MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา

Ibitte Konai Gibo to Gishi

ตอน 44: Chapter 44

ก่อนหน้าถัดไป
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 1
เมื่อต้องพึ่งพาผู้อื่น ก็ย่อมเกิดช่องโหว่
ในที่สุดระเบียบวินัยนั้นก็จะขาดสะบั้น
นี่คือคำสอนของตระกูลมิคุริยะ
ถ้าทำคนเดียว ย่อมมีคนรักษาไว้ได้ แต่ถ้ามอบให้ฝูงชน ความตึงเครียดก็จะขาดสะบั้นลง
ดังนั้นจึงพึ่งพาแต่ตัวเอง และปฏิบัติตามระเบียบของโลกใบนี้
เรามาดูกันว่าใครจะดึงดูดผู้ชมได้มากกว่ากัน!
ดีเลย รับคำท้า!
ถ้าฉันแพ้ ก็จะยอมทำตามทุกอย่างที่คุณต้องการเลยค่ะ
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 2
ต่อไปเป็นเรื่องซินเดอเรลล่าที่มีมาริโกะกับคุณเซย์ด้วยใช่ไหมคะ
เพราะว่านักเรียนปีสามจะแสดงละครเรื่องเดียวกันทั้งชั้น เลยมีขนาดที่แตกต่างกันน่ะค่ะ
เอ๊ะ!?
พวกเราก็ใกล้จะไปที่นั่งแล้วล่ะค่ะ...
ฝ่ายนักแสดงรออยู่
บทพี่สาวแท้ๆ บี ยังไม่มาถึงอีกเหรอ!?
จะทำยังไงดีล่ะคะ!
ไม่มีเวลาแล้วนะ!
ดูเหมือนจะมีเสียงอึกทึกครึกโครมนะคะ
ไม่มีใครจำบทได้เลยเหรอคะ?
ไม่ได้ให้เลยเหรอ
ส่วนนักเรียนที่รับบทพี่สาวแท้ๆ บี นั้น เนื่องจากไปแบกหญิงชราที่ล้มอยู่ริมทางไปโรงพยาบาล เลยมาโรงเรียนสายน่ะค่ะ
เรื่องนั้นยังไม่มีใครรู้เลยนะคะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ!
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 3
แย่จังเลย!
แบบนี้มันยังไม่ถึงขั้นจะแข่งกันได้เลยนะ!
ไม่ไหวแล้ววว... !
อา! อาริสะ!
ห๊ะ?
ห๊ะ?
เริ่มแล้วสินะ...
หญิงสาวนามว่าซินเดอเรล่า ใช้ชีวิตอยู่กับการถูกแม่เลี้ยงกับพี่สาวเลี้ยงรังแกอยู่ทุกวันเลยค่ะ
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 4
ซินเดอเรลล่าเหรอ!?
นี่มันทำความสะอาดช้าเกินไปแล้วนะ!?
แล้วเมื่อไหร่จะเตรียมอาหารให้ล่ะคะ?
นั่นน่ะ...ต้องเป็นละครด้นสดอย่างแน่นอน!
คุณนี่ช่างเชื่องช้าจริงๆ เลยนะ!
แต่ว่านะ--
พูดแบบนั้นก็สงสารคุณพี่แล้วค่ะ เด็กคนนี้ตั้งใจทำจริงๆ นะคะ แต่ผลลัพธ์ออกมาแบบนี้เชียว
สื่อใจกันอยู่แล้ว!
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 5
การโต้ตอบของนักแสดงที่เหมือนได้รับพรจากสวรรค์
สง่าผ่าเผย
มันเป็นการแสดงที่ก้าวข้ามบทบาทไปแล้วนะ!!
ช่วยได้เลยนะคุณ
ค่าตอบแทนเป็นชุดแพนเค้กของร้านคาเฟ่ทสึบากิก็พอแล้วค่ะ
คุณพี่ๆ คะ! สุดยอดไปเลยค่ะ!
นี่มันตระกูลโคกุระได้เปรียบแล้วไม่ใช่เหรอ?
ความสมจริงที่พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสมันแปรเป็นความร้อนแรงและส่งไปถึงผู้ชมได้เลย... ถึงแม้จะเป็นบทตัวร้าย แต่ก็เป็น "นักแสดงที่น่าจดจำ" ได้อย่างแน่นอนเลยค่ะ
ขอโทษนะคะ แต่ว่า
น่าจะไม่มีเสียงปรบมือดังไปกว่านี้แล้วล่ะค่ะ?
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 6
คุณมิคุริยะคะ ใกล้ถึงตาคุณแล้วค่ะ
อ่า
การแสดงยอดเยี่ยมมากเลย
!?
เข้าใจแล้ว
นี่มันอะไรกันเนี่ย ความสงบเยือกเย็นนั่น
ราวกับว่ามีแผนลับอะไรซ่อนอยู่เลย...
ฟุฟุ
มองเห็นแบบนั้นเหรอคะ?
หยุดทำหน้ารู้ไปซะทีสิ น่าหงุดหงิดจริงๆ เลยนะ
...บรรยากาศ
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 7
ขออนุญาตนะคะ
ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยค่ะ
4 ค่ะ
ขอเพลงหนึ่งได้ไหมคะ
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 8
แค่ปรากฏตัวก็ได้รับเสียงปรบมือขนาดนี้เลยเหรอคะ...!?
การมีตัวตนที่เหมือนกับว่ามีแสงไฟส่องให้เลยค่ะ...!
ในฐานะตัวละครชายที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้...
คงจะต้องใช้ทักษะที่แตกต่างจากการแสดงโดยสิ้นเชิงสินะคะ...
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 9
ดูตอนซ้อมก็เห็นแล้วนะว่าทำได้ถึงขนาดนี้...
นี่สินะที่เรียกว่าแผนลับ
ตั้งแต่แรกก็ตั้งสมมติฐานผิดไปแล้ว
!?
ซาเดะไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษเลยนะ
อย่างน้อยเธอก็คิดแบบนั้นนี่คะ
แต่ว่านะ
ตั้งแต่การตัดสินใจเรื่องบท เรียนรู้ให้ได้ในเวลาอันสั้นแบบนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยนี่นา!
ความสามารถและสมาธิที่ทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นไปได้
Ibitte Konai Gibo to Gishi หน้า 10
นั่นแหละค่ะ
คุณมิคุริยะนี่เอง
ไม่ว่าจะไปถึงที่ไหนก็ตาม
สมบูรณ์แบบเหลือเกินค่ะ ท่านประธาน...!
แย่จังเลย...
ใช่แล้วค่ะ ฉันคือผู้หญิงที่เต้นรำกับท่านในค่ำคืนนั้น
แต่ว่านะ กับฉันที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้
คุณก็น่าจะคู่ควรกันได้...
ถ้าคุณรู้สึกไม่มั่นใจที่ได้ยืนอยู่เคียงข้างฉัน
ก็อยากให้ฉันโอบอุ้มความกังวลนั้นไว้ให้
ทุกปัจจัยที่ทำให้รอยยิ้มของคุณ
มัวหมองนั้น
อยากให้ฉันเป็นผู้ปัดเป่าให้หมดไปค่ะ
ความบริสุทธิ์ที่เคร่งครัดของเด็กคนนี้มันก้าวข้ามขอบเขตของบรรทัดฐานรอบตัวไปถึงขั้นเป็นเหมือนเทพเจ้าได้เลยค่ะ
นั่นคือชะตากรรมของลูกสาวตระกูลมิคุริยะค่ะ
เด็กคนนั้นก็ยังคงเป็นไปตามที่ฉันสอนอย่างถูกต้อง
ไม่ว่าจะในชีวิตนักเรียน หรือในอนาคตที่ต้องก้าวเดินต่อไป
คุณมิคุริยะ ซาเดะ คงได้เป็นที่ยึดเหนี่ยวสำหรับผู้คนมากมายสินะคะ
แต่ว่า...
ถ้าอย่างนั้น
ที่ยึดเหนี่ยวสำหรับซาเดะคืออะไรกันนะ?
เพราะว่า
หึ
มันเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดเลยล่ะค่ะ
การที่อยู่โรงเรียนจนถึงตอนกลางคืนนี่มันสดชื่นดีจังเลยนะคะ!
ตัวอาคารที่ถูกฉายแสงออกมาก็มีเสน่ห์ดีนะคะ
เจ้าชายของคุณมิคุริยะน่ารักจังเลยค่ะ!
อยากให้กอดบ้างจัง!
งานเทศกาลศิลปะประสบความสำเร็จอย่างงดงามเลยนะคะ
ขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ
รีบกลับมานะจ๊ะ
บทเจ้าชายของท่านประธาน...สวยงามมากเลยค่ะ
ไม่แปลกใจเลยค่ะว่าทำไมถึงมีคนชื่นชมเยอะขนาดนี้...!
ห้องพักนักแสดง
โอ๊ะ...?
ท่านประธาน...!
มาอยู่ที่ที่แบบนี้...เหมือนกำลังซ่อนตัวเลยค่ะ...
เหนื่อยไหมคะ
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
เอ๊ะ...?
นะ...
เอ๊ะ?
ยามาโตะ...
อา...
คุณ...ตื่นแล้วเหรอคะ?
ตั้งใจว่าจะพักผ่อนนิดหน่อยแล้วก่อความเดือดร้อนไปหน่อย...
ยามาโตะนี่คือ...
?
น้องหมาเหรอคะ?
ที่เล่นกับคุณกุนจัง
ตอนนั้นที่รับฟังปัญหาของฉันให้ฟังน่ะค่ะ
พี่สาวหมา
ในที่สุดก็ได้เจอแล้วค่ะ...!
ลืมไปซะ
นะ...ทำไมล่ะคะ?
บรรยากาศในโรงเรียนมันต่างกันลิบลับเลยค่ะ
ฉัน...
หรือว่าฉันกับพี่สาวหมานี่มันเป็นคนละโลกกันเลยหรือเปล่านะคะ...?
ประธานนักเรียนเหรอคะ?
บรรยากาศมันต่างกันจริงๆ ค่ะ
ตอนแรกก็คิดว่าเป็นคนผิดไปรึเปล่า
มาตลอด...
มีเรื่องที่อยากจะบอกมาตลอดเลยค่ะ...
เป็นเพราะคุณในตอนนั้น...
ที่ทำให้ฉันสามารถช่วยเพื่อนที่สำคัญคนนั้นไว้ได้ค่ะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
ใกล้จะถึงพิธีปิดแล้วล่ะ
สายไม่ได้นะ
ก็เพราะคุณในตอนนั้นแหละค่ะ
แค่ได้รับการยอมรับจากคนเดียวมันจะไปมีความหมายอะไรล่ะ
ในฐานะลูกสาวของตระกูลมิคุริยะ ต่อไปนี้ฉันก็จะ
ท่านประธาน!
ก็อย่างที่คิดไว้ ท่านประธานนี่มันเหนือกว่าคนอื่นจริงๆ
ในฐานะประธานนักเรียนผู้แข็งแกร่ง ฉันจะต้องทำมันให้สมศักดิ์ศรีให้ได้
พิธีปิดก็ขอให้จัดอย่างสมบูรณ์แบบเลยนะคะ ท่านประธาน
ทุกคนคงใช้เวลาหลายเดือนเพื่อวันนี้
ขอให้ทุกคนนำสิ่งที่ได้สัมผัสมาเป็นพลังของตัวเอง
และตั้งใจทำกิจกรรมในรั้วโรงเรียนต่อไปด้วยนะคะ
เพราะพรุ่งนี้เราจะกลับไปเรียนตามปกติ ดังนั้นบรรยากาศงานเทศกาลก็ขอให้มีแค่วันนี้ก็พอค่ะ
ก็ยังเป็นท่านประธานเหล็กคนเดิม...
ชอบในความเคร่งครัดแบบนั้นจังเลยค่ะ
และนี่ไม่ใช่คำพูดจากท่านประธานนักเรียนนะคะ
แต่เป็นคำพูดส่วนตัวของฉันเองค่ะ
ทุกคน
ท่านประธาน...
เหนื่อยไหมคะ
ฮ่า...
เงียบสงบนะ!
เงียบสงบ!!
ฮาจิจัง หน้าแดงเลยนะ
อึก... อูย เสียงดังจัง!!
ด้วยรอยยิ้มอันล้ำค่าของคุณมิคุริยะ
งานเทศกาลศิลปะของเราจึงจบลงไปด้วยความคึกคักยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ
จะยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้นะ!
ทุกคนสุดยอดไปเลยค่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/22)