ตอน 2: Chapter 2

ฉันน่ะ อิโอริ คิทาฮาระ...

เพิ่งเรียนจบจากโรงเรียนมัธยมชาย

และตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมาก็ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยอิซุแห่งนี้แล้ว

เมืองริมทะเลที่ห่างไกลจากบ้าน

การพบเจอครั้งใหม่และชีวิตบทใหม่ที่เต็มไปด้วยความหวังนั้น

—พอเข้าเรียนก็ถูกย้อมเป็นสีเทาทันทีเลย

ที่ว่าเขาเมาแอ๋อยู่หน้าหอประชุมน่ะ...

パンอิชิเนี่ยเป็นผู้ชายที่เจ๋งมากเลยนะ...

ตั้งแต่วันแรกก็เป็นตัวแสบสุดๆ

ตอนที่ 2 ปาร์ตี้ต้อนรับน้องใหม่

...มะ...จะทำยังไงดีล่ะ?

ถ้าเป็นแบบนี้ ชีวิตมหาวิทยาลัยที่ฝันไว้มันก็จะ...

นี่ ๆ คนนั้นน่ะ...

ว้าว เท่จังเลยเนอะ?

เอ่อ แต่ว่านะ...

หืม?

สวยจัง/เท่จัง (ขึ้นอยู่กับบริบทของ ●●●●●)

เหรอเนี่ย

ใช่เลย สวยจัง

......!?

...........

1

กับหมอนี่นะ จะไม่ยุ่งเด็ดขาด

ーーก็มีคำอธิบายประมาณนี้แหละ

กรุณาส่งใบสมัครวิชาเลือกภายในวันที่เจ็ดนะ

อยากไปดูอะไรก็อยากไปนะ...

ไปดูชมชมรมกันเถอะ

ไปคนเดียวมันก็อันตรายนี่นา

จะไปจากตรงไหนดีล่ะ?

การไปดูชมรมเหรอ

ก็ไม่รู้ว่าจะมีพวกแบบไหนอยู่บ้าง

นี่ ชิสะ เธอจะไม่ไปดูชมรมเหรอ?

คาตา

อายะ

สวยจัง

นี่ ชิสะ

อย่าเข้ามาคุยแบบนี้สิ

อา

สภาพแบบนี้มันไม่ไหวแน่

อยากจะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสักหน่อยนะ...

ไม่รู้ทางกลับบ้านเลย

งั้นฉันกลับก่อนนะ

เอาล่ะ งั้นก็ทำแบบนั้นกันเถอะ

สวยจัง

...ทำไมตามมาด้วยล่ะคะ

เพราะไม่รู้ทาง เลยคิดว่าจะขอให้ช่วยนำทาง

ไม่เอาเด็ดขาด!

ทำไมล่ะ!?

ถ้าไม่บอกก็จะไม่รู้เหรอ?

เปล่า ก็รู้สึกว่าพอจะรู้

แต่ว่าอยากให้รู้ให้ชัดเจนไปเลยน่ะสิ...

ถ้าเข้าใจแล้วก็ดีแล้วนี่นา? ฉันกลับก่อนนะ

อา เข้าใจแล้วว่าเธอไม่อยากกลับด้วยกัน

แต่ว่าฉันก็ลำบากนี่นา

งั้นก็ให้ของที่เธอกำลังใส่อยู่ให้หน่อยได้ไหม? ถ้าอย่างนั้นเราก็มีความสุขทั้งคู่เลย!

ขอโทษนะ ไอ้โรคจิตที่เปลือยอยู่ครึ่งตัวดันมาบังคับให้เอาของมาให้

เดี๋ยวก่อนนนน!!

เราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันไม่ใช่เหรอ!?

ปัญหาของฉันก็คือปัญหาของเธอนี่แหละ! เสื้อผ้าของเธอก็คือเสื้อผ้าของฉัน!

มันคือความสัมพันธ์แบบช่วยเหลือกันไม่ใช่เหรอ!?

เดี๋ยวนะ

หยุดนะ

เดี๋ยวนะ

อย่าพูดอะไรแบบนั้นเสียงดังนักสิ

=

แบบนั้นเหรอ?

คือว่า...

เรื่องญาติ หรืออะไรทำนองนั้นน่ะ

หืม... เข้าใจแล้ว งั้นก็

สวยจัง

ถ้าไม่ให้เสื้อเชิ้ต ก็จะเอาไปพูดให้โลกรู้ว่านายกับเธออยู่ด้วยกัน

สวยจัง

เข้าใจแล้ว

ถอดออก...

กำลังจะถอดออกนี่นา...

ได้โปรด อย่าพูดเรื่องที่บ้านออกไปนะคะ

เดี๋ยวนะ ประโยคนั้นน่ะ ถ้ามองจากข้างนอกมันดูเหมือนจะมีกลิ่นอายอาชญากรรมมากเลย...

....

ขอโทษนะครับ มีผู้ชายปริศนาที่เปลือยครึ่งตัวแถวนี้ไหมครับ?

เอ๋ ไม่รู้สิ

ทำไมล่ะ...ฉันไปทำอะไรไว้กันแน่...

...นี่เธอทำอะไรอยู่น่ะ?

อุ๊ย!?

...เอ๊ะ

แกน่ะเหรอ?

ขอโทษนะครับ

หือ?

...ก็มีเหตุผลหลายอย่างน่ะครับ

ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และเหตุการณ์แล้ว ก็อาจจะช่วยให้น่ะ

เอ๊ะ? จริงเหรอ?

นายเนี่ย จริงๆ แล้วเป็นคนดีนี่นา!

คิมูระ โคเฮย์นะ

...แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ?

ฟังนะ โคเฮย์!

ยัยจิสะน่ะ พาฉันกลับถึงบ้านไม่ยอม แถมไม่ยอมถอดเสื้อให้ด้วยด้วย!

คุณยามครับ

ขอโอกาสอีกครั้งได้ไหมครับ!!

บ้าพูดอะไรของแก ไอ้สตอล์กเกอร์บีบบังคับให้ทำอนาจาร

ตอนนี้ไม่มีเวลาจะฟังเรื่องอะไรแล้วนะ

ก็เพราะว่ามันมีเหตุผลอยู่ไงล่ะ!

เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เอาเป็นว่าแทนที่มันน่ะ––

เดี๋ยวก่อน!

ว่าไงนะ

งั้นก็เอาเรื่องเหตุผลนั้นไปเล่าที่สถานกักกัน

งั้นลาก่อน

ช่วยถอดเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ออกให้หน่อย

หายไปไหน?

ชิ!

แย่แล้ว...เพิ่มขึ้นอีกแล้ว...

ไอ้หมอนั่น...หลังจากซัดคนอื่นล้มแล้ว

ยังเรียกคุณยามอีกด้วย...

ถึงอย่างนั้นก็ต้องหาทางจัดการเสื้อผ้าให้ได้ก่อน...

ถ้าจะให้พูดถึงคนรู้จักอื่น...

พิธีชงชา

ไม่อยากยุ่งด้วยเลยนะ แต่ก็จนปัญญาจะทำยังไงดีล่ะ...

ชมรมดำน้ำ

ชมรมดำน้ำอยู่นะคะ

นี่ๆ คนนั้นสวยจังเลยนะ?

สนใจมั้ยคะ~

ดำน้ำสคูบาได้ดีเลยเนอะ น่าจะมีโอกาสเจอสาวน่ารักๆ ด้วย

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ~

ดูเป็นคนมีชีวิตชีวาดีนะ

ขอโทษนะคะ ช่วยช่วยหน่อยได้ไหมคะ~

ดูสิ คนข้างๆ ก็หล่อเหมือนกันนะ

สวยจัง

ปีคา บ็อก

ฝากด้วยนะ~

จันซัง

ไม่ค่อยเข้าใจเลยนะ แต่ว่า

ไม่เป็นไรแล้วน่า อิโอริ

เฮ้อ...รอดแล้วครับ

ให้ตายสิ...แจ้งตำรวจนี่มันทำอะไรกันอยู่

นั่นเป็นสิ่งที่อยากให้รุ่นพี่พูดกับตัวเองมากกว่าครับ

หรือว่าสไตล์การแต่งตัวนี่คืออะไรเหรอครับ?

เป็นตัวแทนของชุดเว็ทสูทน่ะ

เพราะว่าที่บ้านเราเป็นชมรมดำน้ำนี่นา

................

ช่างมันเถอะ

แล้วก็มีเรื่องอยากจะขอร้องนิดนึงครับ

หืม? อะไรเหรอ?

พอจะให้ยืมเสื้อผ้าหน่อยได้ไหมครับ

นี่ๆ แกนี่เป็นคนชอบพูดเรื่องแปลกๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหันนะ

เปล่า ไม่แปลกหรอกครับ ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพแบบนี้

แต่ถ้าหลังจากนี้จะไปดื่มด้วยกัน มันก็แค่เสียเวลาซ้ำซ้อนไม่ใช่เหรอ?

อ้าว? ตอนนี้กำลังคุยโดยมีสมมติฐานว่าผมจะดื่มเหล้าและถอดเสื้อด้วยไม่ใช่เหรอครับ?

วันนี้เป็นงานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่นะ

พวกเราเป็นคนเลี้ยงเองนะ?

การเลี้ยงน่ะน่าสนใจมากเลยค่ะ แต่ก่อนอื่นก็ต้องหาทางจัดการเสื้อผ้าให้ได้ก่อน...

อยากจะให้ยืมเลยล่ะ แต่ฉันก็เหลือแค่เสื้อยืดตัวเดียวนี่เอง

คนเมื่อวานวิ่งเปลือยอยู่บนถนนสาธารณะนี่ ตอนนี้มาทำอะไรอีกแล้วนะ...?

ใครจะช่วยดึงนักศึกษาใหม่มาสักคน ฉันจะให้ยืมเสื้อผ้า

งั้นก็เอาแบบนี้แล้วกัน

เป็นไงล่ะ?

ก็จริงด้วยค่ะ...

ค่าดื่มก็เลี้ยงให้ด้วยนะ

นั่นมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนี่นา

ถ้าเป็นรุ่นพี่ๆ ล่ะก็ น่าจะบอกที่ของแกรนด์บลูให้ได้ ไม่เลวนี่นา...

โอเค ขึ้นแล้ว!

ตกลงได้แล้วสินะ

ว่าแต่ มีเป้าหมายไว้หรือเปล่า?

ฝากไว้กับฉันเถอะ

อืม

ปีน––

สมาชิกใหม่

สมาชิก

ฝ่ายพัฒนา

ชิ!...

ทำไมล่ะ...!!

ทำไม

ถึงไม่มีวงสาวน้อยมัธยมปลายที่รายล้อมตัวผมอยู่เลยเนี่ย...!!

ทำไมล่ะ...

ทำไมเนี่ย!

!

นี่ โคเฮย์ อย่าเพิ่งยอมแพ้สิ

ถ้าไม่ยอมแพ้ ความฝันก็จะเป็นจริง

นายเหรอ?

โลกมันก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ?

...แต่ว่า

ความเป็นจริงมันมันหนาวเย็นนะ

ทุกคนนี่น่ะ

เอาแต่พูดว่า "อย่าเหม่อ" "มีนักเรียนหญิงในมหาวิทยาลัยด้วยเหรอ" "ไปที่ชมรมนิยายกันสิ" อะไรนองนั้น

เรื่องไร้สาระเต็มไปหมดเลย...!!

พอมาถึงมหาวิทยาลัย

โลกใบใหม่ก็เปิดออก

คิดว่าจะมีชีวิตเหมือนฝันรออยู่ด้วย...

แต่มันก็มี

...เอ๊ะ...?

มันต้องมีสิ

ทั้งโลกใบใหม่และชีวิตในฝันน่ะ

แค่แกยังไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงทางเข้าต่างหาก

งั้น...เป็นอย่างนั้นเหรอ...?

อาาา

เป็นไงล่ะ? มาด้วยกัน––

ลองก้าวเข้าไปที่ประตูแห่งความฝันดูไหม?

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!

วางแผนอะไรกันวะ แกยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!?

ฮึ่ก... เสื้อผ้านี่ก็เป็นหนึ่งในความชาญฉลาดของมนุษย์สินะ...

เอาล่ะ พวกสมาชิกใหม่ทั้งหลาย

ยินดีต้อนรับสู่ชมรมดำน้ำ "พีคกู" นะ!

อย่างแรกเลยนะ จะให้จัดที่นั่ง พวกนายทุกคนที่เพิ่งแปะสติกเกอร์แขนออกมาเรียงแถวหน่อย!

※เพื่อความปลอดภัย เราจะทำการทดสอบผิวหนังเพื่อดูระดับการทนแอลกอฮอล์นะ

โอเค ไปที่โต๊ะซีได้เลย

นายไปที่โต๊ะบีโน้นนะ

ทำอะไรอยู่เหรอครับ?

อาห์ อิโอริ นายก็รู้แล้วนี่ ไม่เป็นไรหรอก

วางใจแล้วไปที่โต๊ะเอได้เลย

...เหรอ? อ่า

น้ำอัดลมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 0%

โต๊ะซี

โต๊ะบี

โต๊ะเอ

เบียร์ซาวเออร์ ฯลฯ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 3～8%

วิสกี้วอดก้า ฯลฯ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 20%～

●●●●●

โอ๊ะ! นักใหม่เมื่อวานนี่เอง! มาทางนี้ มาทางนี้!

วันนี้ก็มาดื่มให้สนุกกันหน่อยสิ!

เอาล่ะ วันนี้ต้องไม่แพ้ในการชกมวยเบสบอลให้ได้!

แล้วอิโอริ นายจะดื่มอะไรล่ะ?

เปลี่ยน! เปลี่ยนไปที่โต๊ะบีนะ!!

ชาอู่หลงครับ

โอเค เข้าใจแล้ว

นี่เลย ชาอู่หลง

วอดก้า... 9

นี่มันไม่ใช่ชาอู่หลงที่ฉันรู้จักนะ!

วิสกี้... 1

พูดอะไรน่ะ มันเป็นสีชาอู่หลงชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?

ใช่แล้วไง พวกน้องใหม่ ไม่ใช่แค่สีนะ ยังทำให้ติดไฟได้อีกด้วยนะ?

แค่จุดที่มันติดไฟ นั่นก็หมายความว่าส่วนใหญ่เป็นแอลกอฮอล์แล้ว!

เฮ้ ๆ พวกนาย อย่ามารังแกน้องใหม่มากนักสิ

นี่ อิโอริ น้ำนี่

อา สวัสดีครับ ขอโทษด้วยนะครับ

...ทำไมน้ำนี่ถึงติดไฟได้ล่ะครับ

คงเป็นสารไวไฟสินะ

สีมันเป็นของน้ำชัด ๆ อย่าไปสนใจเลย

พวกคุณนี่จำแนกเครื่องดื่มได้แค่จากสีอย่างเดียวเลยเหรอครับ!?

งั้นพวกสมาชิกใหม่ก็สนุกกันเถอะ

ชนแก้ว!

ชนแก้ว!

โต๊ะซี

โต๊ะเอ

ยู 7777

เขียนว่า "คัปปาอิ" นะ!

โต๊ะบี

อ่านว่า "คัมไป" นะ!

หนึ่ง สอง สาม ชนแก้ว!!

●●●●●

สอง

ชิสะ

โอ๊ะ?

มาด้วยเหรอ

●●●●●

พ่อตะโกนให้ไป ก็เลยจำใจมา

จะเข้าชมรมนี้เหรอ?

ถึงจะไม่เต็มใจ

แล้วอิโอริล่ะ?

ข้าขอตัวก่อน

...หืม

หนีพ้นได้เหรอ?

ห๊ะ?

นี่ อิโอริ ต้องชนแก้วให้มันถูกต้องนะ

จริงด้วย ดูสิ กลับไปเริ่มชนแก้วใหม่เถอะ

เดี๋ยวก่อน... รอก่อน...

อ๊าาาาา

บื้อ

เขียนว่า 'ชนแก้ว' ไง!

คัมปาอิ!!

อาาาา

นี่มันเข้มข้นจริง ๆ เลยนะเนี่ย!!

ต้องดื่มน้ำบ้าง ไม่งั้นจะล้มนะ

มานี่ ๆ

อา สวัสดีครับ

●●●●●

วอดก้าาาาาาาาา!!

ดื่มเก่งจริงนะ คิทาบาระ อิโอริ

นี่ โคเฮย์! นี่มันการแก้แค้นเหรอ!?

เปล่า ไม่ได้คิดแบบนั้นนะ

แค่...

ต้องมีคนล้มลงสักคนถึงจะออกไปได้สินะ

●●●●●

อย่างนั้นเหรอ... จริงด้วย ถ้ามีใครยอมเสียสละก็คงจะดี

เข้าใจแล้วใช่ไหม?

อ่า

ที่พาแกมาก็คือข้าเอง

ข้าจะรับผิดชอบเอง จะดื่มเหล้าให้เอง แกก็ดื่มชาอู่หลงไปก่อนเถอะ

โอ้ ช่างงดงามอะไรเช่นนี้ จิตวิญญาณแห่งการเสียสละของตัวเองสินะ

●●●●●

แก ไอ้บ้าเอ๊ย!

นี่ ๆ อย่าทะเลาะกันสิ

การเอาใครสักคนมาเป็นเครื่องสังเวยเนี่ย เป็นความคิดที่ดีจริง ๆ เลยนะ

ถ้าจะทะเลาะกันจริง ๆ ก็สู้กันเลย

อุ๊กกกกกก

อู๊กกกกก

พังลงไปเพื่อข้าซะนะ อิมามุระ โคเฮย์!!

สู้เหรอ?

อืม

เป็นแบบ "แบบ ปาบ" ที่สืบทอดกันมา

แล้วก็จ้องตากันไงล่ะ

กฎมันง่าย ๆ

คือถ้าคุณพ่นเหล้าที่อยู่ในปากออกมา ก็ถือว่าได้แก้วนั้นไปเลย

รับทราบครับ

คุก

ถ้าอย่างนั้น

●●●●●

กึก

โคเฮย์ ลองพูดเรื่องจริงจังดูสักอย่างก็ได้นะ

●●●●●

อา ถึงจะเป็นสถานการณ์ที่ไม่ควรหัวเราะ แต่ก็ดันหลุดหัวเราะออกมากับเรื่องจริงจังซะได้

เรื่องจริงจังเหรอครับ?

อย่างนั้นเหรอ

งั้นข้าจะลองเล่าเรื่องที่กังวลให้ฟังนะ

อืม นั่นดีเลย

●●●●●

นี่เป็นเรื่องที่บอกเฉพาะกับแกคนเดียวเลยนะ

อันที่จริงแล้วข้าเนี่ย

ถึงจะดูแบบนี้ แต่สมัยก่อนเคยเป็นโอตาคุนะ

ฮุบะโอ!?

ฟุ่... ดูเหมือนจะไม่สามารถเก็บอาการประหลาดใจได้สินะ

ก็ต้องตกใจสิ! นึกว่าแกจะเก็บความจริงข้อนั้นไว้ได้ซะอีก!

อิโอริ เอ๋อเลยนะนั่น

เอส! โอ! โซโซ! ใช่ ๆ! ใช่ ๆ!

※ "โซโซ" หมายถึงอะไร?

คือการดื่มรวดเดียวเป็นบทลงโทษ เวลาที่ทำเรื่องซุ่มซ่าม เช่น ทำเหล้าหรืออาหารหกใส่ หรือทำไม่ให้เกียรติรุ่นพี่ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกันอย่าง 'จอย์โนกิ' หรือ 'ไม่ได้ยินคำขอบคุณ'

เมี้ยว

กึราก...

เอาล่ะ คราวนี้เป็นตาของอิโอริแล้ว

...อิโอริ?

สวัสดีครับ

? เฮ้ เป็นอะไรไหม?

ซ่า

...!

บาสเกตบอล...

อยากเล่นครับ...

คิ

ฮุบะโอ!?

รับทราบ! งั้นแกก็ดื่มด้วยนะ โคเฮย์!

● ● ● ● ● ●

แกก็ซุ่มซ่ามเหมือนกันนะ อิโอริ

ครับ

ดื่ม ๆ ๆ ดื่มงงงงงง☆

โว้ยยยยยย!!

เซฟึท

ทำได้นี่หว่า

แกต่างหากล่ะ...!!

อย่างนี้ต้องจัดการให้ถึงที่สุดแล้ว

ได้เลย! ข้าจะทำให้มันชัดเจนให้เห็นเลย

ดีมาก! ปีหนึ่ง!

ไม่ถึงตายก็พอ!

มาจ้องตากันไหมล่ะ! ปีกอะ

มิ... น้ำ...!

ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันสินะ

ก็ต้องเป็นอย่างนี้แหละ

พวกแกนี่มัน

...นี่

ค... ขอโทษครับ

โอ้โห ถึงจะอย่างนั้นก็น่าแปลกใจแฮะ

ขอบคุณครับ...

●●●●●

พวกแกจะขี้อายขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย

ถ้าอยากได้เหล้าแรง ๆ ก็คราวหน้าไม่ต้องเกรงใจ บอกมาตั้งแต่แรกสิ?

คุณอิโอริ ดูเหมือนว่าจะเข้าร่วมชมรมกับเพื่อน ๆ นะ

โอ้ ดีจังเลย

ดีใจนะที่เขาเริ่มสนใจการดำน้ำ

ใช่จ้ะ แต่ว่า...

ค้างคืนนอกสถานที่ติดต่อกันสองคืนเลยนะ

คราวหน้าต้องเตือนให้ดีแล้วล่ะ

ปิกิปิกิ

เป็นความผิดของแก...

เปล่า...เป็นความผิดของแกต่างหาก...

จิกจิก

ฮ้า...

...จริง ๆ ด้วย

เจ้าโง่นั่น...

จบตอนที่สอง