะ...!

คุณชอบใช่ไหมคะ? ชิบาซาวะ เอจิอิจิ

แค่บอกว่ารวยก็ไม่ได้หมายความว่าดีอย่างเดียวนะในโลกนี้

เอ่อ... ไม่ต้องเกรงใจสิ! การช้อปปิ้งของฉันเนี่ย ส่วนใหญ่ใช้บัตรจ่ายน่ะนะ...

เพราะว่ามันมีไว้แจกจ่ายให้สามัญชนทั้งนั้นเลยนี่นาาา~

จะให้ฉันทำตัวเหมือนนกพิราบในสวนสาธารณะงั้นเหรอ...

เก้! จะให้พวกตัวแบบนี้มาเลี้ยงก็ไม่ได้เด็ดขาด

มันไม่เข้าใจความรู้สึกของสามัญชนเลยสักนิด

ฉันเข้าใจความรู้สึกของสามัญชนดีเชียวนะคะ~

เพื่อคุณนี่แหละ ที่ฉันไปเรียนรู้ตั้งแต่การต่อโมเดลไปจนถึงเกมเลยนะ

หืม... ถ้าอย่างนั้นก็มาลิ้มรสความเป็นจริงของสามัญชนนี่ซะล่ะ เจ้าโว้ย

?

โจจุน โจโจเซ็มไป ฉบับล่าสุด เล่ม 4 ออกวางจำหน่ายแล้ว! ซื้อหน่อยนะ!!

โจจุน โจโจเซ็มไป ข้อมูลล่าสุด เอ็กซ์อย่างเป็นทางการ เก้า อิตเทอร์ ออกอากาศ ข้อมูลล่าสุดของ 『โจจุน! โจโจเซ็มไป』 กำลังถูกส่งผ่าน X (อดีต Twitter) อย่างเป็นทางการ!! ติดตาม @Chojun_aa เลย!!

เรื่องที่สงสัยทุกอย่าง ปรึกษาได้เลย!!

โจโจเซ็มไป

ชอบขนมญี่ปุ่นมาก ผู้กำกับโจจุน ตอนที่ 52 ชอบขนมญี่ปุ่นมาก ผู้กำกับโจจุน

นุมะ ชุน

ตรอกขนมญี่ปุ่น

10:00am

อ๊ะ คุณนุมะ ชุน อาจารย์นี่วาดการ์ตูนเก่งจังเลยนะ! ของคู่ใจใหม่ที่ร้านกัสต์จะเป็น "อุนาจู" หรือเปล่านะ!? การ์ตูนของคุณนุมะ ชุน อ่านได้ที่โชเน็นจัมป์เท่านั้น! ฝากให้กำลังใจด้วยนะ!!

ร้านขนมญี่ปุ่น

ที่นี่มัน...ร้านขนมญี่ปุ่นเหรอครับ?

จะทำอะไรคะเนี่ย ที่แบบนี้?

เอ่อ งานอดิเรกของผมก็อย่างที่รู้กัน ปลโมกับ TGG ครับ

เงินเดือนส่วนใหญ่ก็หายไปกับมัน

แถมยังซื้อเกมแบบคนทั่วไปอีกนะ

แล้วก็ยังแวะไปร้านเกมเพื่อรับเสียงกรีดร้องของคู่ต่อสู้ด้วย

หวังว่ารุ่นพี่คนนี้จะถูกจับตัวได้เร็วๆ นี้จัง...

แล้วจะเกิดอะไรขึ้น!?

ใช่แล้ว!! กำลังขาดเงิน!!

นิตยสาร少年

อันดับแรกก็ต้องลดรายจ่ายค่ากินลงก่อน

อาหารที่แค่โรยเกลือลงบนข้าวหรือพาสต้ามันเป็นเรื่องปกติ

ถ้าหากว่ามันถึงขั้นเข้มงวดกว่านั้น

ก็คือชีวิตประจำวันที่ประทังความหิวด้วยขนมราคาประหยัดที่อ่อนโยนต่อกระเป๋าสตางค์...

เข้าใจไหม!? คุณคิราร่าผู้มั่งคั่งเอ๋ย

นี่แหละคือเสียงส่วนใหญ่ของประชาชน

คือสภาพความเป็นจริงของสามัญชนค่าเฉลี่ยไงล่ะ!?

เลิกดูถูกวิชาสถิติได้แล้ว

...แล้วไง? คุณจะให้ฉันทำอะไรคะ?

เหอะ! มันเรื่องง่ายนิดเดียวเอง

ก็คงไม่มีเหรียญเล็กๆ อยู่ในมือสินะ งั้นฉันให้เจ้าไปแล้วกัน

แพ้พนันหนักๆ ไปหนึ่งมื้อ ราคา 200 เยน × 3

ด้วยความเมตตา ยังให้ค่าขนมอีกเลย เป็น 200 เยนเต็มๆ

งบ 800 เยน!! ลองใช้ชีวิตทั้งวันด้วยเงินก้อนนี้ดูสิ

ด้วยสินค้าของร้านขนมญี่ปุ่น ร้านนี้เท่านั้นแหละนะ

อะไรกันเนี่ย ง่ายดายเลยสิคะ~!

น่าสงสารจังเลยนะคะ สำหรับเด็กผู้หญิงที่กำลังเติบโตแบบนี้...

เป็นคุณหนูที่ใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวก็จะต้องงอแงแน่...

เอาล่ะ! ไม่ต้องมาพูดมากแล้ว! เลือกขนมได้ตามใจชอบเลย!

ถึงแม้จะไม่เชี่ยวชาญขนมสำเร็จรูปเท่าไหร่... แต่ชิ้นแรกขอตามความรู้สึกก่อนเลยนะคะ--

ขอเลือกอันนี้ "ชิโรเบน" ค่ะ!

ไม่ใช่แค่ขนมญี่ปุ่นนะ แต่เป็นแบบที่ซื้อได้ตามซูเปอร์ฯ เลย

ถึงจะแบ่งเป็นสามมื้อ มันก็ไร้สาระเกินไปสำหรับงบประมาณนะ

ตอนแรกก็ไม่ได้จะวิจารณ์นี่คะ?

ยังไงก็ตาม ฉันตัดสินใจได้แล้วค่ะ!

อึก...! มารีอองตัวเน็ตแห่งยุคเรวะเลยนี่นา...!

เจ้าหมอนี่มันชอบไปสะกิดความรู้สึกของสามัญชนอยู่ตลอดเลย...

เหลือ 515 เยน

เอาล่ะ ถ้าต้องหาอะไรมาให้ครบทั้งมื้อ

ก็ต้องมีอะไรเค็มๆ บ้างแล้วล่ะนะคะ

อืมม...

ถ้างั้นก็ขนมขบเคี้ยวล่ะนะ—

ถึงคุณนุมะ ชุน อาจารย์ผู้กำลังศึกษาสูตรอาหารอย่างเข้มข้น! มาส่งจดหมายเชียร์ให้กันเถอะ! ที่อยู่รับจดหมาย ↓ ที่ 101

เลิกเอาของแพงๆ ได้ไหม?

—นี่คือตะเกียบที่จะกินมันสินะคะ!

ถ้าไม่มีสิ่งนี้ มือก็จะเปรอะเปื้อนเอาค่ะ!

ตัวเองนี่สายตาแหลมคมจริงๆ!

ฮ่าๆๆ...

กิโยตินตัดสินโทษ

ฉันได้ทำบาปอะไรไปหรือคะ?

8050 โตเกียว เขตจิโยดะ อิทสึบาชิ 2-5 คุริเบะ 10

ก็ว่าแล้ว! นายไม่เข้าใจความรู้สึกของสามัญชนเลยนี่หว่า!!

จะเลือกอะไรก็เป็นเรื่องของฉันสิคะ!

เหลือ 39 เยน

จะโอเคไหมนะ...

อ๊ะ? ขนมอะไรนี่เนี่ย?

วันนี้มีงานเลี้ยงน้ำชาเหรอคะ~?

เปล่าครับ นั่นเป็นเสบียงของคุณคิราร่า...

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! ทุกท่านทานได้เลยนะคะ?

การช่วยเหลือสามัญชนน่ะ เป็นหน้าที่ของผู้ที่มีนะคะ

คุณธรรมของชนชั้นสูงไงคะ~!

โดนสามัญชนกินเกลี้ยงเลยเชียว...

ก่อนมื้อเที่ยง เหลือเงิน 39 เยน...

สมควรแล้วล่ะ

คงไม่เคยคิดเรื่องงบประมาณหรืออนาคตมาก่อนสินะ...

ยอมแพ้ซะเถอะนะ คุณคิราร่า

ไหนๆ ก็ไม่มีงบเลยนี่นา~

"ไม่มีงบ"เหรอคะ...?

ถ้าไม่มี ก็ต้องเพิ่มสิ ถึงจะเป็นมหาเศรษฐี!

"แล็กกี้เมน" สามชิ้นเลยค่ะ!!

เหลือ 3 เยน

ขนมญี่ปุ่นพร้อมลุ้นโชคสูงสุด 100 เยน!!

ดูเหมือนจะเล็งไว้ตั้งแต่มาตอนเช้าเลยสินะ...

แล้วผลสลากเป็นยังไงคะ!?

ถูกรางวัล! 50 เยน หนึ่งชิ้น

ฮาซเลวะ!

ถูกรางวัลใหญ่ 100 เยน หนึ่งชิ้น รวมเป็น...

งบกลับมา 150 เยน!!

เหลือ 153 เยน

อะไรกันเนี่ย โชคดีขนาดนี้...!!

ไม่ต้องขอ เงินก็วิ่งเข้ามาหาเอง...นั่นแหละคือคุณหนู!

แถมยังซื้อ "คาซมอนชิปส์" อีกด้วย!!

เหลือ 3 เยน

ใช่แล้ว นั่นแถมมากับ "การ์ดคาซมอน" 1 ใบด้วยนะ

ใช่แล้ว...ฉันจะจั่วการ์ดหายากเองค่ะ

แล้วก็เอาสิ่งนั้นไปให้ อันเดร

ในเกมดอร์รีการ์ดสุดฮิต ※เกมการ์ดที่ได้รับความนิยมสูง

คุณต้องซื้อไปให้ฉันสิคะ!! ถ้าเป็นแบบนั้น งบประมาณก็จะพุ่งทะลุหลักพันเลย!! (ซ้อมมาแล้ว)

บ้าไปแล้ว

ถ้าคิดเป็นสัดส่วนแล้ว การ์ดพวกเกรดต่ำนี่เป็นส่วนใหญ่เลยนะ

การจะจั่วได้ของหายากจากพวกนั้นมัน...

มะนาวสวะ

ก็แค่ตัวเกรดต่ำธรรมดา...

...การเอาชีวิตรอดด้วยขนมไร้สาระของคุณคิราร่าก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว--

สถานีตำรวจนิจูคุ นิชิ

--จบแล้วไม่ใช่เหรอ? คิดยังไงก็...

17:00pm

ยอมแพ้แล้วไปหาอะไรอร่อยๆ กินได้เลย

การอดทนมันเป็นพิษต่อร่างกายนะ?

ตอบมาสิ ไอ้ผู้แพ้

ฉันไม่ได้แพ้นะคะ!!

ฉันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนี่คะ คุณโคยัง ยอมแพ้แน่นอนไม่มีทาง!

ความไม่ยอมแพ้เหมือนเดิมเลยนะ...

--- แต่ก็ไม่ได้เกลียดหรอกนะ แบบนั้นน่ะ

ทำไงได้ล่ะ จะแบ่งขนมให้เอง

เอ๊ะ...

บะ ไม่ดูถูกฉันเหรอ!?

การบริจาคแร่ไมกาภูเขาเมฆนี่ ฉันไม่รับหรอกค่ะ!!

ไม่ใช่ว่าจะให้ฟรีๆ นะ

ค่าตอบแทนก็คือ... อืม

ด้วยเจ้านี่แหละจะทำให้แพ้ให้ดู!

ดูแล้วก็เห็น "ความกระตือรือร้น" ในการต่อสู้ของแกเลยนะ...

เอ๊ะ...?

ก็เหมือนครั้งที่แล้วนั่นแหละ รู้แล้วล่ะ

แกมันแค่หญ้าวัชพืชที่มีที่เกิดดีเท่านั้นแหละ...!

เราเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับสามัญชนชั้นล่างเลยนะ...!

อันเดร...!!

อึก...

ปากจัดสมกับเป็นแกจริงๆ นะ...

เพื่อเป็นการให้เกียรติต่อแก

ข้าจะจัดดินเนอร์ขนมสุดยอดของข้าให้กินเอง

เริ่มทำอาหารแล้วล่ะ!

นวด...

ผสมน้ำ...กับผงปริศนา...เหรอ?

เริ่มนำส่วนที่นวดแล้วมาประกอบเข้าด้วยกัน

ราวกับเวทมนตร์...! กลายเป็นซูชิที่สวยงามแล้วค่ะ~!

รสผลไม้นะคะ

โฆษณาขนมเพื่อการศึกษาเหรอคะ?

คุณภาพเทียบได้กับของจริงเลยเชียว...!

อย่ามาดูถูกความคล่องแคล่วของพวกชอบโมเดลนะ

ฉันเองก็เคยประกอบโมเดลซูชิมาก่อนเหมือนกันนะ

การที่ต้องทำซูชิที่กินไม่ได้เพราะเงินขาดเนี่ย มันบาปหนักเกินไปแล้ว

เอาล่ะ หลังจากทำให้สนุกด้วย "ตา" แล้ว ก็ถึงตา "จมูก" ของ "คัตสึยักษ์" ชิ้นนี้แล้วล่ะ--

พลังการติดไฟ!!

แล้วสุดท้ายก็...

เอ๊ะ...!? เยลลี่ที่เป็นเส้นนี่...

ย่างด้วยไฟแดง...!?

เหมือนกับพาสต้าเครื่องเคียงอย่างนั้นรึ!?

กลิ่นนี้กับท้องว่างนี่มันคือความรุนแรง...!!

ศูนย์ควบคุมการรับประทานถูกไฟตรงๆ เผาเลยค่ะ~!!

—ไม่สิ นี่มันเป็นความรู้สึกว่า "แล้วมันจะทำไม" ต่างหากค่ะ...!

ยู...!

เชิญเลยค่ะ

แต่ว่า...นี่มันอะไรกันน่ะคะ?

นี่คือพลังพิเศษรึเปล่า? หรือว่าเป็นเพราะท้องของฉันเอง?

ขนมไร้สาระที่อยู่ในทะเลและบนภูเขายังคงอยู่--

มุก...

รายสัปดาห์

ราวกับดินเนอร์สุดเลิศเลย!!

ความหิวและยาเสพติดในสมอง คือเครื่องปรุงชั้นยอด

นี่แหละโลกที่สามัญชนอาศัยอยู่--

คราวนี้ฉันรู้สึกถึงความบกพร่องในวิสัยทัศน์ของตัวเองอย่างจังเลยค่ะ...

ซูเปอร์สู้! รุ่นพี่โจ

ถึงกับได้รับความเมตตาจากอันเดรด้วย...

คราวนี้ฉันยอมแพ้ไปอย่างราบคาบเลยค่ะ...

คุณหนูที่แพ้ทุกครั้งที่ปรากฏตัวแบบนี้

ถึงอย่างนั้น การต้องมาหิวโหยกลางเมืองใหญ่นี่มัน...

คนสามัญชนก็ต้องเอาชีวิตรอดกันทุกวันสินะคะ

เพื่อที่จะได้รู้ชีวิตของคนสามัญชนให้มากกว่านี้ ฉันเองก็--

ขอเริ่มต้นจากชีวิตในป่าดงดิบก่อนนะคะ!!

ชาวบ้าน คนสามัญชนถึงขนาดนั้นเลยเหรอ ดั้งเดิม ไม่ใช่นะ

ให้ตายสิ พวกสุดโต่งจริงๆ...

ให้ตายสิ พวกสุดโต่ง... ว่าแต่ป่าอะ มันอยู่ตรงไหนกันวะ

ตั้งใจไปต่างประเทศเพื่อเอาตัวรอดเหรอ?

คุชิน!

...?

เขาอยู่ลึกเข้าไปในป่าดงดิบเลยนะ!!

เมกุรุ...?

โช-จุน! โชโจเซนไป!

ก็ตอนที่ 52

จบ