ตอนที่ 78

เรย์เป็นของฉันนะ

หายไปเลยได้ไหม น่ารำคาญ

เอ๊ะ

นัง...

เก็นซาคุ มิโคชิบานะนะ ต้นฉบับ:มิโคชิบานะนะ (อ่าน)เปก) มังงะ:ซาซากิ โนบุโตะ ตัวละครต้นแบบ:คิริเอะ ริโกะ

กุ...

"มาเรีย" บรัดลีย์

แล้วก็ "เรย์" ไวท์

อยากให้พวกเธอสองคนมาช่วย "レเบッカ" บรัดลีย์ด้วย

ฟุ...

อย่ามาล้อเล่นน่า!!

ที่พี่สาวเป็นแบบนี้...

อะ...คุณต่างหากที่เป็นต้นเหตุของทุกอย่าง...

ก็เพราะคุณแหละ!!...ทุกอย่างเลย!!

คุณจะมาทำเป็นทำดีได้ยังไงกัน...

ตั้งแต่ตรงนั้นเป็นต้นไป ให้ฉันเป็นคนพูดเอง

อา

คุณพ่อคะ--...

ในตระกูลบรัดลีย์มี

คำสาปบางอย่างสืบทอดกันมา

ผู้ที่แสดง〈เนตรมาร〉ออกมา

จะต้องมีชีวิตอยู่ไม่เกินช่วงอายุ 20 กลางๆ

!!?

มะ...

มันเป็นเรื่องจริง

เพราะว่าレเบ็คก้าเริ่มมีสัญญาณของ〈เนตรมาร〉แล้ว

จึงได้หาทางที่จะช่วยลูกสาวไว้

วิธีการนั้นก็คือ

การบังคับให้เวทมนตร์พลุ่งพล่าน

แล้วผนึกมันในเสี้ยววินาทีนั้น

เพื่อทำเช่นนั้น

อยากให้คุณใช้เวทมนตร์เฉพาะตัวของคุณ "การตรึงเวลาในร่างกาย"

เพื่อผนึกพลังของเธอให้คงที่

...

...

เดี๋ยวก่อนสิ! คุณพูดอะไรน่ะ!?

เดี๋ยวก่อนนะ!!

พลุ่งพล่านเหรอ? ผนึกเหรอ...

เรย์! คุณก็คิดอย่างนั้นใช่ไหมล่ะ...

ฉันไม่เข้าใจเลยนะ!!?

ไม่นะ

แม้ว่าเรื่องราวมาถึงจุดนี้จะค่อนข้างกระทันหัน แต่ก็สมเหตุสมผลนะ

ยิ่งไปกว่านั้น การที่อาจารย์ๆ อยู่ตรงนี้ก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุดแล้ว

แต่ว่ายังมีบางอย่างที่มันไม่สมเหตุสมผลเลย

อาการคลั่งนั้น...มันจะถูกกระตุ้นขึ้นมาได้อย่างไรครับ?

เรย์...นั่นเธอก็เคยเจอมาแล้วไม่ใช่เหรอ

การใช้เวทมนตร์มากเกินไป...หรือว่า...

!!?

จะเป็นไปได้อย่างไร...

บ้าจริง...

เรื่องแบบนั้นเนี่ยนะ

ทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับレเบ็คก้าซัง...

คุณ...

ถึงอย่างนั้นก็ยังเป็นพ่อของคนนะ!?

จะบอกว่าอะไรก็บอกมาสิ

ตั้งใจทำลายจิตใจของเธอ

โดยการกระตุ้นอารมณ์ให้เกิดการพลุ่งพล่านของอาณาเขตเวทมนตร์

แล้วก็ "มาเรีย"...คุณน่ะนะ

อยากให้คุณตอกย้ำลงไปในใจของเธอเลย

ฉันรู้สึกว่าคุณมันน่ารำคาญมาตั้งแต่สมัยก่อนแล้วนะ

เป็นพี่สาวที่สมบูรณ์แบบ ต่างจากฉันที่เป็นพวก "ขี้เกียจ"

ที่แม่ชอบคุณมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ก็เป็นเพราะคุณนี่แหละ

เข้าใจความรู้สึกที่ถูกเปรียบเทียบกับความสมบูรณ์แบบตั้งแต่ตอนที่เกิดไหม?

น่าเบื่อจริงๆ เลยนะ

ไม่จริง!! จริงๆ แล้ว...

คุณรู้ไหมว่าตั้งแต่ฉันเกิด คุณก็เอาใจใส่ฉันมาตลอด!!

หยุดเถอะ...

พี่สาวคะ

แอปเซ่ หรือเสื้อผ้า หรือต่างหูอะไรพวกนั้น

ฉันอยากจะเป็นคนที่ไม่เหมือนกับคุณเลยนะ

ไม่เอา...

...พอแล้ว

เรื่องมารยาทบนโต๊ะอาหารน่ะ

การเรียนเวทมนตร์น่ะ

ที่สอนด้วยความเมตตาให้ฟังมาทั้งหมดน่ะ ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่ลึกๆ ในใจมาตลอดเหมือนกัน

พอมีคนอยู่ข้างล่างแล้วก็เคลิ้มเพลินแล้วแสร้งทำเป็นเป็นห่วงพร้อมกับดูถูกลงไปเรื่อยๆ

ดีจังเลยนะ พี่สาว

มี "พี่สาว" อย่างเป็นทางการแล้วเนี่ย

ห๊ะ!

มาใช้กำลังแบบกะทันหันเลยเหรอ...

ทำไมล่ะ!!

ทำ...

ไม...

ทำไมล่ะ...

ถึงพูดเรื่องแย่ๆ แบบนั้นได้ล่ะ...

พี่สาวคะ!!

!?

ไม่ทำตัวเป็นเด็กดีจนถึงตอนนี้เลยนะ

มันก็ต้องมีอยู่แล้วสิ...สักหนึ่งหรือสองอย่างที่ต้องบ่นออกมา...

พ่นออกมาสิ

ทั้งหมดเลย!!

อือ...

วะ... อย่ากินเค้กที่ฉันตั้งตารออยู่นะ!!

น...

นั่นมันอะไรกัน!! การ... ปล่อยไว้มากกว่าไม่ใช่เหรอ!!

คุณใช้สีเทียนสีฟ้าอ่อนที่ฉันใช้ไปเยอะเลยนี่นา!!

เอ๊ะ... อ่า... ก็... เพราะว่าอยากจะวาดท้องฟ้าไงล่ะ!!

แถม...น้ำผลไม้ยังหกใส่รองเท้าคู่โปรดอีก!

ก็ล้างให้ด้วยกันนี่นา!

ของเล่นของฉันก็พังด้วยนะ...

เอ๊ะ!?

ตอนที่เรานอนด้วยกันก็ยังโดนแกล้งอีก!

มันเกินอายุความไปแล้วน่า!!

เคยมีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ...?

ตอนที่เราเป็นเด็กทารกนะ!!

จะให้เข้าใจได้ยังไงกัน!!

น...

แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเหรอ...

ไม่มีเลยเหรอ...

ไม่นะ...

เพราะว่าฉันชอบมาริอามากๆ เลยไง

มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ...

อีกอย่างนะ...

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น...

วะ

ฉันนี่...

เจ้าคน...

ขี้ขลาดแบบ...

ซุ่มซ่าม

คุณแบบนั้น...

เห็นแก่ตัว

จุกจิกแบบ

พี่สาวคนนี้...

ฉันเนี่ย...

ชอบที่สุดเลย!!!

เกลียดที่สุดเลย!!

!!

มาเรีย ลงไปเดี๋ยวนี้!!

เอ๊ะ!?

มาแล้ว!!

ตึง

ตุบ

อา!

ขอบเขตเวทมนตร์ที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นกำลังคลุ้มคลั่ง เรย์จะสามารถช่วยเลเบ็คก้าได้หรือนี่--!?

ติดตามตอนต่อไป!!