ตอน 9: Chapter 9

กอริลล่าป้องกันภัยกำลังลาดตระเวนอยู่

ต้อนรับลูกค้าด้วยรอยยิ้มสดใสและเสียงที่กระฉับกระเฉงเลยนะ!!

สวัสดีครับ ผมอิปปงบกะตะครับ!

พวกเราสถานีตำรวจชินไซเหล่าชูจะมาทำงานอย่างเต็มที่ในวันนี้อีกแล้วล่ะ!

วิ๊น

▪... อย่างนั้นเอง

ยินดีต้อนรับนะ~!!

ที่ร้านสะดวกซื้อน่ะ!!

...สาเหตุที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนน่ะครับ—

เฮ้! เจ้าตำรวจ! ยังมีชีวิตอยู่เหรอ?!

สถานีตำรวจ

เอางานมาให้แล้วนะ~ คงว่างอยู่แน่ๆ เลยล่ะสิ?

เห้ย...คุณเอริกา...

รู้จักกันเหรอครับ?

คนที่ไม่รู้จักจะมีความสุขกว่าเยอะเลยล่ะ...พวกเกเรของชินไซเหล่าชูที่ดื่มด้วยกันเนี่ย ทุกคนต้องเคยโดนสักครั้งแน่ๆ

ก็เป็นเหมือนหน้าตาของย่านนี่แหละ

ส่วนใหญ่ตอนกลางคืนน่ะนะ

คุณประธานแห่งคาบูกิโชโชะ ประธานเขตเค็นซากิ เค็นซากิ เอริกา เคนซากิ เอริกา

ทั้งที่ยังเป็นสาวน้อยอยู่เลยนะ...

...ตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กเนี่ย ก็เป็น "สาวน้อย" มาตลอดแหละ ยายแก่คนนี้

ผู้หญิงของชินไซเหล่าชูเนี่ย มันมีกลิ่นอายของภูตผีอยู่ด้วยนะ...

เอ๊ะ! โอ๊ะ!

ล้ำเส้นเข้ามาแล้วนะ เจ้าหนู!

คอนซะคุอะโตโมะ นูมาชุนเซนเซย์มันงะโยโชเซ็นโอเอน ★เรื่องนี้ก็เช่นกันนะ เพื่อนร่วมประชุมคือชิเกะของร้านกัสต์! ถ้าจะอ่านมังงะของคุณนูมาชุนได้ ก็มีแค่โชเน็นจัมป์เท่านั้น! ฝากเชียร์ด้วยนะ!!

ว่าไง? อะไรนะ บอกว่าเอางานมาให้เหรอ?

ก็คงเป็นเรื่องยุ่งยากอะไรสักอย่างล่ะมั้ง?

อ้อ ใช่แล้ว!

แบบฟันธงเลยนะ!! "จับขโมยของให้ได้"

น่ะ!

ขโมยของเหรอ~?

ร้านสะดวกซื้อที่ชื่อ "คาบุกิมาร์ท" ตรงโน้นน่ะ! รู้จักใช่ไหม?

เขามาอ้อนวอนกับผู้จัดการร้านน่ะ

ที่ชินไซเหล่าชูเนี่ย การขโมยของมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอกนะ

แต่เพราะอย่างนั้นแหละ ตำรวจถึงได้เอาจริงเอาจังเลยล่ะ

แถมคนร้ายคราวนี้ก็ดูจะเป็นตัวยากอีกด้วย

ถึงจะให้พนักงานทั้งหมดช่วยกันเช็คกล้องวงจรปิดก็ยังจับหางไม่ได้เลย!

อยู่ในสถานการณ์ที่ต้องวิ่งวุ่นกับการรับมือจนทำงานไม่ได้เลยล่ะสิ

...ก็ต้องยอมรับว่า

ปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้แล้วสิ!

ฮึ่ม!

สัปดาห์

งั้นงานก็เป็นเรื่อง "รักษาความปลอดภัย" อีกแล้วสินะ

เหมือนกับที่คุณโม็นดะฝากไว้เลยนะ!

งานแข่งการ์ดน่ะ...

อ่า ไม่ใช่สิ! "อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถทำงานได้" นี่นา!

พอไปงับกล้องวงจรปิดอยู่ดีๆ ผู้จัดการร้านก็ล้มลงไปด้วยซะอีก

ร้านสะดวกซื้อนี่ดูเหมือนจะขาดคนงานนะ

ดังนั้นที่ขอไม่ใช่ "การรักษาความปลอดภัย"

แต่เป็น "พนักงาน" ต่างหากล่ะ!!

ถึงจะเป็นงานที่ไม่สำคัญก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำอะไรตามใจชอบได้นะ...

ห้ามมีงานเสริมนะเจ้าตำรวจ!?

ไม่รับค่าจ้างสิ ไม่รับค่าจ้างเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

ตอนที่เป็นเด็กแถวคาโดตาก็เป็นแบบนี้เหมือนกันนี่นา

การปลอมตัวนี่!?

ถ้า "หน่วยลาดตระเวนพิเศษ" เข้าไปในร้าน ลูกค้ากับขโมยของก็จะมาด้วยเหรอ?

ต้องไม่ให้ตัวตนจริงหลุดแน่ๆ!

ก็คุณน่ะ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ก็เป็นพวกที่ทำได้แล้วทำเลยนี่นา

เฝ้าร้านกับปราบขโมย! ฝากไว้กับคุณแล้วนะ!

เอ๊ะ! เฮ้! เดี๋ยวก่อน ยายแก่! นี่!

นี่สิ รุ่นพี่ อย่าทำหน้ามุ่ยแบบนั้นสิ

...ฉันน่ะนะ

~เป็นยายแก่ที่ชอบบังคับตลอดเลยนะ...!!

ก็จริงนะ การที่ตำรวจไปทำงานที่ร้านสะดวกซื้อนี่...

ให้คิดว่ามันเป็นการสืบสวนแบบแทรกซึมอย่างหนึ่งก็แล้วกัน

การเรียกขานกันตามยศก็เป็นข้อห้ามสินะครับ

ปกติคุณก็ใช้ร้านสะดวกซื้อบ่อยๆ นี่นา

หือ?

เค

ถึงจะโดนคุณเอริกาใช้คำพูดดุๆ ก็เถอะนะ

การได้ทำงานที่ร้านสะดวกซื้อนี่นะ...

มันน่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยใช่ไหม!?

น่าจะนอนไม่หลับก่อนวันฝึกงานเลยสินะคนนี้...

นิตยสารจัมป์ฉบับกระดาษก็อ่านได้เร็วสุดๆ เลยนี่นา!?

ถ้าหิวท้องนิดหน่อย จะซื้อขนมหวานด้วยเงินตัวเองได้มั้ยนะ!?

นิตยสารจัมป์ก็อ่านได้เร็วเหมือนกันนี่นา!? ไอศกรีมที่มาด้วยเลือกได้ไม่อั้น!! สุดยอด~!! แถมยังมีส่วนลดพนักงานด้วย

เป็นเด็กที่ทำหน้ามุ่ยแต่ข้างในใจตื่นเต้นสินะครับ...

มีแบบนี้อยู่เยอะแยะเลยนะ...

รุ่นพี่ ใจเย็นๆ หน่อยสิ...

ลูกค้าคนแรกน่ะ ของฉันนะโว้ยยยย~!!

ฉันจะคิดเงินเองนะ อย่ามายุ่งสิยยยย~!!

ก็ดีกว่าไม่มีแรงจูงใจแล้วล่ะมั้ง

แย่แล้ว เจ้าหมอนี่หัวใจมันอยู่ที่คิซาเนียจริงๆ

อ๊ะ รุ่นพี่! ลูกค้ามาแล้วครับ!

ตอนเช้าหลังเสร็จพิธีเปิด อากาเนะไปอยู่ที่งานเลี้ยงเหรอ...!? ฟุฮ่า ใหม่

ยินดีต้อนรับค่ะ~!!

ฉับ!

สัปดาห์หน้า 15 วัน จันทร์ วางจำหน่าย

อยากจะจ่ายค่าแก๊สหน่อยครับ

เอ่อ คือว่า... มีอะไรให้ซื้ออื่นด้วยไหมครับ...

เปล่า แค่จ่ายอย่างเดียว

แหม... แต่ว่า... ร้านสะดวกซื้อนี่นะ...

มีข้าวกล่อง... หรือพวกขนมหวาน... ของอร่อยๆ ด้วยนะครับ...

เอ่อ คุณ...

--ค่าแก๊สเนี่ย มันไม่อร่อยเหรอครับ?

ไปดูขนมหวานกันไหมครับ?

รุ่นพี่ เซ็มไป

ทำไมทำหน้าตื่นขนาดนั้นล่ะครับ รุ่นพี่ นี่!

ก็เพราะว่าไม่รู้เรื่องการจ่ายนี่สิ แล้วก็วิธีทำ...

เดี๋ยวจะลองค้นหาคู่มือการจ่ายค่าสาธารณูปโภคให้นะครับ!? ...เชิญครับ เชิญจ่ายเลยครับ!

อา อ่า...

ฮะ!

ร้านแปลกจัง...

อ่า ขอบคุณมากเลยครับ~...

--เป็นเด็กที่ชอบร้านสะดวกซื้อแต่ทำตัวแบบนี้เนี่ยนะ!!

ค่าแก๊สอะไรน่ะ ร้านสะดวกซื้อก็ไม่ได้ขายนี่นา!! มันนอกเหนือจากความเชี่ยวชาญของฉันด้วย!

อ๊ะ คุณทั้งสองคน ลูกค้าคนถัดไปมาแล้วนะ~!!

ชะ! ออกไปซะ! ยังไงก็ต้องรับมือลูกค้าให้ได้!!

วันแรกของการทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ--การทำงาน

การรับการชำระล้างของพนักงานมือใหม่ยังดำเนินต่อไป

คุณลูกค้าครับ... บุหรี่กรุณาเลือกตามเบอร์ได้เลยครับ--

...ก็บอกว่ามารุโปโรไง มารุโปโร

ไม่รู้ววววว! ถ้าลูกค้าบอกว่ามารุโปโร ก็ต้องเป็นมารุโปโรสิโว้ย!?

เอ่อ การเติมเครื่องดื่มนี่...

วอล์คอิน...เหรอครับ?

ทำตัวไม่ถูกกับงานที่ไม่คุ้นเคย

เรื่องการรับพัสดุครับ--

เป็นการชำระเงินผ่านเมอร์คาลี่ครับ--

เป็นการชำระภาษีของเมืองครับ--

บริการภายนอกน่ากลัวจัง...!!

พอเลยจุดสูงสุดไปแล้ว ทุกคนก็สภาพปางตายกันหมดเลยล่ะ~

การจัดการสินค้าเนี่ย มันต้องใช้ความละเอียดอ่อนมากกว่าแค่การใช้แรงงานธรรมดาซะอีกนะ...

ทำไมถึงไม่เข้าใจว่าให้บอกเป็นตัวเลขล่ะ...?

ผม...ไม่รู้อะไรเลย...แค่รู้สึกแบบลอยๆ ว่า "โลกมันสะดวกสบายขึ้นนะ" แค่นั้นเอง...

แต่ว่ามันไม่จริง...บริการต่างๆ...โครงสร้างพื้นฐาน...

การดำเนินการ

ไปรษณีย์

การเสียภาษีอะไรพวกนั้น

ความ "สะดวกสบาย" ทั้งหมดของโลกใบนี้ ถูกร้านสะดวกซื้อค้ำจุนไว้น่ะ...

--ผมมันโง่เอง!! คิดว่าตัวเองรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับร้านสะดวกซื้อไปซะหมด...

อยากจะต่อยตัวเองที่เคยตื่นเต้นเมื่อกี้นี้ให้เละไปเลย!!

ถึงจะตอนนี้ก็ยังยินดีให้ช่วยออกหมัดอยู่นะครับ...

นิตยสารโชเน็น

ฉันจะเปลี่ยนใจให้ได้!!

กลับไปที่สถานีตำรวจก็ต่อเมื่อเป็นพนักงานตัวจริงแล้วล่ะ!!

ตอนที่จับคนขโมยได้ไงล่ะ

ความตั้งใจอันยิ่งใหญ่ของพวกเราได้นำไปสู่หนทางแห่งอสูร

เพราะทำเลที่ตั้งที่ชื่อว่า "ชินชุคุ" ทำให้ช่วงเวลาเร่งด่วนนั้นวุ่นวายสุดๆ

พนักงานมือใหม่สามคนต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างมาก--

แต่ถึงอย่างนั้น ความยากลำบากนั้นก็...

กระตุ้นให้พวกเขาเติบโตขึ้นอย่างรุนแรงเลยล่ะ

ขอโทษนะครับตะเกียบ--

จะใส่ตะเกียบ 2 อันกับส้อม 1 อันให้นะครับ~!

อึจิ! อีกสองสามวันต่อมา~

พนักงานครับ การบริการนี่มัน...

นี่นา!

ฮึ...

การคาดการณ์ล่วงหน้าด้วยพลังอ่านใจ ทำให้ทำงานได้รวดเร็ว

นี่แหละคือการพัฒนาของ ศิลปะการบริการของผม

มันชำนาญเกินไปจนมีชื่อเรียกติดตัวไปแล้ว!!

ปรับตัวได้เร็วเกินไปแล้วนะครับ รุ่นพี่

ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะพัฒนาได้ถึงขนาดนี้...

รับโอเด้งอุ่นๆ สักถ้วยไหมครับ~?

อา~...วันนี้อากาศหนาวนี่นา น่าจะลองสั่งดูนะ

ฟุ...

คุณลูกค้าถามโดยไม่ต้องรอคำตอบเลยนะ

สำหรับท่านที่ค่อนข้างหนาว แนะนำให้เพิ่มกับข้าวอีกหน่อยครับ

ฝั่งนี้ก็มีฉายาแปลกๆ ติดตัวอยู่เหมือนกันนะ

นิตยสาร

สองคนนั้นนี่เป็นส่วนหนึ่งของการสืบสวนนะ!? ถึงจะให้เข้ามาอยู่ด้วยแล้ว แต่มีความคิดจะกลับไปที่สถานีตำรวจไหม!?

ฮ่าๆ พูดอะไรน่ะ อิปปงกิ~

ก็แน่นอนสิครับ~

แต่ว่านะ รุ่นพี่ๆ ช่วงนี้มันจริงจังเกินไปหน่อยนะ

กว่านั้นสิ เรื่องการจัดวางของแกนั่นแหละ อิปปงกิ!

หะ? การจัดวาง...เหรอครับ?

ไม่ใช่ว่าจะยัดของเข้าไปให้แน่นๆ อย่างเดียวนะ!

ถ้าไม่มีช่องว่างก็จะหยิบยาก แล้วถ้าดันเข้าไปด้านในก็จะมองเห็นยากด้วย!

ระวังหน่อยล่ะนะ!

--เอ่อ ขอโทษครับ...?

ไม่ๆ ไม่ต้องขอโทษหรอกน่า?

หะๆๆ

แค่ด้วยความหลงใหลแบบนี้ก็พอแล้ว

กำลังพูดว่าทำไมถึงไม่สามารถเสิร์ฟของทานเล่นร้อนๆ ให้ลูกค้าได้ล่ะ...

ระหว่างการฝึกอบรมที่คาบูกิมาร์ท

มันถูกครอบงำด้วยแนวคิดอะไรบางอย่างไปแล้วเหรอครับ?

งานที่แกทำแบบไม่ใส่ใจน่ะ ลูกค้าเขารู้หมดนะ

ลูกค้าเขาดูอยู่หมดเลยนะ

นี่คนนี้จะกลับไปทำงานหลักได้จริงๆ เหรอ!?

คุณผู้จัดการ!! มาทางนี้หน่อยครับ

อ้อ เป็นอะไรเหรอ?

จะมาเป็นผู้จัดการเองได้ยังไงล่ะ

ระบบรักษาความร้อนของหม้อโอเด้งมันผิดปกติครับ

ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ โอเด้งจะเย็นชืดเลยนะ!!

จิ

ชิ... เสียเหรอ...

ให้ฉันจัดการเอง!! รับไปเลยท่าไม้ตาย...

พลังการติดไฟ!! อิโรคิเนซิส

บางทีอาจจะเป็นร้านสะดวกซื้อถึงจะเป็นอาชีพที่ใช่ก็ได้มั้ง...

โอเด้ง

โอเด้งฝากไว้กับฉัน ส่วนพวกแกไปบริการลูกค้าซะ!!

ครับ!

อุ่นให้หน่อยนะ~

--เอ๊ะ?

นิตยสาร

ไมโครเวฟไม่ทำงาน!! ฝั่งนี้ก็เสียด้วยเหรอ!?

มาถึงตอนนี้ ปัญหาอุปกรณ์ก็เกิดขึ้นต่อเนื่อง...

นี่คือผลของการที่ไม่มีเวลาแม้แต่จะดูแลซ่อมบำรุง...

คุณร้าน

ตรงนี้ว่างอยู่ครับ!!

ตั้งใจจะฝังกระดูกไว้ในร้านเลยล่ะ...!!

เพราะว่ากำลังร้อนจัด ขอให้ระวังด้วยนะครับ!

ทำใหญ่เลย

รู้สึกว่าสองคนนั้นอยู่ไกลออกไป...

คุณโอยามะ ทำได้ดีเลยนะเนี่ย

คุณเอริกะ!

เป็นไงบ้าง แล้วพวกขโมยของล่ะ?

มันก็ยังไม่โผล่มาสักทีเลย...

แต่ไม่ต้องกังวลไปนะ ฉันต้องจับได้แน่

ในฐานะพนักงานนะ

บางทีอาจจะกำลังดูสถานการณ์อยู่ เพราะพนักงานเปลี่ยนกะกันหมดแล้วล่ะ...

ในฐานะตำรวจสิ

ช่างเถอะ เดี๋ยวพวกขโมยก็จะทนไม่ไหวเองแหละ

โดยเฉพาะช่วงที่คนเยอะๆ น่ะ ระวังตัวไว้ให้ดีนะ

ถ้าจะทำอะไร พวกเขาก็คงจะแฝงตัวอยู่ในฝูงชนอยู่แล้วล่ะ

ช่วงที่กำลังจะปิดร้านนี่นา พวกตัวแสบก็จะหนีหายไปเองล่ะ

......

วี๊น

...ช่วงที่กำลังจะปิดร้านนี่เอง--

▪...

เพิ่งพูดไปเองนะ ตอนนี้เป็นช่วงเร่งด่วนตอนกลางวัน...

ตามที่คุณเอริกะบอกเลย ถ้าโดนฝูงชนแบบนี้...

นี่! ตอนนี้เป็นจังหวะที่ไม่ดีเลยนะ!!

เดิมทีก็ขาดคนเพราะปัญหาอุปกรณ์อยู่แล้ว

ความสามารถอ่านใจของรุ่นพี่มันอ่อนแอต่อฝูงชนนี่นา

นะ มีอะไรบางอย่างมันรู้สึกผิดปกติ...

อะไรนะ

คนร้าย!? เห็นเหรอ? โรโบจัง

ไม่รู้สิ แต่ชั่วขณะหนึ่งมีบางอย่าง...

ถ้างั้นก็หยุดงานของร้านแล้วตรวจทุกคนเลยไหม!?

บททดสอบที่หนักหน่วงมาถึงボンจังแล้ว!! จะเป็นยังไง!?

ไม่! ไม่ได้ครับ!! ตัวผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน!!

แต่ว่า!!

สัปดาห์หน้า

それにその... การสืบสวนนี่มันไม่เป็นทางการเลยนะ

ถ้างานมันสะดุดขึ้นมา เราก็ต้องรับผิดชอบค่าเสียหายเองนะ...

ก็ต้องทำงานให้มันดีๆ สิเนอะ

เปล่าหรอก มันก็เป็นแบบนั้นตั้งแต่แรกแล้วนี่นา

เหะๆ...

มาถึงตอนนี้ก็พูดเรื่องน่ากลัวซะแล้วนะ~!!

แบบนี้แล้วการตามหาคนร้ายนี่...

!?

--คุณลูกค้าครับ~?

ขออนุญาตหน่อยนะครับ~?

ขอโทษด้วยนะครับที่จู่ๆ ก็คว้าแขนคุณไว้แบบนี้

...แต่ก็ไม่เป็นไรใช่ไหมล่ะ

คุณน่ะไม่ใช่คุณลูกค้าซะหน่อยนี่นา--

...นี่มันไม่ใช่ฝีมือเลยนะ

เพราะว่าฝากให้รุ่นน้องๆ ดูแลช่วงเร่งด่วนอยู่ไงล่ะ

ปิ!

นะ...!?

ช่วยหน่อยเร็วๆ นะครับ

ไม่ต้องปฏิเสธแล้ว รีบจัดการให้เสร็จๆ ไปเลย

ติ๊ง

ต้นตอของความรู้สึกผิดปกติของโรโบคือ "แขนที่ไม่มีอุณหภูมิ"

ฉันเห็นแขนปลอมนี่ด้วยการตรวจจับความร้อน

คุณนี่ใช้มันเป็นเครื่องกำบัง แล้วก็ขโมยสินค้าด้วยแขนจริงนี่เอง!!

เดิมทีมันเป็นอุปกรณ์มายากลเหรอ?

ถึงจะดูจากกล้องวงจรปิดก็ไม่รู้หรอกน่า

นะ นี่แกเป็นใคร...!? ไม่ใช่มือสมัครเล่นนะ

นี่มันเป็นใครกันแน่--!?

ส...

เป็นคนแบบนี้แหละ!!

คุณ...พนักงานร้าน!?

รุ่นพี่!! ทางนี้ครับ ทางนี้!! บัตรตำรวจ!!

กำลังฝึกอยู่ครับ

จับได้แล้วโว้ย...เพราะแกนี่แหละทำให้พวกเราวุ่นวายเลย...

เดี๋ยวก่อนนะ! เก็บเงินก่อน!

ครับ! ตอนนี้ยุ่งมาก งั้นรอก่อนนะ ไอ้ขโมย!

เอ่อ...

ฮ่าๆ...

สมแล้วที่เป็นคนลงมือทำได้นะ เจ้าหนูเอ๋ย~

จับกุมผู้กระทำความผิดฐานขโมยที่สร้างปัญหาให้ร้านมาหลายวันได้แล้ว!

และด้วยเหตุนี้ ความสงบสุขก็กลับคืนสู่ร้านอีกครั้ง~

ประจำสัปดาห์

ขอบคุณครับ

กา--

ไม่นานผู้จัดการและพนักงานก็กลับมาทำงานได้แล้ว! และได้เปิดร้านกลับมาเป็นปกติเรียบร้อยแล้วครับ!

...แบบนี้ก็จบการทำงานที่ร้านสะดวกซื้อแล้วสินะ

ถึงจะลำบาก แต่ก็รู้สึกว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีนะครับ!

ใช่ครับ...ได้มีปฏิสัมพันธ์กับชาวเมืองในรูปแบบที่แตกต่างไปจากเดิม

รู้สึก...อาลัยอาวรณ์นิดหน่อยครับ...

ฉันก็เหมือนกัน

แต่ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปก็จะกลับไปทำงานในที่ประจำของตัวเองแล้วล่ะ--

สินะ จิมาตะ เขาว่ากันว่า "เรียนรู้ให้มากก็ต้องชินให้มาก" ล่ะครับ แต่ก็ต้องระวังอย่าให้ชินจนเกินไปนะครับ!!

--นี่มันร้านสะดวกซื้อนี่นา!!

เผลอทำเป็นกิจวัตรแล้วก็มาเข้างาน...

สถานีตำรวจ!! ต้องกลับไปแล้ว

พวกเราทุกคนยังรู้สึกเหมือนเป็นพนักงานร้านอยู่เลยครับ

จบตอนที่ 9

ซูเปอร์ลาดตี้! รุ่นพี่ซูโจ