ตอนที่ 9.2

งั้นฉันไปก่อนนะ

ค่ะ/ครับ ระวังตัวด้วยนะ

ใช่ๆ ลืมไปเลย

ใช่ไหม ของโปรดของนายไม่ใช่เหรอ

อย่างนั้นเหรอ

นั่นสินะ

อ้าปากสิครับ/ค่ะ

ไม่เอา! กินเองได้นี่นา

อืมมม....

ช่างเถอะ

อมยิ้มอันนั้นซื้อมาจากที่ไหนเหรอ?

รูปร่างไม่คุ้นตาเลยนะ

ก็ใช่น่ะ มันเป็นฝีมือของฉันเอง

ไม่ได้ใส่ของแปลกๆ ลงไปใช่ไหมนะ

ไม่คิดว่าจะเป็นแค่สมุนไพรธรรมดาซะอีก

คุณผู้หญิงก็ชอบเพราะบอกว่าดีต่อร่างกาย

ขอชิมหน่อยได้ไหมครับ

อย่ามาแตะต้องของของคุณเจ้านายนะ

...ถ้าอยากได้ก็จะให้ก็ได้

ฟู่...

เพราะว่าลดน้ำตาลลงไปแล้วน่ะ

......รสชาติมันขมหน่อยนะ

คารอมิ

งั้นฉันไปก่อนนะ

ขอให้คุณโชคดีกับการต่อสู้

เอ้า...เดินกันหน่อยดีกว่าไหม

โย่ เจ้าตัวเล็ก

ไม่ได้เล่นให้หน่อยเหรอ?

ก็ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นนี่นา

อย่างนั้นเหรอ

......ก็อายุ 8 แล้วนี่นา

ถึงแม้เซร่าจะไม่ได้ทำอะไรผิดเลยก็ตาม

ควรจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับคุณแม่สิ

ใช่แล้วล่ะนะ

เยอะไปแล้วนะ

นั่นสินะ

เจ็บใช่ไหม หายากใช่ไหม

นี่เธอเป็นอะไรมาตั้งแต่เมื่อกี้เนี่ย

น่าจะใช่ล่ะ

ไม่ต้องมาปลอบใจอะไรหรอกนะ!

ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นสักหน่อย แค่มีเรื่องอยากจะขอเธอน่ะ

นี่

สอนตัวอักษรให้ฉันอีกหน่อยสิ

ในสภาพแบบนี้...

ถ้างั้นให้พวกตัวเล็กตรงนั้นจัดการไป

พวกที่ไม่แก่เหมือนฉันแล้วเขียนหนังสือยังไม่ค่อยได้

มีน้อยกว่าจะดีกว่านะ

เฮ้! มานี่สิ

พี่สาวจะอ่านหนังสือให้เองนะ

เดี๋ยวก่อนสิ! ฉันจะทำเองนะสักคำเดียวก็ไม่มี...

งั้นฝากด้วยนะ

ปลดปล่อยสินะ...

จริงอยู่ว่าช่วงนี้มันแพร่กระจายอีกครั้ง

แต่มันแปลกๆ นะ

อะไรเหรอ?

พวกทหารยามกำลังสอบสวนพวกพ่อค้าในเมืองนี้อยู่

แต่ก็ไม่พบอะไรเลย เป็น "ยา" อีกชนิดหนึ่ง

ก็อาจจะเป็นเงินค่าขนมที่ไหลมาจากเมืองอื่นก็ได้

แต่ฉันกลับคิดว่าตัวเองนี่แหละที่รู้เรื่องเมืองนี้ดี

หรืออาจจะเป็นฝีมือของพวกทหารยามก็ได้นะ

จะที่จะแซงหน้าพวกข้างหลังได้ ก็ต้องมีความรู้เรื่องดินด้วยสิ

โว่ว!

ลองไปถามพวกที่ซื้อมาดูไหมล่ะ?

อ่า

ได้ยินมาว่าพวกทหารยามจับตัวมาได้หลายคนแล้ว

แต่ก็ไม่มีใครที่เจอกับพ่อค้าที่มา "ปล่อยตัว" โดยตรงเลย

ไฟจะไม่มีได้ถ้าไม่มีควันนะ

การส่งมอบ "ยา" เกิดขึ้นแน่นอนอยู่แล้วล่ะ

ใช่แล้ว

ตามที่ได้ยินมาก็เป็นแบบนี้

คนที่อยากซื้อ "ยา" น่ะ

จะต้องเขียนสัญลักษณ์ลงบนกำแพงของเมืองก่อน

ส่วนใหญ่ที่เขียนลงไปจะเป็นที่กำแพงของ "เมืองข้างหนองน้ำพิษ"

สัญลักษณ์จะเขียนว่า...อย่างเช่น "วะคาชิโอะ 3 ตัว 3 ชิ้น"

11 ตัว เท่ากับ 1 ถุง

3 ชิ้น เท่ากับ เหรียญทอง 30 เหรียญ

สักพักก็...

หลังจากนั้นก็วางทองไว้

มันจะกลายร่างเป็น "ยา"

ยุ่งยากจริงๆ คนในเมืองนี้สินะ

อ่า

ไอ้ "ปลดปล่อย" ที่มันออกตามท้องตลาดน่ะ...

ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งที่ "สามหัวงู" สร้างขึ้นมานะ

คงเป็นสิ่งที่ผู้หญิงตรงหน้าแกพูดถึงนั่นแหละ

น่าจะใช่นะ

เฮ้ย! คิดอะไรอยู่เนี่ย

มันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานเองนะ

ก็จะเป็นเรื่องยุ่งยากอีกแล้วใช่ไหมล่ะ

ตอนนั้นก็ฝากด้วยนะ

อย่ามาล้อเล่นน่า!

จะไม่มีวันช่วยแกอีกแล้วนะ!

ไปตายตามยถากรรมไปเองสิ!

ฉันจะช่วยแกอีกกี่ครั้งก็ช่วยอยู่ดีเพื่อนรัก

งั้นฝากเรื่องที่นี่ด้วยนะ

ที่นี่เหรอ

เมืองข้างหนองน้ำพิษ

สภาพเละเทะน่าดูเลยว่ะ

แบบนี้สัญลักษณ์ของ "ยา" ก็คงไม่หลุดออกมาสินะ...

อามาดะชู 3 ชิ้น

สัญลักษณ์ "ปลดปล่อย"...ตรงนี้ไม่ผิดแน่

รอยที่ถูกถู...พวกทหารยามพยายามจะลบออกสินะ

ซวาบ

แต่ว่า...มันติดแน่นจริงๆ

เหมือนเลือดของเจมส์เลย

ใครกันที่เขียนด้วยเลือดสัตว์ประหลาดเนี่ย...

...ให้ตายสิ

สิ่งที่แวบขึ้นมาในหัวคือ จิตรกรที่ไม่ประสบความสำเร็จที่เป็นเพื่อนดื่มของฉัน...