ตอนที่ 6.2

ที่นี่คืออาณาจักรเรย์ฟิล

ของต่างแดน...

และคุณที่เป็นคนสูญเสียอาณาจักรไป ก็ไม่มีอำนาจอะไรเลย

ดังนั้นจึง...

ยืมมาจากกิลด์

มีเขียนไว้หลายอย่างเกี่ยวกับลักษณะและผลกระทบนะ

อย่างเช่น ตราอักษรสัญลักษณ์แห่งเทพสุริยัน ไม่มีเขียนไว้ที่ไหนเลย

ใบรับรองการส่งมอบที่เรียกว่า "ดวงอาทิตย์ชั่วคราว" นี่เอง

หมายความว่า ตอนที่ส่งมอบให้วานเนสซา ก็ยังไม่มีตราสัญลักษณ์อะไรนั่น

...โอ้โห

นั่นมันอะไรเหรอ?

ถ้าไม่สามารถพิสูจน์ได้ก่อนที่มาเธียวจะได้รับ

เช่นนั้น ตราสัญลักษณ์มันผุดขึ้นมาเมื่อไหร่?

ข้อสรุปของคุณที่ว่าตั้งใจจะฆ่าเพื่อตราอักษรสัญลักษณ์แห่งเทพสุริยันนั้นมันผิดไปไกลเลย

แบบนี้พอจะเข้าใจไหม?

...ใครกัน

ไอ้โง่ที่เปิดเผยข้อมูลออกไปภายนอกน่ะ

ยังมีอีกนะ

ไม่ต้องอธิบายอะไรกับพี่ชายหรอกนะ วาเน็ตซ่าเป็นคนที่มีนิสัยเป็นระเบียบมาก

ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้จะมีเรื่องการโจรกรรมของชิ้นงานที่ถูกประเมินราคาน่ะ

ดูเหมือนว่าเธอจะจดบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับชิ้นงานที่ถูกประเมินราคาทุกอย่างไว้

ตรงนี้ก็มีการบันทึกไว้นะ

ว่า "เพื่อเป็นการขอบคุณมาธิว" แล้วก็

แต่มัน

ตัวอักษรนี้เป็นของวานเนสซาเองอย่างแน่นอนเลยล่ะ

ถ้ายังมีข้อสงสัยก็ไปเช็กกับกิลด์นักผจญภัยทีหลังก็ได้

นั่นหมายความว่า

"ดวงอาทิตย์ชั่วคราว" นี้

ไม่ว่าจะมีตราอักษรสัญลักษณ์แห่งเทพสุริยันหรือไม่ก็ตาม

มันถูกมอบให้มาธิวด้วยความตั้งใจของวานเนสซาอย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะก่อนหรือหลังจากการส่งมอบ ตราอักษรสัญลักษณ์แห่งเทพสุริยันก็ไม่ถือเป็นเหตุผลที่มาธิวจะฆ่าก็ได้

บอกแล้วไม่ใช่เหรอ

ว่าจะมารับไป

หรือว่าอีกเรื่องนึง

อาณาจักรแมคทาโรดน่ะไม่ได้ล่มสลายไปนะ

จะต้องกลับไปที่ดินผืนนั้นให้ได้

จะต้องไปให้ได้เลยล่ะ

...งั้นขอตัวก่อนนะ

...คุณอัลวิน

ดูเหมือนว่าคุณจะไปที่ "ถนนผีเสื้อเรืองแสง" มาได้สักปีแล้วสินะครับ

"ถนนผีเสื้อเรืองแสง" น่ะเหรอ? มันเป็นย่านบันเทิงนะ

นอกจากจะมีโรงโคมเรียงรายอยู่แล้ว การค้า "ยา" ก็ไม่เคยขาดสายเลย

...คุณจะบอกว่าอะไร?

แน่นอนว่าไม่ได้ผิดกฎหมายอะไรหรอกครับ

คุณจะไปนอนกับผู้ชายคนไหน หรือจะซื้อบริการจากใคร มันก็เป็นอิสระของคุณนั่นแหละ

เหมือนไอ้พวกตัวถ่วงนั่นแหละ

ไปกันเถอะ อัลวิน

อย่าไปสนใจเขาน่ะ

ที่เธอไปประจำก็คือที่ "โลงศพสีแดง" นั่นแหละ...

เปล่าครับ ตรงนั้นไม่มีพวกโสเภณีชายนี่ครับ

มีธุระอื่นอีกหรือเปล่าครับ?

...น่าเสียดายที่

สิ่งที่ท่านพูดมาน่ะ

ข้าไม่เข้าใจเลยสักนิด

เป็นเช่นนั้นเองหรือครับ

ตั้งตารอที่จะได้พบอีกครั้งเลยนะ

...เป็นเรื่องร้ายนะมาธิว

คุณหาเจอที่นี่ได้ยังไงเนี่ย

ฉันได้ฟังเรื่องราวคร่าวๆ จากเธอมา

เป็นเดือนเมษายนนะ

หลังจากที่แกถูกพาไปที่กิลด์นักผจญภัยน่ะ

พอรู้ว่าแกอาจจะต้องถูกตัดสินโทษประหาร ก็เลยวิ่งเข้าบ้านมาเลยน่ะ

ก็แอบฟังบทสนทนาระหว่างคุณปู่ของเธอที่เป็นกิลด์มาสเตอร์ กับพวกหน่วยพิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วย

ก็พยายามปลอบใจมันลำบากเลยนะ

...งั้นเหรอ

ไอ้ตัวเล็กเนี่ยก่อหนี้ก้อนใหญ่ขึ้นมาแล้วสิ

...ถึงอย่างนั้นนะ

ไม่คิดเลยว่าจะมีของแบบนี้อยู่ด้วย

แกน่าจะเกลียดเทพสุริยะไม่ใช่เหรอ

ตอนนี้ก็ยังเกลียดอยู่เลยล่ะ

ไม่อยากรู้ชื่อด้วยซ้ำ

...แต่นี่มันกลายเป็นของที่ระลึกของเจ้าตัวไปซะแล้ว

ทิ้งไปก็ทิ้งไม่ลงสินะ

...อย่างนั้นเหรอ

ว่าแต่ ไอ้เจ้าวินเซนต์บัดซบคนนั้นน่ะ

คงได้ยินมาตอนที่กำลังสืบสวนองค์กรอาชญากรรมสินะ

อย่าไปกังวลเลยน่า

ไม่มีหลักฐานอะไรเลยสักนิด

แค่พูดความจริงออกมาก็จบเรื่องแล้วน่า

...ถ้างั้นก็อย่าทำตาหวาดหวั่นแบบนั้นสิ

ดูเหมือนจะทำเป็นแข็งกระด้างอยู่ได้เลยนะ

เวลาฉุกเฉินน่ะ จะไม่สร้างปัญหาให้แกหรอก

ไม่สิ อัลวิน นั่นมัน...

...ถึงอย่างนั้นนะ เซราฟิน่ามันช้าจังเลยว่ะ

ช่วยไม่ได้

ทนกับนี่ไปก่อนนะ

...เจ็บจังเลย

อดทนไว้

...ครับ/ค่ะ

...มันน่าเสียดายอยู่ใช่ไหม แต่ตอนนี้ต้องอดทนไว้ก่อน

เอาล่ะ วันที่ข้อสงสัยจะคลี่คลายจะต้องมาถึงแน่

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก อัลวิน

ที่โดนตีน่ะ ก็เพราะความผิดของตัวเองน่ะสิ

แล้วแต่ว่ะ จะหัวเราะให้แล้วปล่อยผ่านไปก็ได้

อะไรเนี่ย มาธิว

เพิ่งมาเสียใจตอนนี้เหรอ?

ครับ/ค่ะ!

ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นหรอกน่า

ถึงแม้จะเจอกับสถานการณ์เดิมเป็นร้อยครั้ง ก็จะทำสิ่งเดิมเป็นร้อยครั้ง

ถ้าจำเป็นเมื่อไหร่ ก็จะบีบคอคุณวานเนสซ่าอีกกี่ครั้งก็ได้

ก็มีบางสิ่งที่ยอมไม่ได้อย่างเด็ดขาดอยู่เหมือนกัน

คราวนี้จะทำให้ดีกว่าเดิมแค่นั้นเอง

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

ถ้ามันแตะต้องปลายนิ้วของแกแม้แต่นิดเดียว

หลังจากนั้นก็มีแต่จะฆ่า หรือโดนฆ่าเท่านั้นแหละ

แม้ว่ามันจะตั้งใจแค่จะข่มขู่ แต่คนที่ทำร้ายเจ้าตัวนี้คือศัตรูของฉัน

ขอโทษด้วยนะคุณวานเนสซ่า

พี่ชายของแกน่ะ

คงต้องให้ไปอยู่ทางโน้นแล้วล่ะ

สิ่งที่ยอมไม่ได้ก็มีสำหรับคุณมาธิวด้วยนะ