ตอนที่ 5.2

อาลวิน เมเบิล พริมโรส แมคทลาวด์

ข้าได้เห็นการพูดคุยของพวกเจ้ากับงานสังสรรค์ของฝูงอินทรีเมื่อวานนี้

ข้ารู้จักพวกตัวอ้อนพวกนั้นอยู่บ้าง แต่สายตาที่เจ้ามองไปที่คุณอลวิน ไม่ใช่เพราะความใคร่หรือเพราะเงินทองเลยนะ

เป็นคนที่ควรปกป้องด้วยชีวิต...

เหมือนพ่อหรือพี่ชายของเจ้าเลย

—สีตาเปลี่ยนไปแฮะ

ในฐานะอัศวิน ข้าเคยรับมือกับอาชญากรมาหลายคน

ถ้าจะให้ว่าอันที่น่าปวดหัวที่สุดล่ะ คิดว่าเป็นใคร?

“เป็นคนที่ไม่รังเกียจแม้แต่จะฆ่าคนเพื่อคนที่รักไงล่ะ”

...บ้าไปแล้วเหรอ

ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะรักอัลวินไม่ใช่เหรอ

ความคิดเพ้อฝันก็พอได้แล้วนะ...

ถ้าเธอไม่อยู่แล้วข้าจะอดตายเลยนะ

นี่คือบทสรุปคำให้การเกี่ยวกับคุณอัลวินนะ

เป็นคนดังนี่นา มาเยอะแยะเลยนะเนี่ย

ไม่มีอะไรที่สำคัญเป็นพิเศษหรอกนะ

เรื่องปัญหาอะไรของอัลวินกับวานเนสซา...

มั้ง

เฮ้อ...

คงไม่มีอะไรหรอกนะ

แต่หลักฐานน่ะ ไม่รู้ว่ามันจะโผล่มาจากที่ไหนกัน

แค่ลืมไปเฉย ๆ เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เนี่ยแหละ ที่มันจะนำไปสู่แรงจูงใจของคนร้ายตัวจริง

คุณอลวินแน่ใจได้เลยเหรอว่าตั้งแต่คุณอลวินมาถึงเมืองนี้แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย?

มิ่ก...

เธอเป็นคนบริสุทธิ์จริง ๆ เหรอ?

................

นี่มันเพิ่งเป็นแค่ระหว่างการสอบสวนนะ

เดี๋ยวจะต้องมีเพิ่มอีกเยอะเลยล่ะ

ไม่รู้ว่าอะไรที่เชื่อมโยงกับเส้นด้ายแห่งความจริงอยู่ที่ไหน

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ข้าก็เชื่อมั่นว่าความจริงนั้นซ่อนอยู่เสมอในนั้น

...สิ่งที่หมอนี่พูดก็มีเหตุผลอยู่เหมือนกัน

อาจจะมีใครบางคนเห็นข้อเท็จจริงที่ไม่เป็นที่น่าพอใจในขณะที่เจ้าของเรื่องไม่รู้ตัวก็ได้

เหมือนที่ข้าเคยเป็นในอดีตนั่นแหละ

มีความเป็นไปได้สูงว่ามีใครบางคนกำลังเห็นความลับของเธออยู่

แต่ก็ไม่มีใครแปลกใจอะไรเลย เพราะพวกเขาลืมมันไปหรือไม่ได้ใส่ใจมัน

แต่ถ้าถูกขอให้ให้การ บางทีเธออาจจะนึกออกก็ได้

เพราะเหตุนั้นเอง คุณอลวินถึงรอดมาได้จนถึงตอนนี้

ว่าแต่ ทำไมถึงคุณอัศวินหญิงคนนั้นถึงไปอยู่ที่ตรงนั้นนะ

ทำอะไรอยู่ที่ตรงนั้นกันแน่... เนี่ย

ถ้าความลับของเธอถูกเปิดเผยต่อหน้าทุกคน เราคงจบเห่แล้ว

ต่อให้เป็นยังไง การจัดการกับพยานนับสิบคนทั้งหมดก็เป็นไปไม่ได้หรอก

...เฮ้อ

นี่มันแย่แล้วสิเนี่ย

...จะคลั่งเพราะการล้างแค้นให้ท่านน้องสาวก็ดีนะ แต่พอได้แล้วเถอะน่า

...เป็นอะไรไป?

เป็นห่วงปลอกแขนพวกนี้เหรอ?

เอาของที่พวกเจ้าเอาไปเมื่อกี้ ทั้งกระเป๋าของข้ากับไอ้สิ่งนั้น คืนมาให้หน่อย

หรือว่าสิ่งนี้มันสำคัญขนาดนั้น?

“ดวงอาทิตย์ชั่วคราว”...สินะ

...ดูเหมือนว่ามันจะเป็นของที่ทางกิลด์มอบให้วานเนสซา

ทำไมถึงเป็นเจ้าคนถืออยู่ล่ะ?

...วานเนสซามอบให้เป็นของขวัญ หลังจากที่สแตริงแก้ไขปัญหาที่เขาก่อไว้ไงล่ะ

มีหลักฐานหรือพยานที่แสดงว่าน้องสาวเจ้าให้สิ่งนี้กับเจ้าเหรอ?

ไม่มีหรอกน่า ก็อยู่กันแค่สองคนนี่นา

...แปลกจริงแฮะ

เอาคืนมาให้เร็ว ๆ เลยนะ

?

ถึงจะไม่มีผลมากนัก แต่นี่ก็เป็นไอเทมเวทมนตร์ที่แท้จริงนะ

ถ้าเอาไปขายคงจะได้เงินไม่น้อยนะ เจ้าที่เป็นหนี้ท่วมหัวทำไมถึงเก็บมันไว้ข้างตัวล่ะ?

......นี่ เคลียร์หน่อยสิ

อย่าบอกนะว่าข้าฆ่าเธอเพราะจะขโมยไอ้สิ่งนั้นไปน่ะ?

ถ้าพูดแบบนั้นล่ะ?

นึกว่าเก็บติดตัวตลอดเลยซะอีก

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นสาวกของเทพแห่งสุริยะซะอีก

ไม่ใช่!

อย่าพูดจาเสียงดังตอนหลับแบบนั้นได้ไหม

ถ้าเป็นคำสาปของไอ้ตัวนั้น ก็พูดออกมาให้ได้เป็นล้านคำเลยสิ

ไม่ก็ข้าจะเอาขี้ ปัสสาวะ แล้วก็อ้วกใส่โบสถ์ของพวกมันให้สาสมเลยคอยดู!

ต่อให้เจ้าจะปฏิเสธกี่ครั้ง มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเป็นหลักฐานหรอกนะ

ตามหลักคำสอนของศาสนาเทพแห่งสุริยะ เขาบอกว่ามันเรียกว่า “สุริยคราส”

...หา

ไอเทมเวทมนตร์ที่มีสัญลักษณ์ของเทพแห่งสุริยะนี่คือสิ่งที่เหล่าผู้ศรัทธาเคารพนับถือเป็นพิเศษ

ดูเหมือนว่าจะอนุญาตให้ซ่อนศรัทธาเพื่อหลบการถูกกดขี่ด้วยนะ

พวกนั้นไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตามเพื่อจะได้ “อาถรรพ์นี้” มา

การทำนาย

นั่นหมายความว่านี่คือ

แรงจูงใจในการฆาตกรรมได้เลยล่ะ

ถ้าเป็นสาวกแล้ว การที่ยอมรัดคอผู้หญิงเพื่อจะได้สิ่งนี้มาก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ารังเกียจ

ถึงแม้เจ้าจะไม่มีแรงอะไรเลย แต่ถ้าเป็นคดีที่เกิดขึ้นในห้องปิดตายและมีแค่สองคน ก็น่าจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้กระมัง

บอกว่าไม่ใช่ไงเล่า!!

...อั่ก!

แล้วทำไมถึงเก็บรักษาไว้อย่างดี ใส่ไว้ในถุงเพื่อพกติดตัวด้วยล่ะ

คิดว่ามันเป็นไอเทมต้องคำสาปงั้นเหรอ?

มันไม่ได้มีมนตร์คาถาใด ๆ ผูกอยู่เลยสักนิด

การถือลูกแก้วผลึกนี่ต้องมาจากเจตจำนงของเจ้าแน่นอน

...ข้าจะไม่บูชาไอ้หัวล้านน่ารังเกียจนั่นเด็ดขาด!

แปลกดีนะ

เป้าหมายหลักอยู่ที่นี่เหรอ

พาไปที่สำนักงานใหญ่เลย

เคาะไปน่าจะมีอาชญากรรมอื่น ๆ โผล่ออกมาอีกเยอะเลยนะ

ฮะ

ฮะ

...โย่ ไม่เป็นไรใช่ไหม

ดูมีเรี่ยวแรงดีนี่นา!

...ไม่ไหวแล้ว

แมทธิว รู้สึกมากเกินไปแล้ว...จะแตกแล้วสิ

กุบ...

อึ๋ย น่าขยะแขยง

...ฮะ

...ชิ ทนทานไม่เบาเลยแฮะ

พรุ่งนี้ก็มาสนุกกันอีกนะ

แมทธิว

...เจ็บโว้ย

...ติดได้ดีนี่ ช่วยไว้เยอะเลยว่ะ

ถึงจะสารภาพออกมาตามปกติ ไอ้หมอนั่นก็น่าจะไม่ยอมรับหรอกนะ

เพราะฉะนั้น ข้าเลยจัดการ เบี่ยงเบนกระแสให้มัน หันไปหา “สุริยันชั่วคราว”

มนุษย์เนี่ยนะ ยิ่งปฏิเสธมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างใน ก็ยิ่งอยากจะไปสำรวจมัน

พวกที่ฉลาดน่ะยิ่งเป็นแบบนั้น

ต้องเพราะแบบนี้แหละ ถึงได้มาเป็นสภาพนี้...

เอาน่า ถือว่าชื่อเสียงของอัลวินรอดมาได้ก็ดีแล้ว

แต่ถึงแม้จะเป็นเพื่ออัลวินก็ตาม

ตัวเองกลับต้องมาประกาศตัวว่าเป็นสาวกของเทพแห่งสุริยะแบบเนี่ยนะ...

...วานัตซา

นี่คือการแก้แค้นของเจ้าเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นก็คิดได้ดีแฮะ

...อันนี้มันหนักหนาดีนี่นา

เพื่อท่านแล้ว ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม...