ตอน 41: Chapter 41

...นั่นมันอะไรกันนะ

กลิ่นอายของลูกน้องก็หายไปทีละคนเลย...

ต้องเป็นฝีมือของไอ้ตัวปลอมเทวดานั่นแน่ๆ

...แผนที่ราบรื่นขนาดนี้พังทลายลงไปหมดเลยครับ

...ชิ

อุยสึ

ซึ—

ซึ—

แกะ... ...กะ...

คุณอัศวินโครงกระดูก กำลังออกเดินทางไปยังต่างโลก

บทที่ 41 ตัวตนของพระคาร์ดินัล

มังงะ: ซาวาโนะ อากิระ

มังงะ: ซาวาอะคิระ เกงงุ ฮาคาริเอนกิ ต้นฉบับ: ฮาคาริเอ็นกิ ตัวละครต้นแบบ: KeG

ท่านพ่อ!

รีล!

ดูเหมือนว่าคนส่วนใหญ่ของผู้อยู่อาศัยจะ

อพยพมาที่ประตูเมืองแรกนี้

เกือบไปแล้วจริงๆ นะ

อืม

ว่าแต่ว่า ในบรรดาคนที่บาดเจ็บเนี่ย มีพวกมนุษย์สัตว์อยู่ด้วยนะ

ไม่ใช่บรรยากาศแบบทาสเลยนี่นา

กลับดูเหมือนจะให้ความร่วมมือมากกว่า

—นี่เป็นไปได้ไหมว่า พวกเขากำลังซ่อนตัวมาจากอาณาจักรฮิลค์เหรอ?

พวกคุณสองคนจะมาร่วมด้วยไหมครับ?

อืม

พวกเขาให้ความร่วมมือเพื่อช่วยเหลือเมืองหลวง

คือคุณอาร์คกับคุณอเรียนน่ะครับ

พวกคุณที่เป็นเผ่าเอลฟ์

ได้ให้ความช่วยเหลือแก่รีอิลสินะ...

เพราะความพยายามของพวกเจ้า

ประเทศนี้จึงรอดพ้นจากวิกฤตไปได้

แต่ว่า การที่รีอิลถูกส่งกลับไปยังสมรภูมิ ทั้งที่ถูกส่งไปยังที่ของเคานต์เดย์โมนั้น มันหมายความว่ายังไงกันนะ

ถ้าหากรีอิลรอดชีวิตไว้ได้

สายเลือดของอาณาจักรนอร์ธก็จะถูกสืบทอดต่อไป

พวกเจ้าได้ทำให้ความเป็นไปได้นั้นสั่นคลอนไปแล้วนะ

ท่านพ่อ!! คนที่ขอร้องและขอความช่วยเหลือจากคุณอาร์คและพวกท่าน ก็คือข้าเองนะขอรับ

—นั่นคือคำพูดในฐานะกษัตริย์

จากนี้ไปจะเป็นคำพูดส่วนตัวของข้า...

ที่ปกป้องประเทศและลูกสาวของข้า

ขอบคุณจริงๆ ครับ!

นี่มันอะไรกัน!!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันครับ!

ฝ่าบาทกษัตริย์อัสปาลฟ์!

คุณปัลลูโม

พวกมนุษย์สัตว์ที่เห็นกระจัดกระจายอยู่ตามถนน

มันหมายความว่ายังไงกันครับ!

คุณปัลลูโม เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยว่ากันนะครับ

นั่นสิ!

อืม... ช่างวุ่นวายจริงๆ เลยนะ... ไอ้บาทหลวงนั่น

คิ้วงง

จริงด้วย... เอ๊ะ?

เผ่าเอลฟ์...

ทำไมถึงมีพวกเอลฟ์อยู่ในดินแดนของมนุษย์ด้วยล่ะ!?

เดี๋ยวจะจับพวกเอลฟ์ต่ำต้อยพวกนี้ให้ได้เลย

รวมถึงพวกมนุษย์สัตว์ที่เต็มเมืองด้วย!

พวกมันจะอยู่ภายใต้การดูแลของศาสนจักรฮิลค์!

แล้วก็จะให้กษัตริย์รับผิดชอบเรื่องครั้งนี้ด้วย ดังนั้นเตรียมตัวไว้ให้ดีนะ!

เอาล่ะ ใครสักคนไปจับพวกมันมาสิ!

เร็วเข้า มาอยู่ใต้บัญชาของข้าเถอะ

แต่ว่านะ!

...คุณปัลลูโม!?

คุณจิโยเม... ถึงจะถูกด่าทอมาแล้วก็ตาม

ก็ได้

ที่จะฆ่าทันทีก็คงจะดูเกินไปหน่อย...

พูดอะไรน่ะคุณอาร์ค

ถ้าไอ้หมอนั่นเดินหน้ามาอีกครึ่งก้าว

เจ้าหญิงรีอิลกับพวกเธอก็คงถูกฆ่าไปแล้วล่ะ

คุณอเรียนน่ะ มันหมายความว่ายังไง...

จอมะจัง ขอร้องล่ะ

ค่ะ

ทุกท่าน นี่คือส่วนหนึ่งของปีกที่เต็มไปด้วยพลังเวทมนตร์

ของอสูรตัวหนึ่งค่ะ

นี่คือพวกทหารที่ประตูเมืองที่สองถูกฆ่าตาย

เป็นของที่เจอแถวนี้ครับ

พอตามกลิ่นเข้าไปข้างในก็พบว่าถูกทำลาย

แถวประตูเมืองที่หนึ่งก็มีกลิ่นนี้และขนนกตกอยู่หลายชิ้นเหมือนกัน

ถ้าหากผู้ที่ส่งกลิ่นนี้ไม่ทำลายประตู พวกอมตะก็คงจะเข้ามาไม่ได้...

และเมื่อตามกลิ่นมาเรื่อยๆ ก็มาถึงตรงนี้ครับ

...เป็นไปไม่ได้นะว่าผู้ที่ปล่อยกลิ่นนั้นคือ...

มนุษย์คนหนึ่ง

ถึงจะหลอกได้

แต่ก็หลอกสายตาและจมูกของเผ่าเอลฟ์หรือเผ่ามนุษย์สัตว์ไม่ได้หรอก

จะแกล้งทำเป็นมนุษย์ไปถึงเมื่อไหร่กันนะ

อมตะ

“อมตะ”

!?

—ชิ

ก็เพราะว่านี่แหละ

การมีอยู่ของเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำนี่มันน่ารำคาญจริงๆ เลยนะ...

วันนี้เป็นวันที่น่ารำคาญจริงๆ

ที่ตัวข้าเองต้องมาจัดการเก็บกวาดแผนการนี่เสียเอง

หนีไปก็ขอชีวิตสิ

กลัวจนตัวสั่นไปเลย

แล้วก็ต้องดีใจด้วย

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ข้าจะทำหน้าที่เป็นผู้นำทางสู่ความตายให้เอง

นี่...

คุณคาร์ดิแนลชิสุ

คุณปัลลูโม อาวาร์ติอา ลิเบราลิตัส นี่คือ...

เอาล่ะ ทำให้ข้า... สนุกให้ดูหน่อยสิ

ฝ่าบาทกับเจ้าหญิงจงปกป้องเถิด!

ทุกคน หยุดมันซะนะ!

กระแทก!

เกะกะอยู่!

อึก!

อา... ก็ได้สิ ใบหน้าแบบนั้นนี่

ช่าง...

น่าจะบดขยี้ได้ดีเลยนะ

หืม?

ทั้งสองคนปลอดภัยดีใช่ไหม?

อา... อ่า!

รอดแล้วนะ ท่านอาร์ค

เมื่อกี้มัน...

วิชาเคลื่อนย้ายระยะสั้น...

ทำไมเจ้าคนนี้ถึงใช้เวทมนตร์แบบเดียวกับองค์พระสันตะปาปาได้ล่ะ!?

...อย่างนั้นรึ เจ้าคือ "อัศวินสีเงิน" ที่ฝังร่างชาลอสสินะ

ชาลอสเหรอ? ชื่อที่ไม่เคยได้ยินเลย

...ช่างเถอะ ก็ไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอกนะ—

พิษน้ำ

เปลวเพลิงแห่งกรรม

หืม?

กลืนกินทุกสิ่ง แล้วเผาผลาญให้สิ้นซะ!

อึก?!

ดาบน้ำตื้น-ระบำอวัยวะภายใน

อึ๊ก!

การโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว นี่เป็นวิธีของเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำสินะ!

มันเป็นเพราะว่าปล่อยให้เกิดช่องโหว่ระหว่างการต่อสู้ต่างหากล่ะ!

ตามที่คุณอาเรียนกล่าวเลยล่ะ!

ดาบแห่งการพิพากษา

!?

หึ!

ดาบแห่งการพิพากษา

จะกลืนกินไปเลยงั้น!?

พลังบ้าอะไรกันเนี่ย!!

อาร์ค! ท่านจัดการกับสัตว์ประหลาดตัวก่อนยังไง!?

ท่านโจมตีอย่างต่อเนื่องด้วยพลังโจมตีสูงตลอดเวลาเลย!

แต่พลังเวทของข้ายังฟื้นไม่เต็มที่เลย!

รับทราบค่ะ!

เข้าใจแล้ว! งั้นพวกเราจัดการเอง! คุณจิโยเมะจัง!

!?

พลังเวทหายไปแล้ว

ไม่นะ! มันไม่ใช่ว่าหายไปหรอก!

คุณอาเรียน! คุณจิโยเม!

เจ้าคนนี้ ดูดกลืนพลังเวทได้ด้วยเหรอ!!

ปราณดูดกลืนเวท

—!?แย่แล้ว...!

อิชิโปปอร์โซมาโรอรู เสียงปะทะระเบิดวารีทำลายล้าง

ปาร่า

พรแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์

—อึก...

หืม...

ในชั่วพริบตานั้น ท่านได้

กางเวทมนตร์ป้องกันให้แก่ผู้คนรอบข้างทั้งหมดแล้วใช่ไหมครับ

แต่เพื่อนร่วมทีมทั้งสองคน

ดูเหมือนจะไม่ทันและถูกพัดหายไปเสียแล้วสินะครับ

นอกจากนี้ การกางเวทมนตร์ป้องกันในพื้นที่กว้างขนาดนั้น

ก็เป็นท่าไม้ตายเลยนะครับ

คงจะอยู่ได้ไม่นานใช่ไหมครับ?

ก็... ถึงจะป้องกันแรงกระแทกได้ แต่ก็โดนดาเมจจาก "เสียง" เข้าไป

ทุกคนก็ดูเหมือนจะปกติแล้วนะ ขยับตัวได้ไหมล่ะ

ที่สามารถทนสู้กับกองทัพอมตะมาได้ถึงขนาดนี้

ขอยกย่องให้เลยนะ

ทีนี้ก็อยู่นิ่งๆ มองดูไปสิ

ว่าประเทศนี้จะล่มสลายไปอย่างไร

เห...

อา... ดีเลยนะ สีหน้าแห่งความหวาดกลัวนั่น♥

กลัวให้มากกว่านี้อีกสิ♡

โอเวอร์ฮีล การรักษาครั้งใหญ่

เจ้าคนนี้ น่าจะไม่มีการฟื้นฟูแบบความเร็วสูงนะ

หลังจากที่พวกเราทำการรักษาเสร็จแล้ว ก็ต้องซื้อเวลาจนกว่าพลังเวทจะฟื้น...

“ชาลอส”... จำได้แล้วสิ

หืม?

สัตว์ประหลาดที่สู้กับคุณทาเจนต์สินะ

เป็นคู่ต่อสู้ที่น่าปวดหัวจริงๆ เลยนะ

ถึงแม้ว่าเจ้าตัวนั้นจะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาทั้งเจ็ดคนก็ตาม

ถึงอย่างนั้น การที่เจ้าจัดการมันได้ ก็ต้องชมเชยสำหรับคนธรรมดาอย่างเจ้าแล้วล่ะ

ถ้าจะให้เปรียบเทียบกันแล้ว

ว่าแต่...

คุณชาลอสคนนั้นน่ะ

แข็งแกร่งกว่าเจ้ามากกว่านะ

เปลี่ยนใจแล้วล่ะ...

จากตัวแก

รู่ววววว!!

คีเอี๊ยยยยยยยยยย

แปลกจัง

แค่การโจมตีครั้งเดียว มนุษย์อย่างเจ้า ก็กลายเป็นชิ้นเนื้อได้เลย นี่มันพลังทำลายล้างเลยนะ

ทำไมยังไม่ตายอีก...!!

●

การโจมตีไม่มาเลย...

อูววว...

โอ้

หมด

แล้วสินะ?

—นี่มันอันตรายนะ ต้องรีบกำจัดซะแล้ว!

!?

!?

วงล้อมพันธนาการแห่งแสง

ใช้คาถาเดียวกับคุณพระสันตะปาปาเลย!

แต่ว่า!

ลมหายใจดูดกลืนวิญญาณ

ฟู่ววว... ยอมแพ้ซะเถอะ

เดี๋ยวจะส่งท่านไปสู่โลกหน้า

เหมือนกับสองคนนั้นเลยนะ

รอดแล้ว!

เพราะเจ้าทำตัวเฉื่อยชาไว้ การเตรียมการก็เลยพร้อมแล้ว

อะไรเหรอ?

ส่วนที่เหลือฝากด้วยนะ

ทั้งสองคนเลยนะ

!?

คุณมัชิโตะ คลุมพวกเขาทั้งสองไว้เหรอ!?

ฟุ่ว! แล้วไงล่ะ ก็เพราะดาเมจจากเสียงนี่แหละ ถึงทำให้ขยับตัวไม่ไหว แถมยังดูดพลังเวทไปจนเกลี้ยงเลย นี่มันภัยคุกคามอะไรกันเนี่ย—

ไปแล้วนะ โจเมะจัง

ครับ!!

หอกน้ำน้อยนิด

กั่ก!

ทำไมขยับได้ล่ะ!? ไม่สิ! ทำไมเวทมนตร์ก็ด้วย!?

ระหว่างที่คุณอาคกำลังป้องกันการโจมตีของเจ้า

พวกเราก็ได้รับการฟื้นฟูพลังเวทมาด้วยนะ

แถมพลังเวทที่ถูกดูดไปน่ะ

ก็ทำให้เราสามารถร่ายเวทได้อย่างเต็มที่เลยล่ะ

โอ้ มารดาแห่งผืนดิน

ถึงแม้จะล้มลงอยู่กับพื้นก็ตาม

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

ร่างกาย...ร่างกาย กำลังพังทลายลง!!

คาถาที่จะส่งผู้ตายไปยังที่ที่ควรอยู่! ชะบะโช

ดินก็ต้องเป็นดิน! ทึจจิ

กลับมาเถอะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!

ได้รับเวทมนตร์นี้แล้วยังคงรักษารูปแบบไว้ได้เลยนี่นะ

น่าประหลาดใจอย่างตรงไปตรงมาเลยนะ

อู... กูววว

ดูเหมือนยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองสินะ

งั้นถ้าเล่าให้ฟังทั้งหมดเกี่ยวกับ "ฮิลค์" ก็จะคิดให้ก็ได้นะ

ตอนนี้ยังไม่ฆ่าเจ้าก็ได้นะ!

รีบคลายเวทมนตร์นี้ซะ!

ห๊ะ

ช่างไร้มารยาทอะไรอย่างนี้!! สมศักดิ์ศรี ในฐานะเผ่าพันธุ์ชั้นต่ำ!

รีบคลายซะ เจ้าเอลฟ์แห่งคิซึ!

อา

—เพลิงแห่งกรรม! โก-เอ็น!

ใช่แล้ว

กลืนกินทุกสิ่ง เผาผลาญและสังหารให้สิ้นซะ

การเจรจาล้มเหลวสินะ

เป็นเพราะฉัน... ไม่จริง... ไม่จริงน่า

ไม่เอาแบบนี้ ไม่เอา ไม่เอา!

ไม่เอาโววววววววววววววว!

ลาก่อนนะ

เจ้าตัวน่าสงสาร...

คยูววว~

สินะเออ