ตอน 39: Chapter 39

คุณโฮมาเระนี่

ดูเหมือนจะเป็นคนที่เกลียดการทะเลาะวิวาท และใจดีกับทุกคน

เป็นคนที่อยากจะปกป้องรอยยิ้มของผู้คน แต่ว่า...

ไม่ใช่คนแบบนั้นเหรอคะ...?

ตอนที่ 39

พวกเราเป็นญาติสนิทกันมานานแล้วนะ

โฮมาเระเป็นคนกระตือรือร้นในการไกล่เกลี่ยการทะเลาะมาตั้งแต่เด็ก

แต่ว่าเธอ...

คุณเองก็ต้อง ตัดสินตัวตนของคุณโฮมะเร่เองสิคะ!

ไม่สิคะ ถ้าเป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวของฉัน มันก็ไม่ยุติธรรมเลยนะคะ

คุณริล...!

มิจจัง!

อ้าว เป็นอะไรไปคะ? ดูไม่ค่อยมีแรงเลยนะ

ฮึก!

นี่คุณริลพูดอะไรกับคุณเหรอคะ?

ห๊ะ?

เธอเป็นคนที่มีนิสัยเข้มแข็งมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ...

เจอครั้งแรกก็ทะเลาะกันบ่อย ๆ เลยค่ะ...

นั่น...ก็จริงอยู่ค่ะ...!

ตั้งแต่วันแรกของการเปิดเทอม ก็มีเรื่องบาดหมางกันแล้วค่ะ

ตั้งแต่สมัยก่อนก็แต่ไกล่เกลี่ยการทะเลาะวิวาทอยู่ตลอด

ฉันก็เลยดูเหมือนจะถูกผลักออกห่างไปเสียแล้ว

คุณโฮมาเระนี่...

แต่ว่าเพื่อรอยยิ้มของทุกคน...เพื่อสันติภาพและความรัก ก็คงช่วยไม่ได้สินะคะ

ถึงจะรู้สึกเหงาไปหน่อย

แต่สันติวิธีของคุณโฮมาเระนี่คงเป็นความเชื่อที่มั่นคงจริง ๆ ล่ะนะคะ...

ทว่าเธอน่ะ...

ทุ่มเทให้กับการไกล่เกลี่ยจนหมดแรงเลย

คุณริล ท้องฟ้าของคุณมีสีแปลกๆ นะ~ ให้สีฟ้าไหมคะ~?

เงียบไปเลย!

เพราะว่าฉันทาด้วยสีที่สวยงามที่สุดไงคะ!

โอ๊ะโอ ดูสิ อย่าทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เลย

คุณดูถูกสุนทรียศาสตร์ของฉัน!!!

ซะ... ! เรื่องเล็กน้อยเหรอคะ~~~~!?

ฉันไม่อยากแม้แต่จะทะเลาะกับคนแบบคุณเลยค่ะ!

ไม่ยุ่งด้วยจะดีที่สุดแล้วล่ะค่ะ!

ฉันไม่คิดจะทิ้งความเป็นตัวเอง

เพื่อที่จะทำตัวให้เข้ากับคนอื่นนะคะ

คุณริลจัง~?

นี่คุณนี่ดูอารมณ์ไม่ดีมาตั้งแต่เมื่อกี้เลยนะ

ถ้าทำหน้าบึ้งตึงแบบนี้ จะให้กลับไปเลยนะ!

ก็ไม่ได้ทำหน้าบึ้งตึงสักหน่อยนะคะ

เลิกหาเรื่องใส่ฉันได้แล้วค่ะ!

งั้นทำไมคุณมิยะถึงดูไม่มีแรงล่ะคะ!

ก็ไม่ได้ตั้งใจจะ...ค่ะ!

อย่าไปทำให้คุณนั่นเป็นกังวลสิคะ!

มีกลิ่นของการทะเลาะกันอยู่เลยนี่คะ!

ต้องเข้าไปห้ามแล้วล่ะ

ก่อนที่เด็กจะเสียใจแล้วร้องไห้ออกมา...!

จริง ๆ นะคะ...

คุณริลนี่ ไปทะเลาะโดยไม่จำเป็นเลยนะ~

มิจจัง?

นั่น...

นั่นมันไม่ถูกค่ะ...!

2

?

เอ่อ... มันพูดไม่ค่อยออกเลยค่ะ...

ค่อยๆ ก็ได้ค่ะ

ขอบคุณมากเลยค่ะ...!

ตอนแรกฉันก็รู้สึกว่าคุณริลน่ากลัวนิดหน่อยค่ะ

ที่ว่าฉันตัวหดเมื่อได้ยินคำพูดของคุณริลก็เป็นเรื่องจริงค่ะ...

ตอนนี้

ฉันรู้สึกจากใจจริงว่าดีใจที่มีการพบกันครั้งนั้นนะคะ...!

ดังนั้น...

คุณริลคงจะไม่ไปปะทะกับใครโดยไม่จำเป็นหรอกค่ะ...

คิดว่าอย่างนั้นค่ะ!

...คุณมิยะเหรอคะ?

ต้องว่าตอนนี้ก็...

ก็จริงค่ะว่าเธอก็มีด้านแบบนั้นอยู่บ้าง

คุณมิยะนี่ดูละเอียดอ่อนและมีเรื่องให้คิดมากอยู่ตลอดเลยนะคะ...

แก๊

คุณนี่ทำแบบนั้น จะให้กลับไปทำงานเหรอคะ คุณมาชา

แน่นอน

ค่ะ 2 ดี ๆ 2 ดี ๆ

แต่แก่นแท้ของเธอน่ะ แข็งแกร่งและเปล่งประกายงดงามจนไม่มีใครเทียบได้เลยนะคะ!

นี่คุณ...แค่เงียบฟังก็พอแล้วค่ะ~

!!?

ก็เข้าใจอยู่แล้วนี่นา...!

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

กำลังจับมือกันอยู่นะคะ...!

ไม่เคยจินตนาการถึงตอนจบแบบนี้เลยค่ะ

—โฮมาเระ

สิ่งที่พวกเราผู้เป็นนักชาชาใช่ควรให้ความสำคัญที่สุดคืออะไรกันนะ?

สิ่งที่สอดคล้องกับเรื่องนั้นก็คือ "วะเคย์เซย์จาคุ" ค่ะ

ให้ความสำคัญกับความกลมกลืนและเคารพซึ่งกันและกัน

การชงชาให้ได้ดีอย่างนั้นเหรอคะ?

ดี นั่นก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกันนะคะ

ทำให้จิตใจบริสุทธิ์ ไม่ว่าจะในยามใดก็ตาม จงสงบนิ่งไว้

คุณไม่คิดเหรอคะว่าการทะเลาะวิวาทหรือการต่อสู้จะห่างไกลไปจากจิตใจนั้น?

ค่ะ ท่านพ่อ

ดังนั้นคุณโฮมาเระ ไม่ว่าจะในยามใดก็ตาม จงให้ความสำคัญกับความกลมกลืน

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่ดีสำหรับมิยะนะ!

และพยายามรักษาความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนให้ดีที่สุดนะคะ

อึก... เรื่องนั้นเดี๋ยวจะขอโทษเองค่ะ...

การทะเลาะกันน่ะ...

คิดว่ามันเป็นแค่ตัวที่มาทำลายความสงบเท่านั้นเองนะคะ...

คุณริลจัง!

แก โฮมะเระ...

อะไรกันคะ!?

จะเข้ามาพูดแทรกอีกแล้วสินะคะ~!

พวกคุณสองคน

ถึงจะทะเลาะกันก็ยังเป็นเพื่อนรักกันใช่ไหมคะ?

....................!

ฮ่า!? มองอะไร คิดว่ายังไงเหรอคะ?

เข้าใจได้ไงกันคะ! สองคนนี้เข้ากันได้ดีมาตั้งแต่สมัยก่อนแล้วค่ะ!

ว่าแต่ ตอนนี้เริ่มมืดแล้ว งั้นเราพักกันดีไหมคะ

วันนี้ขอบคุณที่เชิญมานะคะ!

ใช่แล้วค่ะ!

เดินทางปลอดภัยนะคะ...

คุณมิยะ

เธอน่ะ...สามารถสะกิดใจคนอื่นได้โดยไม่รู้ตัวเลยนะคะ

เอ๊ะ?

ถ้าเป็นคุณล่ะก็...

เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร

?

ที่โรงเรียนน่ะค่ะ

...ค่ะ

เอาล่ะ ขออาบน้ำสักหน่อยนะคะ

โอ๊ะ

คุณหนูจากตระกูลโคทสึยกับคุณหนูจากตระกูลมิสุเสะ กลับไปหมดแล้วหรือคะ?

มัมมี่

คุณแม่คะ

แม่!

ยินดีต้อนรับกลับค่ะ!

ค่ะ กลับมาแล้วค่ะ

พวกเธอ ก่อนจะลงไปอาบน้ำนะ

มีเรื่องสำคัญที่ลืมไปหรือเปล่า...?

อะไรเหรอคะ?

ความทรงจำมากมายในวันนี้!

ด้วยดอกไม้ไฟเหรอคะ!?

ด้วยดอกไม้ไฟ!

มาเติมสีสันให้มันยิ่งขึ้นกันเถอะค่ะ!

คุณเทรุซามะน่ะ ไปที่โรงงานของช่างดอกไม้ไฟแล้วเลือกมาอย่างพิถีพิถันเลยนะคะ~

คุณริลจังก็ชอบใช่ไหมคะ

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ ยิ่งรูปลักษณ์มันเย้ายวนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสวยงามมากเท่านั้นเลยค่ะ!

อันตรายนะ จับไว้ข้างๆ นะคะ

อย่าไปยืนอยู่ฝั่งที่ลมพัดนะคะ

ไปแล้วล่ะค่ะ!

ว้าว...!

ดอกไม้ไฟที่จุดขึ้นฟ้าเนี่ย เคยดูมาแล้วนะคะ...

แต่ว่าจะได้เห็นมันส่องประกายตรงหน้าแบบนี้ด้วยเหรอคะ...!

คุณมิยะ

ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณวุ่นวายเรื่องของคุณโฮมาเระ

มื้อเที่ยงน่ะ...

...ไม่เป็นไรค่ะ

คุณแม่คะ

ได้รู้จักอีกด้านหนึ่งของสภานักเรียนด้วยนะคะ

เรามาแข่งดอกไม้ไฟกันนะ

ก็ได้ค่ะ

ในหัวมีแผนการไว้ตั้ง 50 อย่างแล้วนะคะ

ดอกไม้ไฟน่ะ ดูธรรมดาไปไหมคะ?

แต่มันน่ารักมากๆ เลยค่ะ

เราใช้ชีวิตในฤดูร้อนที่น่าตื่นเต้นกว่านี้ไม่ได้แล้วนะคะ

พอเสร็จแล้วต้องทำความสะอาดให้เรียบร้อยเลยนะคะ!!