คุณฮินะจัง!
การสลับตัวน่ะ...
เรย์ริน ขอโทษนะ!
ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นแล้ว!
นี่คุณ!
อย่ามัวยืนเหม่อแบบนั้นสิ!
ช่วยหยุดผู้หญิงคลุ้มคลั่งคนนี้ด้วยสิ!
ยังไม่หายไปใช่ไหมครับ
โทฮิ ฮานะ เรย์ริน, ก่อนต่อสู้
มีแล้วค่ะ
คุณเควจึกิ!
ตะขาบที่รอดจากการแย่งกินกันมาได้นี่ค่ะ!
ทำไมถึงมีอะไรแบบนั้นได้ล่ะเนี่ย!?
เอ่อ...หืม? ก็... อืม คือว่านะ
วิธีการทำพิษแมลง ตอนที่หนึ่ง เรย์ริน "ให้" ตัวที่เอาไว้เป็นอาหารหนู เก็บไว้ในหม้อใบเดียวค่ะ
ตั้งใจว่าจะใช้หม้อใบเดียว เลยเอามารวมกันหมดเลยค่ะ...
นึกว่าถ้าเป็นแมงมุมตัวใหญ่คงจะไม่กินกันเองซะอีก
วิธีการทำพิษแมลง ตอนที่สอง ในเวลาไม่กี่วัน ตะขาบก็กินแมลงทั้งหมดจนหมด
คุณนี่...จนถึงที่สุดแล้ว ถึงได้ทำพิษแมลงขึ้นมาจริงๆ เหรอคะ...
แถมหนูยังไม่ยอมกินตะขาบด้วย
ผลก็คือตะขาบตัวนี้มันเลยรอดชีวิตมาได้ค่ะ
อาการป่วยของฝ่าบาทจักรพรรดินี เป็นเพราะคำสาปของพระสนมจู๋จีงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เรย์ริน...นั่นมันยังไม่เท่าไหร่เลยนะคะ มีเรื่องที่แย่กว่านั้นอีก
คุณพระสนมอยากจะแยกฉันออกจากฝ่าบาท
แล้วก็ใส่เรื่องการสลับตัวให้คุณเวยเก็ตด้วย
แถมยังแสร้งทำเป็นเรื่องส่วนตัวของตระกูลคิน
แล้วพยายามปิดปากคุณเวยเก็ตด้วยสินะ...
แสร้งทำเป็นตระกูลคินเหรอ?
ถ้างั้น การแกล้งคุณน่ะ ก็คงเป็นคุณพระสนมสั่งสินะ
ฉันว่าน่าจะเป็นคุณพระสนมแน่ๆ เลย
เพราะว่าฉันไม่ตายในพิธีค้นหาสัตว์ร้าย
เลยคงจะใช้สาวใช้ที่อาฆาตแค้นมาฆ่าฉันสินะ
ถึงแม้ว่ามันจะล้มเหลวไปก็ตาม
ก็เพราะว่ามันเป็นการแกล้งที่น่ารักแบบนั้นนี่นา?
เจ้า "ผีเสื้อ" นี่มันใจถึงเกินไปแล้วนะ...
ยังไงก็ตาม ก็เป็นเพราะเรื่องนั้นที่ขุดเจอโถยาพิษแมลงนี่เองสินะ
ควบคุมเหตุการณ์ทั้งหมดมาตลอดเลยเหรอเนี่ย...
คุณกี้จินี่ทำเรื่องอะไรลงไปกันนะ...
ไม่มีเวลาให้ช็อกแล้วล่ะ
ต้องรีบใช้ยาพิษแมลงคืนเพื่อช่วยฝ่าบาทให้ได้
ใช่แล้วล่ะ...เดี๋ยวนะ?
อืม,
ระหว่างนี้คุณไม่ได้ได้พบองค์ชายเหรอครับ?
ทันทีที่ข้ามกำแพง องค์ชายก็มาที่วังโคกิเลย
ดูเหมือนว่าท่านจะมั่นใจว่าคนที่มุ่งหน้าไปยังวังโคกิคือ 'โค ฮานะ เรย์ริน'
“เดี๋ยวก่อนสิ เรย์ริน!”
แล้วก็...
อย่างนั้นเลยล่ะค่ะ
โดนองค์ชายจับได้แล้วค่ะ...!
เมื่อครู่นี้เอง ยังไม่น่าจะถูกจับได้นี่นา...
พระราชวังโคะริกิก็คงไม่ว่างที่จะสนใจเรื่องนั้นหรอกค่ะ
บางทีองค์ชายอาจจะถูกให้กลับไปแล้วก็ได้นะคะ
เผื่อว่าถ้าเสด็จมาที่นี่ จะได้หาทางปกปิดสถานการณ์ได้
ฉันเลยต้องรีบกลับมาก่อน... ขอโทษด้วยนะคะ
พอแล้วค่ะ เรย์ริน เงยหน้าขึ้นหน่อยสิ
คงกำลังโกรธจัดอยู่แน่ๆ เลยนะคะ...
คุณเวยเก็ต...
ก็อย่างที่คิดไว้ค่ะ การสลับตัวก่อนน่าจะดีกว่า...
— ไม่สลับหรอกค่ะ
เคย์...
พอได้แล้วน่า!
เจ้าหนูโสโครกที่สกปรกนี่มาแย่งร่างของ "องค์ชายผีเสื้อ" ไปได้ยังไง...
ไม่มีสิทธิ์มาทำเป็นเหยื่อหรอก
ถ้าแกไม่ทำเรื่องพวกนี้ แผนการของคุณพระสนมจู ก็คงจบลงแค่เรื่องในฝันไปแล้วล่ะ!
...น่ารำคาญจังนะ เจ้าสาวใช้ชั้นต่ำอย่างแก
น่าเสียดายที่ตอนนี้เป็นสีเงินแดงแล้ว
เสื้อผ้ายังอยู่
ฉันเองก็สร้างความเดือดร้อนให้ท่านมาเยอะเหมือนกันนะ
แต่ตอนนี้ก็ตั้งใจจะรับใช้ด้วยความจริงใจแล้วนี่นา
แล้วแกล่ะ? ในเมื่อได้รับความช่วยเหลือชีวิตจากคุณเรย์รินมาแล้ว
คิคุริ
รีบแก้ไขการสลับตัวซะ
อย่างน้อยก็ต้องแสดงท่าทีว่าจะพยายามชดเชยความเลวร้ายนี่ให้ได้สักหน่อยสิ
น่ารำคาญจริง!
ก็เลยบอกว่ามันไม่สามารถแก้ไขการสลับตัวได้นี่คะ!?
หมายความว่ายังไงเหรอคะ?
อย่างน้อยก็ต้องมีความกล้าที่จะรับผิดชอบสิคะ!
ทั้งการสลับตัวและการก่อตัวของยาพิษแมลงมันต้องใช้ความใส่ใจเป็นอย่างมากเลยค่ะ
ถ้าแก้ไขการสลับตัวได้แล้ว อาจจะทำให้ไม่เหลือแรงที่จะกระตุ้นยาพิษแมลงได้ค่ะ
นั่นแหละคือเหตุผลที่ทำก่อนไม่ได้ค่ะ
นั่นหมายความว่า...
คุณจะให้ความสำคัญกับการต่อสู้ของฉัน มากกว่าการเอาตัวรอดของตัวเองใช่ไหมคะ...!
อย่าเข้าใจผิดสิคะ
มันไม่ได้เพื่อคุณสักหน่อย
เอ๊ะ แต่ว่าตอนนี้กำลังจะรับผิดชอบนี่คะ—
แค่จะแสดงให้ไอ้คนที่ดูถูกฉันเห็นให้ตาเลยต่างหาก
น่ารำคาญจังเลย น่ารำคาญจริงๆ!
หึ~
ความรับผิดชอบน่ะ...ก็คือหมายความว่า...
ในฐานะคนของตระกูลชู ก็คือการแก้ไขบาปของพระชายาตระกูลชูนั่นแหละค่ะ!
ถ้าเอาใจฮองเฮาฝ่าบาทไว้ ก็จะเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาหลังแก้ไขการสลับตัว แถมยังมีศักดิ์ศรีของนักบวชด้วยนะคะ!
นี่ เรย์ริน คุณเวยเก็ตนี่น่ารักจริงๆ เลยนะคะ
ไม่สิ...จะเป็นยังไงกันนะ...?
เอาเป็นว่า เตรียมการแก้คำสาปก่อนเถอะค่ะ!
โถนี่
ไฟ
ยามเฝ้า
มีดสั้น
หมึกที่เก็บมาจากต้นโกโมะ
ก่อนอื่น ก็ต้องเขียนถึงคนที่อยากจะสาปก่อน
ร่างทรง—คราวนี้จะกำหนดไว้ที่โถนี่แหละ
ใช้หมึกผสมเลือดเพื่อเขียนถึงตัวบุคคลนั้น
ยิ่งเขียนให้ละเอียดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้พลังมากเท่านั้น ดังนั้นท่านถึงได้เขียนสั้นๆ ว่า 'คุณในวังโคกิ—คุณที่อยู่ในวังโคกิ'
แต่ถ้าเป็นฉันล่ะก็ จะเขียนแบบนี้ค่ะ
ผู้ถักทอแห่งวังโคกิ ผู้เป็นคุณ
แมงมุมที่กัดกินขุนนางแห่งวังคิริของโคกิคุ
กิกิ
หมายความว่าไม่ใช่ตัวพระสนมจูเอง แต่เป็นแมงมุมที่นางใช้เป็นตัวแทนสินะ
กิ๊ด
กัดกิน หวงฮีเหยียน
แมงมุมแห่งมนุษย์
ถ้าทำแบบนี้ เป้าหมายจะแคบลง พลังของคำสาปก็จะเพิ่มขึ้นด้วย
การแก้คำสาปโดยตรง น่าจะง่ายกว่าการเล็งไปที่ตัวคนนะ
ก็เป็นอย่างนั้นเลยนี่นา
...คำสาปที่แตกออกไปก็จะกลับไปยังผู้ใช้เวทย์เหมือนกัน แต่ก็เถอะนะ
อึก
จงรับฟังคำพูดของข้าเถิด ภายใต้กฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ตั้งแต่ยุคปฐมกาล!
โฮเห่
สวยจัง...
เข้าใจเจตนาแล้ว
รีบเร่งดั่งกฎหมายนั่นแหละ ทำเลย
เก่งจังเลยค่ะ...
หลังจากนี้ ก็แค่... ฆ่าตะขาบตัวนี้ก็พอค่ะ แค่...
ฮึก
ตะ... ตะขาบตัวนี้เองก็มีพิษ แถมรูปร่างยังน่าขยะแขยงจริงๆ เลยนะคะ!
ให้ฉันจัดการให้ไหมคะ?
แป๊ะ
ฉันจะทำเองค่ะ!
จะให้คุณที่ว่าฆ่าแมลงไม่ได้มาทำได้อย่างไรกันล่ะคะ!
ไม่ค่ะ ถึงจะดูแบบนี้ แต่จริงๆ แล้วฉันน่ะ...
มือสมัครเล่นอย่างคุณก็แค่ดูเฉยๆ ไปเถอะค่ะ
คุณเวยเก็ต
อะไรน่ะ เงียบไปเลยสิ
นี่มัน... คุณตั้งใจจะแบกรับคำสาปไว้คนเดียว
แล้วตายไปเลยใช่ไหมคะ?
คำสาปที่แตกออกไปก็จะกลับไปยังผู้ใช้เวทย์
และเมื่อสังเวยถูกสังหาร เวทมนตร์ก็จะสมบูรณ์...
นั่นหมายความว่า ผู้ใช้เวทย์คือผู้ที่สังหารเครื่องสังเวยใช่ไหมคะ?
แล้วถ้าหากว่ามันล้มเหลวขึ้นมาล่ะคะ
คำสาปก็จะกลับไปยังคุณเวยเก็ต ผู้ใช้เวทย์ใช่ไหมคะ?
........
โปรดบอกฉันด้วยค่ะ
คุณเวยเก็ต!
ผู้ใช้เวทย์นั้น ถูกนิยามด้วยร่างกายใช่ไหมคะ? หรือว่าเป็นจิตวิญญาณล่ะคะ?
ถ้าคุณสังหารเครื่องสังเวยด้วยร่างกายของฉันล่ะคะ จะเป็นฝ่ายไหนที่รับคำสาปคะ!?
คุณนี่ทำตัวสบายๆ แต่กลับรู้เรื่องในจุดแปลกๆ นี่นะคะ
ยังไม่ได้คำตอบเลยนะคะ คุณเวยเก็ตอยู่ที่ไหนคะ?
...วิญญาณน่ะ
เพราะว่าจิตใจมันถักทอมาจากวิญญาณนี่คะ
ทำไม...!
ก็มีแค่นี้เท่านั้นแหละค่ะ
ถ้าฉันฆ่าตะขาบได้ พอคาถาผิดพลาด มันก็จะกลับมาที่ฉันน่ะค่ะ
เอ๊ะ?
ถึงแม้ว่าตอนนั้นฉันจะอยู่ในร่างของคุณหรือไม่ก็ตามนะคะ
วิธีที่จะขอโทษคุณ วิธีที่จะทำให้มันจบลง แล้วก็...
การตอบสนองความคาดหวัง
น่ะค่ะ
ไม่มีใครเคยให้โอกาสกับฉันเลย
ไม่เคยสอนความภาคภูมิใจให้เลย
ไม่เคยคาดหวังอะไรในตัวฉันเลย
ก็เลยไม่รู้สิคะ
ไม่รู้
แต่ว่า...
อยากจะทำอะไรสักอย่างให้ได้!
เพราะว่าคุณเรียกฉันว่าดาวไงคะ!
แม้แต่ฉันที่เคยคลานอยู่ในโคลนมาตลอด ก็อยากจะลองสักครั้ง...
เล็กๆ ก็ไม่เป็นไรค่ะ
อยากจะทำอะไรสักอย่างที่... ส่องประกายให้ได้ค่ะ!
แย่เหรอ!?
คุณเวยเก็ต
พลังของดาวกวาดนี่... ช่างน่าทึ่งจริงๆ เลยนะคะ
หืม?
ฉันน่ะนะคะ
บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ ว่าได้ขอพรจากดาวกวาดสองอย่าง
อย่างแรกคือ สุขภาพ แล้วก็อย่างที่สองคือ...
เพื่อน
ที่อยากได้น่ะค่ะ
ฉันนี่โชคดีจริงๆ ที่มีคนรายล้อมมากมาย
แต่ว่านะคะ ฉันก็เป็นคนของตระกูลคิ (Kicho) อยู่ดี
แทนที่จะเป็นคนที่ถูกเมตตา ฉันอยากจะเป็นคนที่ได้เมตตาผู้อื่นค่ะ
อยากจะเป็นเหมือนผืนดินที่ไม่สั่นคลอน แทนที่จะเป็นเพียงผีเสื้อ (Kochou)
แม้จะต้องถูกเหยียบย่ำ แม้ว่าจะไม่มีใครใส่ใจ
เหมือนกับผืนดินที่คอยค้ำจุนทุกชีวิต
ฉันอยากจะรักและปกป้องใครสักคน
อยากจะเป็นที่เท่าเทียมกันค่ะ
เหมือนกับวันดีๆ ที่ได้ใช้ในโรงเก็บของนี้
ความรู้สึกที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างไม่เกรงใจ
การทำอาหารครั้งแรก
เวลาสำหรับงานอดิเรกที่จมดิ่งลงไปโดยไม่มีใครขัดขวาง
ความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาจากใจ ไม่ใช่เพื่อปกปิดอาการป่วย
ความโกรธเพื่อใครบางคน
ทุกอย่างมันเป็นครั้งแรกไปหมดเลยค่ะ
ฉันอยากจะมีใครสักคนคอยสนับสนุนอยู่เสมอค่ะ
เพื่อนที่ปฏิบัติต่อฉันอย่างเท่าเทียมกัน
คนที่สามารถด่าทอฉัน หรือเป็นคนที่แสดงอารมณ์ที่ไม่ได้อ่อนโยนออกมาให้ฉันได้น่ะค่ะ
คุณเวยเก็ต
คุณเป็นคนแรกที่แสดงอารมณ์ที่สดๆ กระด้างๆ ออกมาให้ฉันเลยนะคะ
เป็นคนที่มีความรู้สึกที่รุนแรงจนทำให้ใจฉันสั่นไหวได้ง่าย
เป็นคนที่เมื่อตัดสินใจจะขอโทษผู้หญิงที่ตัวเองเกลียด ก็พร้อมจะยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองเลย เป็นคนบริสุทธิ์จริงๆ
เป็นท่านที่มีหลายสิ่งที่ฉันไม่มีเลยค่ะ
เป็นยังไงคะ ถ้ากับฉัน
เป็นเพื่อนกับฉันได้ไหมคะ?
อะ...
ถึงจะบอกว่าไม่ก็เถอะ แต่ฉันก็ผูกมิตรไปเองน่ะค่ะ
ห๊ะ!?
ถ้าจะฟาดมีดสั้นลงมา ก็ขอแบ่งกันเลยไหมคะ?
เพราะว่าเราเป็นเพื่อนกันนี่คะ
อ๊ะ... คุณนี่นะ...!
ค่ะ
คุณนี่นะ...!
ก็ไปหลอกล่อแบบสุ่มๆ อีกแล้วสินะคะ
ก็ลองหลอกล่อไปเรื่อยๆ น่ะค่ะ
หยุดเถอะค่ะ
โดยไม่ขออนุญาตฉันเลย
คุณกำลังจะทำอะไรกันคะ
เวยเก็ต?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/24)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ยมลแห่งยมโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
