ตอน 2: Chapter 2

บทที่สอง ทหารรับจ้างเงินสีเงิน

กัสซะ...

กี๊!?

คุโรโระอออออ...

หลังจากนั้นก็ไปส่งคุณลิต้าถึงคฤหาสน์

แล้วก็พักค้างคืนที่โรงเตี๊ยมในเมืองหลวง

เช้านี้อากาศสดชื่นจัง...

เมืองหลวงรูเบียร์เต

เอ่อ... พอได้เห็นแบบนี้อีกที

รูปที่ 1-1

``

11

บรรยากาศเมืองก็เหมือนยุคกลางเลย ไม่มีองค์ประกอบแฟนตาซีมากนักนะ...

ได้ยินว่ามีสัตว์ประหลาดโผล่มาจากในป่าด้วยนะ

ดูเหมือนว่าเจ้า領จะส่งทหารออกมาด้วยล่ะ

“

;

;

? หือ?

เพื่อที่จะใช้ชีวิตแบบไม่โดดเด่น ให้ดูเป็น "ปกติ" ก่อนก็ต้อง...

ที่นี่สินะ

สิ่งที่ต้องได้มาให้ได้ นั่นก็คือ... "เงิน" นั่นเอง!

เหมาะเลยสำหรับการหาเงินระหว่างเดินทาง!

ที่นี่มีรับงานหลากหลายให้จัดการนะ!

ศูนย์ศูนย์

แต่ถ้าอยากจะทำงานเป็นทหารรับจ้าง

ก็ต้องลงทะเบียนเป็นทหารสำรองด้วยนะ!

ขอออกใบรับรองทหารสำรองหน่อย

ดูจากรูปลักษณ์ของคุณแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ขาดเงินนะ...

ช่างเถอะน่า

ใบรับรองทหารสำรองน่ะนะ แต่การจะออกให้มันมีสอบด้วยล่ะ

สัตว์ป่า

ที่ตัวเองสามารถโค่นได้

อสูร

โจร

พวกนี้แหละ ให้ไปล่ามาให้ได้สามตัว แล้วเอาหลักฐานมาให้ ง่ายใช่ไหมล่ะ?

อย่างนี้นี่เอง หมายความว่าให้แสดงพลังสินะ

รับทราบครับ

3 ตัวสินะ ไว้จะมาใหม่

1000

ไหวเหรอครับ? คุณอัศวินนั่น

เดาเอาเองเถอะน่า มันมีเหตุผลอยู่...

คงจะเพราะเด็กป่วย เลยต้องมาทำงานเป็นทหารรับจ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้สินะ...

อึก! ทำให้ร้องไห้เลย! สู้ๆ นะ คุณนักพนัน!

...ดูเหมือนว่าจะมีเงื่อนไขใหม่ๆ เพิ่มเข้ามาเองนะ

แถวป่าในป่า

ครับๆ

นี่ ขนมปังสมุนไพรที่ซื้อมาจากตลาด แม้จะเย็นแล้วก็อร่อยเลยล่ะ!

ไค

เอาล่ะ

ที่ในเมืองก็เป็นแบบนั้นแหละ ไม่มีองค์ประกอบแฟนตาซีเลย...

ที่เจอเป็นหมูป่าเหรอ?

มีแค่สองตัวเองนะ

เร็วเข้า!

หมูป่าอีกแล้วเหรอ...

หา!?

บุงกี้

ต้องขอครับ

ーーーอ่า

ตัวใหญ่กว่าที่คิดแฮะ โอก์...

...ก็อย่างที่คิดไว้เลย

3 ตัวสินะ

เด่นจังเลยนะ

ใบรับรองทหารสำรองน่ะ

จะออกให้ได้ไหมนะ?

ไม่คิดเลยว่าจะเอามาให้ถึงสามตัวในครึ่งวันแบบนี้

หือ? รู้สึกเหมือนมีสายตาจ้องมองอยู่

บูลโบอาสองตัว กับโอก์หนึ่งตัว

เย้! คุณอัศวิน!

เนื้อโอก์กับหินเวทมนตร์ล่ะ เป็นยังไงบ้าง?

...หินเวทมนตร์เหรอ?

เป็นไงล่ะ ไม่ได้เก็บมาเหรอ?

หินเวทมนตร์น่ะ คือหินที่ขุดได้จากสัตว์ป่าอะไรพวกนั้นน่ะ

ประโยชน์ของมันก็น่าจะหลากหลายเลยล่ะ เช่น เอาไปแปรรูปเป็นเครื่องมือเวทมนตร์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน

หรือจะใช้กับอาวุธก็ได้นะ!

ใบรับรองทหารสำรองครับ

ค่าธรรมเนียมเป็นเหรียญเงิน 3 เหรียญ แล้วก็ชื่อที่ลงทะเบียนคือ...

“อาร์ค” ครับ

จะรับงานอะไรสักอย่างเลยดีกว่า

ก็จริงนะ ถ้าเป็นทหารรับจ้างที่ไหลเข้ามาแบบนี้

นั่นไง ป้ายไม้ที่ติดอยู่บนบอร์ดงานนั่นไง

ปกติก็จะเริ่มค้นหาจากตรงนี้แหละ

อย่างนี้นี่เอง

เป็นงานจิปาถะล้วนๆ เลยนี่นา

ーーถ้าเปิดเผยตัวตนแบบนั้น ก็เสี่ยงเกินไปนะ

ถ้าเป็นงานใหญ่ๆ ก็ต้องเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างสินะ เมื่อไม่นานมานี้ก็มีเคสหนึ่งไม่ใช่เหรอ?

ไม่เป็นไรหรอก เอาอันนี้แหละ

งาน "คุ้มกันเก็บสมุนไพร" ที่หมู่บ้านราตะเหรอ

ーーนายจะรับอันนี้จริงๆ เหรอ?

อืม...

ดีเลย! ถ้างั้นก็โปรดใจดีกับผู้ว่าจ้างคนนี้ด้วยนะ!

ฉันสนใจการเก็บสมุนไพรนิดหน่อยน่ะ

หืม...? เข้าใจแล้ว

วันรุ่งขึ้น

ถ้าออกห่างจากเมืองโยชิโคะได้

ก็คงจะดีแล้วล่ะ

ถ้าให้คนอื่นเห็น [วิถีแห่งมิติ] อะไรทำนองนั้น

มันก็จะดูเด่นเกินไปอีก...

เอาล่ะ... งั้นไปที่หมู่บ้านราตะกัน!

ครับ!

ท่านคือ...!?

คุณ...อัศวินเหรอครับ? มาถึงหมู่บ้านห่างไกลแบบนี้

หะ...มีอะไรให้รับใช้หรือครับ?

ก๊า

ข้าชื่ออาร์ค ขอรับ

กวา

มาเพื่อรับงานน่ะครับ...

อึก

อ๊ะ! หรือว่า! งานของข้า...!?

หืม?

เอ่อ... จริงๆ แล้วมีคนที่เป็นเหมือนคุณอัศวินรับงานของข้าจริงๆ เหรอครับ?

อาร์คก็พอแล้วล่ะ คุณมาร์กะ ว่าไงนะ...

ข้าเองก็สนใจเรื่องการเก็บสมุนไพรนิดหน่อยน่ะ

คือว่า... ไม่แน่ใจว่าคุณจะรับงานให้ได้ไหม ถ้าเป็นแค่เงินค่าขนมของข้าล่ะ...

อะ... ขอบคุณมากเลยครับ!

เอ่อ คุณอาร์ค! เราไปได้เลยไหมครับ!?

อืม ไปได้สิ

เดี๋ยวแม่กำลังจะกลับมาพอดี เลยจะบอกแม่ว่า

จะออกไปป่า แต่ว่าจ้างคนคุ้มกันไว้แล้ว ไม่ต้องห่วงนะ

● ● ● ● ● ●

ครับ!

คุณแม่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณเลยเหรอครับ?

...ถ้าบอกคุณแม่ไป ก็ต้องโดนคัดค้านแน่ๆ เลย...

ตั้งแต่ปีที่แล้วคุณพ่อเสียไป...

คุณแม่ก็พยายามอย่างหนักเลี้ยงพวกเราอยู่คนเดียวครับ

เพราะว่าคุณพ่อจะเอาใบหญ้าไปทำเป็นใบแล้วเอาไปขายทุกปีน่ะครับ

ถ้าได้เอามาให้คุณแม่ดู ท่านต้องแปลกใจแน่ๆ เลยครับ

อีกอย่างนะ ผม/ฉัน...

เพราะว่า

อยากให้คุณแม่

ดีใจ เลยต้องเก็บให้เยอะๆ เพื่อทำให้ท่านแม่มีความสุขสิ

อืม~

นี่คือสมุนไพรที่ชื่อว่าโคโคระ

มันมีสรรพคุณในการฟื้นฟูบาดแผล แล้วก็โรคผิวหนังด้วยนะ

ถ้าเผาดอกไม้นี้ มันจะช่วยไล่แมลงได้ด้วยล่ะ!

โฮ่ เป็นประโยชน์มากเลยนะ คุณมาร์กะ ช่างรอบรู้จริงๆ

รอบรู้เหรอครับ?

เอ๊ะๆ จริงเหรอคะ~

อาจจะเป็นอาจารย์สมุนไพรได้เลยนะ

อืม รับประกันให้เลย

เอ๊ะๆ~

ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรอันตรายอยู่แถวนี้แล้วล่ะ...

มาลึกเข้ามาเลยนะเนี่ย

อีกไม่นานแล้วครับ คุณอาร์ค!

ถึงแล้ว!

อืมม

...แต่ทางลาดชันแบบนี้ คุณมาร์กะอาจจะลำบากหน่อยนะเนี่ย

ตรงที่ลงง่ายๆ หน่อยสิ...

คุณมาร์กะ!?

อันตราย...

สำเร็จ! จริงๆ ด้วย! ตอนที่ดอกไม้บานเต็มที่เลย♥

ไป!

ต้นโคบุมิกลายเป็นสีขาวโพลนเลย!

ดูสิครับ คุณอาร์ค!

...สนุกก็ดีที่สุดแล้วล่ะ...

หืม?

รออยู่เถอะนะ!

คุณมาร์กะ!

เอ๊ะ?

โกรโลโลโลโลโลอออ...

หิ...