ตอนที่ 14.2

นี่...พลังนี่มันอะไรกันเนี่ย!?

คุณ

แข็งแกร่ง

นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว

ร่างกายมันถึงขีดจำกัดแล้ว

แย่แล้ว

ตาย

แกตายซะ

พอได้แล้ว

รีบๆ ตายซะ!

คอ...นี่มัน

"

4

คามา

กับดัก...

อืม

ดูไม่สดชื่นเลยนะ หรือว่าก้นมันคันรึไง

ทำไมล่ะ

สำหรับแกน่ะ

เทพสุริยัน...

นี่คือไพ่ตายใบสุดท้ายของฉัน...

มันเป็นความดื้อรั้นของฉันไง

ใช่ๆ

มันเป็นที่มาของ "ผู้กลืนกินยักษ์" สินะ

ก็เพราะว่าฉันน่ะ

เอาชนะคนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองมาได้น่ะ

แกน่ะเป็นผู้รับใช้ของเทพสุริยันสุดแกร่งคนนั้นใช่ไหม

ถ้างั้นนี่คือคำตอบจากฉันแล้ว

สักวันฉันจะดึงคอแกให้ขาดคอยืนรอไว้เลย

ไอ้เวรเอ๊ย

หัวเราะเยาะไว้ตอนนี้แหละ อย่าให้มันลดลงนะ

วันแห่งการกลับมา ล้วนจะมีขึ้นสักวัน

แกมีแค่สองทางเลือก ระหว่างเป็นผู้ฟื้นคืนชีพ หรือตายกลางคัน

หรืออีกทางหนึ่งคือการตัดคอเทพสุริยันตัวนั้นซะเลยก็ได้นะ

เหล่า "นักเทศน์" คนอื่นก็จะมาถึงที่นี่ในไม่ช้า

จบสิ้นแล้ว ทั้งแกและดินแดนแห่งนี้

นี่...ทำไมถึงยึดติดกับเมืองนี่นักนะ?

...เพราะว่า

มีเขาวงกตอยู่ที่นี่

"ผลึกแห่งดวงดาว"สินะ...

ถ้างั้นก็บอกไว้นะ

"อยากได้ก็ไปเอามาเองสิ ไอ้บ้า" ...แบบนั้นไง

ไม่จำเป็นหรอก

เทพสุริยันมองเห็นทุกสิ่ง

แน่นอนสิ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว จะให้ดูที่ฉันขับถ่ายให้ดูด้วยเลย

บอกเขามาว่าฉันจะพาไปที่ที่นั่งพิเศษ งั้นก็ลงมาเดี๋ยวนี้เลย

...ก็บอกไปแล้วนี่นา

เฮ้ๆ ไอ้ไก่แปลกหน้า

มองเห็นอยู่ไม่ใช่เหรอ ไอ้หนอนโถส้วม

จะมาเป็นทาสของแกเนี่ยนะ? ฝันไปเถอะเว้ย

คำตอบของฉันน่ะ

ก็คืออันนี้แหละ

เอาล่ะ...ต่อไปจะทำยังไงดีนะ

ไม่มีทางหนีเลยสินะ... แปลว่า

ก็ช่วยไม่ได้สินะ

นี่ มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นแถวนี้ล่ะ...

อืมม์

โอ๊ย แกนี่มัน...

คุณครับ!

โดนพวกพี่ๆ น่ากลัวรุมตอแยซะแล้วสิครับ

อึก...

อย่าเข้าใกล้นะ

เฮ้ ช่วยเอาเงินค่าขนมของฉันคืนมาหน่อยสิ

ยอมแพ้ซะ

ที่นี่มันเป็นเมืองแบบนี้แหละ

ไม่อยากก็รีบออกไปซะเลยน่า

เมื่อก่อนฉันเป็นนักผจญภัยที่ถูกเรียกว่า "ผู้กลืนกินยักษ์"

ทั้งชื่อเสียง เงินทอง และผู้หญิง ก็ได้มาตามใจปรารถนา

แต่ว่าเพราะเรื่องราวต่างๆ ทำให้สูญเสียไปทุกอย่าง

แต่สิ่งหนึ่งที่ได้มาแทนก็มีเหมือนกันนะ

เมื่อเธอหลงทางอยู่ในก้นบึ้งแห่งความมืด

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็จะดึงเธอกลับมา

ตอนนี้ตัวฉันน่ะคือตาข่ายแห่งชีวิต

เป็นเส้นชีวิตของท่านอัศวินหญิง

เรื่องราวการดำรงอยู่ของชายคนหนึ่งอยู่ที่นี่