ตอนที่สิบแปด เรย์รินสู้ศึก・กลาง
หัวสูงเสียจริงนะ
คุณพระสนม...!!
สำเนียงแบบนี้เชียวรึ!
ลูกสาวต่างแดนอย่างเธอ
อ๊ะ...ใครกัน...!!
ท่านวชกาน!
อ๊ะ...ใครกัน...!!
ท่านนกกาน!
เหล่าสาวใช้
กำลังทำอะไรกัน...!
ไร้ประโยชน์
ตอนนี้เป็นเรื่องใหญ่ของฝ่าบาทฮองเฮา...
เหล่าวชกานก็ติดพันอยู่ที่ตำหนักหวงฉี
เหล่าสตรีก็กำลังหลบซ่อนอยู่ในส่วนลึกของวังด้วยความกลัวภัยพิบัติค่ะ
ไม่มีใคร
มาที่นี่
หรอก
สึ...
อึก
หัวใจกับขาขวามันเจ็บ...
ธนูทำลายปีศาจน่ะ
มันยิงไปโดนตรงไหน
ตรงกลางหนึ่งที แล้วก็ตรงขวาสุดหลายทีครับ
ฮิฮิ
อ๊ะ...คุณ...คุณรู้ตัวไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไป!?
เรื่องน่ารำคาญนี่
ได้ตำแหน่งที่สูงรองจากฝ่าบาทฮองเฮาในวังหลัง แล้วยังต้องมาโดนคำสาปอีก...!!
ทำไมถึงได้ทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้...!
ไม่ได้นะ
ริริ!
หลบสิ—!
ดีแอล-ร็อว์.เซ
ไปยั่วโมโหคนที่ถืออาวุธนี่เชียวรึ...!!
จู
คุณพระสนม...
คุณเรย์ริน!
หวงเรย์ริน!
โอ๊ะโห...ดูเหมือนว่าตัวตนของคุณจะแพร่ออกไปเยอะทีเดียวเลยนะ
ถึงจะคาดเดาได้ก็เถอะ...
เวยเยว่?
อ่า
อะไรกัน
สงสัยว่าเจ้าหนูชอสเอนจะทำได้แค่เลียนแบบผีเสื้อเท่านั้นสินะ
ลูกสาวที่ใช้การไม่ได้จริงๆ เลยนะเนี่ย
เอ่อ...ช่างโง่เขลาจริงๆ
ในที่สุดก็เพิ่งจะรู้ตัวถึงความทะเยอทะยานอันไร้สาระของคุณได้
และตอนนี้กำลังจะบดขยี้มันเสียแล้ว
ถ้าไม่อยากเสียชีวิต ก็ควรจะวางดาบลง
สิ
คุณวางมันลงเถอะ เวยเยว่
ยาพิษแมลงยังทำไม่เสร็จนี่นา?
ก็เพราะว่าคุณเอาแต่เสียเวลาไปจับดาบกันอย่างสนิทสนมนี่เอง
ถ้าชีวิตของ 'เพื่อน' ที่ทำสำเร็จแล้วมันน่าเสียดาย...
และถ้าตัวของคุณก็เป็นที่น่าเสียดาย
คุณวางทั้งหูและดาบลงเถอะ เวยเยว่
ได้โปรดเถอะ...
ได้โปรดเถอะค่ะ คุณเวยเยว่
วางดาบลงเถอะค่ะ...
ไม่ค่ะ
คุณโปรดทำตามที่คุณต้องการได้เลยนะคะ ไม่ต้องกังวลเรื่องของดิฉันเลยค่ะ
ชอสเอนนี่เสียงดังจริงๆ เลยนะเนี่ย
อืมม
...นี่นะ
คุณอยากจะป้องกันคำสาปของฝ่าบาทฮองเฮาจริงๆ เหรอคะ? คุณเป็นคนที่มีจิตสำนึกเรื่องความยุติธรรมขนาดนั้นเลยรึไงคะ?
น่าสงสารจังเลยนะ
เวยเยว่กำลังสับสนอยู่สินะคะ
เจ้าหนูน้อยที่รักของฉัน
นี่คะ ถ้าคุณ
ใช้ยาพิษแมลงแก้แล้ว
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นคะ?
ฉันคงต้องตายแน่ๆ เลยค่ะ
แล้วคุณก็หนีจากโทษทัณฑ์ไม่ได้เหมือนกัน
เพราะว่าการสลับตัวนี่มันเริ่มเป็นที่รู้กันไปแล้วนี่คะ
สุดท้ายแล้วคุณก็ต้องกลับไปเป็นจู เวยเยว่อยู่ดีค่ะ
สลับตัวมาเป็นฆาตกรพระสนม...
สภาพน่าสมเพชเดิมๆ น่ะ ให้เจ้าหนูชอสเอนนี่แหละ
โทษทัณฑ์คงจะโหดร้ายถึงที่สุดเลยล่ะค่ะ
คนรอบข้างที่รู้ถึง
ตัวตนที่แท้จริงของเจ้าหนูชอสเอน
พวกเขาก็คงจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยคุณหรอกค่ะ
มันเป็นเรื่องที่น่าปวดใจแย่เลยใช่ไหมคะ?
ดิฉันจะปฏิบัติต่อคุณอย่างดีเลยค่ะ
แล้วในทางกลับกัน ถ้าคุณวางมีดสั้นตรงนี้ล่ะคะ?
ไม่ค่ะ ตอนนั้นดิฉันต่างหากที่เป็นฮองเฮา
ดิฉันสามารถสัญญาการปฏิบัติต่อคุณได้ดีกว่าตอนนี้เลยนะคะ
ถ้าคุณชอบร่างกายนี้ ก็เป็นหลาง หลิงหลินต่อไปก็ได้ค่ะ
ดิฉันจะสาบานว่าจะเก็บความลับนี้ไว้เองค่ะ
อ่า... 'จู เวยเยว่' คนนี้ก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้นะคะ
ซึ...
ถ้าหากว่าเอาคำพูดหรือสติสัมปชัญญะของคุณไปให้หมดล่ะก็...
คุณเป็น 'เพื่อน' ของดิฉันนี่นา
เร็วเข้าสิ เวยเยว่
พอแล้ว...
ดาบมันหนัก เลยเผลอทำมือมันลื่นไปหน่อยน่ะค่ะ
......
แบบนั้นแหละดีแล้ว
ใช่แล้ว
คุณไม่ต้องคิดอะไรเลย เพราะตั้งแต่แรกคุณก็ไม่มีสมองอะไรอยู่แล้วนี่นา
เอาล่ะ เลื่อนฝาออกสิ
ได้โปรดเถอะค่ะ คุณเวยเยว่
เงียบไปเลย
แคว๊ก
ดีมากเลยนะ เวยเยว่
เจ้าหนูชอสเอนนี่ที่ไร้ความสามารถ ขี้ขลาด และน่าสมเพช!
อย่างน้อยคุณก็ต้องอยู่ในกำมือของดิฉันอย่างเรียบร้อยต่อไปนะ
แต่ว่านะ สำหรับคุณแล้วแบบนั้นแหละดีแล้ว
เอี้ย!
มีเพียงดิฉันเท่านั้นที่จะปกป้องคุณได้นะ
ปึ้ก!
ช่องว่าง
ได้!
อึก!?
ไง!
ว้าว
จัดการได้แล้วค่ะ!
หา!?
นี่คะ
เจ้าตะขาบที่ถูกเหยียบจนแบนแล้ว
ดิฉันเผลอจัดการมันไปคนเดียวน่ะค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ คุณเวยเยว่
...!?
อ๊ะ...มันยังกระตุกๆ อยู่นะคะ
ถ้าคุณเวยเยว่ไม่รังเกียจ คุณเวยเยว่จะฉีกเจ้าตะขาบออกด้วยไหมคะ...?
ปรูーんปิ
ช่างเป็นความห่วงใยที่ไม่จำเป็นอะไรอย่างนี้! อย่าเข้ามาใกล้สิคะ!
ยังไม่ทันที่ลิ้นจะแห้งจากการเชื้อเชิญให้จับมีดสั้นไปด้วยกัน
ขอประทานอภัยที่ดำเนินเรื่องไปเองคนเดียวนะคะ
ก็เพราะว่าเจ้าตะขาบมันเข้ามาใกล้ทางนี้นี่นา...
มาโรรี่...
ถึงจะอย่างนั้นแล้วก็สามารถเหยียบเจ้าตะขาบให้แบนได้อย่างไม่ลังเลและแม่นยำขนาดนั้นได้ด้วยเหรอ!?
นี่คะ ดิฉันก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ
ว่าดิฉันถนัดเรื่องแมลงน่ะ
แถมยังถูกมีดสั้นจ่ออยู่ด้วย
ไง!
ก็ใช่นะคะ...
ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะ!!
ก็เพราะว่าคุณพระสนมจูมัวแต่พูดจาจนลำตัวว่างเปล่า เลยเผลอไปหน่อยน่ะค่ะ...
ถ้าใช้ศิลปะป้องกันตัวที่ฝังไว้ในฟุยุคิ การตอบโต้ก็เป็นเรื่องง่ายเลยนี่นา...
ฮึก...
ม... อย่าเข้ามาเลย...!!
อา
...ดูเหมือนพิษแมลงจะกลับมาแล้วสิคะ
อ๊าาาาา
อา
ไม่รู้ว่ากำลังเห็นอะไรอยู่กันแน่...
อึ้ก
อาา
ไอ้ตัวประหลาด! อึก!
ฮึก
ฮึก
อย่าเข้ามานะ!
อย่าเข้ามานะ! ไม่นะ!!
ไปทางโน้นเลย!
จะกินราชินีองค์นั้นให้เรียบเลยค่ะ!
ผู้หญิงที่ช่วงชิงองค์ชายของดิฉันไปน่ะ...!
ให้ตายสิ...!
ฮึก!
7
/?
อีกแล้ว... ฝันร้ายอีกแล้วสินะ...
ฮ่าา
?
เกิดเรื่องอะไรขึ้น... ?
...เสียงอึกทึกครึกโครมเพราะการประสูติของฝ่าบาทฮองเฮาค่ะ
อ่า... อย่างนั้นเอง...
...ทั้งแม่และลูกแข็งแรงดี
...แล้วฝ่าบาทฮองเฮาเป็นอย่างไรบ้างคะ?
...เป็นองค์ชายค่ะ
เพศคือ... ?
...อย่างนั้นเหรอ
คุณพระสนม...!
มันไม่ใช่นะคะ...
แค่โล่งใจที่คุณคินุฮิเดะปลอดภัยค่ะ...
มันน่ากลัว...ถ้าคุณคินุฮิเดะให้กำเนิดองค์ชายขึ้นมา
แล้วจะเกิดความริษยาขึ้นมาไหม
แล้วมิตรภาพของเราจะจบลงไปไหม
แต่ตอนนี้ หัวใจของดิฉันดีใจจริงๆ ที่คุณปลอดภัยค่ะ...
อยากจะเจออีกเร็วๆ จังเลยค่ะ...
คุณพระสนมคิมค่ะ...
โอ๊ะ ดูเหมือนคุณจะใช้เครื่องหอมที่ดิฉันใช้ในการเยี่ยมไข้นะคะ
ยินดีด้วยนะคะที่สามารถลุกขึ้นได้แล้วค่ะ
เอ๊ะ...?
ใช่ค่ะ
พอพูดถึงแล้วก็เป็นรสนิยมแบบตระกูลคิมจริงๆ ด้วย...
ดีจริงๆ เลยค่ะ
ดิฉันกังวลอยู่ว่าควรจะระวังในการมาเยี่ยมไข้คุณท่านคนนั้นดีไหมค่ะ
...คุณท่านคนนั้นเหรอคะ?
โอ๊ะ!? ไม่ทราบเหรอคะ?
ขออภัยด้วยนะคะที่ลืมไปเลย!
เป็นเรื่องที่ไม่ควรได้ยินเลยค่ะ
ตุ้ก
...คุณท่านคนนั้นน่ะ
เป็นเรื่องที่ไม่ควรได้ยินเลยค่ะ
เป็นใครหรือคะ?
ฝ่าบาทฮองเฮาเลยค่ะ
แคว่ก
ตกใจเลยค่ะ คิดว่าพวกคุณสองคนผูกพันกันลึกซึ้งมากเลย
คาโย
แคว่ก
ก็เข้าใจนะคะว่าทำไมถึงอยากจะหลีกเลี่ยงคนที่เพิ่งสูญเสียลูกไปก่อนการคลอด
...แต่ว่า
ถึงการคลอดจะปลอดภัยแล้ว แต่ทำไมถึงยังไม่มีการติดต่อมาเลยล่ะคะ?
แคว่ก
ถึงจะเป็นเพื่อนกัน แต่สุดท้ายก็เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี
โอ้โห...
ก็ช่วยไม่ได้นี่คะ
แคว่ก
ใครๆ ก็ย่อมรักลูกตัวเองมากกว่าคนอื่นอยู่แล้วนี่คะ?
ดอกไม้บานใหญ่ ก็เบ่งบานอยู่บนการเสียสละของดอกไม้ที่ถูกตัดออกไป
ราชาการนั้น ก็วางบัลลังก์ไว้บนร่างของผู้คนมากมาย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า แม้แต่เทวลิขิตขององค์ชายที่คุณพระสนมชูคิเสียชีวิตไปแล้ว
ก็ถูกองค์ชายของฉันรับไว้แล้วนี่นา
เจ้าก็จะรักเขาเหมือนลูกของฉันใช่ไหมล่ะ?
มิยาบิไค
อ๊ะ
อ๊าา
แคว่ก
อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!
อย่าเข้ามานะ!!
หายไปเลย!!
อย่ามานะ!!
ทำไม!ทำไมกัน!
คินุฮิเดะ
หะ
ฮ่าาา...
หะ
เจ้า
ไร้ประโยชน์...
ทั้งที่ว่าเลี้ยงเจ้ามาเป็นลูกสาวตัวน้อยให้แล้วนะ
แทนองค์ชายของดิฉันที่น่าจะเกิดมาเจิดจรัสได้
กลับมาเลี้ยงเจ้าแบบนี้...!
ไม่เพียงแต่จะฆ่าผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น แต่ยังสาปแช่งดิฉันกลับอีกด้วย!
อูโนะ
...ปลอดภัยไหม
ปลอดภัยไหม
เรย์ริน!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/26)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ยมลแห่งยมโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
