ตอน 58: Chapter 58

คิดสิ

แผนการที่จะแหวกสถานการณ์นี้ได้—!!

ไดวะ ตอนที่ 58 แค่นั้นเอง

พื้นที่สีดำมืดมิด...

ยังอยู่ในภาพหลอนอยู่หรือเปล่า?

ศัตรูมีแค่ 3 คนนี่เอง?

ถ้าเป็นอย่างนั้น แผนที่วางมาทั้งหมดก็—

ไร้ความหมาย...

แย่แล้ว

จะทำยังไงดี...จะทำยังไงดี

ว๊ะ!?

อิโซเสะ!?

!!

นี่...ที่นี่มันที่ไหนกันเนี่ย!?

เอ

เพื่อที่จะแหวกสถานการณ์นี้ให้ได้

...มันเป็นมายาเวทมนตร์ขั้นสูงสินะ

สมกับเป็นจอมเวทแห่งมายาเลยล่ะ

ต้องหาเวลาให้ได้แล้ว!!

คิดจะถ่วงเวลาอย่างนั้นเหรอ

แผนการแบบนั้น

ครับๆๆ

นั่นมันความสามารถของฉันนี่แหละ♪

โลกมหัศจรรย์ของฉันที่น่ารักมากเลย

—ยัยบ้านี่ตอบให้หมดเลยเหรอ...?

อู๊ยยย! ตอนนี้คิดว่าฉันเป็นบ้าแล้วใช่ไหม!! ตรงที่พูดว่าบ้าน่ะนะ

พวกเธอติดกับดักความรักของฉันแล้วนะ♡

ปล่อยไอ้บ้าคนนี้ไว้ก่อน สิ่งที่พูดน่ะจริงนะ

และที่นี่คือข้างในอาคมนี่เอง

เผ่าไฮลูรวมทั้งหมด 30 คน

กำลังตั้งม่านพลังป้องกันที่แข็งแกร่งอยู่ข้างนอก

—...แกนี่มันโง่จริงๆ เหรอ

ทำไมถึงต้องตั้งใจเปิดเผยข้อมูลให้ศัตรูด้วย?

นี่ไม่ใช่การเปิดเผยข้อมูลนะ

มันคือการประกาศชัยชนะต่างหาก

ในเขตอาคมนี้

หมายความว่าสามารถสู้กันได้อย่างจริงจัง

ไวน!!

ตั้งสติหน่อยสิ!!

สัญญากันแล้วนะ!!

ตอนนั้น

ถ้าอย่างนั้น

เป็นสัญญานะ

แผนการนี้ต้องให้ครบทั้ง 3 คนมีชีวิตรอดและทำสำเร็จให้ได้!

ห้ามมีใครหายไปแม้แต่คนเดียว

แม้แต่คนเดียวเลยนะ

เป็นสัญญานะ

อา!!

ขอโทษนะ

ชุชุโร่ เปโดร

ชนะแล้ว!

ใช่แล้ว...พวกเราเนี่ย

ทักษะเหนือชั้น

คาตากุริ เอ็กซ์ เกเปนา

เปโดรไร้หน้า ผลงานชิ้นเอกตลอดชีวิต

00

คุปโปเอะ

บิวรุฟันโบชิ อากุ บิลส์ ชินเอน

จัง ร่วมมือ

ศิลปะขั้นสุดแห่งความโกลาหล

เทร่า คิ

โอโนเอะ

ดาราดัน

คำพูดทั้งหมด

นาบุกุ อาชิ กุคุดะ โจคุ โจคุ บันกุ ซิมาริ

ต้องแน่ๆ เลย

ห้ามแพ้เด็ดขาด!!

ดาบพันควันประจัญบาน

โถงทางเดินมังกร

ซากุระสีน้ำเงิน〈โทระ〉

โลกมหัศจรรย์แสนน่ารักของฉัน

กรรมพิพากษายมโลก

ออปชันแห่งขุมนรก♡

โอ๊ะ...

หึ

เรื่องไร้สาระ

นี่นะ♡

จับพวกเผ่าเฮย์ลูไว้

ยังไม่ได้ฆ่านะ

รับทราบขอรับ

น...

ะ

!

ทำไม...พวกคุณถึง...

พรากทุกอย่างไปจากพวกเรา...?

ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่แสนจิ๊บจ๊อย...

ก็แค่อยากได้แค่นั้นเอง...

พวกเรานี่มันอยู่ตรงไหนกันนะ...

ผิดพลาดอะไรไป...?

●●●●●

ฉันก็ไม่รู้หรอก

ถูกหรือผิด

...ถ้าจะให้เดาได้แค่

สิ่งเดียว

พวกเราแค่อยากจะปกป้องเรย์

แค่

เท่านั้นเอง

วางใจได้เลย

ลิเดีย

การไปช่วยเหลือเรย์นั้น คาร่ากำลังมุ่งหน้าไป

น่าจะใกล้ถึงแล้วล่ะ

ถึงแม้จะเป็นเจ้าที่นั่งรถเข็น เธอก็คงทำอะไรไม่ได้มาก

อืม...อา

มันน่าเบื่อสินะ อดทนอีกหน่อยนะ

ก็ใช่นะ

กำลังรู้สึกแย่กับเรื่องเมื่อกี้เหรอ?

ลิดิอา

คึ่ก

ถูกจับได้แล้วนี่นา

อ่า... ฮ่าๆ ก็อย่างว่านี่นา อะบิก็เข้าใจสิ

มันเป็นเรื่องธรรมดานี่นา คิดว่ารู้จักกันมานานแค่ไหนกันล่ะ

ーー...แววตาของพวกมัน

ที่ได้เห็นมานานแล้ว

ความโกรธ ความเศร้า ความว่างเปล่า ความสิ้นหวัง ความเสียใจーー...

ดวงตาที่ปนเปไปด้วยอารมณ์ด้านลบทั้งปวง

ーーーーคลื่นไส้ชะมัด

สงครามมันห่วยแตก

วงจรด้านลบมันหมุนวน แล้วก็เกิดพวกแบบนั้นขึ้นมา แล้วก็ร่วงหล่นไป

ดังนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ตอนนั้นฉันก็ได้ตัดสินใจแล้ว

ด้วยเจตจำนงของตัวเอง

อยากให้ยุคของเรย์ได้ใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่ไม่มีสงคราม

ความสงบสุขที่กลายเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวันอันล้ำค่า

เพื่อสิ่งนั้น ก็ต้องเปื้อนโคลนบ้างแหละ

ได้มากเท่าที่ต้องการเลย

หรือว่าจะทำตัวโอเวอร์ไปหน่อยรึเปล่าเนี่ย ฮ่าๆ

โชคชะตาอันน่าเศร้าที่สงครามสร้างขึ้น ขอให้คำสาบานและคำอธิษฐานส่งไปถึง—

ไม่สิ

มันเป็นแบบคุณจริงๆ เลย