ตอน 6: Chapter 6

ตอนที่ 6 สายเลือด

เด็กหนุ่มที่เป็นจอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก

พร้อมกับเพื่อนๆ

ต้นฉบับ: มิโกชิบะ นานะ (สำนักพิมพ์โคดันฉะ ไลท์โนเวล บุนโค มังงะ ราซาซากิ โนริฮิโตะ มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ ตัวละครต้นฉบับ: คอนเอะ ริโกะ

สู้กับมอนสเตอร์จนชินแล้วสินะ

หืม?

มะ...ทำไมคุณถึงได้แกร่งขนาดนี้เนี่ย...

จริงเลยล่ะ...

เร็ว...เร็วเกินไปแล้ว

ก็เพราะว่าชินกับป่าแถวบ้านนี่แหละ

...ดูเหมือนว่าจะคุ้นเคยกับรหัสภายในนี่ก็ไม่เลวนะ

รหัสภายใน

เวทมนตร์ที่ใช้ควบคุมสสารชั้นแรกที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายด้วยรหัส เพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางร่างกาย

เหมือนกับเอวี่เลยนะ เก่งเรื่องเสริมความแข็งแกร่งทางกายภาพ

"ถ้าเป็นสภาพตอนนี้ล่ะนะ"...

หืม

!

!?

นี่...

...นี่มัน...

นี่มัน...

อาา...

มันเป็นลูกศรที่ฉันขุดไว้เมื่อกี้

ไม่ผิดแน่...

ต้องทำเครื่องหมายไว้เลยนะ!!

หมายความว่าพวกเราตั้งใจจะมุ่งหน้าไปสู่เส้นชัยตรงๆ แต่ดัน

วนกลับมาเป็นวงกลมรอบหนึ่งเลยเหรอ?

หมายความว่ายังไง? เราก็ระวังทิศทางอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

เรย์คุง...นี่คุณอาจจะ...

อาา

เป็นรูปแบบที่เวทมนตร์ฝังตัวอยู่ในป่าสินะ

เอ๊ะ?

น่าจะเป็นเวทมนตร์ที่ทำให้รู้สึกหลงทิศทั่วทั้งป่าแห่งนี้เลยล่ะ

เอลิซ่าละเอียดจังเลยนะ

พอเข้าป่าปุ๊บ มันจะครอบคลุมทุกคนโดยอัตโนมัติสินะ

อ๊ะ...ไม่สิ แบบนั้นน่ะ

แต่ว่านะ...

คุณก็เหมือนกันนี่นา

ถ้าเป็นอย่างนั้น

แล้วจะ

ทำยังไงดีล่ะ...?

เข้าใจแล้ว...

หัวใจสำคัญของการฝึกซ้อมครั้งนี้ก็คือเรื่องนี้สินะ...

มีวิธีที่จะคลายเวทมนตร์นี้ได้นะ และเป็นวิธีที่ง่ายมากๆ ด้วย

แต่มันไม่ไหว... ตอนนี้พวกเรากำลังเดินทางเป็นปาร์ตี้อยู่ จะให้หาทางลัดแบบนั้นไม่ได้หรอก

ถ้างั้นก็...

ทุกคนไม่เป็นไรนะ

!

สสารชั้นแรกมันไม่ได้เป็นอนันต์นะ

มันก็เหมือนกับการหายใจหรือคลื่นนั่นแหละ

ต้องมีช่วงเวลาที่เวทมนตร์อ่อนกำลังลงอย่างแน่นอน

นั่นหมายความว่าสิ่งที่ควรทำตอนนี้ก็คือ...

พักผ่อนกันเถอะ

ฮ้า เหนื่อยจัง

สู้มาขนาดนั้น แต่กลับไม่คืบหน้าเลยนะ

หืม? ไม่จะนั่งเหรอ

...ฮ่า

ให้ตายสิ ผู้ชายนี่มันทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ นะ

ซวบ

อาซา

เอลิซ่า ถ้าคุณไม่รังเกียจก็ใช้สิ

อืม ขอบคุณนะ

● ● ● ● ● ●

เหรอ ทำถึงกับใช้ผ้าเช็ดหน้าคลุมนั่งเลยเหรอ

สมกับเป็นตระกูลโรสจริงๆ เลยนะ

หยุดเถอะ

หยุดเถอะ อะไรแบบนั้น

อาา... อาา

!

ขอโทษนะ

...ฉันไม่ชอบเลยล่ะ

เรื่องสายเลือดอะไรพวกนั้นน่ะ

ไม่ชอบเลย

ตระกูลโรสเป็นหนึ่งในสามตระกูลขุนนางใหญ่ไม่ใช่เหรอ? ไม่ภูมิใจเหรอ?

ไม่ใช่ว่าไม่ภูมิใจนะ

แค่ว่า

ไม่อยากให้ถูกตัดสินจากเรื่องแค่นั้น

ถึงแม้ว่าผลลัพธ์จากความพยายามของฉันจะเป็นแบบนี้ก็ตาม

มันโคตรจะไม่อยากให้ถูกปัดตกไปเพราะเรื่องสายเลือดหรือพรสวรรค์อะไรนั่นเลยจริงๆ

เข้าใจแล้ว...ก็เพราะงั้นถึงดูไม่ค่อยดีใจสินะ

ก็เพราะอย่างนั้นฉันถึงไม่อยากตัดสินคนจากแค่กรอบภายนอกน่ะ

ไม่ว่าจะเป็นคนทั่วไป หรือคุณฮาร์เฟลก็ไม่สนหรอก

อยากจะรู้จักคนนั้นจริงๆ ก็ต่อเมื่อได้สัมผัสด้วยตัวเองเท่านั้น

เพราะฉะนั้น การได้อยู่กับพวกคุณที่เข้าหาโดยไม่สนเรื่องสถานะ

มันก็สนุกดีเหมือนกันนะตอนนี้

ห๊ะ

อ๊ะ...ไม่สิ ก็เพราะอย่างนั้นไงล่ะ!

ไม่ได้ถึงขนาดนั้นสักหน่อย...

อาา ขอโทษนะ ฉันเอง

เจ้าตัวนี้... ช่วยไว้ได้ แต่ว่า...

นี่ไงล่ะ... เพราะว่าขยับตัวมาประมาณ 3 ชั่วโมงแล้ว เลยหิวล่ะนะเนี่ย...

อะไรนะ เอวี ถ้าอย่างนั้น

ตอนที่ผึ้งยักษ์เมื่อกี้น่ะ...

ไม่!!

ไม่เด็ดขาด!!

จู่ๆ ก็จับขาของผึ้งยักษ์มา

"ผึ้งตัวนี้มันมีส่วนที่กินได้นะ

เป็นแหล่งโปรตีนที่มีค่าเลยล่ะ

จะกินไหม?

ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อยนะ

แต่ว่า อเมเรีย คุณผ่านเรื่องราวมาเยอะแยะเลยนี่นา...

ไม่เอา

ไม่รู้สึกว่าการทำแบบนั้นมันมีความหมายอะไรเลยสักนิด!

เด็ดขาดเลยนะ ต่อให้ตายไป

ก็ไม่กิน!!

อ๊ะ... อย่างนั้นเหรอ...

ฮึก

อเมเรีย... เรย์ดูหงอยๆ นะ...

เป็นเพราะฉันเหรอ!? ไม่จริงน่า!

ถึงอย่างนั้น การฝึกซ้อมนี่นะ...

มันค่อนข้างแปลก

ก็อย่างแรกเลยที่ตัวที่ทำพฤติกรรมพื้นฐานกับฝูงผึ้งยักษ์กลุ่มแรกมีแค่ตัวเดียวใช่ไหม แต่ว่า

แต่หลังจากนั้น มอนสเตอร์ที่เผชิญหน้าด้วย มันเป็นฝูงหลายกลุ่ม แต่ก็สามารถทะลวงผ่านไปได้ง่ายๆ...

ถ้าพูดถึงความแตกต่างของแต่ละตัวก็จริงนะ...

แต่ว่ามันแข็งแกร่งเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

มันติดขัดนิดหน่อย

ถ้าเป็นแค่ความกังวลเกินเหตุก็คงจะดีล่ะนะ...

อะไรน่ะ

นั่นมัน...!

--นี่มันเป็นความรู้สึกพิเศษนะ

ถึงแม้จะไม่มีการรับรู้ทางเวทมนตร์หรือหลักฐานอะไรก็ตาม

แต่สัญชาตญาณมันบอกว่ามีบางอย่างไม่ดีกำลังดำเนินอยู่!!

ทุกคน!

รอก่อนนะ!

!?