ตอน 9: Chapter 9

เพื่อน ๆ สุดป่วนของฉัน

ชมรมดำน้ำ พีก อะ บู (ย่อว่า พีเอบี)

คิทาฮาระ อิโอริ นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ อาศัยอยู่ที่บ้านแยกของตระกูลโคเทกาวะ ว่ายน้ำไม่เป็น

ถึงจะดูแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันก็เป็นโอตาคุอยู่นะ

ให้เหยียบจากข้างบนไปเลยเหรอ?

อิมามุระ โกเฮย์

มันไม่ได้สกปรกซะหน่อยนะ!?

นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ หล่อ แต่เป็นโอตาคุตัวยง

ฉันยังไม่ได้เหมือนที่นายคิดซะหน่อย

โคเทกาวะ ชิซะ

นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ ลูกพี่ลูกน้องของอิโอริ

จริง ๆ แล้วฉันก็ใช้ดาบคู่เหมือนกันนะ"

อ่านว่า 'คันไป'!

ว๊ากซ่าว๊ากซ่า

ฮามะ อากาซึซะ ฮามาโอกะ อะซึสะ

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยเซย์ไค

อิโอริเข้าใจผิดว่าเล็งโกเฮย์อยู่

จู

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยอาซึมะ อีกคนที่เป็นผมทองจ้า

โทกิตะ ชินจิ

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยอาซึมะ

อีกคนที่เป็นนักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยเซย์ไค ที่ตัวใหญ่

พวกเราตั้งใจทำอยู่นะ?

ซิงเกอร์ เบล

โยชิวาระ ไอนะ นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยเซย์ไค ทั่วไปคือจี๊ดจ๊าด

ประธานทิงเกอร์เบล ที่เคยจีบอะซึสะของคุโด คูโด

ยินดีต้อนรับสู่ร้านสุดยอดของฉันนะ

ร้านดำน้ำ

ชมรมเทนนิส ดิงเกอร์เบล

โคเทกาวะ ผู้จัดการ "แกรนด์บลู" เจ้าของร้าน คุณลุงของอิโอริ

โคเทกาวะ นานาคา

สาวงามของ "แกรนด์บลู" รักน้องสาว ชิซะ มาก ๆ

วันนี้ใส่อะไรมานะ

เรื่องย่อถึงเมื่อคราส์งานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิประจำมหาวิทยาลัยอิซุ~~~

ในรายการประกวด "หนุ่มหล่อ" ที่เข้าร่วมเพื่อชิงเงินรางวัล อิโอริคว้าแชมป์ไปได้อย่างงดงาม

และยังทำให้เพื่อนๆ ในกลุ่มล้อเลียนอีกด้วย

เพื่อสาวสุดเปรี้ยวอย่างเทนนิสแรดดิงเกอร์เบิล (ไอนะ) ทำให้ประธานชมรมคุโดะถึงกับอ้าปากค้าง

ในทางกลับกัน ชิซะก็คว้าตำแหน่งที่หนึ่งในการประกวดสาวงามเช่นกัน

แต่ถึงแม้จะรู้สึกน่าอายและช่วยกันคว้าเงินรางวัลได้ แต่กลับเห็นว่าอิโอริไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่น (เหมือนกัน)

ชิซะที่รู้สึกหงุดหงิดจึงประกาศต่อหน้าทุกคนว่า "อิโอริมีแฟนแล้วนะ"

เป็นการใช้เพื่อป้องกันไม่ให้หนุ่มๆ ที่เข้ามาเกี้ยวพาราสีเข้ามารุมล้อม

พวกตัวแสบที่เต็มไปด้วยเจตนาร้าย มีเพียงอิโอริกับโคเฮย์ที่เมาจนไม่รู้เรื่องความจริงนั้น...

ที่นี่

ถะ...

ฟู่ววว

นี่ โกเฮย์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความรู้สึกไปเองหรือเปล่า

อะไรเหรอ คิตาฮาระ

สายตาของทุกคนมันไม่เหมือนเดิมเลยนะ?

อ่า

ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

ทำไมกันนะ

ไม่รู้สิ

ทั้งที่เราก็เป็นเหมือนเดิมนี่นา

นั่นแหละ

ก็เหมือนเดิมนี่นา

ตอนที่ 9 งานรื่นเริงหลังงานเลิก

ไปถามเองเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉันเหรอ?

นายก็ไปถามคนอื่นดูบ้างสิ

ไม่อยาก

ถ้าไปคุยกับคนที่ไม่รู้จักแล้วโดนปฏิเสธมันคงจะเจ็บแย่เลยใช่ไหมล่ะ

อ้อ ว่าแต่ นายก็เป็นคนแบบนั้นนี่นา

เอี๊ยดดด

เจอคนแปลกหน้ามาพูดจาแบบนี้ได้ไงเนี่ย

เป็นไงบ้างล่ะ

เฮ้อ...

เดี๋ยวรอดูนะ

นี่ ขอหน่อยได้ไหม?

อย่ามาคุยแบบสบาย ๆ นะ

จะฆ่าแกเลยไอ้หมู!

จ๊าบ

มันก็เป็นอย่างที่ฉันพูดนี่นา

เมื่อกี้มันเป็นความผิดพลาดบางอย่างแน่ ๆ!!

ถ้างั้นลองไปถามคนอื่นดูไหม?

แน่นอนอยู่แล้ว!!

ปรูล

น่าจะเลิกก่อนที่จะเสียใจขนาดนี้ได้นะ

ปรูล

มันผิดปกติชัด ๆ เลยนี่นา!? ทำไมทุกคนถึงด่าทอคนที่เพิ่งคุยด้วยได้ล่ะ!?

เท่าที่ฉันรู้จัก คนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนส่วนใหญ่มักจะเป็นแบบนั้นแหละ

เอาล่ะ ใจเย็น ๆ ก่อน

นายเนี่ย เจอการเจอกันครั้งแรกที่โคตรจะ สุดแสนจะดุเดือดมามากแค่ไหนกันเนี่ย

แต่ว่า นี่มันต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ ๆ

อะไรเหรอ?

อยากจะตรวจสอบเรื่องนั้นจังเลยนะ—

ไม่มีใครที่ดูเหมือนจะฟังเรื่องเราได้เลย

ที่นี่เหมือนโรงเรียนนักเลงสมัยโชวะเลยว่ะ

ด้วยสภาพแบบนี้ รับรองโดนพวกสายตาแบบนั้นจ้องแน่

ถ้าจะให้ฟังเรื่อง ก็ไปถามที่โคเดะกาวะสิไหม?

นั่นมันเป็นไปไม่ได้หรอกน่า

อ่า สายตาที่มองขยะนั่นน่ะ

ตั้งแต่เทศกาลฤดูใบไม้ผลิมา ไอ้หมอนั่นก็อารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะ

ฟูริฟูริ

อะไรนะ!? เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย!!?

พรุ่งนี้จะตายเหรอ!?

นี่มันสถานการณ์ผิดปกติสุด ๆ ไปเลย...!

แถมฉันยังรู้สึกว่าเจตนาร้ายรอบตัวมันแรงขึ้นด้วยนะ

ยิ้มอยู่นี่...?

นี่มันแน่ ๆ ว่าคุเดะกาวะรู้อยู่แล้วว่ามีอะไรบางอย่าง...

นี่ จิซะ ขอหน่อยได้ไหม

เกิดอะไรขึ้นเหรอ อิโอริ?

ฉันมีเรื่องอยากจะถามหน่อยนะ...

ตอนนี้เหรอ? ก็ได้นะ

เรื่องคุยอะไรก็คุยได้ที่บ้านนี่นา

อะไรเนี่ย น่ากลัวจริง ๆ

คิก

บอกฉันหน่อยสิ จิซะ!! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ

ไม่จริงน่า!?

นี่ จิซะ จริง ๆ แล้วเธอน่าจะรู้ใช่ไหม?

ก็บอกว่าฉันไม่เกี่ยวไง

โอ้โห

จริงเหรอ?

จ๊าบ

บอกว่าต้องเลิกกับคุเดะกาวะ แต่พวกนายคบกันอยู่นี่นา?

ห๊ะ? ไม่มีทางหรอก

ตั้งแต่ก่อนงานเทศกาลโรงเรียนแล้วนะ

เขาว่ากันว่าจะโดนฆ่าถ้าไม่เลิก แล้วจะทำยังไงล่ะ?

ไม่ค่อยเข้าใจหรอก แต่จะทำตามที่บอก

ขอบคุณนะอิโอริ

ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อฉันสินะ

อะไรกัน!? กำลังคิดจะวางแผนอะไรอยู่!?

ตะโกนดัง ๆ มันรบกวนคนรอบข้างนะ?

นี่มันไม่ใช่สถานการณ์ที่ต้องมาใส่ใจคนรอบข้างได้แล้วนะ!?

เหรอ? เป็นอะไรไป โคเฮย์?

เอ่อ นิดหน่อยน่ะ

หรือว่าฉันไม่เกี่ยวด้วยล่ะ?

อืม

เป้าหมายมีแค่อี่โรคจิตบ้า ๆ นั่นคนเดียวแหละ

อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ

ถ้างั้นฉันนึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วนน่ะ

อืม รอเดี๋ยวนะ โคเฮย์คุง

อย่ามาคุยด้วยนะจะถูกมองว่าเป็นคนรู้จัก

ก็จริงของนายนะ

จะว่าไปนะ ไม่ใช่แค่คนรู้จักด้วยซ้ำ พวกเรานี่เพื่อนสนิทกันเลยนะ

ปล่อยนะ ฉันไม่เกี่ยวด้วย

โอ้โห พูดเรื่องแบบนั้นออกมาได้เชียวเหรอ

?

ว่าแต่ว่า โคเฮย์กับคุณฮามาโอกะ อซึสะ ที่เริ่มคบกันได้สองสัปดาห์แล้วนี่นา—!?

คิตะฮาระ!?

เอาล่ะ นายก็มาร่วมคิดแผนรับมือกับสถานการณ์นี้ด้วยกันไหมล่ะ

อ่า จริงด้วย...!

ไอ้แก เดี๋ยวจะฆ่าให้!

ว่าแล้วเชียว งั้นจิซะ เล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยสิ

—เอ๊ะ?

จิซึ

ไปกินข้าวเที่ยงมานะ♪

หนีไปซะแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้รับจดหมายเยอะขนาดนี้

ได้มาจากพวกคณะอื่นด้วยนี่ โคตรสุดยอดไปเลยนะคุเดะกาวะ

เอาเป็นว่าตอนนี้จะทำยังไงกับสถานการณ์นี้ดีวะ

จะทำยังไงกันล่ะ

คิตะฮาระ อิมามุระ

ขอคุยหน่อยได้ไหม?

หืม?

คุ

โนะจิมะ แผนกเดียวกัน

ยามาโมโตะ

นี่จดหมายข่มขู่ถึงใครล่ะ?

หรือว่าถึงทั้งคู่?

ชินชาเริ่มชินแล้วเหรอ

พวกนายกำลังเดือดร้อนอยู่ใช่ไหม?

ก็เลยอยากจะช่วยหน่อยในฐานะเพื่อนร่วมแผนกน่ะ

สมแล้วที่เป็นพวกนาย ไม่ธรรมดาจริง ๆ

จริงดิ?

พวกนายนี่ดีจังเลยนะ

แค่ว่าน่ะ อยากให้ช่วยบอกหน่อย

หืม? อะไรเหรอ

อันนั้นไง อันนั้นน่ะ

/

แค่ไอ้ตัวอย่างแกเนี่ยนะ ถึงจะสร้างแฟนได้ด้วยมนตร์สะกด

ต้องมีสิ?

พวกแกกำลังท้าทายใครอยู่น่ะ?

เอ๊ะ...?

ไม่มีเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นสำหรับแก การมีแฟนมันเป็นไปไม่ได้เลยสิ...

ใช่เลย ไอ้โรคจิตนี่

พวกแกออกมาให้หมดเลยนะ ไอ้พวกโง่!!

แล้วมันไม่มีจริง ๆ เหรอ?

ไม่มีทางมีหรอกน่า

อย่างนั้นเหรอ...

ดูเหมือนพวกแกจะไม่มีมนตร์สะกดเลยนะ

ช่างน่าผิดหวังอะไรอย่างนี้

พวกนี้มันเป็นอะไรกันนักหนาเนี่ย...

จะทำยังไงดีล่ะ?

ด้านหลังอาคารชมรมมันมีภูเขาเล็ก ๆ ใช่ไหม?

ตรงนั้นคนไม่น่าจะมานะ

ก็จริงนะ ตรงนั้นแหละ

แย่แล้ว เริ่มมีการปรึกษาเรื่องที่จะฝังฉันแล้วสิ

พอรู้ว่าไม่มีมนต์สะกดเท่านั้นแหละ นี่เลยสินะ

เอาล่ะ คิตะฮาระ!

จูริ

ไม่ยอมตายหรอก! น่ากลัวโว้ย!!

พวกเรามาเล่นซ่อนแอบกันเถอะเออออ

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย!?

อิมามุระก็มาด้วยสิเออออ

พวกนายตั้งใจฟังให้ดีนะ

แค่หน้าแบบนั้นก็ให้เหตุผลพอแล้วล่ะเออออ

ถึงโคเฮย์จะว่าไป สำหรับฉันมันเป็นความเข้าใจผิดนะ

โอ้โห?

ร้องขอชีวิตเหรอ?

นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้ยินคำว่า 'ร้องขอชีวิต' แบบจริง ๆ

ฉันกับจิซึน่ะ ความสัมพันธ์มันไม่ใช่แบบที่พวกนายคิดหรอกนะ

แม้ว่าเราจะรู้จักกันมานานตั้งแต่เด็กก็ตาม

แต่มันก็เป็นแค่คนรู้จักในโรงเรียนเหมือนกัน

ถึงจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาก็ตาม

ไม่ได้บอกว่ากำลังคบกันอย่างเป็นทางการสักหน่อย

ถึงจะอยู่ด้วยกันเหมือนกันก็ตาม

เฮ้ๆ เอาพลั่วมาให้หน่อยสิ

ถุงมือกับผ้าเช็ดตัวก็ด้วยนะ

นั่นแหละคือความแตกต่าง!

อย่าทำตัวเอาแต่ตัวเองนะ...!

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ! พวกเรากับจิซึ‼

รู้แล้ว รู้แล้ว

เรื่องละเอียดๆ เดี๋ยวไปฟังที่เนินหลังนะ

ไม่คิดจะฟังแน่ๆ ล่ะ!!

อัตราส่วนนักเรียนชายหญิง

กล้ามาทำร้ายดอกไม้เพียงดอกเดียวที่บานอยู่ในแผนกที่เต็มไปด้วยผู้ชายอย่างแกนี่...!

อิมามุระก็ไปคบกับสาวสวยสุดเซ็กซี่นี่นา...!!

ปีสูงกว่า

ใจเย็น ๆ เถอะพวกนาย

คุยกันก็เข้าใจแล้วสิ!!

เงียบแล้วกัดฟันไว้ซะ

อ๊ะ...

ถ้าพวกแกฆ่าพวกเราขึ้นมาจะเสียของนะ!

เหอะ อีกแล้วเหรอ ไอ้การร้องขอชีวิตนี่

ไม่!

ไม่ ๆ เอิ่ม... นี่ไง อันนั้นน่ะ!

...อี้ จิ...

จะจัดงานจับคู่ให้เลยนะ!

ตั้งแต่วันนี้พวกเราเป็นเพื่อนสนิทกันแล้วนะ!!

เอ่อ... คือว่านะ

อยากจะให้คุณอาซึกะแนะนำเพื่อนให้รู้จักน่ะครับ...

มีอะไรกันอีกล่ะ

พวกนายดูมีความสุขกันทุกวันเลยนะ

อืมมม ก็จริงสินะ

ฝากด้วยนะครับ!!

คิดว่าจะช่วยพวกเราแน่เลย!!

ขอให้จิจังช่วยหน่อยไหม?

นั่นมัน...!!

จิซึ ช่วยหน่อยนะ!!

ไปตายให้ได้สองหมื่นครั้ง

ตามที่คุณพูดมาเลยครับ...

ถ้าจะยอมรับเงื่อนไข ก็จะแนะนำให้ก็ได้นะ

ไอ้หมอนั่นช่วงนี้อารมณ์เสียผิดปกติเลยครับ...

จริงเหรอครับ!!

ช่วยไม่ได้นี่นะ

คาช!

ทำทุกอย่างเลยครับ!!

โอเค ถ้าอย่างนั้นก็...

ส-

อิโอริจะต้องแกล้งทำเป็นแฟนต่อไป จนกว่าจิจังจะโอเค

...หา?

คุณอาซึกะ เงื่อนไขนั้นมัน...

อืมมม

ไม่รู้นะว่าจะเรื่องอะไรกันแน่

แล้วเป็นไงล่ะ?

ดี ๆ ๆ

งั้นจะพาคนที่เหมาะกับไอโอริจังมาให้เองนะ

ถ้างั้นก็ถ้าช่วยชีวิตได้ก็เอาเลย

เอ๊ะ!?

เดี๋ยวก่อน...

หืม? เป็นอะไรไป?

ทำไมต้องตกใจด้วยล่ะ?

ก็เพราะว่าไอ้หมอนี่มันเข้ากันได้นี่นา—

แก!นั่นไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อยนะ!!

มันไม่ใช่วัตถุมีชีวิตของแกด้วยซ้ำอีกนะ!!

จริงด้วยนะ มันดูเข้ากันดีแฮะ

อยากให้มีความสุขจริงๆ เลยนะ

กลับมาแล้ววว

หวัดดีครับ

อ๊ะ... ยินดีต้อนรับกลับนะ

แล้วคุณอาซึกะ

เพื่อนๆ ล่ะ...

อืม พามาแล้วล่ะ

อ่ะ งั้นเข้าไปได้เลย

ส

เอ่อ...

สวัสดีครับ...

!!?

นะ...

อะไรเหรอ?

อะไรนะ?

บิ 7

โอ้โห...!!

คนธรรมดา...!!

ขอบคุณมากครับ!!

รอดแล้วครับ!!!

ไม่ ๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย

ปึ้ก

โคเฮย์! เหล้า... ไม่สิ ชา!!

มาที่นี่ แสดงว่าอยากสมัครสมาชิกสินะ?

ช่วงนี้หาได้เก่งเลยนะ

ไม่ใช่ว่าฉันหามานะ แต่ว่าล่ะ

ชอบมังงะไหมครับ?

นายไม่ใช่เหรอ?

แล้วใครล่ะที่หามา?

เป็นชาครับ!!

ชอบอนิเมะไหมครับ?

อ๋อ อันนั้นน่ะนะ

ไอโอริกับพวก...

หา?

นางเอกปีหนึ่ง โยชิวาระ ไอนะ

ลาออกจากวงดนตรีทีนเบล จะเข้าสโมสรปาร์ตี้ครับ!

โยชิวาระ...

ไอนะ...?

ชื่อนั่น... ไม่ใช่แกแน่ๆ...

เคบะโกะเหรอ!?

ก็บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิกเรียกแบบนั้น!?

นั่นมันวิกผม!!

จะทำยังไงให้มันกลายเป็นแบบนั้นได้ล่ะ!?

เรื่องเครื่องสำอางก็ว่าไป แต่เรื่องผมล่ะ!?

เข้าใจแล้วสิ

เป็นอย่างนั้นสินะ

หลังงานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ พวกเขาบอกว่าจะมาสมัครสมาชิกที่บ้านฉัน

แล้วก็อยากจะให้สอนแต่งหน้าด้วย

งั้น ไอโอริ

อย่าลืมสัญญาไว้นะ

ไม่นะ นี่มันไม่ใช่การหลอกลวงเหรอ!?

ก็แค่เคบะโกะที่ลอกคราบเท่านั้นเองนี่นา!!

พวกแกนี่มันไร้มารยาทจริงๆ เลยนะ!!

โคโฮ่

...?

ยังไงก็ตาม หลังจากนี้ไปฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

อืม ฝากตัวด้วยโว้ย

•••••

มาต้อนรับกันเถอะ

โอย เฮ้ โคเฮย์...

อ่า... เป็นไปไม่ได้ว่าพวกเราจะ...

ให้ไอ้หมอนั่นมาจัดหาคู่ให้เรอะ?

ตอนที่ 9 / จบ