ตอน 34: Chapter 34

ให้ฉันอ่านป้ายชื่อให้ไหมคะ?

คุณคงจะตกใจสินะคะ?

คนรับใช้ทางฝั่งนี้จะเอาใจใส่ตามใจเจ้านายนะคะ แต่ไม่ได้อ่อนข้อให้ง่ายๆ นะคะ

ท่านคือ...

บริกิตต์ค่ะ

ตอนที่ 34

ชีวิตสลับตัว・ชั้นล่าง

ดูจากฝั่งคุณที่เป็นชนชั้นสูงแล้วคงจะดูเข้มงวดสินะคะ?

ค่ะ

ที่จริงแล้ว...

ฉันเองก็เคยบอกไปว่า "ภาระของคุณโรเซมาอินมันมากเกินไป" ค่ะ

กับคุณฟรังด้วยนะคะ

คุณองครักษ์น่ะหรือคะ?

แต่ถึงตอนนั้นก็ถูกสอนให้คิดแบบเดียวกันค่ะ

คุณนั้นพูดกับท่านนักบวชสีเทาอย่างนั้นเหรอคะ?

เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้ในปราสาทนะ

ทำไมไม่ยอมยอมรับล่ะ?

สิ่งที่คุณฟรังพูดนั้นถูกต้องค่ะ

เหนือสิ่งอื่นใด เพราะคุณโรเซไมน์เชื่อในคำพูดนั้น

และพยายามอย่างหนักเพื่อตอบสนองความคาดหวัง

พวกคนรับใช้ที่นี่จึงรับใช้คุณโรเซไมน์โดยมีคำว่า "อย่าให้พลาด" เป็นหลักครับ

...คุณโรเซมาอินจำเรื่องพวกนี้ได้จริงๆ เหรอ?

มีข้อควรระวังในการทำพิธีอื่นๆ หรือเป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับมันอีกไหม

ไม้สวดก็กองสูงขึ้นด้วยนะ

แล้วก็ ในวันงานก็ทำหน้าที่ได้ดีมากเลย

...อ่านให้ฟังหน่อยสิ

คุณพยายามอย่างมากเลยนะคะ ยอดเยี่ยมจริงๆ ค่ะ

เดี๋ยวจะเตรียมอาหารให้ทันทีค่ะ

เชิญรับประทานได้เลยค่ะ

ยังอุ่นอยู่เลยเหรอ!?

เข้าใจแล้วสินะคะ ไม่หวานแต่ก็อ่อนโยนแบบนี้สินะ

อร่อยจัง!!

คุณโรเซไมน์ก็ทานอาหารคนเดียวที่นี่ด้วยเหรอคะ

นั่นคือชีวิตของคุณ "ผู้นำวิหาร" ที่คุณวิลฟริดสลับตัวมาค่ะ

อร่อย

แต่ว่า

อยากกลับไปที่ปราสาทจังเลยค่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

ถึงเวลาซ้อมฟีชปิร์แล้วค่ะ

ซ้อมเครื่องดนตรีตั้งแต่เช้าแบบนี้เลยเหรอ!?

ฉันไม่ถนัดฟีชปิร์เลยค่ะ

ถ้างั้นก็ยิ่งไม่ซ้อมแล้วล่ะค่ะ

จนกว่าจะถึงการแสดงในฤดูหนาว

การแสดงในฤดูหนาวเหรอคะ...?

ได้ยินมาว่าเด็กๆ ชนชั้นสูงที่ทำพิธีศีลจุ่มแล้ว จะต้องเล่นฟีชปิร์ในการแสดงฤดูหนาวค่ะ

เด็กคนอื่นๆ เล่นได้หมดเลย แต่คุณวิลฟริดกลับเล่นไม่ได้นี่ไม่ลำบากเหรอคะ?

...คุณโรเซไมน์กำลังฝึกซ้อมอยู่เหรอคะ?

มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นนนน...!

ในวันที่ไม่มีกำหนดการ คุณก็ฝึกซ้อมอย่างไม่ขาดเลยนะคะ

อย่างนั้นสินะ...

ดีมากเลยค่ะ

สุดท้ายแล้ว แทนที่จะได้จับเครื่องดนตรีเลย

ก็ถูกบังคับให้ร้องโน้ตและท่องจำอย่างเดียว

เพราะคุณวิลฟริดจำเก่งนี่คะ

ถ้าฝึกซ้อมต่อไปแบบนี้ รับรองว่าภายในฤดูหนาวจะเล่นได้สักเพลงแน่นอนค่ะ

แค่เพลงเดียวก็พอแล้วค่ะ

ขอให้คุณพยายามต่อไปที่ปราสาทนะคะ

ถ้าแค่ขนาดนั้นล่ะก็...

คุณวิลฟริด

ช่วงเวลาต่อไปที่ปราสาทคือการเรียนหนังสือค่ะ

เพราะว่าที่วิหารไม่มีคุณอาจารย์มอร์ริตซ์อยู่ด้วย...

นี่มันเวลาว่างนี่นา!?

เป็นการช่วยงานของคุณหัวหน้านักบวชที่ห้องหัวหน้านักบวชค่ะ

คุณแรมเพห์ทก็มีหน้าที่ของตัวเองเหมือนกันค่ะ

ทำไมฉันต้องไปหาคุณเฟอร์ดินันด์ด้วยล่ะคะ

เพราะว่าคุณโรเซไมน์ทำแบบนั้นอยู่ตลอดเลยนี่คะ

จะสายแล้วนะคะ รีบหน่อยค่ะ

คุณโรเซไมน์ก็อย่างหนึ่ง แล้วผู้ชายคนนี้ก็อีกอย่างหนึ่ง เขาเป็นใครกันนะ!?

แต่ว่าถ้าไม่ใช่การเรียน

แต่เป็นเรื่องงานล่ะก็...

ถึงจะไม่อยากให้อยู่กับคุณฟุเอลดีนันด์ก็ตามทีนะ...

คุณวิลฟริดจะตั้งใจเรียนตัวอักษร

ให้คุณรัมเพลฮิตเป็นคนช่วยงานแทน

มันไม่ใช่การช่วยทำงานเหรอ!?

คนที่ไม่สามารถอ่านเขียนตัวอักษรได้ แล้วจะทำงานอะไรได้กันล่ะ?

ทำแบบนั้นได้ยังไงกันเนี่ย!!

คุณเฟอร์ดินันด์กำลังทำอะไรอยู่คะ!?

เชือก!?

ถูกมัดด้วยเชือกเหรอ!?

ทำไมฉันถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ!?

คุณแรมเพห์ท ช่วยด้วย!

คุณแรมเพห์ท รีบทำงานสิ

!!

กะโยริ

คารี... คารี...

คารอน

กะตะกะ๊ะ...

จ๊ะ...

...แค่นี้เองเหรอ

...สำหรับคุณวิลฟริดแล้ว ถือว่าพยายามมากเลยนะคะ

สำหรับคุณวิลฟริดแล้ว...เหรอคะ

เพราะพวกคุณนั่นแหละที่ตามใจ

คุณวิลฟริดก็จะเติบโตเป็นคนโง่ที่เกียจคร้านไปน่ะ

คุณวิลฟริด

ในปราสาทคงไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้หรอก ฉันจะบอกความจริงให้เอง

คุณน่ะ ไม่มีทั้งความพร้อม ทั้งความตั้งใจ และความพยายามเลยในฐานะลูกเจ้าเมือง

เป็นแค่เด็กโง่ที่เอาแต่ใจ เพราะมีสายเลือดของเจ้าเมืองเท่านั้นเอง

หยาบคายจริง!

ฉันก็มีท่าทีของลูกเจ้าเมืองอยู่เหมือนกันนะ!

แค่นี้เองเหรอ?

อย่ามาทำตัวอ่อนแอสิ

คุณเฟอร์ดินันด์ แค่นี้เองเหรอ...

คุณแรมเพห์ท

การคำนวณระดับนั้น ถ้าเป็นคุณโรเซไมน์คงจะเสร็จเร็วกว่านี้แล้วล่ะ

กิเคริ

ทั้งนายและบ่าวใช้การไม่ได้เลยนะ

คุณวิลฟริด

พ่อของคุณน่ะ ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องพลังเวท เขาก็คิดว่าคุณซึ่งเป็นลูกคนโตจะเป็นทายาทนะ แต่ว่า—

ใช่...ใช่เลยค่ะ!

พ่อ ก็

แม้ว่าคนที่อยู่เหนือกว่าจะไร้ความสามารถ แต่ถ้ามีคนเก่ง ๆ ล้อมรอบ ก็คงจะทำได้สำเร็จล่ะนะ จิลเวสเตอร์คิดแบบนั้นอยู่...

คุณย่าก็พูดแบบนั้นเหมือนกัน

แต่คุณกับจิลเวสเตอร์มันต่างกันนะ

ฮิฮิฮิ

ดูเหมือนว่าจะมีแรงดึงดูดขนาดนั้นได้ยังไงกันนะ

คุณเฟอร์ดินันด์ สำหรับเด็กน้อยน่ะ มันพูดเกินไปแล้วค่ะ

เงียบ นะ คน โง่

ถึงจะเด็กน้อย แต่พิธีรับศีลก็เสร็จแล้วนะคะ

คุณแรมเพห์ท!?

ตามปกติแล้ว ลูกบุญธรรมควรจะตั้งใจมากกว่าลูกแท้ๆ นะ

แต่พวกคนสนิทกลับปล่อยให้ทำแบบนั้นเหรอคะ?

ไม่ใช่แค่คุณวิลฟริดคนเดียวที่โง่

พวกคุณข้างกายก็ด้วย

อู้ อู้ อู้ อู้ อู้ อู้ อู้ อู้

ถ้าคิดถึงผลประโยชน์ของท่าน ก็จงให้เขาเรียน แม้จะต้องมัดไว้กับเก้าอี้ก็ตาม

เวโรนิก้าไม่อยู่แล้วนะ

อะไรกันเนี่ย...

คุณย่าคะ...

...คุณโรเซไมน์น่ะเป็นกรณีพิเศษ

ไม่ได้บอกว่าต้องให้คุณวิลฟริดทำผลลัพธ์แบบเดียวกับเขาหรอกนะ

แต่ถ้าเป็นลูกเจ้าเมืองแล้ว ก็ควรจะพยายามให้ได้ในระดับเดียวกับคุณโรเซไมน์ เพื่อให้คนรอบข้างยอมรับสิ

ตามที่คุณพูดเลยค่ะ...

ได้รับรายงานจากคุณฟรังมาว่า คุณวิลฟริดทำแบบฝึกหัดของคุณโรเซไมน์เสร็จแล้วใช่ไหมคะ?

คะ...ใช่ค่ะ...

ฉันเองก็เริ่มตระหนักแล้วว่าตั้งแต่แรกแล้วก็โง่มาตลอด

ถ้าอย่างนั้นคนที่ตามใจและเลี้ยงให้โง่ก็คือพวกคุณนั่นเอง—

จงรับรู้หน้าที่ของพวกคุณเองเถอะ

คุณแรมเพห์ท!?

คุณเฟอร์ดินันด์ คุณพูดอะไรกับคุณแรมเพห์ทน่ะ

คุณวิลฟริด

ฉันไม่เคยพยายามอะไรเลย

คุณที่ไม่รู้จักความยากลำบากและความเหน็ดเหนื่อย

ถ้าจะให้เป็นเจ้าเมืองในสภาพที่เป็นอยู่ตอนนี้

ฉันจะเลี้ยงน้องชายและน้องสาวของคุณ

แล้วจะบดขยี้คุณให้แหลกไปเลยให้ได้

จำไว้ให้ดีนะ

ฉันน่ะ

จนถึงตอนนี้

ฉันคิดมาตลอดว่าถ้าคุณพ่อกับคุณย่าบอกว่า "ทายาทคนต่อไปคือคุณ" มันจะต้องเป็นอย่างนั้นแน่นอน

แต่ว่า—

มีคนที่จะขัดคำพูดนั้นด้วยเหรอ

ชีวิตที่สลับกันระหว่างผมกับคุณโรเซไมน์ก็จบลงแล้ว

ไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำ

ยู