ตอน 9: Chapter 9

เพื่อน ๆ สุดป่วนของฉัน

ชมรมดำน้ำ พีก อะ บู (ย่อว่า พีเอบี)

คิทาฮาระ อิโอริ นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ อาศัยอยู่ที่บ้านแยกของตระกูลโคเทกาวะ ว่ายน้ำไม่เป็น

ถึงจะดูแบบนี้ แต่เมื่อก่อนฉันก็เป็นโอตาคุอยู่นะ

ให้เหยียบจากข้างบนไปเลยเหรอ?

อิมามุระ โกเฮย์

มันไม่ได้สกปรกซะหน่อยนะ!?

นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ หล่อ แต่เป็นโอตาคุตัวยง

ฉันยังไม่ได้เหมือนที่นายคิดซะหน่อย

โคเทกาวะ ชิซะ

นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยอาซึมะ ลูกพี่ลูกน้องของอิโอริ

จริง ๆ แล้วฉันก็ใช้ดาบคู่เหมือนกันนะ"

อ่านว่า 'คันไป'!

ว๊ากซ่าว๊ากซ่า

ฮามะ อากาซึซะ ฮามาโอกะ อะซึสะ

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยเซย์ไค

อิโอริเข้าใจผิดว่าเล็งโกเฮย์อยู่

จู

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยอาซึมะ อีกคนที่เป็นผมทองจ้า

โทกิตะ ชินจิ

นักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยอาซึมะ

อีกคนที่เป็นนักศึกษาปีสาม มหาวิทยาลัยเซย์ไค ที่ตัวใหญ่

พวกเราตั้งใจทำอยู่นะ?

ซิงเกอร์ เบล

โยชิวาระ ไอนะ นักศึกษาปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยเซย์ไค ทั่วไปคือจี๊ดจ๊าด

ประธานทิงเกอร์เบล ที่เคยจีบอะซึสะของคุโด คูโด

ยินดีต้อนรับสู่ร้านสุดยอดของฉันนะ

ร้านดำน้ำ

ชมรมเทนนิส ดิงเกอร์เบล

โคเทกาวะ ผู้จัดการ "แกรนด์บลู" เจ้าของร้าน คุณลุงของอิโอริ

โคเทกาวะ นานาคา

สาวงามของ "แกรนด์บลู" รักน้องสาว ชิซะ มาก ๆ

วันนี้ใส่อะไรมานะ

เรื่องย่อถึงเมื่อคราส์งานเทศกาลฤดูใบไม้ผลิประจำมหาวิทยาลัยอิซุ~~~

ในรายการประกวด "หนุ่มหล่อ" ที่เข้าร่วมเพื่อชิงเงินรางวัล อิโอริคว้าแชมป์ไปได้อย่างงดงาม

และยังทำให้เพื่อนๆ ในกลุ่มล้อเลียนอีกด้วย

เพื่อสาวสุดเปรี้ยวอย่างเทนนิสแรดดิงเกอร์เบิล (ไอนะ) ทำให้ประธานชมรมคุโดะถึงกับอ้าปากค้าง

ในทางกลับกัน ชิซะก็คว้าตำแหน่งที่หนึ่งในการประกวดสาวงามเช่นกัน

แต่ถึงแม้จะรู้สึกน่าอายและช่วยกันคว้าเงินรางวัลได้ แต่กลับเห็นว่าอิโอริไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่น (เหมือนกัน)

ชิซะที่รู้สึกหงุดหงิดจึงประกาศต่อหน้าทุกคนว่า "อิโอริมีแฟนแล้วนะ"

เป็นการใช้เพื่อป้องกันไม่ให้หนุ่มๆ ที่เข้ามาเกี้ยวพาราสีเข้ามารุมล้อม

พวกตัวแสบที่เต็มไปด้วยเจตนาร้าย มีเพียงอิโอริกับโคเฮย์ที่เมาจนไม่รู้เรื่องความจริงนั้น...

ที่นี่

ถะ...

ฟู่ววว

นี่ โกเฮย์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความรู้สึกไปเองหรือเปล่า

อะไรเหรอ คิตาฮาระ

สายตาของทุกคนมันไม่เหมือนเดิมเลยนะ?

อ่า

ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน

ทำไมกันนะ

ไม่รู้สิ

ทั้งที่เราก็เป็นเหมือนเดิมนี่นา

นั่นแหละ

ก็เหมือนเดิมนี่นา

ตอนที่ 9 งานรื่นเริงหลังงานเลิก

ไปถามเองเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉันเหรอ?

นายก็ไปถามคนอื่นดูบ้างสิ

ไม่อยาก

ถ้าไปคุยกับคนที่ไม่รู้จักแล้วโดนปฏิเสธมันคงจะเจ็บแย่เลยใช่ไหมล่ะ

อ้อ ว่าแต่ นายก็เป็นคนแบบนั้นนี่นา

เอี๊ยดดด

เจอคนแปลกหน้ามาพูดจาแบบนี้ได้ไงเนี่ย

เป็นไงบ้างล่ะ

เฮ้อ...

เดี๋ยวรอดูนะ

นี่ ขอหน่อยได้ไหม?

อย่ามาคุยแบบสบาย ๆ นะ

จะฆ่าแกเลยไอ้หมู!

จ๊าบ

มันก็เป็นอย่างที่ฉันพูดนี่นา

เมื่อกี้มันเป็นความผิดพลาดบางอย่างแน่ ๆ!!

ถ้างั้นลองไปถามคนอื่นดูไหม?

แน่นอนอยู่แล้ว!!

ปรูล

น่าจะเลิกก่อนที่จะเสียใจขนาดนี้ได้นะ

ปรูล

มันผิดปกติชัด ๆ เลยนี่นา!? ทำไมทุกคนถึงด่าทอคนที่เพิ่งคุยด้วยได้ล่ะ!?

เท่าที่ฉันรู้จัก คนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนส่วนใหญ่มักจะเป็นแบบนั้นแหละ

เอาล่ะ ใจเย็น ๆ ก่อน

นายเนี่ย เจอการเจอกันครั้งแรกที่โคตรจะ สุดแสนจะดุเดือดมามากแค่ไหนกันเนี่ย

แต่ว่า นี่มันต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่ ๆ

อะไรเหรอ?

อยากจะตรวจสอบเรื่องนั้นจังเลยนะ—

ไม่มีใครที่ดูเหมือนจะฟังเรื่องเราได้เลย

ที่นี่เหมือนโรงเรียนนักเลงสมัยโชวะเลยว่ะ

ด้วยสภาพแบบนี้ รับรองโดนพวกสายตาแบบนั้นจ้องแน่

ถ้าจะให้ฟังเรื่อง ก็ไปถามที่โคเดะกาวะสิไหม?

นั่นมันเป็นไปไม่ได้หรอกน่า

อ่า สายตาที่มองขยะนั่นน่ะ

ตั้งแต่เทศกาลฤดูใบไม้ผลิมา ไอ้หมอนั่นก็อารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะ

ฟูริฟูริ

อะไรนะ!? เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย!!?

พรุ่งนี้จะตายเหรอ!?

นี่มันสถานการณ์ผิดปกติสุด ๆ ไปเลย...!

แถมฉันยังรู้สึกว่าเจตนาร้ายรอบตัวมันแรงขึ้นด้วยนะ

ยิ้มอยู่นี่...?

นี่มันแน่ ๆ ว่าคุเดะกาวะรู้อยู่แล้วว่ามีอะไรบางอย่าง...

นี่ จิซะ ขอหน่อยได้ไหม

เกิดอะไรขึ้นเหรอ อิโอริ?

ฉันมีเรื่องอยากจะถามหน่อยนะ...

ตอนนี้เหรอ? ก็ได้นะ

เรื่องคุยอะไรก็คุยได้ที่บ้านนี่นา

อะไรเนี่ย น่ากลัวจริง ๆ

คิก

บอกฉันหน่อยสิ จิซะ!! เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ

ไม่จริงน่า!?

นี่ จิซะ จริง ๆ แล้วเธอน่าจะรู้ใช่ไหม?

ก็บอกว่าฉันไม่เกี่ยวไง

โอ้โห