ตอน 37: Chapter 37

พวกแกนี่

พอกลับจากโรงเรียนแล้วนะ มีเรื่องสำคัญจะบอก

เรื่องสำคัญเหรอ!?

มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่...!?

ดูเหมือนว่าพี่ๆ จะจินตนาการไม่ถึงเลยนะ...!

หลังจากงานกีฬาสีจบลงแล้วนะ~

ตอนที่ 37

สอบปลายภาคเสร็จแล้ว...

สามคนกำลังอ่านหนังสือเตรียมตัวก่อนที่โรงเรียนชื่อเมโกะจะเปิดอีกครั้ง

และก็...

พรุ่งนี้จะเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนหนึ่งเดือนครึ่งนะ

ถึงจะเป็นช่วงพักผ่อน ก็อย่าลืมทำตัวให้สมกับเป็นนักศึกษาของสถาบันเรานะ

ทั้งหมดนี้

อ๊ะ? คุณมิจิ

ทำไมถึงมีสีหน้าแบบนั้นล่ะคะ

เพราะว่าตั้งแต่เข้าเรียนมา ทุกวันที่ได้เจอทุกคนมันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วน่ะค่ะ...

!

เปล่าค่ะ คือว่า...

ถ้าไม่ได้เจอทุกคนสักพัก

ก็เลยรู้สึกเหงาไปนิดหน่อยค่ะ...

คุณมิยะ...

นี่ไม่ใช่การอำลาในชาตินี้นะคะ?

ฉันจะบินไปทั่วประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานช่วงปิดเทอม

เอ๊ะ?

จะให้ดูริลใหม่ที่เติบโตแล้วให้ดูค่ะ!

วะ...

ฉันเองก็จะ...

จะตั้งใจฝึกฝนให้ตัวเองได้โชว์ตัวตนใหม่ให้ดูนะคะ!

จนถึงตอนนั้น

สวัสดีค่ะ!

ว่าแต่...เรื่องของคุณมัมมี่นี่มันเป็นยังไงกันนะ...

พวกเธอช่วงปิดเทอมฤดูร้อนนี่...

ไปทะเลกันไหมคะ!?

ไปเที่ยวพักผ่อนกันเถอะ!

ทะเล...

ทะเล!?

ได้รับแจ้งจากผู้ดูแลที่นั่นว่าการปรับปรุงวิลล่าเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ

ไม่เอา! ในที่สุดก็...!

พวกเราก็ยังไม่เคยไปเลยนี่นา

พูดไม่ออกเลยค่ะ...

ไม่ชอบทะเลอย่างนั้นเหรอ...!

อึก...

ทะเลแถวที่ไปทำงานพาร์ทไทม์มันเป็นสีที่มืดและน่ากลัวค่ะ...

แถมพอได้กลับไปหาคุณแม่แล้ว ก็ต้องรีบกลับไปที่ทะเลนั้นอีก ทำให้เป็นวันที่แสนเหงา...

ความทรงจำแบบนั้นมันอยู่ในทะเลค่ะ...

แต่จะปฏิเสธคำชวนของคุณมัมมี่ไม่ได้นะคะ...

น่าสนุกจังเลยนะ!

................

คุณมิจิ...

คะ... ค่ะ!

สิ่งที่พวกเธอเคยเห็นมาทั้งหมดน่ะ

มันคือความจริงที่พวกเธอรู้สึกได้อย่างเต็มเปี่ยมเลยนะ

แต่ว่านะ

แก่นแท้ของสิ่งต่างๆ มันไม่ได้มีแค่สิ่งเดียวหรอกนะ

ถ้าก้าวออกไปหนึ่งก้าว ทะเลก็อาจจะแสดงสีหน้าแบบอื่นให้ดูก็ได้นะ

เหรอ...

ได้กลิ่นไอทะเลเลยนะคะ

ทะเล!

เห็นแล้วล่ะ!

!

ถ้าก้าวออกไปสักก้าว

ก็จะเจอสีหน้าที่แตกต่างออกไป—

・・・มาสิ

ดีจังเลยค่ะ

คิดไปเองเร็วเกินไปแล้วค่ะ

เพราะต่อจากนี้เราจะสร้างความทรงจำที่วิเศษให้มากขึ้นอีกตั้งเยอะเลยค่ะ

จากตรงนี้ไป เรามาเดินเล่นกันเถอะค่ะ

อากาศดีจัง เหมาะกับการเที่ยวเลยนะ

ฉันมีเรื่องสนุกๆ มาเล่าให้คุณริลฟังแล้วค่ะ...

สีทะเลช่างสวยงามอะไรเช่นนี้!

มันคือสีฟ้าครามเลยล่ะ!

....................

คุณริรุ!?

เกะ

คุณมิจิ!?

ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ!?

เรื่องงานค่ะ!

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ว่าธุระของวันนี้ก็เสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ!

ถ้าไม่รังเกียจ เรามาอยู่ด้วยกันต่อไหมคะ!?

อึก...

เอาเถอะน่า ในเมื่อเป็นเพื่อนของน้องสาวฉันแล้ว

เอ๊ะ

กรุ

จะ...จะโอเคไหมคะ?

หึ...ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ

หาดส่วนตัวของคุณโคอุโซะ ถึงจะมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกคน ก็คงไม่เป็นปัญหาอะไรหรอกค่ะ!

ถึงจะเป็นพี่สาวที่เพิ่งมาครั้งแรก แต่ก็ทำตัวโอ้อวดเสียจริง

แล้วเธออยู่ข้างใครกันแน่!

ช่างเถอะค่ะ ช่วงนี้ที่โรงเรียนก็โดนพวกสภานักเรียนรังแกจนเบื่อเต็มทีแล้ว

ทะเลสวยจังเลยนะ~

ได้พักผ่อนสักที~

มันคือสีฟ้าครามเลยล่ะนะ~

สึโย

อ๊ะ?

ไงจ๊ะ คุณมิจิ

สภานักเรียน...!!

อ๊ะ คุณเทรล! มาเจอกันที่นี่ได้ด้วยเหรอคะ!

กรุ

คุณแม่

สบายดีค่ะ

วันหยุดฤดูร้อนครั้งแรกกำลังจะเริ่มต้นแล้วค่ะ...!