ผม
ดูผมสิ!!
ไดวาตะ ยูตะ (คิดถึง) บทที่ 88 ความทรงจำที่ล่องลอย
ต้นฉบับ: มิโคชิบะ นานะ (ทางเท็ตสึ, ลาโนะบุงโกะ) มังงะ: ซาซากิ โนบุโตะ แนวคิดตัวละคร: รันเระ อริโกะ
เวลาแบบนี้
ผมจะเกลียดตัวเอง
ตัวตนของผม
แม้แต่ในตอนแบบนี้ก็ยัง—
ยัง
ยังไม่เข้าใจเลยว่าคุณคิดอะไรอยู่...!!
คลื่นอารมณ์ที่รู้สึกตอนนั้น—
เพื่อทำความเข้าใจมัน
ก็เลยมาถึงขนาดนี้...
แต่ว่า...
ก็ยังเหมือนเดิมจนรู้สึกคลื่นไส้
ตั้งแต่อดีตมาตลอดเลย—
ตอนอายุ 5 ขวบ พิสูจน์กฎความสมมาตรที่แตกต่างออกไปด้วยวิธีการของตัวเอง
ผู้ใหญ่รอบข้างก็ส่งเสียงฮือฮา
ตอนอายุ 12 ปี ได้นำเสนอวิทยานิพนธ์เรื่อง "จุดเอกฐานทางเวทมนตร์" ในสมาคมวิชาการ
ทั้งประเทศก็ตื่นตัว
ตอนอายุ 24 ปี พิสูจน์ทฤษฎีบทที่ 6 ของพาร์เซล ซึ่งเคยถูกยกให้เป็นสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสมาคมเวทมนตร์
ได้รับการชื่นชมจากทั่วโลก
แต่ว่า ผมก็ไม่เข้าใจความรู้สึกเหล่านั้นเลย...
อยู่คนเดียวมาตลอด
แค่นั้นเอง—
ก็แค่
แค่นั้นเอง
รูปร่างนั่น...
ดีทีเอสเหรอ!!
จะตายเลยเหรอ!?
ฮะๆ
ตอนนี้แล้ว...
เรื่องตายอะไรกัน
ไม่กลัวหรอกครับ
ถ้าฆ่าคุณได้
ก็ยัง
ไม่เข้าใจเลย...
ความโกรธแค้น?
ความสิ้นหวัง?
ความอาลัย?
ความขลาดกลัว?
ความมุ่งมั่น?
ความโศกเศร้าจนร้องไห้?
ความโกรธเหรอ?
หรือว่า...
คุฮิฮิ
เย้!!
อาฮิยะฮะ
คุณลีเซะ
ด้วยนี่แหละที่สามารถก้าวข้ามคุณไปได้!!
เอาล่ะ คุณลีเซะ
มีอะไร
ที่อยากจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายไม่ใช่เหรอครับ?
อืมมมม...?
----...
ขอโทษนะ
ยังเป็นการสารภาพผิดต่ออดีตอยู่เหรอครับ?
ชิ!
หา?
เปล่า มันคือการขอโทษที่ไม่มีวิธีให้คุณจบมันลงได้อย่างไม่ทุกข์ทรมาน
โฮ่
โฮ่ว
!!?
น...
นี่มันอะไรกันเนี่ย...
อาณาเขตเวทมนตร์สลายตัว
ดีทีเอสคือข้อห้ามที่ทำให้เกิดการบ้าคลั่งของอาณาเขตเวทมนตร์โดยมนุษย์
มันได้แบ่งปันตัวเร่งปฏิกิริยาไปกับการบ้าคลั่งของมวลสารตั้งต้นนั้น และทำให้มันสลายตัวด้วยตัวเอง
—...อย่างน้อยก็อยากจะทำให้มันได้รับความเจ็บปวดโดยไม่ต้องลำบาก
แต่ว่า...
—...ขอโทษนะ
จริงๆ แล้ว...
1
แคก
ฮะ...
จบแล้ว...
เอวาน...
----...
ขอโทษนะ...
ก็เอาแต่ขอโทษอยู่เรื่อย...
ฉัน...
ฉัน...
......
เอวาน...
ขอร้องล่ะ...
มันไม่เข้าใจเลย... ถ้าคุณไม่พูดออกมาเป็นคำพูด...
ฉันคือ...
มันไม่เข้าใจเลย!!
อยากจะรู้...
ฉันคือ...
อะไรกันเนี่ย...
ควรจะทำยังไง...ให้มันดีได้!?
อา
คุณลีเซะ...
มาอยู่ที่ที่แบบนี้สินะ...
มะ... เอารายงานมาให้...
แล้วล่ะครับ
ฮะฮะ...
จะถูกฉีกอีกมั้ยนะ...
! ความจำมันพร่ามัวไปเหรอเนี่ย!?
เอ่อ...
ที่ไหน... กันนะ...
อ้อ... ใช่แล้ว
สอบ
อา
—ได้มาล่ะครับ...
คุณแม่
นี่ๆ แม่ครับ
ดูนี่สิ
อ้าว เป็นอะไรเหรอ เอวาน
ทำไมถึงรีบร้อนจัง
คือว่านะ
ดูสิ
ดูสิครับ ได้เต็ม 100 เลย!
โอ้โห
สุดยอดไปเลยนะ เอวาน
เอ๋ะๆ ก็ใช่มั้ยล่ะ
อยากให้ชมซะหน่อย...
มาตลอด...ตั้งแต่แรกเลย...
ดูสิ...
ธรรมดาๆ...
ฉันน่ะ...
จริงๆ แล้ว...
ตรงนี้ ถ้าใช้สูตรนี้จะแก้ได้นะ
อา... เข้าใจแล้ว
ฮะฮะ ยังเป็นมือใหม่อยู่นะ เอวานนี่
โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
ฮัปปิโด ปารา เอวาชิล
ยินดีด้วยนะ!!
เย้! เป็นของขวัญคริสต์มาสจัง!!
เป็นไงบ้างครับ...?
นี่ของฉันนะ!!
คุณลีเซะ...
แย่แฮะ
อาาาา~
อืม... ไม่ดีอีกแล้วสิเนี่ย
อยากจะชินจัง
•••••
แล้วก็จะถูกฉีกอีกอันเป็นตัวสำรอง
นี่... เอวาน ขอหน่อยได้มั้ย?
ห๊ะ?
ทำไมถึงรู้ได้เสมอเลยเวลาโดนฉีก?
อาาาา~
ก็เพราะว่าอยากจะก้าวข้ามคุณพี่แล้วเป็นที่หนึ่งนี่แหละครับ...
อืมมม~
อา
หรือจะอีกอันอีก
คุณลีเซะมองฉันด้วย
แม้จะเล็กน้อยก็ตาม
แค่นั้นก็ทำให้ฉันมีความสุขมากเลยล่ะครับ
———
มู่~~~
อย่างนั้นเหรอ
ต่อไปจะทำยังไงดีนะ
เซ็นเซ็น
+
———นะ
เอวาน
หืม? ว่าไงครับ?
ที่หาฉันเจอ
ขอบคุณนะครับ
ห๊ะ?
ปุ๊!!!?
!
ฮอกๆ เอโฮกะฮอ
หืม?
ได้กลิ่นอะไรนะ?
ท...ก็เพราะว่า...
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นคุณลีเซะยิ้ม!
ยิ้มเหรอ? ของฉันน่ะเหรอ? เป็นไปไม่ได้เลยนะ
—・・หืม? คราวหน้ากำลังร้องไห้เหรอครับ?
เปล่านะครับ จริงๆ
ไม่ได้ร้องไห้สักหน่อยนะ?
ไม่สุภาพเลยนะ
เป็นอะไรไปเหรอครับ?
เอวาน
ขอบคุณนะครับ
แล้วก็...
ลาก่อนนะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/25)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
