ตอน 5: Chapter 5

จอมเวทย์ดาบน้ำแข็งผู้ปกครองโลก

เด็กหนุ่มผู้เป็นจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ได้เข้าสู่สถาบันเวทมนตร์

เพราะเป็นตอนที่ 5

การฝึกซ้อมหมู่ "ป่าคาฟคา" ประตูสู่การเป็นเลิศของสถาบัน! จงผ่านพ้นภัยคุกคามที่รออยู่ในป่า และไปให้ถึงเส้นชัยให้ได้!!

เอวี่!! กดจากทางขวาเลย!!

โอเค!

อเมเลีย ไปทางซ้ายบน ลูกไฟ!!

ค่ะ!

ต่างจากเมื่อกี้นี่เลย

ชัดเจนว่าฝั่งนี้กำลังบีบอยู่

อเมเลีย มานี่!

อ๊ะ... ยกขึ้น!!

ก็เพราะว่ามี 2 คนเป็น 3 คนด้วยนะ

แต่ที่สำคัญที่สุดคือคำสั่งของเรย์มันแม่นยำน่ากลัวจริงๆ...

จริงๆ เลยนะ...

นี่มันใครกันนะ...

ถ้าเป็นตำแหน่งนี้ล่ะก็...

ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องติดไฟจากต้นไม้นะ

เสาไฟ!!

เวทมนตร์ระดับกลาง—

ทำได้แล้วเหรอ!?

เปล่าค่ะ

แค่เฉียดผ่านไปนิดเดียวเอง...

ทั้งสองคนถอยลงมา!!

มาแล้วนะ!!

นี่มันอะไรกันเนี่ย!! ผึ้งธรรมดามันถ้าเข็มมันหลุดออกมาแล้วไม่ตายเหรอ!!

ดูจากสภาพแล้วมันไม่ธรรมดาแน่ๆ! ไอ้บ้ากล้ามเนื้อ!

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็...

จะทำยังไงดีล่ะ...

เอ๊ะ!?

ทั้งสองคน! จับไว้กับต้นไม้!!

ดีแล้ว เร็วเข้า!

เอลิซ่า!!!

นานมาแล้ว

ตั้งแต่โดนรังแกเพราะหูกับผมนี่ ก็เลยเกลียดหน้าตาตัวเอง

หลังจากนั้นก็เลยเริ่มใส่ฮู้ดตลอด

เพื่อไม่ให้คนอื่นรู้สึกไม่สบายใจ และเพื่อปกป้องตัวเอง

ตลอดเลย

ตลอดเลย

ตลอดเลย

ตลอดเลย

ตลอดเลย

ว่าแต่ สัปดาห์หน้าเราจะซ้อมที่ป่าคาฟคาแล้วนะ

พรุ่งนี้ให้รีบตั้งกลุ่ม 4 คนให้เสร็จเลยนะ!

เคยอยู่คนเดียวมาตลอด

คิดว่าคงเป็นแบบนี้ต่อไปแม้จะเข้าสถาบันอาร์โนลด์แล้วก็ตาม

แต่ว่า

หนังสือของเอินซ์วอร์สเหรอ

วันนั้น

เรย์คุงเป็นคนเจอฉัน

หูกับผมของฉัน

เขาชมว่ามันสวย

อเมเลียซังก็บอกว่าฉันน่ารักด้วย

ถึงแม้เอวี่คุงจะรู้จักฉันก่อนที่ฉันจะถอดฮู้ดออกด้วยซ้ำไป

ทุกคนช่วยฉัน

ไว้

ถึงอย่างนั้น...เรื่องที่ตอบคำขอโทษได้ช้าไปน่ะ...

เรื่องที่ตัวเองเป็นตัวถ่วงน่ะ...

ตัวเองที่ยังลังเลอยู่แบบนี้ก็ไม่ชอบเลย...

แต่ว่า

จะฝากไว้กับเธอแล้วนะ

เอลิซ่า

เพราะอย่างนั้นแหละ!!

คราวนี้เป็นตาของฉัน

ที่จะช่วยทุกคนแล้ว!!

เวทมนตร์ระดับกลาง

เวทมนตร์

พายุ!!!

นะ...

นี่มันพลังขนาดนี้เลยเหรอ...!!

ทำได้ดีมาก

เอลิซ่า...

ตอนนั้นขอบคุณมากเลยนะคะ!!

เอลิซ่า!!

เอ่อ... ไม่สิ ตอนนั้นหมายถึงตอนที่อยู่บนดาดฟ์เมื่อคราวก่อนน่ะค่ะ...

เอ่อ... ขอโทษสำหรับเช้านี้ด้วยนะคะ

คือว่า... เอ่อ... คือว่า...

อะไรนะ

พูดอะไรน่ะ!! นะ!!

ใช้เวทมนตร์ได้สุดยอดขนาดนั้น แล้วฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณนะ

เอ่อ มันไม่ใช่แค่พลังธรรมดานะ

อ่า จริงด้วย

เกินกว่าที่คาดไว้เลย

“จะใช้เวทมนตร์ของเธอหยุดผึ้งยักษ์ได้ในชั่วพริบตาไหม?”

“อื้ม... จะลองดูค่ะ”

ขอบคุณนะ เอลิซ่า

พยายามได้ดีมากเลยนะ

!! เป็นอะไรไป หน้าแดงเชียว เอลิซ่า!!

ไม่นะ... นี่โดนยาพิษเข้าเหรอ...

ฉะ... ฉะฉะ ไม่ใช่ค่ะ!!

ฮ่าๆๆ

ยั่วโมโหจังเลย