ตอน 48: Chapter 48

กำลังออกไปข้างนอก

ท่านประธานเอง

ซาดะ... มิคุริะเหรอ?

คนที่กำลังพาหมาตัวนั้นอยู่เหรอครับ?

ใช่แล้วค่ะ คุณยามาโตะเอง!

เอ๊ะ?

เลี้ยวหัวมุมแล้วสินะครับ

ไม่ใช่คนผิดเหรอครับ?

พี่สาวทั้งหลาย

ดูเหมือนจะรู้จักแต่ท่านประธานเท่านั้น...

เร็วเข้า กลับกันเถอะ!

●●●●●

...เอ๊ะ

ตอนที่ 48

อยากจะเจอจัง

เพราะว่าชอบว่ายน้ำน่ะครับ

เลยรู้สึกว่าคุยด้วยได้สบาย ๆ เลยครับ

อีกครั้งกับพี่หมาอีกแล้ว...!

ถ้าพรุ่งนี้ได้นัดกันที่โรงเรียนนะ...!

แต่ว่า...

ตรวจของแบบไม่แจ้งล่วงหน้า!

ว่าแต่ว่า

...ก็นึกขึ้นได้แล้ว

ประธานน่ะ...

ไม่กล้าทักทายเลยครับ...!

ช่วยเพื่อนรักไว้ได้แล้ว

ขอบคุณมากเลยครับ

ช่วงนี้มีโอกาสได้คุยกันบ่อย เลยเข้าใจผิดไปหน่อย...

ประธานเป็นคนเข้มงวด

และก็เฉียบแหลม

ครับ

เป็นคนที่อยู่คนละโลกกับคนอย่างผมเลย

เอาล่ะ ๆ ๆ

โขะ...

ยามาโตะ!

คราวนี้จะโยนให้ไกลกว่านี้นะ~

ฮะ!

เอ๊ะ...อา

เอ่อ...

ว้าววว~

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะตอนเดินเล่นแบบนี้!

นึ...

แก๊งค์ของแกนี่นะ ไม่ได้เจอกันนานเลย

รู้สึกสบายใจจังเลยครับ...

แต่ว่า...

ได้เจอแล้วก็ดีใจมากเลยนะครับ...

ทำไมถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้ล่ะ...

อาชิ... ตกใจ ไปเลยสินะครับ ขอโทษนะ...

พอได้ออกไปเดินเล่นกับเจ้าตัวนี้

จริงๆ แล้วควรจะอยู่ในสภาพแบบนี้ตลอดเลยนะ...

มันก็จะกลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้วล่ะ~

หมานี่...

...มีพลังแบบนั้นเหรอ?

เข้าใจเลยครับ...!

อย่างนั้นเหรอครับ ที่โรงเรียนก็เพื่อรักษาบารมี...

แต่ว่า กลายเป็นว่าคนในโรงเรียน ก็ไม่ได้สังเกตเห็น ซะด้วยสิ~

ถึงแม้ว่าไม่ว่าจะอยู่ต่อหน้าใครก็ต้องทำตัวให้ดูดี...

มันน่าปวดหัวจริง ๆ เลยนะเนี่ย

พี่หมา

พี่ครับ ในที่สุดก็ได้เจอแล้ว...!

ก็เลย...

ตอนนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากให้สัมผัสสินะครับ

หา... ทำไมล่ะครับ?

แต่ว่า...

ผม...

เคย...บอกไปแล้วว่าผมอยากจะเจอคุณจังเลยนะ

ว๊ะ!?

ฮ่า ๆ พอดีลุกขึ้นมา เลยคิดว่าคงจะเล่นด้วยสินะ ยามาโตะ~

เหอะ

งั้น...เข้าใจแล้ว

ถ้าอย่างนั้น!

ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป ขออนุญาตโยนลูกบอลกับคุณยามาโตะหน่อยได้ไหมครับ...?

แน่นอนครับ!

ไปเอามาสิ

ฮะ!

ซุสึ... ขอโทษครับ พอดีเผลอจริงจังไปหน่อย...!

"

เอ๊ะ...เอ่อ...คุณมิยะนี่ไหล่แข็งแรงจังเลยนะครับ

ให้ผมโยนให้คุณกันได้ไหมครับ?

ว้าว!? คุณยามาโตะเก่งจังเลยครับ!

สมกับเป็นยามาโตะเลยนะ~

วันนี้พี่หมา...

ไม่สิครับ... ดีใจที่ได้เจอคุณมิคุริครับ...!

มิยะ... ดูมีอารมณ์ดีจังเลยนะ?

เอ๊ะ?

ร้อนจัง

เอ่อ... ใช่แล้วครับ!

ทำไงได้ล่ะเนอะ!

อาหารวันนี้ก็อร่อยมากเลยครับ!

กินอีกคำสิ!

เอ๊ะ?

จะให้ส่วนของของหวานไปอีกหน่อยนะ

ว๊ะ

ว้าววว~

อร่อยมากเลยครับ

คำพูดที่น่าเสียดายจังเลยครับ

เมื่อครู่นี้

ก็แอบทำเรื่องปิดบังไว้หน่อยครับ...

คุณมิคุริยะคนนั้นน่ะ

มันน่าปวดหัวจริง ๆ เลยนะเนี่ย

รู้สึกว่ามันไม่ควรจะปล่อยข่าวออกไปแบบลอย ๆ

ถึงจะอย่างนั้นก็โกหกพี่ ๆ น่ะ...

เรื่องที่กังวลมันก็รั่วไหลออกมาแล้วนะ

!

มัมมี่!

นายนี่นะ โกหก...

9...

ขอโทษครับ!

ถึงแม้ว่าจะคิดถึงคนอื่น ก็สามารถโกหกได้แล้วด้วย

วันของฮิ

นี่ก็ถือว่าเติบโตขึ้นแล้วนะ

อย่างนั้นเหรอ...

เป็นอย่างนั้นหรือครับ

คุณมิคุริ!

คุณแม่

วันรุ่งขึ้นประธานก็เป็นเหมือนปกติครับ

ต้องเอาจริงในการสอบปลายภาคครั้งนี้แล้วล่ะ!

● ● ● ● ● ● ●

ว่าแต่ว่า ถ้าเราฝึกฝนจนสามารถจริงจังได้แม้ว่าจะไม่มีการแข่งขันล่ะ?

สำหรับผมแล้ว มันดูแตกต่างไปจากเดิมนิดหน่อยครับ

คี๊ยยย!