หอคอยโคะกิ
ค่ะ
หมายถึงการปิดประตูเพื่อไม่ให้โรคภัยไข้เจ็บหรือสิ่งสกปรกภายในวังออกมา
ต้องขยับก่อนที่มันจะกลายเป็น "คิ" นะคะ
ตอนที่สิบห้า เรย์รินขึ้นมา・ก่อน
ชะ...นิดนึง
ฟุ
เซ่
ย่
รอเดี๋ยวสิคะ...!
อิ
ทำไมคุณถึงได้...วิ่งเร็วนักล่ะคะ...?
คุณมาถึงในเวลาที่เหมาะสมเลยนะคะ ริน
ขอโทษด้วยนะคะ พอจะก้มตัวตรงนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ?
ไม่เอาค่ะ!
ต้องคิดอะไรไม่ดีแน่ๆ เลยสิคะ!
ก็เรื่องดีๆ น่ะค่ะ
แค่จะข้ามรั้วนิดหน่อยเท่านั้นเองค่ะ
นั่นสิ! คุณถึงบอกว่ามันไม่ดีเลยไงล่ะ!
บุกรุกเข้ามาแล้วนะ!?
เปล่าค่ะ ที่นี่เดิมทีก็คือ
...ต้องรีบไปพบคุณให้ได้โดยเร็วที่สุด
คุณน่ะเหรอคะ...
คุณจู ฮุเอย์เก็ตสิคะ!?
เจอแล้วจะทำยังไงล่ะคะ?
ถึงแม้ว่าตัวดิฉันจะไม่ได้เป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
ริน
จะขอไปพบอีกครั้งได้ไหมคะ?
ไม่เอาค่ะ!
ฉัน...อยากให้คุณเป็นนายของฉันต่อไป
คุณน่ะ...เป็นนายคนแรกของฉันเลยนะคะ
ตอนที่คิดว่าคุณเก่งจนสู้ไม่ได้
เป็นครั้งแรกเลยค่ะ
ตอนที่รู้สึกว่าปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้...แล้วได้เจอคนที่อยากจะรับใช้จากใจจริงด้วย
ริน...
สำหรับ 'คุณจู ฮุเอย์เก็ต' แล้ว ฉันเป็นนางกำนัลเพียงคนเดียวใช่ไหมคะ?
เราสองคนจะได้ใช้เวลาด้วยกันอย่างสนุกสนานในโรงเก็บของนั่นใช่ไหมคะ?
แต่ว่า
ถ้าคุณกลับไปเป็น 'คุณหวง เรย์ริน' ล่ะก็...
ที่หอคอยโคะกิมีนางกำนัลอย่างดิฉันอยู่ตั้งเยอะแยะเลยค่ะ
แถมก่อนหน้านั้น ดิฉันที่เป็นคนของตระกูลจูเนี่ย
อาจจะถูกประหารร่วมกับผู้หญิงคนนั้นก็ได้นะคะ
จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาดค่ะ
ต้องแน่ๆ เลย
ไม่อยากให้ถูกดูถูกเด็ดขาดเลยค่ะ
ความผูกพันของตระกูลโคะนี่น่ะ
มันหนักหนามากเลยค่ะ
...คะ?
ลองคิดดูสิคะ
องค์ชายฮิมิยูกิ...
สองคนนั้นเป็นสายเลือดของตระกูลโคะค่ะ ที่เริ่มจะก้าวร้าวจนน่ารำคาญเพราะความผูกพันที่มีต่อดิฉันน่ะค่ะ
แล้วดิฉันเองก็เช่นกันค่ะ
สายเลือดของตระกูลหวงน่ะ เป็นสายเลือดที่จะสู้เพื่อครอบครัวอย่างเต็มที่เลยล่ะค่ะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับรินล่ะก็ นั่นมัน...
มะ...อาจจะใช่แล้วล่ะค่ะ...?
ฉันจะคลุ้มคลั่งด้วยความโกรธแบบเหนียวหนึบเลยค่ะ
แล้วคุณก็กลายเป็น...
คนในใจของดิฉันไปแล้วนะคะ
ริน
จะไม่ตัดสายสัมพันธ์นี้ทิ้งเด็ดขาดนะคะ
จะให้คุณถูกประหารน่ะ ไม่มีทางเด็ดขาดเลยค่ะ
จะปกป้องคุณให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม
คุณเองก็
ฮิมิยูกิด้วย
ถึงองค์จักรพรรดินีด้วย
...แล้วก็อีกคนน่ะด้วย
คุณนี่ใจดีเกินไปแล้วนะคะ
ไม่ก็เป็นคนไม่มีสายตาในการมองคนเลย
ริน คุณนี่มันไม่เกรงใจใครมากเกินไปแล้วหรือเปล่าคะ...?
นี่ๆ
สำหรับคุณแล้ว ดิฉันก็คิดว่าก้มลงไปก็ไม่เป็นไรค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ริน
อย่าให้กระดูกสันหลังของฉันหักสิคะ
ไม่คิดเลยนะคะว่าจะต้องก้มลงเพื่อข้ามรั้ว
ค่ะ
จะพยายามอย่างเต็มที่เลยค่ะ
แล้วก็
จะเหยียบเมื่อนับถึง หนึ่ง สอง สาม นะคะ อดทนไว้นะคะ
สนใจชุดสีม่วงทองไหมคะ?
...อึก!
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ...
งั้นก็
ก็จะไปหาคุณพร้อมกับของฝากน่ะค่ะ
อิชิ!?
นิ!
มันต้องมีสิคะ!
ทาคุ
ซังซัง!!
ขอบคุณมากนะคะ ริน
พักผ่อนอยู่ที่โรงเก็บของนะคะ
จะรีบไปหาให้ได้เลยค่ะ!
ตาทะ
จะไปที่ห้องส่วนตัวของคุณเหรอคะ
ขอให้...ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีนะคะ
...กลับไปที่โรงเก็บของกันเถอะ
ถ้าหากว่าคุณเคลื่อนไหวได้ในฐานะคนของฝั่งจูโคมาคุงล่ะก็
ซาซะ
เปิดประตู!
องค์ชายทาคุ!
การไปเยี่ยมมารดาที่ป่วยนี่มันมีอะไรไม่ดีกันคะ!
มีตราผนึกติดอยู่เลยนะคะ!
การที่ท่านจะทำหน้าที่ตามตำแหน่งองค์รัชทายาทให้สมบูรณ์น่ะ มันเหมาะสมกว่ามากเลยค่ะ...
โปรดกลับมาที่วังหลักด้วยเถอะค่ะ...!
ทำทุกอย่างเสร็จสิ้นไปหมดแล้ว! จะให้เป็นองค์รัชทายาทไปมากกว่านี้ได้ยังไงกันคะ!?
องค์ชาย...
เปิดให้หน่อยสิ
มารดา...อึก!
คงจะมุ่งหน้ามาทางนี้สินะ!?
รินล่ะ!
・
“มาทางนี้”เหรอ!?
ตุ้บ
คงจะถูกรู้เรื่องการสลับตัวไปแล้วสินะ...
อาร์
ถึงจะเป็นลูกแท้ๆ ก็ไม่น่าเชื่อว่าองค์รัชทายาทจะถูกรับโดยองค์จักรพรรดิแห่งคิริมิยะที่ป่วยไม่หายเลย
ตอนที่องค์ชายกลับไปที่โรงเก็บของ ฉันต้องรีบกลบเกลื่อนให้ได้นะ!
มาซะ
หนาวจัง...
โคบิ...
เหมือนกับฤดูหนาวครั้งนั้นเลย...
ฤดูหนาวเมื่อสองพันปีก่อน
หนึ่งสัปดาห์ก่อนที่ทาคุจะประสูติ
มาซะโคบิที่ตั้งครรภ์ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น
ก็เริ่มมีอาการก่อนถึงกำหนด
สุดท้ายองค์ชายก็เกิดมาเป็นซาก
ในขณะที่ทุกคนไปเยี่ยมมายะบิ มุโงกลับไปไม่ได้ถึงสองครั้งเลย
มายะบิถึงจะลำบากคลอดลูก แต่ข้ากลับตั้งครรภ์ได้อย่างง่ายดาย
ทำไมถึงไปไม่ได้ล่ะ
มายะบิถึงแม้ว่าอาการจะไม่ค่อยดี แต่ข้ากลับเป็นไปด้วยดี
ที่สำคัญที่สุดก็คือ
ลูกในท้องของข้ายังคงมีชีวิตอยู่
โอรสของคุณนาย
จะไปพบด้วยหน้าตาแบบไหนได้กันนะ
เบื้องหลังได้ช่วยเหลือฝั่งจูโคมาคุงไว้ แต่ก็ระมัดระวังอย่างยิ่งไม่ให้ชื่อตัวเองถูกเอ่ยถึง
ไม่อยากให้เจ็บปวดเลย
พอได้ยินว่ามายะบินอนป่วยอยู่ หัวใจก็แทบจะแตกสลาย
ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนั้น
ทาคุก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
ขอแสดงความยินดีเป็นอย่างสูงเลยค่ะ
องค์ชายต้องดูดซับพลังหยางทั้งหมด...ไม่สิ รวบรวมมันมาตอนประสูติเลยสินะคะ
พระสนมจินซุก
ตอนที่ประสูติ มีรายงานว่าพลังมังกรได้คำรามไปทั่วเมืองเลยนะคะ
พระสนมจูคิเสียดายจังเลยค่ะ
ผู้เป็นราชา ก็คือผู้ที่วางบัลลังก์ไว้บนร่างของผู้คนมากมายนั่นเองค่ะ
ดอกไม้ที่เบ่งบานเต็มที่ก็ต้องแลกมาด้วยการเสียสละของดอกที่ถูกตัดออกไป
องค์ชายทาคุ ก็คงได้รับเทวลิขิตที่มาจากองค์ชายที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วด้วยใช่ไหมคะ
พระสนมจูคิก็เพียงแค่รักใคร่องค์ชายทาคุเหมือนลูกของตัวเองก็พอแล้วสินะคะ
ไม่นะ คุณ...พูดแบบนั้นกับพระสนมจูคิด้วยเหรอคะ
อ๊ะคะ?
ก็แค่ชื่นชมองค์ชายผู้สูงส่งเท่านั้นเองค่ะ
แต่พระสนมจูคิกลับใจแคบจังเลยนะคะเนี่ย
ทำหน้าเหมือนจะสาปแช่งฝ่าบาทจักรพรรดินีอยู่แล้วด้วยสิคะ
ใช่แล้วๆ
ก็บอกไปแล้วนี่คะว่ามีแต่ฝ่าบาทจักรพรรดินีเท่านั้นที่ยังไม่ได้มาเยี่ยม
คุณพระชายาจูคิก็ถึงกับทุบหมอนเพราะความโกรธเลยนะคะ
ทุบหมอนเหรอคะ? มาซะโคบิที่นอนอยู่บนพื้นน่ะเหรอคะ...?
ท่านทำหน้าบูดบึ้งแล้วด่าฝ่าบาทเลยนะคะ
ช่างเป็น...
เรื่องที่ไม่เคารพเลยนะคะ!
โอโฮโฮโฮโฮ
...อย่างนั้นเหรอ
สิ่งที่มาซะโคบิต้องการจริงๆ ก็คือเป้าหมายของความโกรธ
สิ่งที่จำเป็นสำหรับการลุกขึ้นจากความสิ้นหวังน่ะ ไม่ใช่แค่การปลอบโยนหรอกค่ะ
เปลวไฟแห่งความแค้นที่แผดเผาทั่วร่างーーー
คุณมายะบิ
จงใช้เข็มแทงมุโงเสีย
จงลุกขึ้นด้วยความแค้นเป็นไม้เท้า
จนกว่าบาดแผลจะหายดีสักวัน
แต่ว่า
ดูเหมือนว่าความแค้นของเธอจะยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก
เมื่อทาคุเติบโตขึ้นและผู้คนต่างชื่นชม
ข้อเท็จจริงที่ว่าตนเองสูญเสียองค์ชายไป
มันก็ยิ่งทำให้เธอทรมานหนักขึ้นไปอีกสินะ...
โรงเก็บของแห่งองค์จักรพรรดิแห่งคิริมิยะนี่...เงียบเกินไปเลยนะ
ไม่เจอกับใครเลยตั้งแต่มาถึงตรงนี้
เหล่านางกำนัลนี่ทำอะไรกัน...
ถึงฝ่าบาทเลยค่ะ
ฝ่าบาท!
ขอให้ระวังตัวด้วยนะคะ!
ใครก็ได้ เอาชามมาให้หน่อย!
ให้ลมพัดใส่สิคะ
ใจเย็นๆ ก่อนนะคะ
เปล่าค่ะ ให้เท้าอุ่นต่างหาก
ผู้ที่อยู่ในโรงเก็บของแห่งองค์จักรพรรดิแห่งคิริมิยะ ผู้ปกครองผืนดิน จะไม่แสดงอาการตื่นเต้นแบบนี้ได้นะคะ
คุณจูเอะเก็ตสึเหรอคะ!?
ลูกสาวของตระกูลอื่นมาอยู่ที่คิริคุงเหรอคะ?
น่าจะติดยันต์ผนึกไว้แล้วใช่ไหมคะ
จะแจ้งให้คุณวาศึเลยนะคะ!
กรุณารอสักครู่นะคะทุกท่าน
เรื่องแบบนี้มันไม่ควรจะเกิดขึ้นนะคะ
ท่านผู้นี้คือ—
เป็นลูกสาวที่สำคัญนะคะ
อึก
ความทุ่มเทของท่านผู้นี้ ช่างชัดเจนราวกับธนูทำลายปีศาจเลยนะคะ
คงจะรีบมาเมื่อทราบว่าฝ่าบาทมีอาการแล้วใช่ไหมคะ
เอาล่ะ ทุกท่าน
ในห้องนี้คนมันเยอะเกินไป แถมอากาศก็อับชื้นด้วยค่ะ
ข้ารับใช้ที่ต่ำกว่าคุณฟูริ เชิญออกไปได้เลยค่ะ
น่าจะมีข้ารับใช้หลายคนที่กังวลว่าจะเป็นโรคติดต่อด้วยนะคะ
เพื่อความสบายใจ ก็ควรจะระบายอากาศและฆ่าเชื้อด้วยค่ะ
อาการของฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้างคะ?
เป็นไข้แบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยค่ะ
คุณยาชิก็ถึงกับยอมแพ้ไปแล้วค่ะ
เพราะอาเจียนจนดื่มน้ำแทบไม่ได้เลยค่ะ...
ก่อนอื่นเลย ต้องบรรเทาอาการให้ได้ก่อนนะคะ
ถึงแม้จะเป็นตัวร้ายที่ไร้สาระก็ตาม~เรื่องราวการสลับตัวของเจ้าหญิงชูโซ
ให้ตะแคงตัวเพื่อไม่ให้อาเจียนข้นติดคอ
ลมหายใจ...เสียงไม่ค่อยดีเลยนะคะ
เรามาขยายทางเดินหายใจด้วยยาดีกว่าค่ะ
มีตัวที่ออกฤทธิ์ผ่านผิวหนังนะคะ
ช่วยทาครีมเบอร์ห้าสิบสามที่อยู่ในห้องน้ำแข็งของครัวลงบนหน้าอกและหลังด้วยนะคะ
แต่ดูเหมือนว่าจะทานยาผงไม่ได้นะคะ
ผ้าชุบก็อุ่นๆ นะคะ เปลี่ยนให้ใหม่ดีกว่าค่ะ
ค่ะ! ได้ค่ะ!
ให้ชุบสำลีในน้ำผสมเกลือกับน้ำตาล แล้วค่อยๆ ทำให้ปากชุ่มนะคะ
ส่วนการแบ่งหน้าที่ของฟูจิและคนอื่นๆ คุณเป็นคนสั่งการนะคะ
ค่ะ
...แต่ว่าดิฉันเป็นเพียงนางกำนัลที่ดูแลเจ้าหญิงเท่านั้นนะคะ
ว่าเหล่าคุณนางกำนัลที่ดูแลฝ่าบาทจักรพรรดินีจะทำตามหรือไม่น่ะสิคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เรื่องความรับผิดชอบน่ะ ดิฉันจัดการให้เองค่ะ
ทำให้เสร็จไปเลยนะคะ!
ถ้าเป็นพลังของคุณแล้ว ต้องทำได้แน่นอนค่ะ
คุณลูกสาวน้อยคะ
ที่คุณกลับมาให้พวกเรา...
ดีจังเลยค่ะ
ทำให้ลำบากใจไปเลยนะคะ
ขอโทษนะคะ ฟุยุคิ
จริง ๆ เลยค่ะ จริง ๆ นะคะ
ดิฉันนี่มันหยิ่งผยองและเห็นแก่ตัวขนาดนี้เลยหรือคะ
ดิฉันถูกผู้คนมากมายถึงเพียงนี้
ไว้วางใจและร้องขอถึงขนาดนี้เลยสินะคะ
ชีวิตที่สลับบทบาทราวกับความฝันได้สิ้นสุดลงแล้ว
คุณเอะเก็ตสึคะ...
แม้ว่าจะยังไม่หายขาด แต่ร่างกายของท่านก็จะ
กลับคืนมาให้ค่ะ
และจะจัดการเรื่องทั้งหมด รวมถึงตัวท่านด้วย
ให้จบลงอย่างเรียบร้อยไปเลยให้ได้ค่ะ!
ฝ่าบาทแห่งพระราชินีคะ ได้ยินเสียงของดิฉันไหมคะ
อื้อ...
ไม่ว่าจะด้วยสิ่งใดของดิฉัน
อา...
ฝ่าบาท!
อึก!
อือ
อา...
ฝ่าบาท ได้ยินไหมคะ?
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
แน่นอนว่าไม่เป็นไรค่ะ
ฝ่าบาทจักรพรรดินีทรงต่อสู้กับอาการป่วยอย่างอดทนนะคะ
ขอให้ทุกท่านได้ทำหน้าที่ของตนให้ดีด้วยนะคะ
ฟุยุคิ—คุณนางกำนัลอันดับหนึ่งคะ
ดิฉันที่เป็นคนนอกจะขอตัวไปก่อนนะคะ ส่วนที่เหลือให้คุณจัดการให้ดีนะคะ
ค่ะ
ออกฉายครั้งแรกในนิตยสารคอมมิกส์ ZERO-SUM ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมิถุนายน ปี 2022 ค่ะ
คุณฟุยุคิคนนั้น...
ท่านผู้นั้นคือใครกันนะคะ
หรือว่า...
ตอนนี้เป็นเรื่องของฝ่าบาทจักรพรรดินีค่ะ
ขอเข้าไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
คุณเอะเก็ตสึคะ!
ถึงแม้จะเป็นหญิงร้ายธรรมดาๆ ก็ตาม~ การสลับบทบาทของเจ้าหญิงชょうซึค่ะ~ จบแล้วค่ะ
คุณลูกสาวน้อยเอ๋ย เตรียมของขวัญไปเยี่ยมเยียนไว้ให้แล้วนะ
ในห้องพักแยกมีผ้าไหมอยู่ เอาลายที่ชอบไปได้เลย
ต่อไปนี้ก็ฝากดูแลเรรินด้วยล่ะนะ
เรื่องอื่น ๆ
ทำไมฝ่าบาทจักรพรรดินีถึงได้กริ้วถึงขนาดนั้นนะ
ถึงจะเป็นการประจบสอพลอที่เห็นได้ชัดก็เถอะ
คุณฮองเฮาคิมชุกคงแค่ชื่นชมฝ่าบาทเท่านั้นเองมั้งคะ
คุณอูตสึบิกิพูดจริง ๆ เหรอคะ?
รึ
ถึงแม้จะเป็นการแท้งบุตร แต่คุณพระสนมจูก็มีพระโอรสด้วยนะคะ
การที่จะเมินเฉยต่อเรื่องนั้นแล้วพยายามเอาใจฝ่าบาทนี่มันเสียมารยาทอย่างที่สุดเลยนะคะ
นี่มันน่าเกลียดถึงขีดสุดเลยจริง ๆ ค่ะ
แต่ว่า ทำไมฝ่าบาทถึงได้พิโรธถึงขนาดนั้นกับความไม่ให้เกียรติคุณพระสนมจูคะ
สำหรับคำดูหมิ่นคุณเรย์ริน เพียงแค่ใช้คำพูดข่มเท่านั้นเองนะคะ
แต่สำหรับคุณพระสนมจู ท่านถึงกับขว้างถ้วยชาใส่เลยนะคะ
ฝ่าบาทกับคุณพระสนมจูดูสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอคะ...
จริงอยู่ที่ว่าฝ่าบาททรงให้เกียรติคุณพระสนมจูนะคะ
●●●●●
แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้สนิทกันเป็นพิเศษเลยนะคะ
แค่เพราะว่าท่านทำในสิ่งที่สั่นคลอนลำดับชั้นระหว่างพระสนมกับพระสนมชั้นรองเท่านั้นเองเหรอคะ...?
แต่ว่ามันก็ดูเหมือนจะมีความรู้สึกที่ท่วมท้นอยู่เหมือนกันนะคะ
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่คุณพระสนมจูแท้งบุตร
พระสนมท่านอื่น ๆ มาเยี่ยมเยียนเร็วมากเลยนะคะ
ถ้าจะพูดถึงคุณฮองเฮาของเราล่ะก็
ก็คงจะมาเยี่ยมเยียนด้วยความตั้งใจที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายอย่างแน่นอนค่ะ
แต่เคยได้ยินมาว่าฝ่าบาทไม่ได้แม้แต่จะส่งของเยี่ยมเยียนให้เลยนะคะ
อาจจะเป็นเพราะว่าฝ่าบาททรงตัดสินใจว่าการไม่ทำสิ่งนั้นมันดีกว่าก็ได้นะคะ
ดิฉันชอบของสวยงามค่ะ
ถึงแม้จะไม่มีความงามอันวิเศษที่ความบอบบางและความแข็งแกร่งอย่างคุณเรย์รินอยู่เคียงคู่กัน แต่ว่า
ฝ่าบาทจักรพรรดินีก็มีความรู้สึกยิ่งใหญ่ที่กว้างไกลไม่สิ้นสุดค่ะ
อะไรกัน!!
มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ที่รู้สึกอยากจะเข้าข้างฝ่าบาทมากกว่าคุณฮองเฮาที่ดูตื้นเขินและต่ำทรามกว่า
หรือว่า...
การแข่งขันด้านความงาม
การแข่งขันด้านความรู้
การแข่งขันด้านความสามารถ
ถึงแม้จะเป็นหญิงร้ายธรรมดาๆ ก็ตาม~ การสลับบทบาทของเจ้าหญิงชょうซึค่ะ~ 3
ผู้หญิงที่ถูกเปรียบเทียบอยู่ตลอดเวลา และถูกทำให้แตกต่างกันแม้กระทั่งในเรื่องของของรางวัล
โอกาสที่จะได้รับสิ่งของที่อยู่ในระดับเดียวกันอย่างยุติธรรมแบบนี้
สีที่เหมือนกันทุกประการ ทั้งสีอ่อนและสีเข้ม
แม้แต่คุณลูกสาวน้อยก็ยังมีน้อย
เมื่อได้เป็นพระสนม
ความถี่ในการมีครรภ์ หรือ
การมีพระโอรสหรือไม่ ก็ถูกนำมาเปรียบเทียบกัน
ไม่ช้าก็เร็ว ผู้หญิงก็จะสูญเสียความสงบไปเสียแล้วกระมัง
เดิมทีถึงจะสนิทกันดี
แต่ก็อาจจะถูกพายุแห่งการทะเลาะเบาะแว้ง
พัดพาไปแล้วกระมังคะ
มิตรภาพสุดท้ายที่แสดงให้คนที่จิตใจห่างเหินไปแล้ว
อาจจะเป็นการทำถ้วยชาแตกก็ได้นะคะ
●●●●●
พวกเธอเองกับดิฉัน
คุณเรย์รินเองก็
รอดชีวิตอยู่ในวังน้อยแห่งนี้มาได้เป็นปีแล้ว
คุณชูเอะเก็ตสึก็เช่นกัน
พวกเราจะต้องใช้ชีวิตต่อไปภายใต้การแข่งขันที่เข้มข้นยิ่งขึ้น
แต่ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ก็ตาม
ก็ต้องไม่หลงลืมตัวตนของตัวเอง
—อา
จงเข้มแข็งไว้เถอะนะ
ออกฉายครั้งแรก/วาดใหม่
สีขาวนี้เป็นของดิฉันนะ
จงสวยงามไว้
จบ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/36)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ยมลแห่งยมโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
