ตอน 2: Chapter 2

ยาเสน่ห์

ได้รับ

เป็นแม่มดค่ะ

ความรักเริ่มต้น

ตอนที่ 2

คามะตะ【ต้นฉบับ】มัตสึบากะเอ

【ข้อมูลตัวละคร】เวียนต์

ลึกเข้าไปในป่าไม่ไกลจากเมืองหลวง

กระท่อมเล็กๆ ริมทะเลสาบนั้น

เป็นที่ที่แม่มดแห่งทะเลสาบได้สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน

ตอนนี้ฉัน โรเซ คือแม่มดแห่งทะเลสาบ

งานของแม่มดมีหลายอย่าง แต่หน้าที่หลักของฉันคือการปรุงยา

ปรุงยา "ยาเสน่ห์ของแม่มด" ที่มีพลังพิเศษตามที่ได้รับมอบหมาย เพื่อหาเลี้ยงชีพในแต่ละวัน

แม่มดก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ

เพราะว่า "ยาเสน่ห์ของแม่มด" นั้นมีราคาแพงมาก ทำให้มีคนซื้อได้ไม่เยอะ

ถ้ามีแค่นั้นก็ไม่พอจะเลี้ยงชีพได้

ดังนั้น

ก็เลยต้องทำ "ยาที่ทาแล้วปล่อยทิ้งไว้บนผมจะทำให้กลับมาอ่อนเยาว์"

กึก...

ทำมาให้ฉันหน่อยสิ

อย่างเช่น "ยาที่เมื่อถูแล้วจะอุ่นขึ้น" อะไรทำนองนั้น

แค่เอามาอุ่นๆ ก็ไล่แมลงได้แล้วนะ...

ก็เลยทำยาสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน แล้วก็ขายให้พ่อค้าประจำที่มาเยี่ยมเยียนเป็นระยะๆ

แบบนั้นต่อไปเรื่อยๆ

ในโลกที่ห่างไกลจากความเป็นจริงในฐานะแม่มด

ฉันก็คิดว่าตัวเองจะใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ ไปเรื่อยๆ แล้วล่ะค่ะ แต่ว่า...

เมื่อวันก่อน มีคนมาหาฉันที่แอบชอบมาตั้ง 4 ปีแล้วล่ะ

เพื่อตามหายาเสน่ห์ที่จะใช้กับคนที่รัก

โอ้...

คิดว่าการที่ตัวเองจะเหม่อลอยไปบ้างก็เป็นเรื่องที่ดีนะ

การได้พบกับคุณฮาริจู

ก็คือเมื่อ 4 ปีที่แล้วน่ะค่ะ

นั่นเป็นตอนที่

วัตถุดิบสำหรับปรุงยา

ใกล้จะหมดลง

ฟู่

ตอนที่ฉันซึ่งปกติจะถูกคุณย่าพามาด้วย

ครั้งแรกที่ได้ไปเมืองหลวงคนเดียว

ถึงแม้จะยังไม่รู้แม้กระทั่งร้านประจำของตัวเอง

ก็ยังไม่กล้าถามใครเพราะทุกคนดูยุ่งมาก

ตอนนั้นฉัน

เพิ่งจะรับช่วงต่อทั้งเรื่องงานและงานบ้านมาจากคุณย่า

ก็ยังไม่ได้รับความไว้วางใจจากผู้ว่าจ้าง

งานบ้านที่ไม่คุ้นเคยก็สะสมไปเรื่อยๆ

รู้สึกกังวลใจจนเต็มไปหมดเลยค่ะ

ไม่มีเวลาที่จะสนุกกับเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและพลังงานเลย

ผู้คนในเมืองที่หรูหรานั้น

ก็แค่ทำให้รู้สึกถึงความน่าสมเพชของตัวเองเท่านั้นเอง

ตอนนั้นน่ะ...

ว่าแต่ คุณรู้ไหม

เรื่องที่ว่าแม่มดแห่งทะเลสาบเสียชีวิตแล้วน่ะ!

!

อะไรนะ!

คุณยายคนนั้นอยู่มาตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กเลยนะ!

เขาว่าอายุยืนถึง 200 ปีเลยนะ?

ฉันนึกว่าน่าจะอยู่ได้อีกสักร้อยปีซะอีก

ไม่ใช่เลย

คุณย่าไม่ได้อายุยืนถึง 200 ปีนะ

ท่านอยู่กับคุณแม่ของคุณย่า แล้วก็คุณย่าของคุณย่าอีกด้วย

เพื่อเกียรติยศของคุณย่า ก็ต้องแก้ไขให้ถูกต้องสิ

แถมถ้าถามทางไปร้านได้ด้วยจะดีเลย...

ก็...

ไม่ว่าจะยังไงแบบนี้ก็สบายใจแล้วล่ะนะ!

--สบายใจเหรอ?

อึ๊ก

ก็เพราะว่ามีแม่มดอาศัยอยู่ในละแวกบ้าน ทำให้ชื่อเสียงของเมืองมันตกต่ำลงไปแล้วนี่นา

ถ้าเกิดว่าพยายามจะไล่เธอออกไป

แล้วไปไปเหยียบย่ำความไม่พอใจของแม่มดที่เอาแต่ใจและโหดร้ายนั่นเข้าล่ะก็

ก็ไม่รู้ว่าจะโดนอะไรบ้าง

คุณย่า...แม่มดก็ไม่ทำแบบนั้นสักหน่อย

ตอนเด็กๆ คุณย่าก็เคยบอกว่าในป่ามีแม่มดที่กินคนอยู่ ดังนั้นห้ามเข้าไปเด็ดขาดเลยนะ

จากนี้ไปก็ไม่ต้องกังวลแล้วสินะ!

ตอนนั้นเอง ที่ฉันได้รู้เป็นครั้งแรก

แม่มดเป็นเหมือนสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่นที่ถูกหวาดกลัวเลย

จนถึงขั้นที่ว่าการตายของเธอก็ทำให้คนดีใจได้เลย

คุณย่าพอจะรู้เรื่องนี้ไหมนะ

บางทีเธออาจจะทนอยู่คนเดียวมาตลอดก็ได้

ที่ว่าคนโล่งใจได้เพราะเธอตายไปแล้วนี่มันช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ เลย

จากความอาฆาตแค้นนี้—

เจ้าของร้าน เช็คบิล

คนน่ะครับ... พี่ชาย...

แค่...

คนที่ตายไปน่ะเป็นแม่มดนะ?

ค่ะ!

แล้วยังไงล่ะ

แม่มดก็เป็นคนเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

คุณโดนแม่มดทำอะไรไม่ดีเหรอ?

0 0 0

เปล่า...

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าเป็นฉันนะ ก็จะสาปคนที่ดีใจกับการตายของตัวเองให้เลย

คุณภาวนาว่าเธอเป็นแม่มดที่ดีสินะ

แชะ

โอ้ ต้องกล่าวคำขอบคุณแล้วสิ...

ฉันไม่มีอะไรที่จะพิสูจน์ได้ว่าเธอเป็นแม่มดเลย...

นี่! ฮารีจู!

คุณอาซึม รอก่อนครับ!

ผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มนั่น...

พี่ชายคนนั้น เป็นอัศวิน สินะ

คงไม่ได้ทำให้เขาโกรธใช่ไหม! พวกเราไม่เกี่ยวข้องกันนะ!

พอพูดถึงอาซึม ก็เหมือนว่าเจ้าเมืองของไฮสลานจะชื่อนั้นด้วย...

ฮารีจู อาซึม...

วันที่ฉันได้พบเขาเป็นครั้งแรก

ฉันก็ตกหลุมรัก

ถึงแม้จะรู้มาแล้วว่าเขาเป็นคนที่เอื้อมไม่ถึงก็ตาม

แต่ว่า

การได้มาพบกันอีกครั้งในรูปแบบแบบนี้...

ปัจจุบัน

ติ๊ง...

เสียงระฆัง...!

ไปเถอะ

ดูเหมือนว่าระฆังจะถูกร่ายมนตร์โดยแม่มดผู้ยิ่งใหญ่เมื่อนานมาแล้ว

มันจะดังขึ้นเมื่อผู้มาเยือนเข้าใกล้เรือเล็กฝั่งตรงข้าม

บางทีอาจจะ...!

สกปรกพอสมควรเลยนะ

เจ้าตัวนี้

อยากจะซัก... แต่ว่า

ถ้าคุณฮารีจูมาตอนที่กำลังซักอยู่ คงจะเก็บอาการไว้ไม่อยู่แน่ๆ...

แต่ว่าเสื้อคลุมก็มีแค่นี้เอง...

เสื้อผ้าเก่าๆ ของคุณย่าก็สวยงามน่าเอ็นดูจริงๆ...

ต้องซื้อตัวสำรองเก็บไว้แล้วล่ะ...

แต่ว่าพ่อค้าคนถัดไปจะมาอีกสองสัปดาห์เองนะ...

จะซักดีไหมนะ...

......

จาฮง

-1111 = 1111

ยาที่โรยก่อนเดท

●●

ยาที่โรยก่อน เดท

ยาที่ใช้ขจัด คราบหม้อที่ฝังแน่น

ก็ไม่ได้มีความหมายอื่นซะหน่อย

●

......ก็ไม่ได้มีความหมายอื่นซะหน่อย

ชิ...

โกหกเหรอ...

มีคนมาแล้ว...

ถ้าจะมา ก็คงเป็นผู้ว่าจ้าง...

ใครกันนะ ถึงได้เข้ามาในป่าลึกขนาดนี้

ถ้าคุณฮารีจูมาตอนนี้ล่ะก็...!

ไม่สิ ไม่น่าจะมาได้

เขามาแต่ตอนกลางคืนเท่านั้นนี่นา

แต่ว่า บางทีอาจจะ...!

โร

โมจิ~จิ~จิ~

ก็ไม่ได้!

ก็ไม่ได้ห่วงเขาซะหน่อยนี่นา!

จริงๆ นะ! ก็ไม่ได้มีความหมายอื่นซะหน่อย!!

เย็นเฉียบ...

...รู้สึกเหนื่อยแปลกๆ...

ไม่ชินกับการถูกสั่นคลอนหัวใจแบบนี้เลย

ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวมาตลอด ชีวิตก็เหมือนเดิมซ้ำๆ

ความรักที่เคยมีเมื่อสี่ปีก่อน

ก็แค่บางครั้งที่เอาออกมามองเงียบๆ คนเดียว

แล้วก็หวนนึกถึงว่าเป็นความทรงจำที่ดี

ก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากับ ความรู้สึกที่เปิดเผยแบบนี้เลยสักนิด

ถ้าไม่นับพ่อค้าที่คุ้นเคยแล้ว แขกที่มาเยี่ยมแม่มดก็แทบจะเดือนละคนหรือไม่มีเลยด้วยซ้ำ

เพราะอย่างนั้นเอง เวลาที่เสียงระฆังดังขึ้น หัวใจของฉันก็จะเต้นรัว

และก็หวาดกลัวไปด้วย

แต่ว่า

คุณฮารีจูไม่ได้มาเพื่อพบกับ "ฉัน"

เขามาเพื่อพบกับ "แม่มด" ต่างหาก

ถึงแม้ว่าหัวของฉันจะเต็มไปด้วยฟอง หรือจะมีกลิ่นเหม็นแค่ไหนก็ตาม

คุณฮารีจูก็ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

ฉันต้องทำความเข้าใจมันให้ชัดเจนกว่านี้

โปรดติดตามตอนต่อไป...