ตอน 12: Futsutsuka na Akujo dewa Gozaimasu ga – Suuguu Chouso Torikae Den 12

ตอนที่ 12: คุณเรย์รินยกโทษให้

อินไอชาส ?

ไม่ได้ เจ้าค่ะ //

เงยหน้า ขึ้นเถอะ โทวเซ็ตส์

ทะ... คุณเรย์ริน

หากเป็น เช่นนั้น

คนอย่างข้าไม่มี สิทธิ์ที่จะมองตา คุณอีกต่อไป แล้วเจ้าค่ะ//

ข้าก็จะคุกเข่าลง เพื่อให้คุณได้ สบตาข้าได้ สะดวกยิ่งขึ้น

9

ว่าแต่... ทำไมคุณถึงรู้ เรื่องนี้ได้ล่ะ โทวเซ็ตส์

ทำไมถึง ทำนคร ข้าถึงได้ รู้ตัวได้เร็ว กว่านี้ล่ะ!?

ชิ ...

อย่างแม่นยำ...

แต่ว่า คุณเคยได้ยิน คุณไม่ป่าจะเต็มใจ ตอบคำถามของ เจ้าตรงๆมิใช่ หรือคะ

ข้าได้พยายามตั้ง ข้อสงสัยเกี่ยวกับ คุณผู้บื้นขณะที่ คุณป่วยอยู่นะคะ และได้สอบถาม คุณผู้บื้นตอน ที่คุณลืมตา ขึ้นมา

เรื่องนั้นมันช่าง ยากที่จะพูด... แต่ว่าข้าเพ่งรู้ซึม ไม่นานมานี้เอง เจ้าค่ะ

เข้าใจแล้ว คุณใช้คำพูด หรือจะใช้กำลังสินะ

ถึงกระนั้น ข้าก็ยังต้องการ ที่จะได้ฟังจากปากของ คุณอยูด

ข้าขออนุญาต ถามคุณได้ไหม เจ้าคะคุณแวยร์น

และเรื่องที่คุณทั้งหมด ไม่ได้มาขอความ เรื่องที่ถูก ช่วยเหลือจาก สลับร่างไปได้ ข้าสงสัยอย่างไร

ไม่เคย เจ้าค่ะ

นางเต็มใจตอบ คำถามของข้า ทั้งหมดโดย ไม่ปิดบังเลย เจ้าค่ะ

ข่าคัมฉ่ออิ ฉ่ายาครา

น่อน

ความจริง ก็มีอย่างค่ะ

ขับรู้ซึกเอะใจกับ สิ่งต่างๆที่คุณ แสดงออกมา เล็กน้อย...

เอ่อ... คุณหมายถึงเรื่อง ที่ข้าเคยสงสัยว่า คุณคือคุณชูเคย ตัวจริงนั้น หรือเปล่าใช่ไหมคะ?

เฮมา

คุณไม่รู้ซิก ประหลาดใจ บ้างเหรอคะ

ข้าพอจะเข้าใจ แล้วว่าทำไมคุณ ถึงไม่กล้าถาม ข้าตรงๆ

ไม่ใช่แบบ ไม่ใช่เพราะ น้ำค่ะ // ว่าข้าไม่ไว้ใจ คุณหรอก นะคะ //

ขอโทษน้ำ~ หลีส์ ที่ข้าทำให้คุณ ต้องคอยระแวง มาโดยตลอด

ข้อยากใช้ชีวิต อยู่กับคุณ โดยที่คุณเป็น ตัวของตัวเองต่างหาก

แต่มัน เป็นเพราะ

มากิฮ็อกมากโจก

เพื่อนๆ

ความสนุกสนาน ที่ข้าได้รับจากการ ที่ข้าได้ใช้ชีวิตร่วม กันกับคุณนั้น ต้องจบลง

และข้าก็ กลัวว่า ถ้าข้าถามคุณ ตรงๆแล้ว

แหมๆ ขอบคุณนะ หลีส์

ก็ไม่ แปลกและ หน่วยวนทุกคน จะต้องรับใช้ผู้ เป็นนายตัว ความเต็มใจ และสนุกสนาน อยู่นะตัว

ที่คุณใช้ชีวิตอยู่ กับข้าแล้วรู้สึก สนุกสนาน แบบนี้ได้ประ

แหม~ อีใจจัง

คุณเองก็พูดอะไร กับข้าตังเยอะแยะ ตอนที่ข้าอยู่ ในคุณนั่นเอง

หน้าหน้า

ช่างหน้า ไม่อายยิ่งนัก หนีวิกวน คนนี้นี่//

๔ เช้า ๗๗ คุณเป็นเพียงหนึ่ง กวนคนหนึ่งเท่านั้น บังอาจพูดว่าการรับ ใช้ทำการยึดอำนาจ เช้าต้องหัดมี สัมภาคราวะ ต่อผู้เป็นนายของ คุณด้วยความ เคารพจากใจจริง เสียบ้าง //

ข้าสมควรตาย// ได้โปรดลงโทษข้า ให้สมกับสิ่งที่ ข้าทำด้วยเจ้าค่ะ//

หยุด เดี๋ยวนี น้ำ~!!

เช่นนี้ ข้าโทวเซ็ตส์ ผูโง่เขลาจัก ขอมอบดวงตา คูนีให้แก่ คุณ//

ข้าช่างโง่เขลา นัก// ข้าบังอาจพูดจา เหยียดหยามคุณ บังอาจให้ยาพิษ กับคุณ//

ต่อให้ข้าต้องตาย ไปนับหนึ่งพันรอบ ก็มีอาจชดใช้บาปที่ ข้าทำลงไปได้//

คุณหมายถึง... คุณเปิดปากพูด ไม่ได้อย่างนั้น หรือคะ...?

อีคโกนายา บวา นัคกาโยนิม นัล ซารานากาโกซอ นอมอจยอซ

ใจเย็นลง หน่อย เกอะนะ

บางพฤมีดไปไหน มาไหนตลอด เวลาเลยเหรอ /? ประหลาดเกินไป แล้ว//

แต่ก็ยังพยัก หน้าและส่าย หน้าได้ใช่มั้ย คะ?

ด่า

สิ่งนี้คงจะทำให้คุณ ไม่สามารถสื่อสาร หรืออธิบาย สถานการณ์ได้ เลยเหรอคะ...?

แม้แต่เขียน ก็ยังทำไม่ได้ ใช่มั้ยคะ

หรือว่า เป็นเพราะ อาคมเต๋าคะ...?

บัดชบ ชูเคยเก็ตส์

หน้า หน้า โทวเซ็ตส์

ทันทีทุกข์ทรมาน จิตวิญญาณของ จากการทรมาน ข้าจะไม่มียกโทษ ของทหารหน่วย อินทรี จนกว่าข้าจะทำให้ นางต้องได้พบ กับนรภบนดิน

และคุณก็ต้อง ทนทุกข์ทรมาน จากการทรมาน ของทหารหน่วย อินทรี

อย่างบินบินในวันนั้น

และอ้างว่าคุณ อีกทั้งนางยังแอบขโมยสมุดบันทึก มาเยาะเย้ยคุณ ไปเพื่อที่จะ ฝ่าเพลิงของ ใส่ร้ายคุณ อาคมเต๋า

100 คุณเรย์ริน ?

พูดอะไร ของคุณอีก เนี่ย

ข้ออกจะมี ความสุขนะ ที่ข้าได้สลับร่าง มาอยู่ที่ร่างนี้

ข้าไม่ต้องการ ที่จะทำให้เรื่องนี้ กลายเป็นเรื่อง ใหญ่

ข้าอยากจะคืน ร่างกายอันสุดแสนจะ ยอดเยี่ยมนี้ให้กับ คุณชูเคยก็เก็ตสึ และเก็บความทรงจำที่ ล้ำค่านี้ไว้ตลอดไป

เป็นช่วงเวลาที่มี ค่ามากจนมิอาจมี สิ่งใดเปรียบ เทียบได้

หนึ่ง สัปดาห์ที่ ผ่านมา

ข้าคงจะฆ่านาง ด้วยมือของข้า อย่างแน่นอน

รับทราบ เจ้าค่ะ คุณเรย์ริน

โอ้ ถ้าเช่นนี้

หากคุณ ตัดสินใจว่าจะ ไม่ทำเช่นนั้น

คุณรู้ไหมว่าคุณ ทำให้ข้ากลัว มากแค่ไหน

ถ้าข้าจำไม่ผิด คุณพูดแบบนี้ กับข้าไว้สินะ

ไอ้หนูท่อ สกปรก" "ยัยผู้หญิง สันดานเสีย

......

ได้โปรดอย่า เรียกข้าด้วย ถ้อยคำอันสูงส่ง เช่นนั้นเลยค่ะ // ข้าไม่เหมาะกับ สิ่งนี้อีกแล้ว

โทวเซ็ตส์ คุณเป็นหัวหน้า หน่วยกวนของ ตระกูลโคว...

อภัยให้ข้า ด้วยเจ้าค่ะ// ข้าน้อยผิดไป แล้วเจ้าค่ะ//

แต่การแสดงออกของหน่วงกวนที่ช้า ดุนเคยนั้นก็เกือบ ทำให้จิตใจของข้า ต้องแตกสลาย

ทะ... คุณเรย์ริน ได้โปรดรับคำขอโทษ ของข้าน้อยผู้ต่ำต้อย ด้วยเถิดเจ้าค่ะ...//

ข้ออุตส่าห์ดีใจ ที่ได้พบหน้ากับ หน่วยกวนที่ข้าคุณ เคยแล้วแท้ๆ

ความตายนั้น เป็นเรื่องง่าย แต่การมีชีวิตโดยที่ มีสุขภาพนั้นยาก กว่านั้นมาก

ข้าน้อย สมควร ตาย//

คุณไม่จำเป็น ต้องทำถึง ขนาดนี้น

แต่ข้าทน ไม่ได้...

ที่จะต้องเห็น คุณอดทนต่อ ความยาก ลำบากเช่นนี้

เพราะฉะนั่น ได้โปรดอย่าคิดที่ จะชดใช้ด้วยความ ตายเด็ดขาด

ถ้าเช่นนั้น คุณโทวเซ็ตส์ อยากจะ ขอร้องคุณ

ทำนะ คุณเรย์ริน

ข้าทนไม่ได้จริงๆ

สามสังบี ก็น่าจะเพียง พอแล้ว

ห้ามบอกเรื่องของ ข้ากับใครเด็ดขาด โดยเฉพาะองค์ชายและหวงโฮว

ห้ามลาออก จากตำหนัก กิเฉบทองของ ตระกูลโคว

ห้ามไปข่มขู่ หรือทำร้ายคุณชูเคยเก็ตส์อีก

แค่นี้ ก็พอแล้ว ล่ะ

ไม่พอเจ้าค่ะ // นัยงไม่สาสม กับสิ่งที่ชู ทำลงไป //

แต่ว่าตอนนี้คุณ ต้องรีบกลับไป ที่ทำหนักกิเลน ทองก่อน

แต่ว่า

อีคโกนายา //

และไปทำหน้าที่ ของหัวหน้าหนีวกวนของตระกูล โควต่อไป

ตอนนี้ข้าง เฒ่าเรื่อง ทั้งหมดด้วย ตัวเองไม่ได้ เพราะฉะนั้น ข้าขอให้คุณ อดทนไป พร้อมกับข้า

แล้วข้าจะถือว่า เรื่องที่คุณทำนับ ไม่เคยเกิดขึ้น ตกลงมั้ยคะ ชูเคยเก็ตส์

ข้าทำตาม คำสั่งของคุณ อย่างเต็มที่ ไม่มียกเว้น

รับทราบ เจ้าค่ะ

ตอนนี้คงจะมีคน มองว่าปีจะเป็น โอกาสที่จะสร้าง ความบ้านป่วนเช้า มาสู่วังหลังของเรา

คุณชูเคยเก็ตส์ อาการยังไม่หายจาก จากการป่วย ตัวคุณเองก็คงจะร้อยย่างเต็มที ว่ามีการชิงชีวิต เด่นระหว่างท้า ตระกูลอยู่

เพราะฉะนั้น ได้โปรดดูแล ตำหนักกิเลนทอง ของพวกเราด้วย

แค่ตอบสั้น ว่าได้หรือไม่ได้ มันยากนักรึ?

ก็บอกว่า ไม่เห็นไง //

แสยะยิม

ปีนั้นเป็น ปีที่ถูกใช้ใน รอบปีของเคลัวเคลิยา ปีนั้นเป็น ปีที่ถูกใช้ใน รอบปีของเคลัวเคลิยา

...หน่วงกวน ของตระกูลชู ข้าขอให้คุณลืม สิ่งที่น่าอับอาย ของข้าในวันนี้ ไปซะ

ข้าต้องขอโทษที่ สร้างปัญหาให้ด้วยนะคะ

ยังดีที่นาง เป็นคน เข้มแข็ง มาก

ข้าไม่ได้คิดที่จะ หลอกลวงคุณนะ ข้าต้องขอโทษ คุณจริงๆ หลีส

ข้าไม่อยาก ยอมรับมัน

แต่นางก็มา อยู่ตรงหน้า ข้าจริงๆ

คุณคือ คุณเรย์ริน มาโดยตลอด สินะคะ

คุณเรย์รินคง ไม่มีเหตุผลที่จะ อยู่ต่อไปในฐานะ คุณชูเคยเก็ตส์ อีกต่อไปแล้ว

ทั้งคุณ ทั้งโทวเซ็ตส์ ต่างก็รู้ความจริง แล้วก็ กันหมดแล้ว อีกไม่นานการ ทักษิรเวณของข้า ที่กระท่อมนี้คงจะ จบลง

ถูกพิชิตแล้ว ทางสังคม

คุณไม่จำเป็น ต้องขอโทษข้าหรอกค่ะ คุณชูเคยเก็ตส์นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นของ ปัญหาทั้งหมด

ในนามของ หน่วยกวนตระกูลชู ข้าต้องขออภัยเป็น อย่างสูงสำหรับสิ่ง ที่เกิดขึ้นค่ะ

และช่วงเวลาที่ พวกเราจะใช้ ชีวิตอยู่ด้วยกัน ก็จะจบลง

18

คิกๆ พูดจาโหดร้าย จังเลยค่ะ

ข้าได้ล่วงรู้เรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับหัวหน้า ที่ฝีมืออันล้ำค่า คุณนิชชอบแล้ว

แต่ว่า ก็อย่างนั้น

ข้าคงจะทำใจ ยอมรับคุณในฐานะ ฝีมืออันสูงส่งไม่ ลงแล้วล่ะ

อึ้ก

คุณฝืนตัวเอง มากเกิน ไปแล้ว//

ปะ... เปล่านะ... ไม่มีอะไรให้คุณ ต้องกังวลหรอก หลีสี

ไม่มีมนุษย์คนใด ที่สลบไปแล้วต้น ขืนมาด้วยร่างกาย ที่แข็งแรงเต็มร้อย ได้ทันทีทันใด หรอกค่ะ//

ไม่ต้องมา ทำเป็น เมื่อครั้งนี้คุณ เดินซัดๆ //

สิ้นสุด?

คุณ... ยังเหนือย อยู่ใช่ไหมคะ

ไม่ต้องมา โกหกเฉยค่ะ // ถึงแม้ว่ามันจะมีจริงแต่ข้าก็ยัง พอจะเดาได้ หรอกค่ะ //

คิดไปเองน่า ข้างนอกนี้มีแต่ แสงสลัวยาม ค่ำคืนนี้นะ

ไม่ได้ (โว้ย)!!

ยะ... อย่างน้อยก็ ขอให้ข้าได้ เย็บผ้า...

คุณต้องพักผ่อน ให้เต็มที่จนกว่าจะ รุ่งเช้าเลยนะคะ อย่าคิดที่จะลุกขึ้น มาเด็ดขาด//

ห้าม ปรุงยา

ห้ามทำ อาหาร//

ห้าม ทำสวน//

ห้ามถัก อะไร ทั้งสิ้น//

หวังว่านะ

ขอบคุณ นะคะ

ฉับ

ก๊อก

ไกะ บุ๊ท

หรือ... ข้าเพิ่งคิดแล้วว่าคุณเป็นคนที่ เชื่องมวดและหัวแข็ง แม้แต่กับข้าที่เป็น เจ้านายของคุณ

หัตถูแล ดูแลสุขภาพตัวเอง สักหน่อยสิ นับบ้าเอ๊ย //

เอ๊ะ? ข้าก็เป็นแบบ นั่นเหรอ?

คุณไม่ใช่ทางอะไร กับข้าหรอกค่ะ // เอาล่ะ // หลับตา นอนด้วยวีนั

บางทีคุณอาจจะ ไม่เข้าใจถึงภาพที่อยู่ ตรงหน้าก็เป็นได้ ก็เพราะว่าคุณไม่เคยให้ กำเนิดองค์ชายออกมาเลย สักองค์กระมัง

อีกทั้ง ...

ทำไมถึงเคารพรัก ข้าคิดว่านับเป็นสิ่งที่ เป็นปกติของคุณซึ เป็นที่รักขององค์ รัชทายาทอยู่แล้ว

นั่นคือคำพูดที่ หลานควรจะพูด กับคุณชูเฟยอย่างข้า อย่างนั้นหรือ? เซย์กะ

แหม่ว เซย์กะ หลานรัก

ชินต๊ะชินต๊ะเย

กายะสวาหะ สรรพ

มีของขวัญจาก องค์ชายมาให้ คุณเรย์รินกันเยอะแยะเลยนะเนีย

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ผู้ที่จะให้กำเนิดองค์ รัชทายาทรุ่นต่อไปคงไม่ใช่ใครอื่น นอกจากคุณเรย์รินแสว์ละ

ก๊ปาจะรู้ว่าหากมี คนที่ไร้พรสวรรค์ มาร่วมเต้นรำด้วย ก็จักทำให้ผู้ที่มี พรสวรรค์นั้นโด เด่นขึ้นมาอีก

คุณป้า... พวกเราได้ชมการ เต้นรำของคน อื่นๆมากมาย

โฮ... มิได้หวังจะเป็น หวงโฮว์หรอกหรือ ช่างป่าสมเพชเสีย จริงหลานรัก

ไม่ต้องเป็นห่วง หรอกค่ะคุณป้า อย่างน้อยข้าก็จะรักษา เกียรติของข้าในฐานะ ทุเฟยในอนาคต เป็นอย่างดี

ด้วยเหตุการณ์ พวกนางก็จักใช้ช่วง เวลานี้ในการตื่น นิทคุณเรย์รินกันอย่าง สนุกสนานแน่นอน

พวกเราถูกเรียนมา รวมตัวกันเพื่อ ฉลองให้คุณหายป่วยหนัก

แต่คุณกลับมา ร่วมงานมิได้ ช่างน่าขบขันเสียจริง

*นางแอบแชะ ตระกูลโคว ที่มีสัญลักษณ์ สีทอง

ดอกไม้สีเหลือง ทองเช่นนีช่าง เปราะบางเสีย น่าอะไร

แต่ว่าช่างน่า เสียดายที่ดอก เหมาเก็งเป็นชนิด ที่เพียวเฉาไวกว่า ดอกไม้ทั่วไป

ฝีมือช่างเป็น ดอกเหมาเก็ง (บัตเตอร์คัฟ) ทั้งงดงามเสียจริง //

เฮอะ // นางพวกนีช่าง เลวทรามจนหา ที่เปรียบมิได้

ช่างน่าสมเพช เสียจริง โฮะฯฯ

พวกเจ้าของนึกภาพ ดอกเหมาเก็งที่ถูก ประดับในเจ้ากันอัน หรูหราที่พร้อมจะถูก โยนทิ้งได้ทุกเมื่อดูซิ

เศรษฐกิจเก็ตซี ฉบับกล้าอัต คำสั่งของ ทุ้ยเฟย

ถึงแม้นางเป็นคน เดียวที่เสนอตัว เพื่อช่วยคุณเรย์ริน

และใน ตอนนี้

ชุภัยเฟย ได้อนุญาตให้ข้า ร่วมพิธีต่างๆได้ ตราบใดที่ข้าไม่ไป ขวางทางพวกนาง

ถึงกระบั้ม เหล่าสนมก็มี อำนาจเกือบจะ สูงสุดในวังหลัง แห่งนี้

ทำให้พวกข้า เหล่าชูหนีวั มิอาจต่อต้าน พวกนางได้

แต่ข้าก็ขอ ขอบใจพวกเจ้า จริงๆที่มา ร่วมงาน

ไม่ทราบว่า พวกเจ้ามีปัญหาอัน ใดกับคุณเรย์รินของข้า อย่างนี้น้ำหรือ?

พวกเจ้า

พวกเราเหล่าจังจอกสีนั่นตั้งตารอการร่ายรำของคุณเรย์รินอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ

คุณต่อเพย

ช่างน่าเสียดายที่คุณเรย์รินไม่ได้มาเข้าร่วมงานเทศกาลจงเยวียนในคืนนั้น

โฮะฯฯ โฮชุนของคุณเองก็งดงามยิ่งดังดอกไม้ที่แบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิเช่นกันค่ะ

ไม่เป็นเช่นนั้นเลยค่ะ คุณหนูเพื่อเด็กคนนั้นก็แสดงได้เยี่ยมและโดดเด่นในงานเทศกาลเช่นกัน คุณช่างเป็นสตรีที่เพียบพร้อมจริงๆ ค่ะ

แต่ข้าก็รู้สึกโล่งใจที่หลานรักของข้าไม่ทำให้งานเทศกาลในวันนั้นต้องจบลงด้วยความเบื่อหน่ายได้

พวกเราก็ตั้งตารอเช่นกันค่ะ คุณต่อเพย

ก๊วะผยวะ

แต่ข้าเห็นว่าการแสดงเต้นรำของคุณชูหนีวทั้งสีน้ำก็ยอดเยี่ยมกันทุกนางเลยค่ะ

ผู้คนก็ยังรู้สึกยินดีที่มีดอกไม้งดงามบานสะพรั่งอยู่ในงานเพื่อเป็นการเคารพต่อเทพแห่งการเก็บเกี่ยวอยู่ดีค่ะ

ไม่ว่าคนที่ทำให้งานเทศกาลนั้นประสบความสำเร็จจะเป็นโฮซุหรือคุณเซย์กะก็ตาม

ควบคุม อย่างแน่น หนา /?

พวกเจ้าไม่ จำเป็นต้องเป็น ห่วงคุณเรย์รินมาก เกินไปเลย

เหล่าหนึ่งกวนและ หมอหลวงต่างก็ ดูแลคุณอย่างเต็มที่ ในสถานที่ที่มีการ ควบคุมอย่าง แน่นหนา

ในที่สุด ก็เข้าประเด็น หลักของวันนี้ เสียที

ต้องขออภัยที่ขัดการสนทนา ของพวกท่าน แต่ว่าตอนนี้อาการ ของคุณเรย์รินเป็น อย่างไรบ้างคะ

……

ในฐานะพระชายา ขององค์รัชทายาท ในอนาคต คุณควรจะทำหน้าที่ที่ สำคัญที่สุดในการให้ กำเนิดบุตรได้แล้ว

แต่ข้าต้อง ขออภัยที่ข้า ต้องกล่าว เช่นนี้

หากแต่การกักขัง คุณในสถานที่เช่นนั้น เพียงเพราะใช้หวัด เล็กน้อยมันก็ออก จะเลวร้ายเกินไป หน่อยนะ

ช่างน่ายินดี จริงๆที่ได้ยิน เรื่องนี้

อันตัวข้า น้ำ จึงได้ทำหน้าที่ ปรนับติดต่อฝ่าบาท อย่างเต็มที่ติดต่อกัน หลายวันโดยไม่รู้จัก เหน็ดเหนื่อย

เจ้าก็ทำ เกินไป คินชูเฟย

สายเลือดแห่ง หวงตี้ (ช่องเต้า) นั้น คือสายเลือด ของมังกร เปรียบดังฝ่าบาท เป็นพลังหยาง

ส่วนพวกเรา เหล่าสตรีมิ พลังที่ตรงข้าม กับพลังหยาง ก็คือหยิน

*อ่านหนังสือ

ข้าเข้าใจว่าเจ้า แต่เจ้าก็ไม่ควร ต้องการยัดเยียดตัวเอง ปรนับตั เกินไปจนไม่ฝ่าบาทอย่าง สนใจความเต็มที ต้องการของฝ่าบาท

บางทีเจ้าควรจะ แสดงความ บริสุทธิ์ในจิตใจ ให้มากขึ้นสักเล็ก น้อยในฐานะชูเฟย เสียหน่อยนะ คันชูเฟย

แต่จะว่าไป แล้ว... ข้าก็เคยได้ยิน ฝ่าบาทตรัส ไว้ว่า

พระองค์ทรงเป็อ หน่ายที่ทำชูเฟย ได้กรีดร้องเสียง ดังเกินควรระหว่าง อีกทั้งยังมีปฏิบัติหน้าที่ กำลังวังชาเยอะ เกินมนุษย์ อีกด้วย

ข้าเหนื่อยหน่าย กับคำพูดที่ออกมา จากปากของ เจ้าเต็มทนแล้ว//

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ข้าก็เพียงพูดถึง การละเล่นทั่วๆไป เกี่ยวกับฝ่าบาท เท่านั้น

ฝันมิใช่เรื่อง ที่จะมาพูดใน ที่สาธารณะเช่นนี้ ได้เลย//

ข้าไม่เคย คิดเช่นนั้น// ท่านเองก็หยาบคาย เกินไปในฐานะ หวงโฮว์...

คืน เรย์กะ ช่องของศิลปะเพื่อ

หรือว่าเจ้าคิดถึงจน ขนาดที่คิดว่าข้าจะ พูดเรื่องป่าละอาย ในที่ไม่เช่นนั้นหรือ? ช่างเป็นผู้หญิงที่ไร้ ความอายเสียจริง

・・・・・!

และจุดประสงค์ของการ พบปะครั้งนี้คือการยินดี กับการที่เรียนหายป่วย เพราะฉะนั้นเข้าจึงอยากขอ ให้เจ้าระวังปากและลด เสียงเจ้าบงสันด

แต่เจ้าอย่างลืมว่า ในบางครั้งเจ้าก็พูด เสียงดังจนรบกวน คนอื่นไปทั่วโดย เฉพาะเรียบเทียัง ไม่ฟื้นตัวดี

เจ้าคงจะชอบ ที่จะพูดคุยกับ คนอื่นๆอย่าง สนุกสนาน มากสินะ

ด้วยเหตุนี้ เรื่องในคราวนีก็มิได้เปลี่ยนแปลงไปจากครั้งก่อนๆ เฉยสักนิด

밝고밀어날 기념용어 친구의

หวงโฮวเพคะ ในนามของตระกูลคันข้าต้องขอประทานอภัยเป็นอย่างสูงเพคะ

ทะเลทะกันหนักจนถึงขนาดทำให้หัวหน้าท่าไว้ยอดหัวทีคนก่อนต้องขยายตัววิวาทกับเก็บเสียนในตัวพวกเราเฉยสะ ทำได้ไหม โทวเซ็ตสึ

จนทำให้ข้าเป็นที่ปารังเกียจของวังหลัง

ความจริงแล้ว ข้อมูลที่มากที่สุดในท้องนี้ และไม่มีความเป็นกุลสตรีอยูเลยแม้แต่น้อย

เป็นเช่นนี้ น้อง

อย่างแม่ แอง

คระบะอึน ดราบะ

ดังนั้นข้าและโกวเซ็ตส์จึงได้เป็นคู่แข่งกัน

ถีนานะ สปยิโล หนึ่งเก้าเก้าเก้า

ฮ่า...โอม

พวกเราทำให้คนในวังหลังต้องหลั่งน้ำตากันถ้วนหน้าเลยค่ะ

แต่มันก็ เป็นอดีต ไปแล้ว นะคะ

ปรุงจนถึงช่วง ที่สมบูรณ์และยิ้มได้

พอได้พูดถึงเรื่อง ตอนนับแล้ว ก็นึกถึงผู้นำของ ชูหนีวในตอนนั้น ซึ่งตอนนี้ก็คือชู ภัยเฟยคนนี

ดอกหมู่เต๋ยเชียง ของฝ่าบาท

ไม่จริงหรอก คุณเป็นคนที่ดีจริงๆ หากไม่ได้คุณมา ช่วยเหลือข้า ข้าก็คงไม่มีวันได้ อยู่ในวังหลัง แบบนี้แน่

・・・・

*ดอกโรสมาณโลว์ เป็นดอกกีฬาลัยดอกชบา